Het is een fimpje gebaseerd op de tekst Joh 3:16

Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

De tekst die iedereen wel kent en wel iets aan heeft gehad en wel iets mee heeft. Hier onder dan toch echt het bewuste filmpje, wat als het goed is nu wel goed wordt vertoond:-)!

In het gebed dat Jezus aan Zijn discipelen leert staat de zin; "Vergeef ons onze schulden, zoals wij ook onze schuldenaren vergeven." Verder vertelt Hij ons dat als we niet vergeven dat de Vader ons ook niet kan vergeven. We denken dat we een voorkeur hebben bij God, dat we goed behandeld worden, ongeacht wat we doen. We verdedigen ons eigen recht, maar hé, ...

Vergeving is iets als de wet van de zwaartekracht. God zal ons altijd goed behandelen, maar Hij legt uit dat je bepaalde regels moet volgen. Je kan niet goed behandeld worden als je een ander niet goed behandeld. Je kan geen liefde ontvangen als je anderen behandelt met haat, enzovoort... Je moet geen vergeving verwachten wanneer je geen vergeving schenkt.

Soms denken we dat we beter zijn dan een ander, maar zet dat maar uit je hoofd. In het licht van God verdwijnen we allemaal in het niets en heeft niemand het recht op een eeuwig leven in de nabijheid van God. Alleen door het offer van Jezus kan je bij de Vader komen. Niet door goede werken of leuke dingen... nee, alleen Jezus. We moeten dat altijd voor ogen houden.

Onze schulden tegenover God zijn echt wel veel erger dan eender wat een ander ons kan aandoen. We moeten niet met onze vinger gaan wijzen alsof iemand ons wat schuldig is want dat is niet zo... zelfs als dat zo zou zijn. Onze schuld bij God is veel veel groter en kan niet betaald worden.

Wat je moet vergeven? Alles. Neen, we moeten niet de schuld verleggen. In de schuld verleggen vind je geen rust. Je denkt dat je rust zal vinden, maar dat is niet zo. Het is een bevrediging van je denken, maar heeft niet in zichzelf. Volkomen rust vind je in vergeving. God is echt goed en zal je in al je stappen tegemoet komen. De liefde volgt er vanzelf op. Niets is te groot om vergeving te schenken.

Ik zou het best een andere naam willen geven. Bijvoorbeeld; "De gevonden zoon", "De erfgenaam", "Dood, maar weer opgewekt", "Thuiskomst", "De liefde van de Vader", etc... Waarom juist "De verloren zoon"? Omdat het in de bijbel staat? Het is maar een titel hoor. Een titel die toegevoegd is. In het Engels zal je het woord 'prodigal' vinden. "The prodigal son". Dat 'prodigal' betekent; verkwistend, aanhang naar luxe, gul. In die zin zou het dan vertalen naar; "De verkwistende zoon" of "Gulle zoon".

Een aantal weken geleden hadden we nog een preek bij ons in de gemeente over deze kerel. Niet zo'n slechte preek trouwens. Het ging dus over die zoon en even ook over die andere zoon, die niet van huis was weggegaan.

Het verhaal is trouwens te lezen in Lucas hoofdstuk 15. (In de bijbel dus :-) )

Even de context schetsen hé. Jezus zit daar omringd door mensen van allerlei slag. Ja, lap, daar hebt ge't al. Ge hebt daar mensen zitten die schriftgeleerden zijn, maar ook farizeeën en jawel, tollenaars ook; een niet geliefd beroep bij de joden. Je kon maar beter geen tollenaar zijn wanneer je geliefd wou zijn. Iemand die de belastingen ophaalde dus... :-) Nergens echt geliefd hé. En er waren ook zondaars. De farizeeën en de schriftgeleerden waren onder elkaar bezig.

"Moet ge die zien. Hij ontvangt zondaars en Hij eet samen met hen."

Jezus begint dan een verhaaltje te vertellen over iemand die schapen heeft en er dan eentje kwijt speelt. het verloren schaap is niet onbelangrijk. Je gaat ernaar op zoek en wanneer je het gevonden hebt dan ben je toch blij.

Dan vertelt Jezus nog een verhaaltje over een vrouw die een penning kwijt is en ze begint te zoeken en wanneer ze het gevonden heeft, nodigt ze de buren uit om feest te vieren want ze was die penning kwijt en nu heeft ze die weer teruggevonden. En dan... komt het; het allerbeste verhaal. Het gaat over een jonge man die zijn erfenis opeist en het vaderlijk huis verlaat en het 'leven' op eigen houtje tegemoet gaat. "FREEDOM", denkt die kerel. Hij heeft geld en is niet meer afhankelijk van zijn papa :-) Yeah wathever.

Je hebt de context begrepen? Het gaat er dus om dat je de zondaars niet moet onderschatten. Ze zijn belangrijk voor God. Dat is waar het verhaal om gaat. Het volk van Israël is en was het volk van God. Heel veel van de Israëlieten hadden God aan de kant gezet. Eerst ik en dan God. Zo ging het trouwens altijd. Maar voor God zijn het nog altijd Zijn schapen en gaat Hij er nog stees naar op zoek en laat merken dat Zijn deur altijd open staat.

Dat is dus de context in het kort... heel kort. Maar daar blijft het niet bij.

wordt vervolgd... 

Behalve dat die site mooi oogt, merk je een hart voor God bij die jonge kerels. Dat mag ook toch wel eens gezegd worden hé. Ik kan zeggen wat ik wil natuurlijk, maar hé, ga zelf eens een kijkje nemen... ;-)

Je zal dus vanaf nu ook een link naar hun site 'blog' vinden op de linkpagina

Er werd mij wel eens gezegd, "geregeld", dat je wel moet kijken als je wil weten wat er in de wereld gebeurt. Nu ja, daar ga ik natuurlijk niet mee akkoord, want wat is het van nut te weten wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt? Om dan achteraf met vrienden en collega's erover te praten? En dan weer; wat is waarheid. Niet dat alles leugen is, maar hoeveel is er waarheid? Er wordt alleen datgene geschreven en getoond waarvan men wil dat je het weet. Misschien wel propoganda? Geen idee. Maar in ieder geval heeft het in mijn leven geen enkel nut. Zero, nihil, niks... :-)

We moeten onze focus op de juiste dingen houden. We hebben een leven op deze wereld en in vele gevallen hebben de mensen rondom meer aan je dan de mensen in ... aan de andere kant van de wereld... Je buurman, buurvrouw, kinderen, collega's en andere. Wat gaan we bespreken over de oorlogen in Afrika of China of weet ik waar, terwijl we zelf nog ni kunnen overeen komen met die buurman naast ons?

Ahja, 't is juist... 't is de buurman die moet veranderen en moet doen wat "IK" zeg, dan zal het al een heel stuk beter gaan.

Jezus vertelde dat we onze naaste moeten liefhebben als onszelf. Het begint bij onszelf want wij moeten liefhebben. Dan zegt Hij dat we onze vijand moeten liefhebben, bidden voor diegene die ons vervolgen en jawel... :-) zegenen diegene die ons vervloeken. Zullen we daarmee beginnen? Daar begint de wereldvrede.

Jaren geleden was ik bij iemand op bezoek. De televisie stond aan en ik zag net een deeltje waar gesproken werd over een tiran in één of ander arabisch land. Iedereen had achteraf wel een negatief commentaar op die kerel. Tja, nu moet dat dus mij ook weer overkomen dat ik, jawel een aantal dagen later een nieuwsflash zag van een "christelijke" zender. Daar toonden ze net weer iets dat men niet zou tonen op de bekende grote zenders. Het ging over diezelfde tiran. Alleen lieten ze op die "christelijke" zender zien dat die man vergeving had gevraagd aan zijn volk en dat die op zijn knieën was gegaan. Heel die massa mensen deed net hetzelfde en schonk die "tiran" vergeving.

Wat doe je ermee? Knippen en plakken en iedereen laat zien wat ze willen dat je ziet. We moeten ons niet richten op die dingen want er zit niet altijd waarheid in. De waarheid is iets dat belangrijk is. Ik kan je vertellen dat er iemand iets gestolen heeft, maar weglaten dat diezelfde persoon berouw heeft gehad en alles heeft vergoed. Wat ik dan veroorzaak is sensatie voor de luisteraar en een slechte naam voor die persoon die berouw heeft gehad en vergeving heeft gevraagd.

Neen, goed doen. Liefhebben, dat is de boodschap. Je hebt geen bal aan het slechtmaken van mensen. Je hebt trouwens niet alle informatie. Je krijgt alleen maar een heel klein stukje en daarmee worden mensenlevens gevormd.

Liefhebben is de boodschap. Je naaste ALS JEZELF, je vijand liefhebben, bidden voor diegenen die je vervolgen, zegenen diegene die je vervloeken, vergeven diegene die tegen je zondigen (die tegen jouw onrecht hebben gedaan). Je zou verbaasd zijn hoeveel zonden er in ons leven actief zijn. Wat zouden we dan anderen gaan veroordelen?

Het ultieme offer kwam van Jezus. Die stierf voor de ganse mensheid. Geen enkele uitzondering, zodat iedereen tot God zou kunnen komen. Hij gaat geen slecht praten over jouw. Hij heeft daar geen reden voor. De aanklager is satan en zal alles doen om mensen te kwetsen.

Deze organisatie ondersteunt vooral christenen in landen daar waar de vervolging het grootst is. Het is niet allemaal zo mooi zoals in ons klein België. Het gaat er in sommige landen nog heel erg aan toe. Jawel, als u denkt dat martelen voorbij is of mensen in de gevangenis gesmeten worden omdat ze in God geloven niet echt is, dan heb je een wekker nodig om even wakker te worden. Het is verschrikkelijk wat ze mensen aandoen, alleen al omdat ze zeggen "christen" te zijn.

Gisteren was ik daar omdat we afgesproken hadden om naar een software-demonstratie te gaan kijken. Yep, het was leerzaam. Nu nog even wachten want binnenkort komt er dan iemand voor een korte opleiding aangaande die bepaalde software. Je kan maar weten hoe die dingen perfect werken. Anders verspil je zoveel tijd met uitzoeken en prutsen in de hoop iets gedaan te hebben. Kort en bondig... en opleiding.

Je zou eigenlijk eens achter de schermen moeten kunnen kijken van wat er allemaal gebeurt. Het is eigenlijk wel indrukwekkend waar die mensen voor staan. Ze dragen bij op een plaats waar velen niet van op de hoogte zijn. Een beetje ver van ons bed hé. Maar geloof me vrij. Het is minder ver dan je denkt. We moeten ons niet wegsteken. Neen, we moeten er iets aan doen. Nu, ja, ge moet in de eerste plaats doen wat God zegt natuurlijk en je op de juiste plaats bevinden. Zeker geen oordeel wanneer je in deze sector geen vinger verzet. Maar weet je; blijven zitten is zeker niet de oplossing. God heeft zeker wel iets om je mee bezig te houden. Misschien een handje uit steken bij het opkuisen in de kerk.

We kennen het wel hé. We zijn Koningskinderen en moeten gediend worden... Yeah, whatever... Dat we koningskinderen zijn is een feit, maar ook die persoon die de stoeltjes rechtzet en ook die persoon die de vuilzakken aan de deur zet en ja, ook die, die ene die je net een tas koffie heeft aangeboden.

Paulus schrijft om de ander hoger te achten dan jezelf.

Zo doe je dat niet alleen in je kerk, huis, school, werk of andere, maar misschien kan je ook bijdragen bij een organisatie die ten dienste staat voor het Koninkrijk van God. Laat je volledig gaan en vraag eens aan God waar je een steen kan bijdragen...

Op zoek naar een organisatie? Geen probleem zene... :-) Kijk op mijn linkpagina, daar vind je wel wat.

Toen ben ik maar lekker (alleen) naar het winkelcentrum geweest, hebben ze daar ook weer inkomsten:)! Na de eerste vier uur begon de dag met tekenen en wel theorie. Het was reuze interessant en leek 't ook nog eens te begrijpen (a miracle!). Daarna had ik duits, niet echt om iets nuttigs over te vertellen.

Toen had ik het leukste en stomste vak van de week, gym! Zoals ik al zei, leuk, in vergelijking met andere vakken. Stom omdat ik nou eenmaal niet zo'n sporter ben.

Maar wat wel heel vet was dat ik toen de beheerder van de sporthal sprak, die mij vertelde dat hij ging stoppen omdat hij een eigen begrijfje had opgestart. Ik zei toen tegen hem "God's zegen!" Opzich lijkt het niks gek, wel als je bedenkt dat deze man moslim is. Wat ik heel tof vond was dat hij zei, dank je! Dat zegt nou echt nooit iemand!  Ik dacht toen van wauw! Ik kan gewoon zonder dat ik het door heb die man zegenen en dan krijg je zo'n tof antwoord terug en toen dacht ik wauw! Ik kan al op zo'n kleine schaal een getuige zijn voor Jezus. Vet!

Dus ik had toch nog een hele leuk dag:)!

"Boy meets Girl" is een boek, geschreven door Joshua Harris, één jaar na zijn huwelijk. Hij maakt van het boek gebruik om op vele vragen te antwoorden die gesteld werden vanwege zijn eerste boek; "I Kissed Dating Goodbye".

Zelf heb ik het pas geleden nog gelezen en was er volledig van overweldigd. Mijn beschrijving over het boek? Het beste wat ik kan zeggen is; het lijkt wel een sprookje, met het verschil dat het waarheid is.

Het zou verplicht leesvoer moeten zijn voor mensen die een relatie aangaan. Gewoon even anders gaan denken. Hij spreekt zo zacht over relaties en toch zo direkt. Hij leert je om te gaan met je gevoelens en rekening te houden met je partner. Hij schrijft dat zijn woorden geen normen zijn en dat iedereen voor zichzelf uitmaakt wat ie ermee doet.

Het gaat om liefde en toekomst en dat is waar een relatie en huwelijk om gaat. En hoe kan je een relatie aangaan die niet bestemd is, uit elkaar gaan en toch niet gekwetst worden? Je kan het lezen in dat boek. Het geeft je een veilig gevoel. Het is een plezier om die dingen in praktijk om te zetten omdat ik het einde ervan kan zien. Het is duidelijk wat de gevolgen zijn.

Een aanrader is om de boeken in orginele taal te lezen. Hij schrijft met een specifiek doel en een eigen stijl die aanslaat.

Je kan een link vinden naar de site van Joshua Harris op de linkpagina.

Lang is het ondertussen wel geleden dat ik de wereld lastigviel met mijn onregelmatig emailmagazine 'hallo medechristentjes', waarin ik mijn ideëen deelde over vanalle zaken die meestal wel iets met het geloof te maken hebben. Tijdgebrek en andere zaken hebben dat naar de achtergrond doen verdwijnen, al ben ik natuurlijk niet gestopt met denken. Ondertussen is er heel veel veranderd, in mijn leven, en soms ook in mijn ideëen... Maar hier toch een kopie van de laatste editie, waarmee ik dit hoofdstuk van 'hallo medechristentjes' volledig afsluit nu... (al zegt die misschien niet zoveel nieuw...)  

De rest van mijn ideëengoed zal op deze blog worden gezet...

<=-:-En dan nu het hoofdartikel: 'ik ben christen'-:=>

hallo medechristentjes,

Ik ben Christen, dat wil zeggen: Ik ben een volgeling van Jezus Christus, God zelf die mens geworden is. Jezus Christus, die kwam om ons te leren en een voorbeeld te zijn, maar vooral ook als 'lam Gods, dat wegneemt de zonde van de wereld', door het offer aan het kruis...

Dat gezegd zijnde, loop ik soms verloren in het Christendom. En dat niet alleen in het pinkster/evangelische hoekje ervan -wat eigenlijk maar een takje is van de geschiedenis van het Christendom, ergens in de grotere stroom van het protestantisme- maar soms ook in het geheel. De hele geschiedenis van de kerk lijkt me zo on-Jezus, van keizer Constantinus en de kruistochten tot George Bush, van Cromwell tot de moderne TV-predikanten en de 'God hates fags'-kerk van Fred Phelps. Het hele evangelie lijkt soms vervormd tot 'zalig zijn de rijken, zalig zij die anderen verpletteren en oorlog voeren, zalig die de hemel voor hunzelf en hun kleine groepje opeisen en met plezier al de rest in de hel zien branden, zalig die Gods naam misbruiken en God in hun broek steken, zalig zijn zij, want ze zullen groot zijn in deze wereld, aanzien hebben en geschiedenis schrijven!'

Ikzelf lees totaal andere dingen in het evangelie, en als dat niet zo was dan zou ik ondertussen al mijn interesse in het christendom -met rede- hebben verloren! Als Jezus niet iets te bieden heeft dat deze wereld en zijn jungle-wetten en ego-aanbidding overstijgt, dan heeft het allemaal geen zin, dan is het deel van het probleem zonder dat er zelfs maar schijn van een oplossing is...

Ik wil de lege wegen van deze wereld niet volgen, ik wil Gods wegen volgen, en dat niet alleen maar in woorden, maar met heel mijn leven. Ik heb het zoveel gezegd en gehoord, maar ik heb toch het gevoel dat ik er lichtjaren vanaf sta en maar stapvoets vooruit kom. En toch zingen we in de kerk, dikwijls zelfs zonder na te denken, liedjes met texten als:

Jezus, alles geef ik U,
wat ik ben en heb
en wat ik ooit zal zijn.

Al mijn hoop,
mijn plannen en mijn tijd
leg ik in uw hand,
vertrouw ze aan U toe. (opwekking 582)

Hoe dikwijls zingen we texten als deze zonder er zelfs maar over na te denken wat die woorden inhouden? Als ik deze text hier zo overlees, denk ik niet aan af en toe als Christenen samenkomen en verder gewoon meedoen met de stroom van de wereld, ik denk eerder bijna aan een soort kloosterleven, of minstens aan een leven van mensen die in alles aan God denken, die Gods wegen belangrijker vinden dan de valse goden van consumptie, materialisme, kapitalisme, van de aanbidding van het zelf, belangrijker dan de valse religie van zogenaamde democratie, van de illusie van vooruitgang, dan de afleiding en propaganda van de massa-media, etcaetera. Die God op de eerste plaats stellen, en mensen op de tweede plaats boven alles wat materieel is, of boven hun eigen eer en trots...

Zo zou ik zelf willen zijn, nee wacht, zo zou ik moeten zijn als ik mezelf Christen durf te noemen... Niet van deze wereld, maar wel erin, als licht en zout, als ambassadeur van het Koninkrijk dat al onze scheppingen en systemen overstijgt.

Maar soms weet ik toch niet helemaal hoe... Heilige Geest help me alstublieft!!!!

shalom

Bram

ps: het hele 'hallo medechristentjes'-archief staat op http://medechristentjes.web-log.nl (danku Ilse Driesse!!!)

Ongeacht het feit dat God zonder de mens kan, toch heeft Hij ons nodig. Voordat je denkt dat ik aan heiligschennis doe of zoiets, blijf even lezen nog. Nog even volhouden...

Een aantal jaren geleden zat ik in een bijbelstudie. De persoon die de bijbelstudie leidde deed de uitspraak dat God niet zonder de mens kan. Nu ja, dat was een beetje veel voor mijn klein hartje. God die niet zonder de mens kan? Euh, klein probleempje in mijn verwerking. Error... tuuuuuuut... Wat mij betreft doet God wat die wil en kan die alles zonder ons. Hij kan doen wat die wil en zeggen wat die wil en als een mens niet beweegt dan gebruikt die wel een koffiekan ofzo. Ja, toch. Hij is toch Almachtig zeker... ahja...

Een weekje later...

Ik zat thuis op het tapijt wat te doen (maar weet niet meer wat) terwijl er op de achtergrond een cassette afspeelde van Kenneth Copeland. Het is me helemaal ontgaan waar hij toen over sprak, maar wat ik me wel herinner is dat het over bloedverbond ging. En wat me nog is bijgebleven, jawel, dat ik plots een ingeving kreeg.

In een korte sprint liep ik naar mijn slaapkamer, nam mijn bijbel en zocht (euh...nam) Genesis hoofstuk 1. Heb je dat al eens gelezen? Nu moet je heel goed opletten hé, want het is belangrijk dat je weet dat God geen God is die liegt. Hij spreekt de waarheid en als Hij iets zegt, dan is dat zo. Simpel als dat.

Dus, check it out... (Genesis 1:26-...)

God zei: "Laat ons mensen maken naar ons beeld, naar Onze gelijkenis; EN DAT ZIJ HEERSCHAPPIJ HEBBEN over de vissen in de zee en over het gevogelte in de lucht en over het vee en over de GEHELE AARDE en over al het kruipend gedierte dat op de aarde kruipt."

Gesnapt? God heeft de mens dus geschapen naar Zijn beeld. En Hij gaf de mens de heerschappij over deze aarde en al wat daarin is. Simpel als dat. :-)

Nee, nee, nee. De mens zelf heeft ook een heerser en dat is wel degelijk God zelve. God gebruikt de mens (in de goede zin van het woord dan) om dingen te doen in deze aarde. Het is ook door de mens dat de vloek in deze wereld is gekomen, maar ook door een mens (weeral) dat de redding in deze wereld is gekomen. (redding van de vloek dus). Er is niets dat in de wereld gebeurd zonder dat er een mens bij betrokken is. Ergens doet er iemand wat dat effect heeft op een situatie of gebeurtenis. Het kan een gebedje zijn, maar het kleinste dingetje kan grote gevolgen hebben.

Je bent echt niet onbelangrijk voor God. Vergeet niet dat God de mens hoog acht. Niet omdat Hij er van afhankelijk is. Neen, Hij heeft je geschapen en heeft je lief. Deze aarde heeft Hij je gegeven om over te heersen. Maar Hij heeft je gewoon lief zoals je bent.

Het is meer dan alleen maar naar de kerk gaan of zomaar in je bijbel lezen en bidden. Het is een levensstijl, een manier van denken, een relatie met God, de Schepper van hemel en aarde. Voila, da's er ook weeral uit. :-)

Neen, het is mij niet opgedrongen geweest en de opvoeding was er ook niet naar. Althans. Toen ik een jaar of tien was kreeg ik van een oudere dame een kinderbijbel. Ongeacht het feit dat ik niet graag las (volledig niet graag lezen dus), las ik dat boek bijna in één keer uit. Het trok me aan. De verhalen die erin stonden. Die God waar altijd maar over geschreven werd. Het was enorm fascinerend. Eigenlijk is het dat nog.

De term Christen is eigenlijk ontstaan na de verrijzenis van Jezus. (ja, ok... hallo, da was echt wel duidelijk) en deze term verwijst dus naar de volgelingen van Christus. Tegenwoordig houdt die term niet veel meer in. Iedereen durft zich "christen" te noemen, met de gedachte dat het gewoon een soort ding is dat gewoon bij de algemene cultuur zit. Een meer negatief punt is dat tegenwoordig ook wel het "christen zijn" wordt gezien met een heleboel slechte en negatieve activiteiten. Dat is natuurlijk niet zo heel goed hé. Maar dat heeft geen bal met "christen zijn" te maken.

Jezus Christus betekent eigenlijk Jezus de Gezalfde. Hij is gekomen om voor de mensheid te sterven zodat iedereen die in Hem gelooft niet verloren zou gaan, maar eeuwig leven hebben. (Johannes 3:16) De mensen die Jezus volgen en Hem aanvaarden als hun redder en verlosser zullen dus eeuwig leven hebben en blijven zo gespaard van de negatieve kant van het eeuwig bestaan. De hel dus. Die mensen die dus God en Jezus in hun leven accepteren zijn dus "Christenen". Of gewoonweg volgelingen van Jezus. Simpel hé. Christen is echt maar een term.

Wat we altijd voor ogen moeten houden dat kerk en christenen niet altijd iets met God hebben te maken. Euh? Misschien een beetje meer uitleg, jawel, dankuwel.

Wat er heel veel gebeurt is dat mensen naar mensen kijken om daar God mee te vergelijken.

Een voorbeeldje:

Als God dan bestaat, waarom zijn er dan zoveel oorlogen en hongersnoden?

Ja, ik ben echt wel in't zak gezet geweest in de kerk, ge moet daar bij mij niet meer mee afkomen.

Ge moet eens kijken naar al die priesters en die schandalen. Als da God is dan moogt ge dan van mij bijhouden.

Spijtig, maar dat is niet God. Als ik vraag aan mensen of ze in God geloven krijg ik wel eens van die opmerkingen. Maar mijn vraag heeft niets te maken met al dat soort dingen. Het gaat over God, niet de kerk, niet oorlogen. God en jij. (en ik dus). Wat anderen doen kan mij worst wezen. Het gaat tussen mij en God en dat is diegene waarvoor ik me later zal moeten verantwoorden, ongeacht de situatie op deze wereld, ongeacht wat kerkleider doen of wereldleiders.

Later schrijf ik er nog wel uitgebreider over. Ik ben dus een gelovige, een volgeling van Jezus. Wat wie ook doet, het neemt niet weg dat God echt is en dat Hij van ons houdt. Kijk op Hem en niet op situaties.

Yeah