During our tour on the bike, in the surrounding of Wageningen, I catched this car...and the driver, eating out of his nose...

Tijdens onze fietstocht in de buurt van Wageningen, was ik net snel genoeg om dit leuke autootje op de foto te zetten. En na bestudering van de foto, ook net op tijd om de chauffeur al neus peuterend op de foto te zetten...

Tom reed op zijn fiets, zonder licht, richting huis en bed waarnaar hij nog nooit zó verlangd had. Met spijt van het laatste biertje - waarbij we ons af kunnen vragen of dat niet vijf biertjes eerder had moeten komen - dat hij tot zich genomen had wist hij zijn dorp te bereiken. Zijn route zal net zo'n rechte lijn hebben gehad als de grens tussen Duitsland en Nederland. Met andere woorden, het zal ook zichtbaar zijn geweest dat het niet slechts dat ene biertje was dat de uitdaging thuis te geraken, dat de lat op onhaalbare hoogte had gelegd.

Bij het grote kruispunt sloeg hij rond de klok van half drie in de ochtend rechtsaf de bewoonde wereld in. Slechts tientallen meters na deze bocht stond hij stil. Politie. De blauwe petten hadden de situatie snel ingeschat en maakten een optelsom: geen voorlicht, geen achterlicht, openbare dronkenschap én door rood rijden. Al met al zou het een slordige honderdveertig gulden (zo oud is dit verhaal al) gaan kosten. Hoe Tom het voor elkaar heeft gekregen weet niemand en hij al helemaal niet, maar de bon bleek de volgende dag een winkelwaarde van veertig gulden te hebben. Al met al een smakelijk verhaal waar hij tot op de dag van vandaag niet mee te koop loopt. Maar ik moest eraan denken toen ik een vreemd bericht op NU.nl las. Want kleinigheden als deze kunnen zulke gevolgen hebben in de USA...

Duizendpoot, bestuurder bij LMJO, blogger en actief bij JUMMAO (1977).