Studiemateriaal voor de komende week.

Miljaar! Het lijkt wel herfst. In plaats van te lummelen in de zon is Madame begonnen met werken. Er moet een stuk geschreven. Met een tas thee, een caffeineshot en een slokje water voor de dorst is het keurig op tijd afgekomen.

Madame en het kind deden een boodschapje. Het klatergoud van de Antwerpse stadsfeestzaal moest bewonderd. Ze dronken er een slokje en aten er een hapje. Was het nou mooi of slechte kitsch? De dames kwamen er niet uit. Gaf niks ze hadden toch al een jurk of wat in de tas en konden gelukzalig achterover leunen. De toiletdame bleek de grootste attractie. Ze vertrouwde madame tijdens het plassen toe dat ze een nieuwe chuahua had. Wilde ze de fotokes es tonen. Vier maanden oud slechts en hij had de hele electrieken bedrading op de beneden verdiep al opgevreten.

Vestje hield Madame de hele dag warm op de fiets in de stad van de residentie. Na de zoveelste regenbui rook Vestje naar nat stinkbeest. Hup in de wasmachien. Vestje is niet zo plooibaar. Ze wilde pepermunt in de zak, of dekentje zijn voor zoekende handen,  regenjas in een donkere nacht, zakdoek voor verloren tranen. Maar Madame was streng. Nu ruikt Vestje naar wasmiddel.

In bad met terpentine en een schuursponsje.

De residentie in het buitenland is bijna klaar. In de straat worden minstens zes talen gesproken. Het afval op straat lijkt er meer kleur te hebben.

De melkopklopper lag niet tussen het gereedschap. Daarom werd er platte koffie gedronken.

Nog even op de valreep... de voorlopige foto's van de tuin... van puinhoop naar fraaie bestrating. De beplanting en het meubilair volgen na onze vakantie en deels in het komend voorjaar. Vooralsnog zijn we erg blij verrast dat ze al zover klaar waren vóór de vakantie en we zijn ook héél tevreden met het resultaat.

(Klik op de collage voor een grotere versie)

Ssst even naar De Berichten luisteren. Mijn opa zette tussen de middag de radio een beetje harder. Ik lepelde de soep ondertussen braaf naar binnen. De Berichten leken wel van een andere planeet te komen. Een staatsgreep in Jemen. Twee weken geleden. Een omgeslagen veerboot in India. Vorige week. Mijn oma schepte mijn bord vol met aardappels, groente en vlees. 250 kippen omgekomen gisteren bij een grote brand ergens op de Veluwe. Het enige bericht van de dag zelf was het weerbericht. Tegen die tijd at mijn opa zijn pudding uit het bord waar nog een restje aardappel met jus in zat. Mijn bord werd afgespoeld onder de kraan voor de chocoladepudding werd opgeschept. De Berichten afgelopen. In de vakantie lees ik alleen maar oud nieuws. Echt lekker!

Madame ontmoet vreemde snuiters als ze stiekem gaat zwemmen in het natuurgebied.

Hier in huis lachen we er altijd wel om. We zeggen vaak tegen elkaar dat we zouden willen dat hij me niet meer zo makkelijk kon dragen, want dat zou betekenen dat ik weer op normaal gewicht zou zijn... laten we hopen dat dat snel gebeurt. We weten zeker dat de liefde dan nog steeds bestaat, maar de basis zou nog 'steviger' zijn.

Als het stuur maar groot is dan is Madame tevreden. Ruikt het ook nog naar diesel, dan het helemaal goed. De fiets ruikt niet naar diesel. Wel loopt regelmatig de ketting eraf. Dan zit alles onder het vet. Das ook best stoer.

Het vel van Madame lijkt wel een puzzel. Met bruine en witte stukjes.

Als je het zelf eens wilt proberen, kijk dan even hieronder...

Dus als jullie me kwijt zijn, dan zit ik tot aan mijn nek in het wasgoed.

Het bed van Madame is boven in Mercedes. Een echt hol in donkerood. Met een kussen, een boek en een lekker dekentje is het knus. Het leukst zijn de patrijspoortjes. Je kan de bliksem bekijken, of de zon zien opkomen. Soms staat er ook een lantarenpaal akelig naar binnen te schijnen. Dan is Vestje gordijn.

De mojito's uit het lijf verdwenen. Binnenkant zit niet meer van buiten. Bij de meneer van de daklozenkrant nog wel. Misschien dat de  2 euro helpt om zijn binnenkant weer een beetje op orde te krijgen. Hij mocht Vestje even vasthouden. Hij werd er niet blij van. Ja madame...danku wel madame.

Eindeloos lezen. De ogen aan de bladzijde gekleefd. Verdwijnen in de boeken. Vestje is kussen. En af en toe ook zakdoek. 

Keihard fietsen door de polder. De weg als een grijze schicht onder de wielen weg laten schieten. Hardop lachen. De longen van Madame zijn schoon. Ze mag weer rennen en wilde woeste dingen doen. Geen ontsteking meer te zien.

Zou ie ook gelijk hebben over de mensen op de maan?

Gierend van de lach sloeg ie zich op de knieen als werd beweerd dat er mensen op de maan hadden gestaan. Hij hikte en wreef de tranen van pret uit z'n ogen over zoveel onbenul. Het was allemaal opgenomen in een studio natuurlijk want een mens op de maan dat bestaat niet. Maar hij geloofde wel in een vijl onder je matras tegen kramp in je been. En dat is nou precies wat er vanacht uitgeprobeerd zal worden. Al een hele week staat Madame tierend midden in de nacht naast bed. Proberen het been recht op de grond te krijgen en zo de kramp te verdrijven. Vestje over het voeteind van het bed helpt niet, een wandelingetje voor het slapen gaan helpt niet. Nu dus de vijl van opa Duifje. Als dat ook niet helpt is het vast psychisch!

De kranten op de keukentafel, een grote beker warme melk met koffie en daarna minstens een liter thee. Das de vaste zondagochtendgewoonte. Gewoon zo uit bed. Vanmorgen was Vestje pyama. Niet alleen Madame maar ook de koffie bleef lekker warm.

1. Goed weer
2. Ons, dat we geen last krijgen van onze hoogtevrees
3. De ballonvaarder, dat hij ons weer netjes aan de grond zet

Bedankt alvast...

Update:

Het was SUPER!!! Hieronder een snel kiekje van de 'happy campers'. Na het uitzoeken van de vele foto's volgt er nog wel een collage en een bijpassend verhaal.

Bliksem slaat in bij station M'burg

Er rijden geen treinen tussen Middelburg en Vlissingen.

De NS zet bussen in. De vertraging voor reizigers bedraagt minimaal een uur. (bron Omroep Zeeland)