Kruistocht in Spijkerbroek (2006)
Van: Ben Sombogaart.
Met: Joe Flynn, Stephanie Leonidas, Emily Watson, Michael Culkin, Jake Kedge, Jan Declair, Benno Fürmann, Josse De Pauw.

Ze hadden, zo werd mij verteld, een goed seizoen in tweede klasse achter de rug. Zo goed dat het van deze wedstrijd (België - Nederland) afhing of ze door mochten naar eerste klasse. Ze moesten met 49 punten verschil van de Hollanders winnen, anders ging Duitsland door. Een onmogelijke taak, dacht ik, maar de Nederlanders werden volledig afgemaakt door de Belgjes. Zo erg dat de Hollander naast me, die naar 't schijnt nog bij de Barbarians (het eliteteam in de rugby) had gespeeld, zuchtte dat het een ware afslachting was en daarna verder las in zijn avonturenroman.

Ik vond het wel een spannende wedstrijd. Voor de Belgen hing het er nog steeds vanaf of ze aan 49 punten verschil kwamen. Nederland bleef zitten met 3 punten en deed daarna hun best - vaak tevergeefs - om de Belgen tegen te houden.

Het was ondertussen 46 - 3 voor Belgïe. Ze moesten nog een keer de bal over de lijn van de andere ploeg krijgen (5 punten) en de daarop volgende 'penalty' scoren (2 punten) om naar eerste klasse te gaan. In de laatste minuten lukt het de Zwarte Duivels om de bal te grond te laten raken over de lijn - woehoe, het hele stadion gaat plat. Maar dan is het muisstil. Een speler - geen idee wie - legt de bal klaar voor de penalty: hij moet de bal tussen de twee palen krijgen.

En hij schiet naast. Het spel is voorbij, België heeft overtuigend gewonnen van Nederland, maar met een (1!) puntje te weinig missen ze de kans om naar eerste klasse te gaan. We verdrinken ons verdriet met meer pintjes.

Mijn eerste rugbywedstrijd was geweldig. Zo leuk dat ik misschien wel naar de vriendschappelijke match tussen België en de Barbarians wil gaan kijken op 24 mei. Voetbal is absoluut voor mietjes.

Sommige mensen kunnen unieke momenten vergezellen van onvergetelijke commentaren. Rik de Saedeleer beheerste die gave tot in de puntjes, de voorbeelden hiervan zijn schier eindeloos ("Daar is em", "Goooal de Belgica", en mijn absolutie favoriet "Daar is em, daar is em! 'K weet zelfs niet wie het is, maar we zijn alweer op weg naar Mexico! (T'is om er geel van te worden)" . Hij kreeg dan ook volledig terecht een lifetime achievement award op het Gala van de Vlaamse Televiesterren vorige zondag. Als ik mij niet vergis was het WK in 1994 zijn laatste publieke optreden, iets wat veel mensen samen met mij betreuren. Frank Raes heeft zeker talent (en oog voor mooie vrouwen), maar de gave van Rik heeft hij duidelijk niet: "Oooh De Wilde..." (EK 2000) en "Binneeeeuuuh!!" (regelmatig) zijn zowat de enige quotes van hem die ik mij altijd zal herinneren.

Ter illustratie, en uit nostalgie (want in dit geval was het vroeger wel degelijk beter), hieronder een verslag van België - Nederland op het WK in de Verenigde Staten. Een prachtige wedstrijd, met een ijzersterke Preud'homme, die tot keeper van het toernooi zou verkozen worden,in een glansrol.