Het interpreteren van Tirez' exposé is geen makkie, maar dat moet je ook niet verwachten van een econoom en voornaam lid van een beroemde denktank. Laat ons beginnen met de titel, die in elk geval duidelijk is: "Over koopkracht en de vrije markt". Dat suggereert in zekere mate dat Tirez het onder meer over koopkracht zal hebben. En ja hoor, dat doet hij. Althans in de eerste paragraaf.

De laatste maanden worden we om de oren geslagen met prijsstijgingen van basisproducten. Die tasten onze koopkracht aan en werken de ongelijkheid in de hand. De bezorgdheid van de politici en de vakbonden is dus terecht. De oplossingen die aangedragen worden gaan van het opvolgen, controleren tot zelfs het aan banden leggen van de prijzen.

Daarna legt Tirez ons uit waarom het aan banden leggen van de prijzen niet nodig is: omdat de vrije markt, als ze maar vrij genoeg is, zichzelf corrigeert en de prijzen laat dalen. Als de prijzen stijgen, is dat dus omdat de markt niet vrij genoeg is, bijvoorbeeld door kartelvorming. In vier paragrafen doet Tirez uit de doeken wat kartels zijn en waarom ze schadelijk zijn. Hij besluit met een lofuiting aan liberalen die zich tegen kartelvorming verzetten, proficiat jongens, en klaar is zijn artikel.

Waar is die koopkracht eigenlijk gebleven, vroeg ik me eerst af. Maar toen snapte ik wat Tirez bedoelde: de verminderde koopkracht heeft niets te maken met grondstofprijzen of kredietcrisissen of zo. Kartelvorming: dat is het hele probleem. Toch weer wat bijgeleerd.