Sterven is een treurige gebeurtenis. Maar de dood hoort bij het leven, dus waarom geven we de overledene niet iets mee dat zijn tijd op aarde opluisterde? Voor de kist bestaan allerhande creatieve oplossingen.

Zie via de onderstaande link de film !

http://www.depers.nl/Opmerkelijk/?ID=190021&ref=rss/

Een man van wie de vrouw net is overleden, loopt een zes keer grotere kans dan normaal op een fatale hartaanval.

Andersom heeft een vrouw maar twee keer zoveel kans op een hartaanval.

Vooral het eerste jaar nadat de partner sterft is het risico het grootst. En hoe langer getrouwd, hoe meer kans op overlijden.

De gedachte is dat het verdriet het immuunsysteem verzwakt.

Met een bedrag van € 15.000,- ten behoeve van de inrichting van één cliëntenkamer, ondersteunt het Vredehof Donatiefonds het initiatief van Stichting Exploitatie Hospice Enschede ter realisatie van “Hospice Enschede”.

Lees verder >>>>>

Begrafenisondernemer Sol bracht leven in de carnavalswereld !

EINDHOVEN - Velen keken er vreemd tegenaan: Een man die in het dagelijks leven met overleden mensen te maken had en die zich in zijn vrije tijd bijna volledig in het carnaval stortte.
Jacq Sol wist die zaken echter heel goed te scheiden. Hij ging ermee om zoals hij was: heel integer.

"Een begrafenisonderneming is in feite een gewoon bedrijf, al is het wel iets anders dan ijskasten verkopen. Ik heb veel met verdriet te maken. Daarvoor leen ik mijn schouder. Ik probeer de mensen te helpen bij het verwerken van het verdriet. Daardoor heb ik er vrienden voor het leven aan overgehouden", zei hij in 1994 in een interview in deze krant.

Toch was het de bedoeling dat de jonge Jacq Sol een andere richting zou gaan. Hij koos na de mulo voor de Philips Bedrijfsschool, omdat hij iets in de techniek wilde doen. Zijn vader had een begrafenisonderneming en deed in 1947 vanwege acuut personeelsgebrek een beroep op zoon Jacq. Hij ging er niet meer weg en in 1969 werd hij directeur van een bedrijf, dat uiteindelijk 500 begrafenissen per jaar verzorgde; vooral voor de betere families. Dus heel stijlvol en altijd alles tot in de puntjes verzorgd.

In zijn werkzame leven werd Jacq altijd van heel nabij bijgestaan door zijn vrouw Wil. 'Ons Wil', zei hij steevast. Ze waren echte maatjes.

Omdat ze geen opvolging hadden, heeft Sol de zaak uiteindelijk verkocht aan Monuta, sindsdien in Eindhoven opererend onder de naam Monuta Sol.

Ook in het Eindhovense carnavalsleven waren Jacq en Wil onafscheidelijk. Wil steunde hem door dik en dun bij zijn activiteiten. Die waren heel divers. Zo ging hij in 1976 door Lampegat als stadsprins Jacques.

Hij was jarenlang een van de drijvende krachten van De Volders en stond mede aan de basis van De Hoveniers. Hij kon er zijn creativiteit kwijt. Sol was oprichter van de kapel Ons Hermenieke en van de Lampegatse Vastenavondzitting. Ook was hij enkele jaren voorzitter van het Concert Carnavalesk.

Zijn verdiensten zijn in de loop der jaren gehonoreerd met tal van onderscheidingen. Hij heeft in zijn testament opgenomen dat die allemaal naar Museum Kempenland gaan. Het moeten er inmiddels een kleine 2.500 zijn.

Jacq Sol overleed zondag, enkele uren nadat hij was bediend. Zijn ziekte had hem leeggezogen. "Ik heb een goed leven gehad. Het is mooi geweest", zei hij nog kort voor zijn dood.

Hij wordt zaterdag begraven. Dat gebeurt precies zoals hij dat in 1994 al uitsprak: 'Een mis in de Catharinakerk en dan de mensen lopend achter mijn kist naar het kerkhof aan de Zwembadweg'.

De uitvaartdienst begint om 11.00 uur.

Steeds meer geliefden kiezen voor cremeren in plaats van begraven in een familiegraf. De vraag doemt daardoor steeds vaker op of de as na het overlijden van de langstlevende niet kan worden samengevoegd met de as van de eerder overleden partner. In de praktijk is dit vaak moeilijk te realiseren. De urn is te klein of de nis is te smal voor twee aparte urnen.

De Kneedbare Steen heeft daarom een nieuwe urn ontworpen: de stapelurn.
Het bijzondere van de stapelurn is, dat deze bestaat uit twee losse urnen, die in elkaar passen en samen een geheel vormen. De totale hoogte van de stapelurn is niet meer dan 34 cm.

De stapelurn worden als een geheel gekocht, de onderste urn wordt als eerste geplaatst.

Na het overlijden van de langstlevende wordt de bovenste urn erop geplaatst.

Adviesverkoopprijs particulieren vanaf € 850,-

De Kneedbare Steen
Atelier:
Alkhof 56b
3582 AW Utrecht
0636160873

postadres:
Markstraat 33
3582 KK Utrecht

www.kneedbaresteen.nl

Veel Nederlanders geven aan soms of regelmatig aan hun eigen dood te denken. Jongeren blijken conservatiever over uitvaarten te denken dan ouderen. Jongeren geven bijvoorbeeld vaker aan dat ze willen dat bezoekers van hun uitvaart traditioneel in het zwart gekleed gaan. Ook stellen zij hun lichaam minder vaak ter beschikking van de wetenschap en zij hebben meer twijfels over cremeren. Voor jongeren is het belangrijker dat een religieuze traditie wordt gevolgd dan voor 30-50 jarigen. Dat blijkt uit een onderzoek naar uitvaartwensen dat onderzoeksbureau MeMo2 in opdracht van Yarden Uitvaartorganisatie heeft uitgevoerd onder meer dan 900 Nederlanders.

De dood is onderwerp van gesprek in Nederlandse huishoudens. De meeste mensen hebben hun specifieke uitvaartwensen kenbaar gemaakt aan hun naasten, maar leggen dat veel minder vaak ook op papier vast (6%). De belangrijkste reden om een uitvaart te regelen is dat mensen hun nabestaanden niet willen belasten (59%), voor 28% geldt dat ze bepaalde ideeën over hun uitvaart graag gerealiseerd zien. Mede op basis hiervan is Yarden de campagne over uitvaartwensen gestart.

"Wij zien door de toenemende individualisering en diversiteit van de Nederlandse samenleving veel veranderen op uitvaartgebied. Twee dingen vallen daar bij op", aldus Peter van Wageningen, directievoorzitter van Yarden. "Uitvaarten zijn steeds meer bespreekbaar en steeds meer mensen hebben persoonlijke en specifieke uitvaartwensen. Maar tegelijkertijd denken veel mensen ook nog heel traditioneel over hun uitvaart, al dan niet ingegeven door een religieuze, regionale of etnische achtergrond".

Begraven of cremeren
Nederlanders hebben een lichte voorkeur voor cremeren (38%) boven begraven (34%), maar laten de keuze hiervoor soms ook over aan hun nabestaanden (9%). Peter van Wageningen: "In de praktijk is cremeren populairder dan begraven. 55% van alle uitvaarten zijn crematies en dit aantal neemt jaarlijks toe." Het favoriete vervoermiddel naar de begraafplaats of het crematorium is de rouwwagen, 5% noemt een koets met paarden als eerste keus. Tweederde van de respondenten stelt prijs op bloemen, waarbij rozen veruit favoriet zijn. De kleur daarvan maakt niet uit. Zwarte kleding is steeds minder gangbaar, 85% van de ondervraagden maakt het niet zoveel uit wat de bezoekers van hun uitvaart dragen.

Kopje koffie of glas rose
Het traditionele kopje koffie met cake wordt nog steeds geserveerd na afloop van een uitvaartdienst (35%), maar een borrel met hapjes komt tegenwoordig bijna net zo vaak voor (31%). Hier geldt hoe zuidelijker, hoe Bourgondischer de consumpties.

Verschillen tussen mannen en vrouwen
Mannen en vrouwen zijn op een verschillende manier bezig met hun uitvaart. Mannen hebben vaker een testament dan vrouwen, denken minder na over de dood, kiezen meer voor een kapitaalverzekering, zijn vaker op de hoogte wat een uitvaart kost, stellen hun lichaam eerder ter beschikking van de wetenschap en willen vaker gecremeerd worden. Vrouwen hechten meer waarde aan rituelen tijdens de uitvaart, willen vaker dat een familietraditie gevolgd wordt en kiezen vaker voor bloemen.

Muziek het persoonlijke element
Bijna iedereen wil dat er muziek te horen is tijdens de uitvaart (93%). Muziek is hét middel om een uitvaart persoonlijk te maken en veel mensen hebben dan ook specifieke verzoeknummers. Artiesten die vaak genoemd worden zijn Marco Borsato, Queen en André Hazes. Voor mensen met een religieuze achtergrond is het belangrijk dat religieuze zang en klassieke muziek ten gehore worden gebracht.
Bron: www.yarden.nl

Ruim 150 vrijwilligers werken aan een uitbreiding van het multifunctioneel centrum en een jongerenontmoetingsruimte in Zuid-Beijerland.

Zaterdag 29 maart legde een aantal vrijwilligers in aanwezigheid van burgemeester Reinie Melissant symbolisch de eerste hoeksteen van het pand aan de Koninginneweg.

„Dit is heel belangrijk voor Zuid-Beijerland,’’ zegt Marius Konijnendijk namens de buurtorganisatie. „Het dorp is niet groot, maar we ‘vangen’ er wel veel mensen mee. Het is dan wel naast de kerk, maar iedereen is welkom. Iedereen die een activiteit wil organiseren, kan hier terecht.’’

Het multifunctionele gebouw De Ark is bedoeld voor iedereen die een ruimte wil huren. „Dat kan zijn voor een grote uitvaart, want de aula bij de begraafplaats is te klein, maar als de EHBO een avond organiseert, kan het ook.

„De zaal krijgt harmonicaschermen en is daarmee makkelijk in te delen. En er is een professioneel ingerichte keuken.’’

Als de bouw volgens plan verloopt kan het centum naast de Eendrachtskerk in september open.

(Belga) Het Amerikaanse "ruimte-uitvaartbedrijf" Celestis Inc. gaat tegen volgend jaar een dienst lanceren waarmee mensen hun as naar de Maan kunnen laten schieten. Dat heeft het bedrijf vrijdag bekendgemaakt.

Celestis Inc. heeft een akkoord gesloten met Odyssey Moon Limited en Astrobotic Technology Inc., zodat binnenkort via privéraketten menselijke as naar de Maan kan worden gevlogen. Een laatste rustplaats op de Maan is "een speciale eer die bereikbaar is voor iedereen die de droom deelt om de mensheid tot tussen de sterren te doen reiken", aldus het bedrijf. Behalve die droom moet de toekomstige overledene ook een kleine 10.000 dollar per gram toekomstige as op zijn bankrekening hebben staan.

‘De maan is een speciale plek’, aldus de directeur. ‘Voor veel mensen is het een romantisch idee om naar de maan te kunnen kijken, wetende dat je moeder, vader of geliefde daar is.’

Het bedrijf biedt al langer de mogelijkheid om as van overledenen per raket het heelal in te schieten. De ascapsules worden dan in een baan rond de aarde gebracht die bij terugkeer in de dampkring verbranden. In 1998 werd de eerste Nederlander, de op 15-jarige leeftijd overleden Danny van der Hoek, in de ruimte begraven.

Celestis verwacht eind 2009 of begin 2010 zo’n duizend ascapsules naar de maan te kunnen sturen. Met latere vluchten kunnen waarschijnlijk 5000 capsules mee. Een begrafenis op de maan kost zo’n 10.000 dollar. (BVH)

’Cremeren, daar doen wij niet aan mee. Dat is een principiële keuze.’ Maar toch zijn er mensen die trouw vijf euro per jaar storten op de rekening van de begrafenisvereniging. Ook al hebben ze besloten liever gecremeerd te willen worden.

Het geeft aan dat een traditionele begrafenisvereniging zoals De Laatste Eer in Vinkeveen en Waverveen sympathie uitstraalt binnen de lokale gemeenschap. Met vijfhonderd leden mag voorzitter Gijs van der Wilt (60) niet klagen. ,,Het is een stabiele vereniging, maar leeft niet,’’ grapt hij.

De protestants-christelijke begrafenisvereniging is in 1949 opgericht en bestaat binnenkort zestig jaar. Het doel staat formeel omschreven als ‘volgens de christelijke geloofsovertuiging de laatste eer bewijzen aan overledenen’.

Toen na 1945 steeds meer bewoners buiten Vinkeveen en Waverveen hun werk vonden, was het lastig om voor een uitvaart voldoende dragers te vinden. Want een drager moest snel opgeroepen kunnen worden en andere werkzaamheden ervoor onderbreken. In de regel werd tot die tijd het begraven verzorgd met behulp van de buren.

Het oprichten van De Laatste Eer was ook bedoeld om voor de nabestaanden de kosten van een uitvaart binnen de perken te houden. Dit kan omdat iedereen die meehelpt bij de begrafenis vrijwilliger is; alleen de uitvaartleider is een professional.

Begraven is booming business. Zoveel mensen, zoveel wensen en dus zijn er allerlei vormen voor ‘uitvaarten op maat’ waar je uit kunt kiezen. Veel begrafenisverenigingen die van oudsher zelfstandig waren gaan van lieverlee op in grote organisaties. Maar niet De Laatste Eer uit Vinkeveen. Die wil altijd zelfstandig blijven en traditioneel van opzet.

,,Dat maakt onze vereniging ook wel speciaal. Zoals de onze zijn er nog maar vijf of zes in het hele land. Wij horen nergens bij. Dat willen we niet. Lees de statuten maar van 1949. Onze vereniging moet altijd onafhankelijk blijven,’’ zegt de Vinkevener standvastig.

Een mooi streven, maar de vraag is hoe je het aantal leden in zo’n kleine gemeenschap op peil houdt. Mensen gaan dood en jongeren kiezen eerder voor het lidmaatschap van een sportclub dan voor een begrafenisvereniging. ,,Het is natuurlijk iets anders dan voetballen bij de plaatselijke voetbalvereniging,’’ erkent Van der Wilt. ,,Als het goed is merk je van het lidmaatschap helemaal niets, behalve dat er elk jaar een acceptgiro voor vijf euro op de mat ligt. En dat is anders dan met een sportvereniging.’’

Toch gaat het lidmaatschap van een begrafenisvereniging ook vaak van vader op zoon, net als bij een sportclub. Het is hetzelfde probleem als mensen wegtrekken uit Vinkeveen en Waverveen. Dan zeggen ze hun lidmaatschap op, zowel bij het voetbal als bij de begrafenisvereniging.

Jeugd voelt zich niet aangetrokken tot een begrafenisvereniging en dat is een van de redenen waarom Van der Wilt een boekje heeft uitgegeven. ,,Om de jeugd meer bij doodgaan en wat er bij komt kijken te betrekken.’’

Het boek geeft een kijkje in de historie van de vereniging maar is vooral ook een handleiding. Het laat zien wat er bij een begrafenis komt kijken en is een praktische leidraad voor nabestaanden. Die hebben zo op een rijtje hoe de overledene dingen geregeld wilde zien. Van der Wilt is in de grafische wereld werkzaam geweest en koos daarom bewust voor een afwijkend formaat. ,,Vierkant, maar het pas wel in een geldkistje.’’

Volgens hem zijn veel mensen in het dorp nog zo ouderwets dat ze contanten in een kistje hebben liggen om de uitvaart te betalen. Het boek kan daar dan mooi bij.

Van der Wilt is in de historie gedoken van de begraafplaats in Vinkeveen vanaf 1895. Het gaf hem een goed inzicht wie waar begraven is door de jaren heen. ,,Als ik de begraafplaats overloop ken ik iedereen.’’ Hij is ook de beheerder van de Nederlands hervormde begraafplaats in Vinkeveen, maar dat heeft niets te maken met zijn voorzitterschap van De Laatste Eer, ook al ligt het wel in elkaars verlengde.

Traditionele begrafenisverenigingen als deze dreigen te verdwijnen vanwege de aantrekkelijke totaalpakketten die Dela en Monuta bijvorbeeld aanbieden. Maar niet De Laatste Eer uit Vinkeveen. Deze vereniging hoopt op eigen kracht en met een paar honderd leden volgend jaar het zestigste jaar te kunnen vieren.

Zaterdag 12 april is er vanaf 10.00 uur tot 16.00 uur een opendag die zijn weerga niet kent. De Firma Grooters is op uitvaartgebied de tussenpersoon voor de regio Overijssel, Gelderland,Drente.

De Firma Grooters levert ook landelijk als groothandelhandel voor de uitvaartbranche.

Wij zijn o.a tussenpersoon voor:
Prematuur = kindermandjes,etc

Seker = milieubewuste uitvaartkisten

Borbo = Rouwdrukwerk

Akidia = Uitvaartkisten

Alca Boek = Uitvaartdienst in boekvorm.

Dencor = Verzorgings Artikelen

Voor de particulier leveren wij:
Urnen en Grafmonumenten , en tonen wij U wat verder allemaal mogelijk is.

Gravures van de firma Gijsen uit Belgie kunnen wij voor U ook leveren!

Hartelijke groet

Bert en Jenny Grooters

Twentepoort West 36

7609 RD Almelo

0546-870868

WINTERSWIJK - Vrijwilliger zijn die stervende mensen thuis bijstaat, én vrijwilliger zijn bij een uitvaartonderneming. Dat kan niet, vindt het bestuur van Hospice De Lelie in Winterswijk. Vier vrijwilligers zijn boos en stappen op. Ria Nijenhuis uit Winterswijk begeleidt al sinds de oprichting van de Terminale Thuiszorg, achttien jaar geleden, stervende mensen aan huis. Tot volle tevredenheid. Het vrijwilligerswerk is haar dierbaar. Ze doet dat samen met een hechte groep vrijwilligsters die geregeld ook 's nachts waken bij stervende mensen thuis.

Haar bevlogenheid is zo groot dat zij zich op een gegeven moment aanmeldt bij een begrafenisondernemer. Daar legt zij als vrijwilligster vooral de pas overleden lichamen af.

Twee jaar geleden fuseerden het bestuur van de Vrijwillige Terminale Thuiszorg en het Hospice De Lelie. Ze gingen met een nieuw bestuur verder onder de naam Hospice De Lelie.

Haar brood verdient Ria Nijenhuis in de zorg. Zij werkt bij de Zorgcombinatie Marga Klompé die ook de nachthulp verzorgt bij het hospice De Lelie. Toen eind vorig jaar een baantje vrij kwam bij De Lelie in Winterswijk solliciteerde ze meteen. Ze werd aangenomen. Ze leek een droombaan te krijgen, maar vlak voordat ze met haar werk zou beginnen kreeg ze 'op een vervelende manier' te horen dat ze niet welkom was. "Het bestuur van De Lelie vond dat ik niet tegelijk vrijwilligster kon zijn bij De Lelie én bij een uitvaartonderneming", zegt ze. De mededeling van het bestuur kwam zo hard aan dat ze zich ziek meldde en tot op heden thuis zit. "Ik ben ziek van verdriet. Dat ze na achttien jaar zo weinig vertrouwen in me hebben doet me erg zeer", laat ze weten.

Vier mede-vrijwilligsters zijn zo geraakt door wat Ria overkomen is dat ze ook de band met De Lelie verbroken hebben. Ze ervaren de maatregel van het bestuur als een dolksteek in de rug. Ze vinden dat het bestuur van De Lelie niet goed functioneert.

"Stervensbegeleiding is werk dat je alleen kunt doen als je bevlogen bent. Je bent puur met de mensen bezig waar het om gaat, de stervende en de familie. Hoe kan het bestuur dan met zo'n regel komen dat je niet tegelijk vrijwilligster mag zijn bij het stervensbegeleiding én een begrafenisonderneming? Dan vertrouwen ze ons toch niet meer?", zegt vrijwilligster Dorien Mulder.

"Je doet dit werk vanuit je hart en met een ongelofelijk vertrouwen. Waarom moeten er opeens regels worden gesteld", vult Anna Pilger, eveneens vrijwilligster, aan.

De opgestapte vrijwilligsters zijn zo boos dat ze een klacht hebben ingediend bij het Landelijk Steunpunt VTPZ. De klachtencommissie van het steunpunt heeft al toegezegd de zaak te willen onderzoeken.

Annelies van Teefeling, bestuurslid van de Hospice De Lelie, bevestigt de breuk met de vrijwilligers. "Dat vinden we ontzettend vervelend, en we hebben getracht de kwestie op te lossen, maar dat is helaas niet gelukt", reageert ze.

Volgens haar wil het bestuur voor Ria Nijenhuis wel een uitzondering op de regel maken, maar daar gaat Ria niet mee akkoord.

"Er is bij ons geen klacht ingediend, maar er is wel twee maal door buitenstaanders gewezen op het feit dat Ria Nijenhuis vrijwilligster is bij de stervensbegeleiding én een uitvaartonderneming. Daarop hebben we besloten dat dat niet kan samen gaan. Het gaat om de schijn van belangenverstrengeling. Die moet je vermijden. Daar gaat het ons om. We hebben beslist niet aan haar integriteit willen tornen. De regel was juist bedoeld om haar te beschermen", zegt Van Teefeling.

Ze vindt het goed dat er een klacht is ingediend: "Laat anderen maar meekijken. Daar hebben de vrijwilligsters recht op.

Steeds meer Nederlanders kiezen voor crematie. Koos in 1950 nog slechts 2.01% van de Nederlanders voor deze vorm van lijkbezorging, inmiddels is dit percentage opgelopen tot 54,48%.

Vorig jaar lieten 72.434 Nederlanders zich cremeren. In dat jaar bedroeg het totaal aantal uitvaarten 132.948 (gebaseerd op de voorlopige sterftecijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek).

Het aantal crematoria steeg vorig jaar opnieuw van 65 (2006) naar 68 (2007). De groei van het aantal crematoria lijkt niet te stuiten. Inmiddels zijn er plannen voor crematoria in Tiel, Zutphen, Sambeek (regio Boxmeer) en Hoogeveen. Bijna wekelijks komen er plannen voor nieuwe crematoria aan het licht.

Lees verder >>>>>

Goed eten in moeilijke tijden

Het slappe plakje cake bij de begrafenis wordt meer en meer vervangen voor culinaire hoogstandjes. Er is weer eten na de dood!

Vorig jaar begon kok Miguel Brugman officieel met Rouwkost, een rouw-cateringbedrijf ‘voor goed eten in moeilijke tijden’. Brugman zag een duidelijke trend in het uitvaartwezen: ‘Mensen hebben steeds specifiekere eisen en willen een persoonlijk stempel op de uitvaart drukken. Dat kan zijn met een kist of vervoersmiddel, maar ook met een maaltijd. Soms is het de wens van de overledene, soms van de familie. Een uitvaart hoeft niet altijd een treurige bedoening te zijn; er mag ook wat gevierd worden.’

Culinair uitpakken na een begrafenis is niets nieuws, weet funerair historicus Henk Kok. Het werd al gedaan in de vroege oudheid. Kok: ‘Er werd altijd uitgebreid gegeten. Aan het afsluiten van een bepaalde periode waren allerlei ceremonies verbonden. Het idee achter zo’n gezamenlijke maaltijd was dat de rouwenden uit hun isolement komen en weer opgenomen worden in de gemeenschap.’

'Zuipvaart'
Het is volgens Kok ook niet vreemd dat je als gast op een begrafenis een maaltijd kreeg. ‘Vroeger, toen er nog geen auto’s waren, was je voor een begrafenis minstens de hele dag kwijt. En je kunt mensen niet met een lege maag wegsturen. En flink wat drank: een uitvaart werd vroeger ook wel een zuipvaart genoemd. Omdat men sober leefde, gingen mensen echt los op een begrafenis.’ Tijdens en na de oorlog kwam de klad in dit gebruik. Kok: ‘Het is na de oorlog allemaal opgedroogd. Tijdens de oorlog kon je moeilijk aan eten komen. Je kreeg wel een paar rouwbonnen, maar voor weinig personen.

Na de oorlog werd alles soberder. Zeker in steden, waar ze minder vasthouden aan oude gebruiken. In de provincie – plekken die geïsoleerd zijn – blijven ze het langst bestaan.’ Dat er nu weer een tendens is naar meer en beter eten rond een uitvaart, is volgens Kok een kwestie van welvaart en een hang naar gezelligheid.

Ook Brugman merkt dat een goede maaltijd voor saamhorigheid en een ontspannen sfeer zorgt. Wat Rouwkost voorschotelt is de keuze van de familie. Dat kan een high tea zijn, maar ook een driegangendiner. ‘Zoveel mogelijk biologisch en ook met genoeg groenten. Ik zou bijvoorbeeld geen friet serveren, tenzij dat speciaal gevraagd wordt als eerbetoon aan de overledene.’ Brugman kookt zelden op begraafplaatsen zelf. Liever is hij bij de mensen thuis of op een andere persoonlijke locatie, waar hij minder last heeft van de strakke tijdschema’s van een uitvaart. De begraafplaatsen en crematoria hebben vaak contracten met grotere cateringbedrijven. Ook die gaan met hun tijd mee en serveren op verzoek steeds vaker tapas, sushi of oesters.

Iedereen een steigerhouten kist
Uitvaartorganisatie Yarden, een van de grootste van ons land, houdt rekening met specifieke wensen en brengt dat in haar laatste reclamecampagne duidelijk naar voren. Woordvoerder Monique Brouwer: ‘Een begrafenis was gestandaardiseerd, maar wordt nu steeds meer naar de wensen van de mensen ingevuld. Wij faciliteren alles. Wat jij wilt, regelen wij. Dat kan Indisch zijn of tapas, van internationaal tot regionaal, zoals Bossche bollen in Den Bosch.’ Brouwer merkt dat mensen elkaar beïnvloeden. ‘Na de begrafenis van Jan Wolkers wilde iedereen opeens een steigerhouten kist, omdat hij die ook had.’

Om aan de eetwensen van de overledene en zijn naasten tegemoet te komen heeft de Amstelveense begraafplaats Zorgvlied zelfs de hulp ingeschakeld van culinaire allesweter en recensent Johannes van Dam. ‘We willen een goed pakket aanbieden voor tijdens de condoleance. Johannes van Dam weet veel van verschillende eetculturen en adviseert ons ook bij de keuze van cateraars’, vertelt Arpad Nesvadba, directeur van Zorgvlied. ‘Er worden op dit moment doelgroepen bepaald en daar komen passende gerechten bij. Het is voor tijdens de condoleance, dus geen hele maaltijden, maar hapjes. Je hebt ook maar een half uur of uur de tijd.’

Dat de standaard broodjes kaas steeds vaker plaatsmaken voor iets bijzonders ligt volgens Nesvadba aan de individualisering van de maatschappij. Nesvadba: ‘Men ontkerkelijkt en wil daar iets voor in de plaats hebben. Dat kan een gele kist zijn of housemuziek en daar hoort eten bij. Men wil onderstrepen wat iemand betekende. Maar dat kan ook met een Hemacake omdat diegene bij de Hema heeft gewerkt.’

Flamboyant en conservatief
De culinaire doelgroepen worden door Zorgvlied onderverdeeld in verschillende geloven, flamboyante of juist conservatieve types, maar ook bijvoorbeeld Indische Nederlanders. Het is de bedoeling dat iedereen een dergelijke catering kan betalen. Nesvadba: ‘We proberen het speciale menu zo scherp mogelijk te prijzen; het moet niet veel duurder worden dan dat broodje kaas of die krentenbol.’

Brugman kan van Rouwkost nog niet rondkomen; hij heeft nu één à twee rouwcateringen per maand. Brugman: ‘Mensen moeten nog vertrouwd raken met het concept. Over een jaar of tien zal het wel ingeburgerd zijn.’

************************************************************************

In deze reportage wordt de kist van Jan Wolkers een kist van steigerhout genoemd, volgens mij is het meer zoals men dat noemt

"Boerenhout"

Namelijk ongeschaaft hout !

Kist tentoongesteld bi j Luttinkhuis in Losser

( eigen foto Bolink Uitvaartvoorlichting )

De film van de 1e twentse uitvaartbeurs is online, iedereen die deze film wil bekijken worden verzocht om naar de pagina te gaan.
http://uitvaartzorgjandevries.nl/page14.php

De intervieuws zijn afgenomen door Jan de Vries Uitvaartverzorger en het camerawerk is van Theo de Jong van FDP. BV uit Groningen
Het zou mooi zijn als de bezoeker van mijn site ook even een reactie achter laat op mijn gastenboek.

Groeten

Jan de Vries

De uitvaartbeurs-film is ook hier via een klein bestand te zien!

GOUDA - Als een groene oase, pal naast Uniqema ligt in de Goudse wijk Korte Akkeren een begraafplaats. Een jaar of tien geleden was er nog sprake van dat het geheel zou worden geruimd, maar nu wordt de 175 jaar oude dodenakker gekoesterd.

Inez Meter en Bieneke van Wely bekijken de grafstenen op de begraafplaats achter Uniqema. FOTO PIM MUL

Dat is vooral te danken aan de stichting Oude Begraafplaats en daarbinnen aan twee mensen die zich al jarenlang inzetten voor het behoud en de geschiedschrijving, Inez Meter en oud-voorzitter Ed van Rossum. Het jubileum van de begraafplaats aan de Vorstmanstraat is aangegrepen om een boek uit te brengen, Stenen tot Leven Gebracht. Het eerste exemplaar wordt volgende week zaterdag overhandigd aan Van Rossum. ,,Dat kun je je nu haast niet voorstellen hè, maar jaren geleden heeft de gemeente echt overwogen de begraafplaats op te heffen en alles te ruimen.

Er zijn zelfs brieven in de wijk verspreid met de vraag wie het terrein wilde kopen,’’ zegt Inez Meter, dichteres en bestuurslid van de stichting Oude Begraafplaats.

Ze heeft wat met deze begraafplaats. ,,Mijn grootouders liggen hier begraven,’’ zegt ze. ,,Dus ik kom hier nog wel eens. Zo heb ik eigenlijk ook Ed van Rossum leren kennen. Hij was hier op zoek naar een familielid. Hij was al een paar jaar bezig en ging vrij systematisch te werk. Hij maakte echt een inventarisatie.’’
Om de begraafplaats voor opheffen te behoeden, begonnen ze samen een werkgroep. ,,We hadden het tij mee,’’ zegt Meter. ,,Zo was er een Europese fotowedstrijd voor schoolkinderen. Een paar Goudse kinderen wonnen met foto’s van de begraafplaats een prijs, die in de St.-Jan werd uitgereikt door de toenmalige staatssecretaris voor Cultuur, Nuis. Die bezocht ook de begraafplaats en was onder de indruk. Hij noemde het een mooi plekje dat bewaard moest worden. Dat was echt een klapper voor ons.’’

De begraafplaats aan de Vorstmanstraat bestond eigenlijk vorig jaar 175 jaar, maar het boek was nog niet af. Van Wely: ,,Er was heel veel materiaal en het redigeren heeft meer tijd in beslag genomen dan we hadden gedacht. We konden dus niets anders doen dan besluiten tot een uitstel.’’

Wie de schots en scheef staande grafstenen zo bekijkt, kan niet bevroeden dat van vrijwel alles dat hier is te vinden, materiaal voorhanden is in met name het Streekarchief Midden-Holland.

Meter: ,,Er liggen hier nogal wat notabelen begraven, dus daar is veel van terug te vinden. En we hebben in de loop der jaren veel contact gekregen met nabestaanden van mensen die hier begraven liggen. Die zijn met verhalen gekomen en met fotootjes.’’

De begraafplaats ligt ingeklemd tussen Uniqema en een woonwijk, maar destijds was het braakliggend gebied. ,,Hier was niks; geen huizen, echt buiten de stad. Uniqema kwam pas 25 jaar later.’’ In 1950, toen IJsselhof kwam, werd de begraafplaats gesloten. Meter: ,,In eigen graven kon nog twintig jaar lang worden begraven. In 1972 was het echt afgelopen.’’

De betekenis van de begraafplaats is wijkoverschrijdend, maar dat betekent niet dat de wijk niets heeft met deze plek. Van Wely: ,,Ik was hier een keer toen ik een jongetje tegen kwam. Hij praatte boos in zichzelf. Ik sprak hem aan, kreeg een snauw, maar vroeg hem of hij niet bang was zo alleen, tussen al die doden. Hij vertelde dat als hij boos was hij hierheen ging en hardop praatte. En die mensen die hier liggen, zeggen tenminste niets terug zei hij. Mooi verhaal toch?’’

Het staat in schril contrast met het boek, dat de stenen van deze begraafplaats juist doet leven. Het boek (twintig euro) is te koop bij de Goudse boekhandels, het wijkteam Korte Akkeren en de historische vereniging Die Goude.

Dela Uitvaartverzorging mag een crematorium en uitvaartcentrum in Roermond vestigen op de begraafplaats 'Tussen de Bergen'. Dat heeft de Raad van State bepaald.

Het crematorium Midden-Limburg en omwonenden hadden bij de Raad vanState protest aangetekend tegen de milieuvergunning die Roermond had verstrekt. Volgens het crematorium Midden-Limburg en de buurbewoners zou hetnieuwe crematorium zorgen voor geluidshinder, parkeeroverlast enstofhinder. De Raad van State vond de klachten ongegrond.

» lees heel artikel op "L1"

Zie ook het bericht via Uitvaartmedia

***************************************
108 Teletekst wo 19 mrt
Minder belasting op erfenissen

***************************************
` De belasting op erfenissen wordt tot
maximaal 50 procent teruggebracht.Dat
zegt staatssecretaris De Jager van
Financiën.Er komt een nieuwe wet die
meer gericht is op degene die erft,dan
zoals nu op degene die overlijdt.

De positie van de langstlevende partner
en kinderen mag in de nieuwe wet niet
verslechteren.Vooral neven,nichten en
verzorgers gaan erop vooruit.Nu betalen
zij tot 68 procent erfbelasting.

De Jager wil erfgenamen onderverdelen
in twee of drie groepen.Dat maakt het
duidelijker wie waar recht op heeft.Het
moet ook fiscaal eenvoudiger worden om
een familiebedrijf voort te zetten.
**************************************

Hier het bericht uit de Telegraaf

Hier het bericht uit het Algemeen Dagblad

En hier het bericht uit Financieël Dagblad

***************************************

LOCHEM - Iedereen die in 2007 een uitvaart heeft laten verzorgen door Monuta Kamperman uit Lochem is zondag 30 maart welkom op de memorial-middag. De medewerkers van het uitvaartverzorgingsbedrijf willen dan met de nabestaanden nog een keer stilstaan bij deze ingrijpende en droevige gebeurtenis.

De middag staat in het teken van muziek en troostende woorden. De muziek wordt verzorgd door het Lochems Mannenkoor onder leiding van Gerrit te Rietstap. Ineke Wijsman, spreekster bij uitvaarten, neemt het gesproken woord voor haar rekening. De memorial-middag duurt van twee tot vier uur ’s middags. Wie de samenkomst wil bijwonen kan hiervoor contact opnemen met Gerrit Wissink, tel. 0573 451313.

Monuta Kamperman verzorgt uitvaarten in het gebied Lochem, Laren, Barchem, Borculo, Ruurlo, Geesteren, Gelselaar, Haarlo en omstreken. Het bedrijf wil zich in de regio onderscheiden bij de consument als specialist rondom het einde van het leven. Het presenteert zich hierbij als vraagbaak, expert en opinieleider voor de samenleving. Het biedt hiervoor een kwalitatief totaalconcept, uitgaande van ieders eigen wens.

Monuta Kamperman
Zutphenseweg 91B
7241 KP Lochem
Gelderland
Tel:0573-451313

Vanaf vrijdag 28 maart is de tentoonstelling “Meneer G.” van Carolin Reichert en Claudi Kessels te zien in Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover. De tentoonstelling duurt tot 15 juni 2008. Het is de eerste tentoonstelling in dit in december 2007 geopende museum.

In 2005 kregen Carolin Reichert (1979) en Claudi Kessels (1969) toestemming om mee te gaan op huisbezoek te gaan met Bureau Uitvaarten van Gemeenteweg in Amsterdam. Ze fotografeerden in de woning van een overleden man objecten waarmee zij diens identiteit probeerden te reconstrueren. Reichert en Kessels maakten vervolgens stillevens van de foto’s samen met objecten uit de woning. Hiervan maakten zij de hier geëxposeerde foto’s.

http://www.totzover.nl/index.php?page=de-gang

Ik krijg regelmatig de vraag waarom ik eigenlijk geen uitvaart van een islam besprak. Of waarom ik er weinig melding over maakte.

Al enige tijd besteede ik al aandacht aan de islam of de moslim . Misschien is U dat ontgaan of  heeft U het via de zoekmachine nog niet bekeken?

Vandaag een uitbreiding met een film over een Islamitsche uitvaart.

http://17-02-1949.nl/moslim-uitvaart.html

Na het overlijden van een dierbare komt er veel op de nabestaanden af. Uitvaartverzorgers ondersteunen dit zoveel mogelijk. Monuta Nazorgservice is een nieuwe laagdrempelige aanvulling hierop: één telefoonnummer waar consumenten terecht kunnen met alle vragen na een overlijden.

Na het overlijden van een dierbare ontstaan allerlei vragen. Praktisch, administratief, maar ook emotioneel. Monuta geeft hier antwoord op met Monuta Nazorgservice. Dit is één telefoonnummer en email adres waar iedereen terecht kan met vragen na een overlijden. Het nummer (055) 527 42 56 is zeven dagen per week bereikbaar tussen 8.00 en 22.00 uur. Nabestaanden kunnen ook een email sturen naar nazorg@monuta.nl. Beide diensten zijn gratis.

Monuta vindt het belangrijk om nabestaanden in een moeilijke periode zoveel mogelijk bij te staan. Niet alleen voor en tijdens de uitvaart, maar ook erna. Er zijn veel zaken die geregeld moeten worden. Zaken die vragen oproepen. Hoe stel ik een verklaring van erfrecht op? Wat doen we met vaders hond? Is er een instantie die mij helpt dit verlies te verwerken? Hoe pak ik de draad weer op? Monuta Nazorgservice heeft antwoord op veel van deze vragen. Daarnaast werkt Monuta samen met professionele partners.

Monuta (www.monuta.nl) heeft al 85 jaar ervaring in het regelen en verzorgen van uitvaarten volgens de meest uiteenlopende, persoonlijke wensen. Dankzij een landelijk netwerk van uitvaartcentra en betrokken medewerkers die ruimte geven voor eigen ideeën rondom de uitvaart is elke uitvaart bij Monuta in vertrouwde handen. Monuta uitvaartverzekeringen worden verkocht via bijna 3.000 onafhankelijke verzekeringsadviseurs.

Metaaldiefstal gaat zelfs zo ver dat in Assen grafornamenten worden gestolen. Begraafplaats De Boskamp meldt meerdere verdwijningen.

De laatste weken zijn drie diefstallen gerapporteerd, zo schrijft Dagblad van het Noorden. Verleden week verdwenen drie koperen bekers.

Een andere familie miste een bronzen voorwerp. Gisteren vertelde een weduwe dat de bronzen graflantaarn was verdwenen van het zes jaar oude graf van haar man, aldus de krant.

"Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik had de grafkaars al aangestoken en wilde het deurtje opendoen. Toen zag ik dat de lantaarn er helemaal niet meer was."

De slachtoffers zijn vooral boos omdat het om zaken met emotionele waarde gaat. 'Mensen die dit doen, hebben geen geweten', schrijft de regionale krant.