Om het zoveelste saaie persbericht of Belga telexje te kunnen opfleuren met dié foto die in één oogopslag het hele verhaal vertelt...

"Koninklijke verzoeners" Herman Van Rompuy en Armand De Decker, die op de eerste dag van hun opdracht al dadelijk met elkaar in ruzie vallen...

Zondag nadert met rasse schreden. En dus ook de Eenheidsmars die zondag 18 november op het programma staat. Het wordt een feest voor jong en oud, groot en klein. Hou je van je land? Maak dan dat je er bij bent!

Programma:

10:00 : Bijeenkomst aan het Noord Station te Brussel
11:00 : Mars
13:00 : Aankomst Jubelpark en Onthaal van de stoet in aanwezigheid van talrijke vlaggendragers
13:30 : Overhanding van de petitie door Marie-Claire Houard aan de overheid vertegenwoordigd door de heer Armand   De Decker, voorzitter van de Senaat et de heer Herman Van Rompuy, voorzitter van de Kamer Toespraak van vertegenwoordigers uit de burgerlijke maatschappij : Rudy Aernoudt, prinses Rosalie de Mérode, ...
14:00 : aanvang concerten
14h00 – 14h45: Nestor
15h15 – 16h00: The Vagabonds
16h30 – 17h15: The Peas Project
17h45 – 18h15: Super sans plomb
18:20: einde activiteiten

 Meer info: www.18nov.be & www.bebelgian.be

Terwijl het krakeel en de beschuldigingen van plat populisme niet uit de lucht waren doorprikte dit debat, waar, ondanks dat het over de vorming van een federale regering ging, geen Franstalige politici aanwezig waren, opnieuw de mythe van de eensgezinde Vlamingen en hun anti-Franstalige front. Niet dat dit betreurenswaardig is. Een dergelijk front, dat geen plaats laat voor een voor alle partijen bevredigend compromis, gaat in tegen de essentiële kenmerken van én een democratische gevoerde politiek én de vorming van een coalitieregering.

Al bij al een aangenaam debat dus waar het bij momenten aandoenlijk was te zien hoe een ex-VU-er zoals Tommelein pleitte voor de versterking van de diverse federale instellingen. Het was verrassend maar interessant te zien hoe de VLD, ondanks het feit dat het kartel CD&V-N-VA blijft claimen dat het de verkiezingen won op basis van zijn Vlaamsnationalistische programma, toch de politieke moed op brengt om, terecht, te pleiten ten voordele van België en de Belgische federale staat.  Niet dat ik 'nen blauwen' ben, het economische dereguleringsstandpunt dat de liberale partijen traditioneel huldigen kan me alles behalve bekoren, maar ik moest toch toegeven dat de liberalen deze avond overschot van gelijk hadden, zeker wanneer Tommelein de noodzaak van de vorming van een federale kieskring bepleitte. Een kieskring die, in tegenstelling tot het destructieve splitsingsvoorstel met betrekking tot B-H-V, politici van de diverse taalgroepen zal verplichten hun federale verantwoordelijk wel degelijk op te nemen. En daar kan alleen maar iedereen wel bij varen.