Thank You So Much!
darling doormat
“Do you like the lamp in the bedroom, Babette?” De boss heeft drieëntwintig dozen geriefjes, allemaal dingen that he wanted, in Engeland besteld en daar in het bedrijfje van zijn zoon laten afleveren, in afwachting van een oplossing om de spullen heelhuids en budgetvriendelijk naar onze tweede woonst in Kreta te verschepen. Lazy bones als zij zijn, die Engelsen, voelden de meeste leveranciers er echt niks voor om zich gedurende tien minuten te buigen over het berekenen van transportkosten en bedachten dan maar de meesterlijke smoes dat zij niet meer naar precaire ontwikkelingslanden uitvoerden. Of, erger nog, kwamen met een bedrag aanzetten waarvoor ik zelf een aftands containerschip had kunnen opkopen. Soit, na acht weken staan de dozen hier nu, door zoonlief in UK netjes genummerd van 1 tot 23, geheel volgens de instructies van vader. Die er prompt, om mij te verrassen, die slaapkamerlamp heeft uit gevist en opgehangen. “No, I don’t“. Dat zeg ik naar waa
