Ik kan helemaal enthousiast worden als ik zie op hoeveel manieren Jezus' liefde vorm kan krijgen en hoe jonge mensen dat handen en voeten gaan geven.

De intro van haar CD (door Vinnie Jones) deed me denken aan Jezus. Luister naar het geluid...die stem! (Klik en raak dan rechts in beeld de play-knop.) Zou Jezus zo geklonken hebben? Had Hij niet zo'n boodschap?

You see I know change
I see change
I embody change
All we do is change
Yeah, I know change
We are born to change

We sometimes regard it as a metaphor
That reflects the way things ought to be
In fact change takes time
It exceeds all expectations
It requires both now and then

See although the players change
The song remains the same
And the truth is
You gotta have the balls to change

Het vervolg van het The Tangible Kingdom bestaat uit twee delen:

1. We zijn de wereld ingestuurd om onder de mensen te zijn en daar iets te laten zien van de goedheid van de Schepper. Hoe werkt dat? We kijken naar 1) loslaten, 2) luisteren, 3) leven tussen de mensen, 4) liefhebben zonder tegenprestatie en 5) uitnodigen.
2. We willen mensen uitnodigen, met woorden en daden, om Jezus te leren kennen en onderdeel te zijn van Gods gezin. Maar waar nodigen we ze dan voor uit? Wat is de kerk dan eigenlijk? Hoe geven we dat vorm en inhoud? Welke hobbels moet je overwinnen om kerk te zijn?

Met een aantal mensen van Momentz hebben we het eerste punt afgelopen maandag doorgesproken. Leuk om te merken hoe verschillend de achtergrond van mensen is!

• Sommigen die altijd op een christelijk eiland hebben geleefd, streefden naar heiligheid en vooral leerden dat alles daarbuiten zondig en verdoemd was.
• Sommigen zonder christelijke opvoeding, later als jongere wel naar de kerk gegaan en dan in de jeugdgroep van de kerk leerden roken en drinken.
• Sommigen die  totaal zonder christelijke opvoeding zijn gestart en nu hard behoefte hebben aan wat christelijk houvast, een beetje christenen om ze heen.

En nu op een punt dat we nadenken over dezelfde opdracht: om je basis te hebben in Jezus' liefde en goedheid en van daaruit tussen de mensen te leven en lief te hebben.

Halter en Smay onderscheiden vijf stappen bij het 'de wereld ingestuurd zijn'. Beetje kunstmatig en systeem-denkerig natuurlijk, maar wel herkenbaar en leuk om over in gesprek te gaan:

1. Loslaten van je eigen comfort, veiligheid en prioriteiten
2. Luisteren en goed kijken naar de mensen om je heen
3. Leven tussen de mensen en er onderdeel van zijn
4. Liefhebben zonder tegenprestatie te verwachten
5. Uitnodigen om Jezus te leren kennen

Een wat uitgebreidere samenvatting heb ik als PDF beschikbaar. Ik zeg er direct bij dat het boek leuker is dan de samenvatting. De praktische voorbeelden maken dat het gaat leven.

Ga je tomaten kopen, kom je voor de vraag te staan of je bespoten tomaten uit Spanje neemt (slechte bestrijdingsmiddelen, veel transport) of dat je gaat voor de Nederlandse variant, waarbij elke tomaat mag genieten van z'n eigen plastic zakje. Ook zo lekker voor het milieu. Tegenwoordig heb je bij het winkelen eerst een milieu-effectrapportage nodig voor je een fatsoenlijke keuze kunt maken...

Een paar keer per week moet ik een flink eind rijden voor ik op mijn werk ben. Dat zorgt op zich al voor gewetenswroeging, maar er zijn meer dilemma's. Nu heb ik gekozen voor benzine boven diesel - was economisch rendabeler en vervuilt minder - maar welke benzine kies je dan? Bij de lokale tankboer proberen ze je duidelijk te maken dat benzine met biobestanddelen beter voor het milieu is. Vervolgens kostte het mij een half jaartje om te geloven dat je ook met biobrandstof op je werk kunt komen, maar dan blijkt ineens dat je daarmee de halve wereldbevolking het eten onmogelijk maakt.

Op zo'n moment ben je blij met een band als Delirious. Ik schreef er eerder al over. Die gasten maken dit soort dilemma's een stuk makkelijker. Hoewel ik nog even twijfelde of het wel zo oprecht is om te zingen over materialisme en tegelijk een slimme marketingcampagne voor je eigen CD op te zetten, ben ik toch maar de CD gaan halen. En wat blijkt: door het kopen van de CD heb ik bijgedragen aan één dag voedsel voor een persoon die dat nodig heeft...

Johan zou zijn pet erbij opeten, zo simpel is dit boek soms. En Nico-Dirk oogt nog steeds wat ongelukkig vanwege de cover. Toch heb ik van dit boek genoten! Floyd is geen toptheoloog of tophistoricus, maar hij heeft durf, levenservaring, leeft radicaal met God, schrijft helder en spreekt zich uit. Soms is dat al heel wat...

Mensen die goed ingelezen zijn huiskerken, simple church en emerging church, die gaan niet veel nieuws lezen. Mensen die allergisch zijn voor evangelisch taalgebruik, kunnen ook beter een ander boek kiezen. Maar voor mensen zonder theologische achtergrond, die willen kennismaken met nieuwe kerkvormen is dit boek een aanrader: één van de meest toegankelijke Nederlandstalige publicaties.

Wat me bij dit boek vooral pakte, is de passie die eruit sprak, de liefde voor Jezus. Daarnaast werden een heleboel zaken aangestipt die me aan het denken zetten over hoe ik mijn leven leef en hoe ik bezig ben met nieuwe kerkvormen.

Floyd bespreekt veel verschillende dingen, zonder al te diep te gaan. Dat varieert van hoe je je leven inricht om echt van betekenis te kunnen zijn, tot hoe nieuwe kerken kunnen functioneren. Uit de hoek van emerging church laat Floyd zich onder andere inspireren door Frost & Hirsch. Zo hanteert hij vijf 'pilaren' waarop het Koninkrijk van God zou rusten:

1. Holistische tegenover dualistische spiritualiteit.
2. Apostolisch tegenover hiërarchish leiderschap.
3. Incarnatie tegenover aantrekkelijk missionair zijn.
4. Eenvoudige tegenover institutionele kerk.
5. Inclusief tegenover exclusief lidmaatschap.

Om je een indruk van het boek te geven, hierbij een paar pittig gekruide qoutes, waar ook nog wel wat discussie over mogelijk is:

God nodigt ons uit om zijn partners te zijn en deel te hebben aan zijn missie, door nieuwe wijnzakken te maken. Als jij frustratie ervaart over hoe de kerk functioneert, zou dat wel eens Gods manier kunnen zijn om je aandacht te krijgen. (p. 45-46)

Hiërarchische leider zorgen ervoor dat alles onder controle is en blijft, dat er orde is en dat het verleden gekoesterd wordt. Apostolisch leiderschap smacht naar wat er nog niet is. Dromen, geloof, verbeeldingskracht, risico's nemen, pionieren en toekomstdoelen karakteriseren apostolisch leiderschap. (p. 64)

Aantrekkelijk missionair zijn heeft te maken met verbetering van onze programma's, het inzetten van nog geavanceerdere audiovisuele middelen om mensen naar de kerk te lokken, in plaats van de kerk naar de straat te brengen. Het voedt de consumptie-mentaliteit die maakt dat we 'een kerk zoeken die bij ons past', een kerk die we leuk vinden. (p. 67)

Een beweging van eenvoudige kerken kan functioneren met onzichtbare structuren, zoals de waterleidingen in je huis. Die pijpen zijn belangrijk, maar niemand zit op verjaardagen op te scheppen over zijn prachtige waterleiding. Het gaat om het water, en om de smaak ervan. (p. 100)

Ik ben overtuigd van de waarde van het werken in een team, omdat het ons helpt om geestelijk te groeien. Het betekent een confontatie met patronen uit onze menselijke natuur en onze gebrokenheid. Als je werkt in een team van leiders, die allemaal een sterke wil hebben, wordt er 'op al je knopjes gedrukt'. (p.125)

Apostolische ambitie moet uitstijgen boven politieke ambitie, of we gaan de verkeerde strijd voeren. Kiezen voor Israël of Amerika gaat de problemen in de communistische wereld of het Midden Oosten niet oplossen. We moeten Gods kant kiezen. Het is niet het democratische koninkrijk dat we moeten prediken, maar Gods koninkrijk van rechtvaardigheid, vreugde en vrede, door Jezus Christus. (p. 216-217)

De term 'passie' wordt voor van alles gebruikt: van romantiek tot sportbeoefening. Ik weet niet welke betekenis jij eraan geeft, maar voor mij is het de beschrijving van de bereidheid ergens voor te lijden - wat dat dan ook is. [...] Laat me jouw bankafschriften en agenda zien, dan zal ik je vertellen wat je passies zijn. (p. 221)

Waarom wachten we op een roeping? Wat is er mis met je vrijwillig aanmelden? God raakt echt niet ontstemd als wij ons aanmelden als vrijwilliger... Hij zal heus niet vanaf een hemels balkonnetje roepen: "Hé kappen! Je gooit het hele 'ik bel jou en jij hoeft mij niet te bellen'-systeem overhoop." (p. 236)

Welnu, Jan Wolsheimer heeft de stoute schoenen aangetrokken en is een nieuw weblog gestart over het volgen van Jezus. Super! Ik ben benieuwd hoe zich dat gaat ontwikkelen. De eerste voortekenen zijn goed, nu maar hopen dat hij doorzet. :-)

Kijk hier: www.tegendedraad.nl.

Er lopen hier zoveel jongeren rond die enthousiast over Jezus zijn, allerlei praise-bijeenkomsten aflopen, maar verder weinig ideeën hebben over hoe je Jezus echt een plek in je leven kunt geven. Of liever: hoe wij een plek kunnen krijgen in Jezus' plan. Niet dat ik dat precies weet, maar een stap vooruit kunnen we samen wel maken.

Morgenmiddag is de infomiddag van H2O, zoals we het project gedoopt hebben. Ik ben benieuwd!

volgelingen in leiders

R - Deze zin stond op de coachingskalender. Het zou gaaf zijn als ons dit lukt als christelijke leiders.

Daarnaast schrik ik steeds van alle verpakkingsmaterialen die ik in de prullebak gooi. Koop een pak roze koeken en je hebt een kartonnetje, een plastic bakje en de zak eromheen wat je allemaal weg kunt mikken. Wat dat betreft kun je beter op de markt een papieren zak met koekjes kopen. Misschien moet ik dat maar eens wat vaker doen.

Ik kwam via de weblog van Haije een supergoed filmpje tegen. Het heet 'the story of stuff' en gaat over wat materialisme en kopen-kopen-kopen teweeg brengt. Of eigenlijk hoe dit is ontstaan. Het fimpje is hier te bekijken.

Jezus is een radicale fundamentalist als het gaat over geld en bezit. Het was ook echt een issue voor hem. Jezus sprak veel meer over hoe we moeten omgaan met geld en bezit dan over seks, respect voor je ouders of de manier van zingen in de kerk. Ook in Handelingen en de brieven - geschreven door mensen die dicht bij Jezus stonden - zien we die radicaliteit terug. De selectie van teksten is onvolledig, maar toch maar een kleine bloemlezing om je een indruk te geven:

Matteüs 6:
Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Niemand kan twee heren dienen: hij zal de eerste haten en de tweede liefhebben, of hij zal juist toegewijd zijn aan de ene en de andere verachten. Jullie kunnen niet God dienen én de mammon.

Matteüs 19:
Jezus antwoordde hem: ‘Als je volmaakt wilt zijn, ga dan naar huis, verkoop alles wat je bezit en geef de opbrengst aan de armen; dan zul je een schat in de hemel bezitten. Kom daarna terug en volg mij.’ Na dit antwoord ging de jongeman terneergeslagen weg; hij had namelijk veel bezittingen. Jezus wendde zich tot zijn leerlingen: ‘Ik verzeker jullie: slechts met grote moeite zal een rijke het koninkrijk van de hemel binnengaan.

Lukas 6:
En is het een verdienste als je geld leent aan degenen van wie jullie iets terug verwachten? Ook zondaars lenen geld aan zondaars in de verwachting alles terug te krijgen. Nee, heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

Lukas 12:
‘Het landgoed van een rijke man had veel opgebracht, en daarom vroeg hij zich af: Wat moet ik doen? Ik heb geen ruimte om mijn voorraden op te slaan. Toen zei hij bij zichzelf: Wat ik zal doen is dit: ik breek mijn schuren af en bouw grotere, waar ik al mijn graan en goederen kan opslaan, en dan zal ik tegen mezelf zeggen: Je hebt veel goederen in voorraad, genoeg voor vele jaren! Neem rust, eet, drink en vermaak je. Maar God zei tegen hem: “Dwaas, nog deze nacht zal je leven van je worden teruggevorderd. Voor wie zijn dan de schatten die je hebt opgeslagen?” Zo vergaat het iemand die schatten verzamelt voor zichzelf, maar niet rijk is bij God.’

Handelingen 2:
Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden.

Jakobus 1:
Laat de onaanzienlijke gelovige trots zijn op zijn hoge waarde, en de rijke op zijn nederige staat, want hij zal vergaan als een bloem in het veld. Als de zon gaat branden en het gras door de hitte verdort, valt de bloem af en is het gedaan met zijn schoonheid. Zo zal ook de rijke vergaan terwijl hij volop met zijn zaken bezig is.

1 Johannes 2:
Heb de wereld en wat in de wereld is niet lief. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem, want alles wat in de wereld is – zelfzuchtige begeerte, afgunstige inhaligheid, pronkzucht –, dat alles komt niet uit de Vader voort maar uit de wereld. De wereld met haar begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid.

1 Johannes 3:
Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden? Kinderen, we moeten niet liefhebben met de mond, met woorden, maar waarachtig, met daden. Dan weten we dat we voortkomen uit de waarheid en kunnen we met een gerust hart voor God staan.

Ondanks dat ik mijn leven ruim 500 preken bewust heb meegemaakt, heb ik zelden preken gehoord waarin op deze teksten echt werd ingegaan. En ik kan me geen enkele preek herinneren waarin deze teksten letterlijk werden genomen. De eerste keer dat ik met al deze teksten werd geconfronteerd, was dat een klap in m'n gezicht. Het is heftig als je dit in je leven een serieuze plek wilt gaan geven...zeker voor mij, want ik ben van nature een zuinige gierigaard.

Om deze zware kost te verwerken, alvast een vette gospelsong (MP3) van Reverend Billy over shoppen. Smullen! Later meer over Reverend Billy.

Ja, ik ben al een tijdje christen en op de hoogte van de bevrijding van mijn zondeschuld. Harstikke mooi, ik kan er oprecht blij mee zijn, maar ik begin steeds meer te merken dat Jezus' radicale eisen aan hoe je leeft óók bevrijdend zijn, ook al lijken ze beperkend en bovenmenselijk moeilijk te zijn.

Tijdens een Momentz Together (kleine groepen van Momentz die elkaar ontmoeten) heb ik wat verteld aan de hand van teksten uit Galaten 4 en 5:

Toen u God nog niet kende, was u onderworpen aan goden die helemaal geen goden zijn. Hoe is het dan toch mogelijk dat u die God hebt leren kennen, meer nog, door God gekend bent, u opnieuw tot die zwakke, armzalige machten wendt en u daaraan als slaven onderwerpen wilt?

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.

Ik heb vaak over deze teksten heen gelezen. Met afgoden zijn we wel een beetje klaar sinds de verlichting: geen boze bovennatuurlijke wezens meer waarvoor we van alles moeten doen. En daarbuiten: ik was op de hoogte van bevrijding van mijn zondeschuld, was er blij mee, niet overdreven wettisch, dus klaar-is-kees. Maar er kan zoveel meer onder deze teksten schuilgaan. 

Uitstapje: contextualisatie en vrijheid
Stefan Paas schetst in zijn boek Jezus als Heer in een plat land vrijheid als een van de hoogste idealen van Nederlanders. Of het nu gaat om bloot op strand, nederwiet, de film van Wilders of prostitutie...in Nederland mag veel. Veel meer dan in veel andere landen, en daar zijn we (niet geheel onterecht) trots op. Dat we tegelijkertijd Nederland helemaal dichtgeregeld hebben (zelfs de trap in huis moet voldoen aan de eisen van de overheid), dat lijkt daarmee in tegenstelling, maar staat ook ten dienste van die vrijheid.

Als we het evangelie in Nederland willen contextualiseren, dan zou vrijheid een issue moeten zijn. Met contextualiseren bedoel ik dat we het Goede Nieuws van Jezus tot uitdrukking laten komen op een manier die past bij Nederland. Dat kan zowel kritisch als bevestigend zijn ten opzichte van hoe Nederland nu functioneert. In ieder geval zouden we bewust moeten zoeken naar uitdrukkingen die relevant zijn binnen de cultuur waarin we leven.

Als we kijken naar het imago van kerken en christenen, dan zullen maar weinig mensen ons associeren met vrijheid. We zijn meer bekend om regeltjes en veroordeling, dan om vrijheid. Als het echt zo is dat het evangelie bevrijdend is, dan lijkt er iets grondig mis te zijn gegaan bij onze contextualisatie van Jezus' boodschap.

Nederlanders en afgoden
Afgoden zijn dingen die macht over je hebben. Om te ontdekken hoe we vrij kunnen zijn, moeten we ontdekken waarin we gevangen zijn, wat macht over ons heeft. Komende weken wil ik een poging doen dat praktisch te maken. Ik ga op drie issues in, die ik zie als hedendaagse sprookjes of afgoden. De eerste twee afgoden behandel ik zeker, over de derde afgod twijfel ik nog.

• Je bent wat je koopt en wordt gelukkig van hebben (over consumentisme)
• Je moet zelf keuzes maken en het alleen kunnen redden (over individualisme)
• Je bent het gelukkigst als je sex hebt en aantrekkelijk oogt (over seksualisering)

Als ik dit zou lezen, zou ik al snel denken: 'Daar heb ik geen last van'. Ik kom er steeds meer achter dat ik er wel last van heb, dat ik geloof in deze afgoden, deze sprookjes. Ze beïnvloeden mijn doen en laten veel meer dan ik voor mogelijk houd. Inmiddels denk ik dat ik qua leerproces in de fase zit van 'bewust onbekwaam' en de stap naar een volgende fase aan het zetten ben.

Dit zijn drie afgoden waar ik mee worstel en waar ik mijn medelanders ook mee zie worstelen. Wat zien jullie als Nederlandse afgoden? Welk slavenjuk houden wij op onze nek terwijl Jezus ons ervan bevrijd heeft?

Een tv-programma dat je ogen kan openen, is de Keuringsdienst van Waarde. (Een geweldige serie. Ze gaan lekker de diepte in, droge humor.) En als je leest over plofkip, vraag je je af of je die wel echt wilt eten. Dan heb ik het nog niet over alle verhalen over groeihormonen, bestrijdingsmiddelen en slachtmethoden.

Je kunt natuurlijk meteen naar de Albert Heijn rennen en biologisch vlees inslaan. Of je gaat naar de Jumbo en koopt de eerlijke chocolade van Tony Chocolony. Ik denk dat je er binnen een maand achter komt dat je huishoudpot hierop niet berekend is.

Om dit laatste te voorkomen nemen wij de tijd om na te denken en te experimenteren. We willen goed doordenken waarom we dit willen, wat we willen en hoe we er praktisch mee willen omgaan. We hebben zo onze zwakheden. Zo zijn we aardig verslaafd aan chocola (Martijn) en fruit (Rosalie). En eigenlijk willen we altijd vlees bij een maaltijd. Hoe gaan we dit dan doen? Misschien is rekening houden met verslavingen sowieso al geen goed uitgangspunt. Ik zal regelmatig wat testresultaten met jullie delen.

Zijn we freaks dat we hierover nadenken of hoort dit echt bij Jezus volgen?

 * Of hangen die twee per definitie met elkaar samen en is dit een zinloze opsomming?

Edit: Boele heeft een deel van de tekst vertaald naar het Nederlands.

Wright is bezig met een serie van zes omvangrijke boeken, waarvan Jesus and the Victory of God zijn meest vermaarde werk is. Alleen dat deel omvat al 760 pagina's. Voor het weekend heb ik me maar even beperkt tot de samenvatting van zijn eigen hand: The challenge of Jesus uit 1999. Met 200 pagina's best behapbaar.

De centrale vraag van Wright is waarom Jezus op aarde was. In zijn betoog combineert hij een wetenschappelijke aanpak met een verlangen om de kerk opnieuw Jezus' geweldige nieuws te laten uitleven.  Wright gebruikt postmoderne inzichten  om scherpe kritiek te uiten op zowel de kritisch-historische bijbelwetenschap als op de kerk.

Wright schetst Jezus als een man met een politieke boodschap. Het ging Jezus niet eerst en vooral om het uitdelen van hemeltickets of om vergeving van zonden - ook niet als Jezus zegt 'bekeert u' - maar om het brengen van bevrijding, om het fundamenteel bijstellen van ons beeld over hoe we in de wereld mogen staan. Daarbij maakt Jezus specifiek aan de Joden uit zijn tijd duidelijk dat de bevrijding die hij voor ogen heeft niet een geweldadige verdrijving van de Romeinen inhield, maar een bevrijding die dieper gaat. Een bevrijding van de gevolgen van de zondeval, met alle verdriet, pijn en onrecht van dien. Het kruis is daarbij de climax van wat Jezus op aarde deed. In die bevrijding ligt ook de opdracht voor de kerk: het zoveel mogelijk voorleven en verkondigen van bevrijding van onmenselijkheid (van porno tot materialisme), bevrijding van zonde, bevrijding van ik-gerichtheid.

Ik wordt enthousiast van Wright. Niet omdat hij qua praktische uitwerking zoveel nieuws vertelt, maar omdat hij Jezus' context met enthousiasme weet te schetsen en zo een gedegen fundament legt voor het begrijpen van Jezus' doen en laten. Wright weet het leven van Jezus, Zijn dood en opstanding in een perspectief te plaatsen dat recht doet aan historisch-wetenschappelijke inzichten én relevant is voor onze tijd. En dat doet Wright niet door al het bovennatuurlijke weg te redeneren en een platgeslagen humanisme over te houden, maar door bijbelse gegevens kritisch te confronteren met wetenschappelijke inzichten.

Op Tom Wright is trouwens ook de nodige kritiek gekomen. In ieder geval van Carson, wiens review van een ander boek van Wright je hier kunt lezen. Gaat over dezelfde thema's. Nu vind ik Carson vaak wel een zuurpruim, maar hij weet zeker een paar punten te maken. De kern van Carsons betoog: "...the dominant manner in which Wright thinks of the atonement is in terms of confronting evil, usually large-scale social and political evil... [...] If some Christian writers think rather too narrowly in terms of the sins of individuals, Wright thinks almost exclusively in terms of structural evil." Een (oppervlakkige) review van het boek The Challenge of Jesus vind je hier. Ook staat het eerste hoofdstuk van het boek online, als cadeautje. Klik hier.

Trouwens, heeft een van jullie wel eens zo'n 'groot' boek van Wright gelezen? Is het de kosten en de tijd waard geweest? 'k Heb er nog niet zo'n behoefte aan, maar laat me graag overtuigen...