Gisteren luisterde ik onderweg in de auto met ingehouden adem naar Annemieke Smit van Villa Vpro's culi-blog Uitgekookt! 

Ik moet hier bekennen dat ik geen vegetariër ben, maar een echte carnivoor. Dit brengt met zich mee dat ik leef met een knagend geweten, want ik ben niet in staat om een kip te kelen maar zet wel mijn tanden in een smakelijk gebakken kipfileetje gekocht bij Dirk lekker doen! of gewoon bij Appie Happie.

Ik koop mijn vleeswaren altijd in de supermarkt en het helpt natuurlijk dat de lapjes, fileetjes en het door de gehaktmolen gehaalde rundervlees er niet meer zo aai- en dierbaar uitzien. Als ik tijdens de vakantie in Frankrijk of Italië stukken vlees zie die niet compleet gefileerd, ontbot en schoongemaakt zijn, dan verdwijnt mijn eetlust als sneeuw voor de zon. Ik weet dat dit inconsequent en zo je wilt zelfs hypocriet is, maar ik leef al ruim 45 jaar als gematigd vleeseter en let er wel op waar het vlees vandaan komt. Op dit punt kan ik mijn leven zeker nog beteren!

Ik lust absoluut geen kaas. Dat is een praktisch bezwaar wanneer je overweegt om geen vlees meer te eten. Er zijn natuurlijk nog genoeg alternatieven, maar ik kan me een leven zonder gehaktballen, ham en stukjes spek in de andijvie eerlijk gezegd niet voorstellen. Persoonlijk geloof ik ook dat het geoorloofd is om vlees te eten, maar ik heb groot respect voor mensen die uit overtuiging vegetariër zijn.

Voor gewetensvolle vegetariërs en weekhartige types bevatte de Vpro-radiokookrubriek van Annemieke Smit slecht nieuws. Want wat hoorde ik? Groenten halen adem, net als wij (zuurstof in, koolstofdioxide uit). Worteltjes, slakropjes en tomaten hebben kleine mondjes en een heus ademhalingsritme. Als je deze mondjes wilt snoeren en je geweten wilt sussen, dan kun je het beste ingeblikte of bevroren groente kopen. Verse groente ligt op het aanrechtblad naar adem te happen en (gelukkig!) niet hoorbaar te zuchten.

Annemieke Smit had uitgezocht of een mens alleen op vitaminepillen kan leven, maar dit blijkt geen reëel alternatief, want we hebben bijvoorbeeld ook vezels nodig.

Als je een sterke maag hebt, niet al te gevoelig voor groene bloedbaden bent en bestand bent tegen genadeloos door midden gekliefde tomatenmondjes, dan is het verborgen leven van groenten smakelijk leesvoer!

RECHTEN EN PLICHTEN...WAT KOMT EERST?

Onze persoonlijke vrijheden worden zonder pardon door de overheid ingeperkt als ze de vrijheid of veiligheid van anderen raken. Te veel alcohol tot je genomen en toch achter het stuur? Een fikse boete is je deel, en als je het werkelijk bont maakt dan mag je je rijbewijs inleveren. De vrijheid om met je zelf betaalde auto te rijden wordt je afgenomen.

Je vindt het nodig om geweld te gebruiken tijdens je wekelijkse stapavondje? De rechter of - in het kader van bestuursdwang - de burgemeester kan je een gebiedverbod opleggen. Gaan en staan waar je wilt zit er dan niet meer in. Een redelijk fundamenteel recht wordt je ontzegd. De zo gekoesterde vrijheid van meningsuiting: zeg je iets onwelgevalligs op een willekeurige internet site dan is de kans dat je commentaar wordt weggejorist redelijk groot. Met een beetje pech volgt daar een opgerot achteraan en kun je in ieder geval op dat bewuste weblog je recht op vrije meningsuiting wel op je buik schrijven.
Het recht om te roken is al een tijdje aan banden gelegd. Omdat mijn recht om te roken een andermans/vrouws recht op een gezonde, niet stinkende omgeving in de weg staat. Allemaal geaccepteerd omdat we inderdaad vinden dat het recht van de ene mensch niet mag prevaleren boven het recht van de andere mensch.

Toch is er nog steeds één recht dat onaangetast is. Dat is het recht om je voort te planten. Hoe erg je je nageslacht ook beschadigt, er is geen hond (zelfs geen botte) die je het recht ontzegt om je daarna opnieuw voort te planten. Ja we hebben afgesproken dat als er sprake is van kindermishandeling de overheid het recht heeft om je kind uit huis te plaatsen. Maar de hele jeugdzorg is er op gericht om het kind zo lang mogelijk thuis te houden, soms met dramatische gevolgen. Ik noem hier even het Maasmeisje, Savannah, maar ook de schudbabies in Den Haag. De rechten van de ouders worden blijkbaar belangrijker geacht dan de rechten van het kind.

Susanna Jansen, journaliste en auteur heeft een prachtig boek geschreven: Het pauperparadijs. Een aanrader! Hierin beschrijft ze onderzoekend en humorvol de speurtocht naar haar familiegeschiedenis. Het blijkt dat ze afstamt van de paupers - volgens van Dale: pau·per (dem; paupers) maatschappelijk misdeeld persoon.
Deze mensen heeft de Nederlandsche staat meer dan een eeuw lang opgesloten in Veenhuizen.

Haar familie geschiedenis en de geschiedenis van Veenhuizen lopen door elkaar heen. Eerst een instelling voor de maatschappelijk misdeelden, later kwamen daar ook de criminelen, wezen en gekken bij. Het heeft haar familie ongeveer acht generaties gekost om het pauperisme achter zich te laten. Een welbekend fenomeen overigens dat niet alleen geldt voor armoede, maar ook voor seksueel misbruik, sommige psychiatrische aandoeningen, verwaarlozing en mishandeling. Maar ook de 'ik ben beter dan jij want meer opleiding en/of poen' opvatting is er een die generaties lang opgeld doet.

Zo'n 60% (en dat is een heel conservatieve opvatting) van de kinderen die jeugdhulpverlening nodig hebben, hebben ouders die zelf ook in het jeugdhulpverleningscircuit hebben gezeten. Ernstig beschadigde mensen, die hun beschadiging weer doorgeven aan de volgende generatie. Die zo wanhopig op zoek zijn naar warmte en geborgenheid en liefde, dat ze zelf zonder er goed over na te denken weer een volgende generatie op stapel zetten, die dan weer hulpverlening nodig hebben en zo ontstaat zo langzamerhand een neerwaartse spiraal die miljarden euro’s kost.

Die cirkel doorbreken vraagt wat mij betreft om drastische maatregelen! De vraag ligt dan ook voor: 'Is het recht op voortplanting van ouders, groter dan het recht van kinderen op een leven zonder mishandeling of misbruik?''
Ik heb er een mening over en werd onlangs op een gerelateerd topic op GeenStijl uitgemaakt voor dr. Mengele. Wat is jullie mening over dit onderwerp?

Daarom sta ik mezelf toe om af en toe wel iets te geven. Maar daar begint het: wie zal de gelukkige worden? Daarvoor hanteer ik een weloverwogen checklist:

• als ik ruik dat hij/zij er direct drank mee gaat kopen: PECH!
• als ik hem/haar verdenk van zich bewust zieliger voor te doen dan hij/zij is: PECH!
• is hij/zij iets te opdringerig of ronduit onbeschoft: VERGEET HET!
• probeert iemand me met een slappe smoes geld uit de zakken te kloppen: GA WEG!
• word ik uitgescholden voor racist nog voor ik gepasseerd ben: WAT HAD GE NU GEDACHT?
• is het na middernacht en is er buiten mezelf en de vragende partij niemand in de buurt: NO WAY!
• steekt mijn portefeuille te ver weg en ben ik gehaast: SORRY, ANDERE KEER!
• ben ik gewoon in een rotbui en ben ik niet vatbaar voor medelijden: NOPE!

Heeft de persoon in kwestie deze tests doorstaan EN heb ik toevallig wat klein geld binnen handbereik, dan heeft hij/zij gegarandeerd prijs. Toegegeven, niet veel mensen doorstaan deze test. Maar wel net genoeg om af en toe eens mijn opstapelende schuldgevoel af te kopen, voor al die andere sukkelaars die ik voorbij gelopen was.

Deze week was het zover. Ik stond in een broodjeszaak in Brussel-Noord, toen een niet al te verzorgde maar wel sympathiek ogende man me vroeg om 2 euro bij te passen nadat hij een resem broodjes had besteld en zijn bankkaart het niet bleek te doen. Ik was nogal verrast van zijn compleet gebrek aan gêne en was nog in de twijfelfase toen een dame achter me alvast 1 euro toeschoot. Ik wou niet langer de harde nonkel spelen en legde de resterende euro bij. Oef, dacht ik, het was alweer effe geleden, opnieuw een portie gewetensschuld afgelosd.

Meneer voor me had betaald en ik was aan de beurt om te bestellen, toen die pipo van de Panos me zei (vrij vertaald): ,,Maar meneer toch, ge had dat niet moeten geven. Diene vent staat hier elke dag en heeft altijd wel 2 euro te kort !''

Ge moet niet vragen hoezeer ik me bestolen voelde. De bedrieger had immers regel 4 van mijn checklist niet doorstaan !!!!

We zagen bij Hegel dat het geweten een onschendbaar heiligdom is, maar niet vanzelfsprekend samenvalt met de objectieve waarheid. Het beroep op het individuele geweten heeft in de lijn van Hegel geen publieke rechten. (...) We kunnen concluderen dat Hegel in zekere zin aansluit bij de hedendaagse Nederlandse rechtsorde door te stellen dat het geweten een beschermwaardig heiligdom is, maar niet (in alle gevallen) bindend is inzake staatszaken.

Aartsbisschop Simonis heeft afscheid van ons genomen en is ook al meteen opgevolgd door Eijk. Nou, dat gaat in elk geval sneller dan een presidentswisseling in Libanon. Kennelijk kent de RK gemeenschap geen grote conflicten. Of liever: ze worden met de mantel der pauselijke liefde bedekt want wat er ook gebeurt, Zijne Heiligheid gaat door.

Zou het bij de KRO ook zo snel gaan? Directeur Ton Verlind vertrekt en daarvoor moet iemand anders van goed katholieke snit in de plaats komen. Van welke snit Verlind was, bleek gisteravond nog maar eens tijdens Pauw en Witteman. De vertrekkend directeur wist te vertellen dat de afgetreden aarstbisschop in de loop van de jaren " mensvriendelijker"  was geworden. Pardon? Is dat dan nodig? Bestaan er ook mensonvriendelijke bisschoppen en zo ja, wat doen zij dan op een plaats die hen tot ondervertegenwoordiger van Christus maakt? Hoe komt Zijne Heiligheid erbij mensonvriendelijke bisschoppen te benoemen? Het is alsof de Dalai Lama de kernwapens van Tibet zegent. 

Nu heb ik niet zoveel met " modernistische"  bisschoppen. Ik vind dat de kerk haar eigen weg moet gaan omdat zij een verantwoordelijkheid heeft die niet altijd blijft hangen rond condooms en HIV. Dat ligt nu juist in de persoonlijke levenssfeer. Ik moet ook altijd erg lachen om mensen die hun geloof hebben verloren omdat God zoiets toestaat als de holocaust. Waarom zou hij het niet toestaan? Gaan we God beoordelen naar onze, menselijke, maatstaven? Over hoogmoed gesproken!

Hoogmoed klonk gisteravond ook uit de mond van CDA-kamerlid en varkenskampcommandant, mevrouw Schrijer. Ze houdt er maar liefst 2000 biggen op na en minstens 200 zeugen die allemaal op de vierkante milimeter moeten leven. Dat mag van Schreijer allemaal best zolang " de mensen aan de keukentafel maar weten dat we een goed stukje vlees produceren". 

Nu heb ik niet eens een keukentafel maar de schrik sloeg mij toch om het hart. Hebben we nog zulke politici, zonder enig gevoel voor de tijdgeest? Nu zelfs de supermarkten zich steeds meer zorgen gaan maken over het imago van de veeteelt, gaat zij (van de keukentafel) het allemaal nog even recht zitten breien. Natuurlijk, net als Simonis is ook zij van het CDA, sterker nog: ze is katholiek.

Volgens Verlind zijn " wij katholieken"  van het " eigen geweten".  Welk geweten? Een mensonvriendelijke aartsbisschop en een varkensbeul scijnen prima in dat plaatje te passen. Sterker nog, ze mogen het volk vertegenwoordigen. In onze rechtsstaat, die vooral recht doet aan mensen in de hele wereld en de rest aan haar lot overlaat.

Ik ben geen vegetarier en al helemaal geen veganist. Van de week at ik een heerlijk stukje varkensvlees uit Spanje met een heel bijzondere smaak. Het dier, de leverancier van mijn genoeglijke culinaire moment, heeft daarginds in alle vrijheid in het bos gelopen en eikels gegeten. Ik denk dat mevrouw Schrijer daar maar eens aan moet gaan denken. Als er geen eikels meer zijn in het Parlement, dan bevinden ze zich misschien in het Aartsbisdom Utrecht of bij de KRO en anders op de Hoge Veluwe. Daar tieren de zwijnen welig en zo zou ik het graag willen houden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.katholieknederland.nl

www.simonis-genealogie.nl

www.intensievemenshouderij.nl/www/2007/08/15/verveling-grootste-bedreiging-van-welzijn-varken/

www.smartvannederland.nl/2007/09/24/limbos-stoppen-massaal-varkens-in-flats

www.geertm.spaces.live.com

www.bernard-mandeville.nl

www.lds.org/conference/talk/display/0,5232,89-9-528-10,00.html

www.byzantijnsekapel.nl

Gisteravond zag ik een klein plukje van één van die zogenaamde actualiteitenrubrieken zoals "Vier in het Land" of iets dergelijks. Twee sufpubers staan van achter een lessenaartje wat teksten uit hun hoofd op te dreunen met al dan niet schokkende beelden ondersteund. Deze keer ging het over hertjes die de gemeente Rotterdam niet kwijt kan. De buurt is bang dat de dieren naar de slager moeten vanwege de bouw van een nieuwe wijk. Voorafgaand daaraan ging het verhaal over een pedofiel die ergens in een wijk woonde en waarvan de woonplaats bekend was gemaakt door de gemeente.

Nou wil ik dat niet asociaal noemen maar wel onverantwoordelijk. Toegegeven, die pedofiel had nog al wat op zijn geweten maar nu hij weer vrij is, zal hij ook ergens moeten wonen. Dramatische verhalen over een pedofiel die eerder in die wijk woonde, doen daar niets aan af. En die herten? Als de gemeente ze naar de slager brengt, maak ik goulash van het college.

Het zijn relatief kleine, plaatselijke problemen. Heel wat anders dan Nederlandse soldaten die doodvallen als vliegen in het onherbergzame land van Afghanistan. Daar zijn ze neergezet door politici met zonnenbril en witte stok met rode banden. Mannetjes en vrouwtjes die wel eens de grens over zijn geweest maar nooit hebben begrepen dat mensen in een ander land er een andere manier van leven op na (willen) houden. De gedachte aan een vredesmissie gaat uit van het idee dat vreemdelingen, wij dus, het grote geluk over het land zullen brengen, In werkelijkheid veroorzaakt het een fusie tussen radicale moslims en nationalisten of liever `lokalisten`. Veel Afghanen beseffen niet eens dat ze in Afghanistan wonen maar ze kennen wel hun dorp en streek. 

Het voortdurende gebruik van de term  " vredesoperatie" is mij een geslepen doorn in het oog. Vredesoperaties bestaan niet. Militairen voeren oorlog, dat geldt ook voor onze `blauwhelmen`. Wie oorlog voert, kan geen vrede stichten. Soms, heel soms kunnen legers omstandigheden creëren waaronder andere mensen vrede kunnen stichten en een deel van de problemen oplossen. Maar neem nu de Tweede Wereldoorlog. Die maakte een eind aan de gruwelijke moordpartijen op Joden. En waar heeft dat toe geleid? Een Joodse staat die Palestijnen onderdrukt. Het probleem is niet opgelost maar verplaatst.

De Koreaanse oorlog werd tenminste nog `oorlog" genoemd. Daarna kwam Vietnam, dat heette ook nog oorlog. Het was weliswaar geen VN-actie maar wel internationaal militair ingrijpen. Die actie leidde tot een verloren oorlog. In Cambodja kwamen de VN wel opdagen maar het is er nog steeds een zooitje. In Kongo zetten de VN "blauwhelmen" in en de moordpartijen zijn er aan de orde van de dag. In Rwanda moordden de mensen elkaar uit ondanks een "vredesmacht", in Ethiopië en Eritrea staan legers klaar om elkaar op ieder gewenst moment in de haren te vliegen, in Somalië is nauwelijks duidelijk wat er aan de hand is, Israël hoefde maar te kikken en de VN-troepen vertrokken, in Oost-Timor breken moordpartijen uit zodra er een conflictje speelt op Cyprus houden VN-troepen de strijdende partijen uit elkaar die vooral door autoritaire regiems in Turkijke en Griekenland tegen elkaar waren opgehitst. Vrede is er niet.

En dan is er voormalig Joegoslavië. Bosnië vooral,  dat op een krankzinnige manier is opgesplitst in twee republiekjes die geen enkele overlevingskans hebben. Misschien, heel misschien lossen de inwoners daar zelf hun problemen op maar dat kost heel veel tijd. hetzelfde geldt voor Kosovo. Was er nog meer?

Kijk eens naar West-Europa, de moeder van het rationele denken en de vrede. De Baskische afscheidingsbeweging gaat weer bommen gooien en Walen en Vlamingen zouden elkaar het liefste door de fruitpers duwen. In Noord-Ierland regeren katholieken en protestanten nu samen. Maar hoe komt dat? VN-vredesmissie, Britse politiemacht? Welnee. De Noord-Ieren hebben zelf ingezien dat het zo verder niet ging. Zij hebben vooral zichzelf geholpen. Al jarenlang was de grote massa van Noord-Ieren het zat en langzaamaan hebben de "gewone" burgers hun zin kunnen doordrijven. En nu maar afwachten.

De "vredesmissie" in Afghanistan is in werkelijkheid een kapitaalverslindende oorlogsoperatie. Volgens minsister Verhagen zijn onze troepen in dat land hard nodig ter wille van onze veiligheid. Het erge is dat hij weet dat hij uit zijn nek kletst maar even zo goed dit soort lulkoek aan de goegemeente verkoopt. Het terrorisme laat zich niet genhouden door ons gestuntel in Afghanistan. Als terrorristen al oefenkampen nodig hebben, dan vestigen ze die met evenveel liefde elders: in Somalië, in Gaza, in Soedan, in onbegaanbare streken in Afghanistan en Pakistan en in ieder land dat ons wil pesten.

Ondertussen zijn we verontwaardigd over de geheime CIA-gevangenissen terwijl die onderdeel uitmaken van de enige doeltreffende aanpak van terreur, tegenterreur. Hoe te voorkomen is dat mensen daar onterecht verzeild raken, is een probleem op zich. Ontvoering van terroristen en hun `verdwijning` kan onrust in terroristische groeperingen veroorzaken en dat is dus een goed bestrijdingsmiddel. Voor de rest is een effectieve aanpak van terreur in eigen land of in de EU aan te bevelen. Oorlog voeren in Afghanistan en Irak is niet meer dan symboolpolitiek die de situatie in werkelijkheid verergert. "Onze jongens en meisjes" lopen er niet de wacht maar wel een blauwtje.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.landmacht.nl

www.oneworld.nl

www.scholieren.nrc.nl

www.verteranen-platform.nl

www.veteranen-online.nl

Hoe zit het eigenlijk met mijn imago? We hebben het zo vaak over aanzien en reputatie en de daarbij behorende schade van anderen gehad maar zelden of nooit over mij. Tja, hoe zal ik het zeggen...ik ben reversible. Dat wil zeggen dat ik aan de buitenkant vooral mijn binnenkant laat zien. Hoewel ik lang niet altijd mijn ware gevoelens laat zien. Een beetje te bang dat anderen ze belachelijk vinden. Teveel gepest op school en dat draag je je hele leven met je mee.

Nou was er ook genoeg reden om mij te pesten hoor. Op de lagere school, dat heette toen nog zo al was het gebouw nauwelijks lager dan dat van het gymnaium dat er naast stond, gedroeg ik me al net als nu als een verschrikkelijk betwetertje. Dat ergerde andere kinderen en die ergerden mij dan weer en zo ging dat maar door. Later leerde ik mijn gevoelens te verbergen achter mijn monstrueue gevoel voor humor en dat levert dan weer problemen op bij het aangaan van relaties. Ja, je betaalt altijd een prijs.

Naarmate je meer reversible wordt, dus als het er niet meer toe doet of je je binnen- of buitenkant laat zien, wordt alles ook ingewikkelder. Je moet namelijk zelf wel in de gaten houden wat binnen- en wat buitenkant is. Als je dat niet doet, ga je in twee gescheiden werelden leven, word je langzamerhand schyzofreen en misschien ga je midden op straat wel ineens keihard heel vieze woorden schreeuwen. Omdat je het ook allemaal niet meer weet. Je raakt de weg kwijt in je eigen warboel.

Zo zit dat nou ook met onze samenleving, denk ik. Vanmorgen las ik in de krant twee artikelen die elkaar "in de weg stonden". Dat was mooi want de kopjes van de komkommers beginnen al weer boven de grond uit te komen dus als columnist moet je hard op zoek naar voer. Behalve die twee artikelen zal ik er maar meteen een paar andere bij betrekken want alles heeft met alles te maken. Ik ben holist (soms met en soms zonder alco).

Het inkomen van de leraren blijft fors achter. Nou, daar word je al niet vrolijk van. Dan is er het "bekken-dicht" programma van Mark Rutte, ook al niet goed voor het humeur en dan begint het op pagina 2 en 3. Eén artikel besteedt aandacht aan de oorverdovende stilte rond gerechtelijke dwalingen. Nog meer bekken dicht dus, Op de pagina daarnaast volgt het bericht dat een "club met Krajicek" het herstel van vertrouwen in de rechtsstaat moet herstellen. Nou, sinds vanmorgen weet ik waarom ik de krant altijd zo graag op de WC lees.

Dat heeft niet alleen te maken met het feit dat je broek vaak afzakt van het nieuws. Als ik de pagina's scan, krijg ik een vreemd beeld van onze samenleving. Terwijl Justitie het zwijgen er toe doet over haar eigen warboel, moet een "club met Krajicek" het vertrouwen in de rechtsstaat herstellen. Een tennisclub? Nee, na aandachtig doorlezen blijkt het meer een golfclub te zijn. Professoren en hoge omes uit de ambtenarij en onze nationale Tennisbal. Zij gaan onze kennis van de rechtsstaat vergroten. Ja, kennis vergroten om het vertrouwen te versterken. Dus: ik ga vandaag aan mijn vrouw vertellen dat ik vreemdga, dat versterkt het vertrouwen. Binnen eenn half jaar moet de "club met Krajicek" al met aanbevelingen komen. Mag ik een voorzet doen?

Breng een boekje met DVD uit met Mr Bean in de hoofdrol die de rechtstaat verkent. Kost een stuiver maar dan heb je ook wat en een redelijke kans op succes. De kennis- verspreiding zal razendsnel gaan. Hoe het met de kennisvergroting en het vertrouwen gaast, ja dat zullen we zien. Dat zeggen politici altijd als ze geen antwoord weten: "Dat zullen we zien". Wat dat betreft moet mijn voorstel hoge ogen gooien. 

De bedoeling van de Commissie is duidelijk. Poetsen tegen de klippen op. Terwijl het OM zich in stilzwijgen hult, poetst de "club met Krajicek" zich helemaal het vuur uit de sloffen om ons vertrouwen op te krikken. Voor de Tennisbal is dat wel leuk want hij klrijgt er vast vet voor betaald, heel wat beter dan die leerkrachten.

Was het nou zo'n gek idee geweest om die leerkrachten wat meer te betalen en hen de beginselen van de rechtststaat bij te brengen? Zij zij toch heel goed in staat om die kennis over te dragen, even afgezien van de belemmeringen die het competentiegerichte leren daarbij veroorzaakt.  

Mijn vertrouwen in de rechtsstaat is al tien graden gedaald vanaf het moment dat ik weet dat een "club met Krajicek" dat vertrouwen gaat herstellen. De toevoeging van de directeur van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (opheffen die hap), Ton Verlind en wat andere hotemetoten geeft mij het merkwaardige gevoel dat mijn vertrouwen niet zal toenemen. De stilte zal er des te oorverdovender om zijn.

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.indedoofpot.nl

www.de-doofpot.nl

Sinds ik van mijn ouders de deur uit mocht om daarna ook echt achter de horizon te verdwijnen, ben ik aan het reizen geweest. In het begin ging het met de brommer net even "bie Enschede de grenze euver" om dan naar Bad Bentheim en omstreken te vertrekken. Soms deed ik dat ook op de fiets met of zonder lieflijk gezelschap, het was allemaal prachtig. Later werd het vliegtuigen- en autowerk. Mijn allereerste panoramische uitzicht vanuit het vliegtuig over het Parthenon staat in mijn geheugen gegrift.

In de loop van de jaren heb ik mij tot wereldburger ontwikkeld. Dat wil zeggen dat er weinig plaatsen op aarde zijn waar ik me niet thuis voel. Ik hoop nog een reis naar de zuidpool te maken maar om onverklaarbare redenen is dat godsgruwelijk duur. De wereld is mijn speelterrein geworden en even zo goed werd mijn eigen gemeente een belangrijk werkterrein. Hoe dan ook, ik was al geglobaliseerd voordat de vermaledijde G8 bestond.

Nu is die G8 een monstrum, een incestueus oncontroleerbaar gezelschap dat op een afgrijselijke wijze roert in het heksenpotje van de toekomst der mensheid. Griezelig en groezelig discussieert het groepje met allerlei psychosen uitgeruste middelmatige denkers zich over het lot van zes miljard soortgenoten. Meestal komen er ruzies en oorlogen uit voort. Heel fijn! Overigens, met Angela heb ik wel medelijden. Je zult maar zo'n zooitje over de vloer krijgen!

Kortgeleden sprak een wat minder observatief ingestelde blogger dan ik dat de jongeren die in Heiligendamm protesteren tegen de G8 vechten tegen windmolens. Hij noemde ze Don Quichots. Dat lijkt mij wat kort door de bocht. Zoals ik eerder anagaf zijn het vooral de sappelende en ploeterende kleine mannetjes en vrouwtjes die er de nadelen van ondervinden. Dat probeerde Don Quichot altijd te voorkomen. Bovendien doet mijn confrere blogger net alsof de globalisering iets is dat wij maar over ons heen moeten laten komen. Alsof wij het lijk zijn waarmee de necrofiel zijn uitspattingen beleeft.  Nee, zo zit het niet.

Ik verzet mij tegen die onvermijdelijkheid. Ze heeft ook een rol gespeeld bij de opkomst van de kompjoeter waarvan niemand eigenlijk iets beter is geworden. Al vele jaren geleden, toen mijn opponent nog een korte broek was, werd er geroepen dat de opkomst van de digitalitijd niet te stoppen was. Alsof het over een zelfstandig handelend en denkend wezen ging of liever nog: over een natuurverschijnsel. Nee, de gemoedstoestand die ons ertoe brengt om te zeggen "dat iets niet te stoppen is" zorgt ervoor dat iets niet te stoppen is. Dat is jammer want vaak zou het beter zijn om zulke ontwikeklingen bijtijds tot staan te brengen. het kan veel leed voorkomen, zoals kinderporno op het web en zie maar. Ik verzet me niet alleen tegen die hersenloze lijdzaamheid, ik gruw ervan.  

Het is namelijkw el degelijk de vraag hoe die globalisering er uit ziet en tot op heden ben ik daar weinig optimistisch over. Nu word ik sowieso al niet optimistisch als George Bush ergens zijn mond over open doet maar ook de hele boudoirerie rond de bijeenkomst in Heiligendamm geeft zeker te denken.

Net als bij de Europese Unie beginnen de dames en heren `wereldleiders` (die in mijn ogen allesbehalve wéreldleiders zij) aan de verkeerde kant van het touwtje. Het beginpunt ligt bij de economie en dat zou niet moeten. De wereld zegt de mensen niets. Er zijn zelfs mensen in de wereld die niet eens weten inw elk land ze wonen. Soms is dat bovendien terecht omdat ze vandaag in het ene en morgen in het andere land verblijven met geiten en herdersstaf.

Wie wil globaliseren, moet beginnen met een culturele kennismaking. Op die manier krijgt iedere betrokkene het gevoel dat hij iets voorstelt in een wereld waarin hij of zij samen met anderen moet werken en leven. Als het alleen maar om geld en welvaart gaat, blijft het hommeles. Niet voor niets is de EU in de ogen van velen een fiasco. De Europese Commissie noch de nationale overheden hebben ook maar íets gedaan om te laten zien hoe mooi die unie is. De euro? Laat me niet lachen! Dat omwisslen aan de grens ging me altijd heel goed af en prijsvergelijkingen kon ik vroeger ook al heel goed maken.

Nu hadden de wreldleiders aan de ontwikkeling van de EU een voorbeeld kunnen nemen. Ze hadden kunnen denken dat globalisering zonder cultureel fundament tot niets zou leiden maar die kans hebben ze voorlopig voorbij laten gaan. De oorzaak daarvan kan hun beperkte denkvermogen zijn. Nog annemelijker is dat zij de hete adem in de nek voelen van het internationale bedrijfsleven. Een wereldunie op economisch belang is vooral in het belang van zonsverduisterend grote economische organisaties.

Ja, arme maar ook ietwat simplistische opponent, daar sta je dan met je flinterdunne opmerking dat de demonstranten Don Quichots zijn. Zij mogen dan de verkeerde aanpak volgen, ze vormen wel de symptomen van een ziekte die onze samenleving van binnenuit bedreigt. Die ziekte heet "vervreeemding" en zoals gebruikelijk weigeren degenen die haar zouden kunnen genezen elke ingreep.

In kaders van gewapend beton ingemetseld gaan zij maar voort met ontwikkelingen die zij in hun beperkte voorstellingsvermogen hebben uitgestippeld. De kloof wordt wijder en waartoe dat zal leiden? Vraag het Robespierre of wat mij betreft Lenin. Er valt nog heel veel te doen aan die "onvermijdelijkheid" van globalisering. Ja zeker, wij zullen wereldburger zijn maar de vraag is via welke weg dat wordt bereikt. Tot op heden staat de temperatuurmeter op 10 graden onder nul dankzij prikkeldraad en helikopters waarmee de familie "Pluche" zich afschermt van degenen die zij vertegenwoordigt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.spunk.nl

www.exto.nl

www.frontpage.fok.nl

Debatteren, discussiëren, ik ben er gek op en volgens mij kan ik het ook redelijk goed. Precies over het scherp van de snede zonder de tegenpartij definitief tegen me in het harnas te nemen. Dat is nodig want wie discussieert, kan niet zonder de welwillendheid van zijn opponent. Openlijke of verholen vijandschap en zelfs vooringenomenheid leiden tot oeverloze discussies.

Een tijdje geleden startte een notoir atheïst op zijn weblog de discussie over de vraag of God bestaat. Eigenlijk moet ik zeggen: of de goden bestaan want meneer is niet alleen atheïst maar ook onversneden agnost. De onzienbare wereld bestaat uit flauwekul, zo meent hij. De vraag is: Waarom start je dan zo'n discussie?"

Het antwoord was duidelijk. Meneer wilde van de bezoekers van zijn weblog horen dat God niet bestond of...ondeugdelijke Godsbewijzen die hij gemakkelijk kon afbranden. Zo verwek je de min of meer wonderbaarlijke verdwijning van de oevers van het Meer van Galilea. Er vond echter inderdaad een wonder plaats want er barstte een ware woordwaterval los van mensen die vonden dat het bestaan van God niet te bewijzen was maar ook het niet-bestaan was niet te bewijzen. Ik heb er zelf ook nog even aan mee gedaan. De oevers van het meer kwamen weer tevoorschijn.

Dat viel de webmaster zwaar tegen en sindsdien likt hij stilzwijgend zijn wonden. Hij heeft het te druk om te reageren, zo stelt hij. Wat een geluk! Al die reageerders hadden verder klaarblijkelijk helemaal niets te doen?  In werkelijkheid is het natuurlijk slap om je op die manier terug te trekken. Hij had kunnen weten dat het zo zou uitpakken.

In de eerste plaats kun je je afvragen of het zin heeft om het bestaan van God (of de goden) te bewijzen. Zij die erin geloven hebben het bewijs al vele malen gezien en dat lijkt me meer dan voldoende. Daar komt bij dat eigenlijk de atheïsten moeten bewijzen dat God niet bestaat.

Alle volkeren op aarde geloofden aanvankelijk in God of goden. Op een slechte dag kwam een meneer beweren dat zij het allemaal bij het verkeerde eind hadden. Daarbij voegde hij geen enkel bewijs maar een halfblinde kudde volgde hem even zo goed. Dat is gek. Zij die geloofden in het bewijs, verlangden geen bewijs van het niet-bestaan van God.

Absurd. Als op een ochtend een vrouw bij mij aanbelt en beweert dat ze mijn zusje is, dan gaat in eerste instantie een lang gekoesterde wens in vervulling. Ik heb altijd graag een jonger zusje willen hebben. Toch zal ik haar vragen met de nodige bewijzen op de proppen te komen.

Maar wie zegt dat God of de goden  niet bestaan, krijgt voetstoots aanhang. Nu is dat ook wel weer een beetje begrijpelijk omdat God zich niet altijd in een herkenbare vorm voordoet. In dat opzicht is de Griekse hoofdgod Zeus bijna het rolmodel voor alle goden. Hij kon elke vorm aannemen die hij wilde. Meestal deed hij dat om een vrouw te verleiden maar even zo goed...

De klassieke Grieken hebben nooit de Olympus beklommen om te kijken of de goden daar echt woonden. Zij hadden helemaal geen belangstelling voor een godsbewijs en gelijk hadden ze. Wie gelovig is, kan aan de ongelovige nooit het bewijs verschaffen dat God bestaat. Andersom lukt het ook niet.

Op natuurwetenschappelijke wijze is God niet aan te tonen en al helemaal niet met behulp van de vrij bekrompen onderzoekmethoden die op de universiteiten worden gehanteerd. Het niet-bestaan is er ook niet mee aan te tonen. Overigens zijn sommige mensen via de natuurwetenschap wel tot dieper inzicht in God gekomen. Einstein was daar een groot voorbeeld van. "Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind", zo meende hij.

God is van een dimensie die door natuurwetenschappelijk onderzoek niet eens te benaderen is. De tweedeling die Einstein maakte, benadrukt dat nog eens. Wetenschap en religie kunnen gezamenlijk ingespannen worden voor onze levenskar. Zij trekken hem voort. Wie kiest voor één van beide, moet steeds bijsturen.

Samen optrekken kan alleen maar zinvol zijn als beide trekkers een heel eigen karakter hebben, een eigen gebied bestrijken, elkaar aanvullen en een eigen dimensie hebben. Wie probeert het éne trekdier te ontkennen door op het andere te wijzen, is wel een heel slechte voerman. De vraagstelling "bestaat God? "  is wat mij betreft dan ook volkomen loos en laat het Meer van Galilea droogvallen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.apologetique.org

www.home.student.utwente.nl

www.student.uva.nl

Vanmorgen bij het ontbijt zette mijn vrouw een nieuw soort dieetmargarine op tafel. Voor mij is dat niet direct noodzakelijk want van de week zei de dokter mij dat ik de bloeddruk heb van een jonge bok.  Mijn vrouw houdt niet van gewone margarine. De nieuwe soort margarine smaakt meer naar roomboter en dat vindt ze wel lekker. Tja...haar vrijheid.

Even later probeerde ik de nieuwe margarine ook en ik moet toegeven, ze was lekkerder. Dat gaf ik ook toe en toen nam mijn vrouw meteen de kans te baat: "Zal ik die dan ook maar voor jou kopen?" Ik had nog geen beslissing genomen en dat vertelde ik haar waarop ze besloot: "Dus je kiest voor de oude?" Nee, dat was niet het geval. Het feit dat ik niet kies voor het nieuwe, wil niet zeggen dat ik een keuze doe voor het oude.

Vrijheid zit ingewikkeld in elkaar maar je kunt best kiezen voor oud en nieuw tegelijk. Vandaag St Nicolaas (nou ja...vandaag)  en morgen het suikerfeest (nou ja...morgen). Aan het einde van de meimaand is het mooi om eens te evalueren. Niet voor niets begint de maand met drie dagen die veel met vrijheid te maken hebben: de dag van de Arbeid, de dodenherdenking en bevrijdingsdag. Dat hebben ze toch maar niet in het buitenland. Zo, die zit!

Middenin de lente, het begin van het nieuwe leven, drie dagen voor de vrijheid. Is dat geen mooi symbool? Op 4 mei gaat het om de mensen die zó kwaad werden van de onvrijheid dat ze hun leven offerden voor de vrijheid van anderen. Op 5 mei vieren we dat we die vrijheid mogen genieten en op 1 mei  geven we te kennen dat alle mensen in de hele wereld vrijheid verdienen.

Prachtige symboliek en nu de praktijk. Wat doen we met die vrijheid?  Wie niet het rechtvaardigheidsgevoel, de moed of de doodsverachting heeft meegekregen van de verzetsstrijder, die zal zich aanpassen. Misschien heeft hij of zij wel het idee dat de ellende op die manier het snelste voorbijgaat.

Is zo iemand dan `fout`?  Wie niet kiest voor de vrijheidsstrijd, kiest voor onderdrukking? Ben je fout als je bunkers bouwt voor de onderdrukker en het geld gebruikt voor de evacuatie van vrienden en familie? Ben je fout als je drie Joden verraadt en er daarmee twintig redt? Ben je fout als je dienst neemt bij de Waffen SS om weerstand te kunnen bieden aan het oprukkende monster van het Stalinistisch Communisme? 

Niks dan vragen! Uiteindelijk, vermoed ik,  gaat het erom dat je de kans krijgt en neemt om jezelf te zijn. Wie zichzelf kan zijn, heeft ook ruimte om open te staan voor het nieuwe, het suikerfeest bijvoorbeeld. Maar wat doet Geert Wilders dan met zij Partij voor de Vrijheid? Hij gooit deuren dicht en viert uitsluitend St. Nicolaas. Vooral geen nieuwigheid. In gesprek met Wilders' volgelingen hoor ik vaak dat de multiculturele samenleving als los zand aan elkaar hangt omdat groepen mensen niets met elkaar te maken willen hebben. Dat is de ultieme truttigheid.

Daar staat tegenover dat elke trut de vrijheid heeft om trut te zijn. Natuurlijk. Aan die tolerantie van mij komt pas een eind als de Partij voor de Truttigheid probeert mijn leven te bestieren. Mij de kans te ontzeggen om vandaag St. Nicolaas en morgen het suikerfeest te vieren. En waarom doen ze dat eigenlijk? Mogen ze geen Sinterklaas en Kerstmis of carnaval vieren? Mag Geert Wilders, als hij dat wil, niet aan gay-parade meedoen? Mag hij geen achttiende eeuws kapsel dragen? Mag hij zich niet vol laten lopen met drank en mag hij niet gaan kijken naar die wanstaltige evenementen die voetbalwedstrijd worden genoemd? O ja, zeker, hij mag dat allemaal en zijn truttige volgelingen mogen dat ook. Ze mogen alleen maar niet komen aan de vrijheid van anderen.

Ze moeten me alleen maar niet te diep in de ogen kijken. Wie dat doet, treedt binnen in het allerbinnenste van de ander. Of het nu een zilverrug is of een mens. In de ogen kijken is zo belangrijk omdat het oog naast het gevoelsorgaan het enige zintuig is dat beide partijen tegelijkertijd en aan elkaar ervaren. Je kunt nog zo je best doen maar het lukt bijvoorbeeld nooit om een ander in de oren te horen of in de neus ruiken (wat ook wel weer erg smerig klinkt). 

Diep in de ogen kijken en daarmee mijn gedrag bepalen. Daar houd ik niet van. Ik beleef vrijheid als: 's Morgens om kwart voor zeven opstaan. Om zeven uur met de hond wandelen, om half acht aan het ontbijt en om kwart over acht aan het werk. Op zondagochtend vóór het beieren van de kerkkokken terug zijn met de hond en capuccino maken. Margarine eten waarvoor ik misschien niet eens echt hebt gekozen en, op verkiezingsdag, stemmen op een partij waarmee ik het lang niet altijd eens ben. Elke dag ervaren dat je jezelf weer beperkingen kunt opleggen. Misschien klinkt dat truttig maar het is dan wel mijn truttigheid.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.onderzoekjegrens.nl

www.durfoverjegrens.nl

Eén van de allerergste voorstanders van het recht op vrije meningsuiting is een blogger uit Alphen aan den Rijn onder de naam `Alphenaartje`. Althans, de taal die hij uitslaat, is alleen maar verklaarbaar als je een belediging te allen tijde aanvaardbaar vindt. Zelf kan hij niet zo goed tegen weerstand want hij heeft mij al geruime tijd van zijn blog verbannen. Bij elke reactie krijg ik de irritante mededeling `Je mag geen reactie achterlaten`.

Irritant maar ook om te lachen, te glimlachen wel te verstaan. Alphenaartje heeft mij tot trol verklaard en dat betekent dat hij niet tegen mijn plaagstootjes kon. Geen beledigingen maar plaagstootjes. Je ziet dat wel meer bij grote voorstanders van het recht op vrije meningsuiting. Naast Alphenaartje behoort ook kamerlid Joost Eerdmans ertoe.

Hij vindt dat er in Nederland een recht op beledigen moet komen. Iedereen moet naar hartelust mogen Godlasteren, Majsteitschennis plegen gelovigen kleineren. Joost denkt dat je alleen gelovige mensen op hun ziel kunt trappen. In een tijd waarin hij en zijn aanhangers alles doen om huiselijk geestelijk en lichamelijk geweld te bestrijden, schijnt hij op straat alles toe te willen staan Dus dat wordt in de voetbalstadions weer naar hartelust kankerhoer en tyfusjood roepen. Met dank aan onze volksvertegenwoordiger.

Hij heeft natuurlijk groot gelijk want voetbalsupporters en de rest van Nederland zijn volwassen genoeg om een feestje te vieren als hun voetbalclub een bekertje wint. Dan gooien ze de ruiten in en trappen ze de boel kort en klein bij de eerste de beste winkelier in de buurt. Net goed, denkt Joost.

O nee, toch niet! Hij vindt al jaren dat vandalen zwaar gestraft moeten worden maar begrijpt niet dat brute gedachten en grof taalgebruik uiteindelijk ontaarden in onbeschaafd en beestaardig gedrag. Daar ben je volksvertegenwoordiger voor met een forse portie verantwoordelijkheid voor de samenleving.

Natuurlijk kan deze drager van Pim's gedachtengoed niet nalaten zijn eigen profeet nog even in herinnering te brengen en die vreselijke moord op Theo van Gogh. Jahaa, ze worden door Joost bijna op één lijn gesteld. Voor zover Pim bespottelijke opvattingen had over een dominante cultuur, klopt dat ook wel. Voor de rest was het geblèr van Theo en in zijn kielzog de krijgsvrouwe van Somalië niet om aan te horen.

Nee, ik ga niet zeggen dat ze hun lot over zichzelf hebben afgeroepen. Van een volksvertegenwoordiger verwacht ik echter wel een oproep tot verantwoordelijkheid, geen stimulans om elkaar op straat allemaal maar voor rotte vis uit te gaan schelden.

Ik zeg het nog één keer, hoewel niet de laatste keer vrees ik: Het recht op vrije meningsuiting is in het leven geroepen om burgers de kans te geven te zeggen wat zij willen zonder dat de staat ze daarvoor in het cachot gooit. Voor burgers onderling is er van zo'n recht helemaal geen sprake, ook niet volgens de grondwet. Voor de verhoudingen tussen burgers geldt respect als uitgangspunt en dat betekent dat je leert je te beheersen.

Zelfbeheersing lijkt mij niet alleen prettig voor een ander, je wordt er zelf ook een beter mens van. Ik denk dat je hele gedachtenpatroon er mooier en eerbiedwaardiger uit gaat zien als je niet om de haverklap naar schelden en vloeken afglijdt. Misschien is dat zelfs "beschaving" te noemen en dat is iets dat je toch wel van een volksvertegenwoordiger mag verwachten. Ja, Alphenaartje, als ik een trol ben dan weet ik mij in het goede gezelschap van Joost Eerdmans. Maar ja, de LPF kon er dan ook wat van...

Tot sterkte

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.users.pandora.be

In de zomer van 1975 landden mijn vrouw en ik op het vliegveld van Moskou, een stad die toen nog het middelpunt vormde van het Sovjetrijk. Het opperste betonblok dat het land bestuurde heette op dat moment Leonid Breznjev, door en door corrupt maar een goed grootvader en vader. Dat zag je bij Adolf Hitler ook tot uiting komen in de liefde voor last minute bruid Eva, zijn secretaresses en zijn honden.

Op het vliegveld werden we welkom geheten door soldaten met machinepistolen en strakke gezichten. Zij hadden hun sjagrijn geleerd van Leonid en het leek erop dat zij al evenmin over lachspieren beschiklten als de opperste baas. Wij verborgen dus ook onze glimlach toen we formulieren moesten invullen waarop ons werd gevraagd of we pistolen, mitrailleurs, kanonnen of bommen importeerden. Je moet jezelf en je gevoel voor relativering nooit verraden in een dictatuur. 

Welkom heette ons ook een volblonde, jeugdige studente die zou optreden als onze gids maar aan wie nauwe contacten met ons niet waren toegestaan. Ik heb bij ons afscheid die ongeschreven wet doorbroken door haar een afscheidskus te geven, wat ik beter niet had kunnen doen. Ik verried iets van mijn gevoelens en bracht haar, onbedoeld, in opspraak en dat doe je niet in een dictatuur.

Tijdens ons verblijf in Nisjni Novgorod voegde zich een man bij ons die zich kwam beklagen over het Sovjetregiem. Meteen moest ik denken aan de provocateurs waarover mijn vader wel eens had gesproken. Mensen die in de Tweede Wereldoorlog anti- Hitlertaal uitsloegen om je uit de tent te lokken. Ik maakte mijn vrouw duidelijk dat we ons op de vlakte moesten houden om niet te worden opgepakt als weterse spion. Ik zal nooit weten of dat terecht was of dat ik een Russische dissident in de kou heb laten staan.

Die sfeer was vermoedelijk het meest verwerpelijke onderdeel van de Sovjetheerschappij, in Rusland maar ook in de aan haar onderhorige staten. Het diepgewortelde wantrouwen tegenover iedereen, mensen die je niet kende maar ook mensen die je wel kende. Je wist nooit of de buurman bezig was de gesprekken bij jou thuis af te luisteren. Privacy is in zo'n staat een onbekend verschijnsel omdat alles is gericht op de veiligheid van de staat.

Veiligheid woekert de laatste jaren ook als verschijnsel voort in alle geledingen van onze samenleving. Transparantie is nodig in bedrijven, inkomens en ook in de bebouwde omgeving. Vanwege de overzichtelijkheid kapt de overheid bomen in parken zodat je kunt zien wat zich in het groengebied afspeelt. Pedofielen, drugsgebruikers, brandstichters en zelfs de man die alleen maar heel nodig moet plassen, vallen allemaal meteen door de mand. Sociale controle heet dat. Vooral controle want wij zijn cotrolefreaks geworden. Al was het alleen maar vanwege de overlast van hondenpoep.

Dat heeft niet alleen te maken met ongebreidelde angst voor hondenpoep en  pedofielen maar ook voor terroristen waartegen tweehonderdduizend mafkezen tegen wil en dank in het geweer zijn geroepen. De waakzaamheid die elke onbeheerde plastic tas op straat beschouwt als mogelijk omhulsel van een explosief is ons aller deel geworden. Gelukkig weten we dankzij de transparantie van onze leefomgeving precies wie die zak  daar heeft neergelegd. Meestal iemand met een "Islamitisch uiterlijk of in elk geval met een baard,". Dat werkt tegelijkertijd even zo goed ook beklemmend.

Dat bewustzijn van gevaren en terroristen maakt ons depressief en daarom besluiten we ook nog eens alle bomen en struiken in de tuin te vervangen door tegels. Daardoor wordt het in huis zo lekker licht en dat is een goede therapie tegen depressies. Bovendien kunnen we nu nog beter zien of de werkloze en uitkeringstrekkende buurman misschien klusjes opknapt bij de overbuurman. Duidelijker en scherper is te zien of de overbuurman op zolder een wiettelerij heeft. Dan is het zaak gauw anoniem politie en justittie in te lichten.

In mijn jeugdjaren heette dat "klikken" en daarvoor kon je op school zelfs straf krijgen. Dat had te maken met waarden en normen en in militaire dienst werd "klikken" ok wel "matennaaierij" genoemd. Op schoool werd de klikspaan als een ernstiger crimineel beschouwd dan degeen die zat te spieken. En terecht want klikkerij wekt een algemeen wantrouwen op en dat wantrouwen leidt tot nog meer bomenkapperij om nog meer zicht op de omgeving te krijgen en ons "gevoel van veiligheid" te versterken. Daarbij vergeten we inmiddels dat de buren ons door al die kaalslag ook weer beter kunnen zien. 

Daarop hebben we de volgende geruststellende uitspraak bedacht: "Ik heb niets te verbergen." Tja, en als je niets te verbergen hebt, kun je jezelf niet verraden. Ik kan daarbij eigenlijk alleen maar glimlachen want dat is iets, net als fluiten, dat mensen doen die iets te verbergen hebben. Dat mag iedereen weten. Hoe transparant. Morgen is het 7 mei, de dag waarop Nazi-Duitsland capituleerde. Op 8 mei vanaf 00.01 uur werden alle vijandelijkheden gestaakt en was het afgelopen met de beestachtigheden van de spionnen en verklikkers van de Sicherheitsdienst (SD).  Maar dat is niet waar hoor, we gaan gewoon door.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:.//politiek.wordpress.com

Service

www.stasi.nl

Kortgeleden maakte iemand mij uit voor idioot en in hetzelfde stuk noemde hij mij ook een psychopaat. Ik heb het in één van de vorige columns eerder genoemd. Nu meen ik door mijn opleiding van beide eigenaardigheden iets te weten en volgens mij is de combinatie van die twee onbestaanbaar. Dat neemt niet weg dat ik me wel eens idioot gedraag. Of ik ook wel eens psychopathisch gedrag vertoon, weet ik niet. Dat ik het niet weet, zou er op kunnen duiden.

Idiotie verwijst naar een zeer beperkte intelligentie, als ik het goed heb ligt de bovengrens in dat geval bij een IQ van 30. Veel lager kan het ook niet worden want een mens zou niet eens tot leven komen bij een IQ van 0 of 1. Daar staat tegenover dat ik altijd heb begrepen dat er voor psychopathie een redelijke tot zeer hoge intelligentie nodig is. De psychopaat lijdt aan zijn psyche en dat houdt in dat er wel iets moet zijn om aan te lijden. Uit mijn hoofd zeg ik zo maar dat een psychopaat last heeft van ongebreidelde associatieve vermogens. Associëren, verbanden leggen, lukt beter naar mate een mens intelligenter is. In dat opzicht zou ik psychopaat kunnen zijn want het associëren zit me in het bloed. Daarnaast heb ik gelukkig nog een geweten dat me behoedt voor al te schandalige overschrijdingen van morele grenzen.

Een ander verschil tussen idiotie en psychopathie is dat, hoe erg het ook klinkt, het eerste in verreweg de meeste gevallen is aangeboren. Alleen door een ernstige ziekte of zwaar ongeval kan iemand idioot "worden". Psychopathie is een ziekte, iemand heeft er aanleg voor maar over het algemeen "ontsteekt" een gebeurtenis of ontwikkeling de afwijking pas echt. Het kan ook een kwestie zijn van langzaam groeien. 

Tot zover het college. Wat mij stoort, ik ben dus wel gestoord, is het gemak waarmee mensen termen als idioot en psychopaat in de mond nemen. Dat glijdt gemakkelijker tussen de tanden weg dan een gombal. In de eerste plaats is dat kwetsend voor de desbetreffende persoon, in dit geval was ik het. In de tweede plaats is het onplezierig voor mensen die een familielid hebben met een uitzonderlijk laag IQ of een psychische afwijking. Het is helemaal niet leuk om te zien hoe een aanduiding als "idioot" wordt gebruikt als scheldwoord.

Al helemaal niet als dat gebeurt door mensen die met hun betogen, redeneringen en woordgebruik proberen anderen te overtuigen van een bepaalde zienswijze. Als mensen met onwelgevallige opvattingen daarbij tot idioot of psychopaat worden "verheven", is er sprake van een bewust aankoersen op een massapsychose: een massale bewustzijnsvernauwing onder het publiek om de niet-gewenste elementen uit te sluiten. Dan maak je van jezelf een goeroe.

Dat nu is precies wat mijn opponent doet. Op het eerste gezicht lijkt hij open te staan voor discussies.  Zodra hij het gevoel krijgt niet te kunnen winnen, neemt hij zijn toevlucht tot discriminatie van zijn gesprekspartner. Op die manier verspreidt hij halve waarheden en klinkklare nonsens onder een groeiend publiek. Een publiek dat aanvankelijk misschien wel wat had gezien in een doorwrochte politieke wereldbeschouwing maar zich nu laat meeslepen op de golven van een waandenkbeeld. Ik ben benieuwd hoe dat te omschrijven valt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www/goeroe.be

www.goeroe.startpagina.nl