Met mijn benen hoog opgetrokken staar ik uit het raam. Het weer is somber. Geen stipje van de blauwe lucht te zien, alleen maar een grijze wolken massa. Ik vraag me van alles af. Ik pieker niet, maar ik denk maar wat. Ik vraag me af hoe mijn vriendje het heeft gehad in het vliegtuig. Hoe zou het zijn om te vliegen? Ik heb nog nooit gevlogen. Het schijnt ontzettend gaaf te zijn. En hoe zou het zijn als je zèlf het vliegtuig zou moeten besturen? Ik heb geen idee wat ik mij er bij moet voorstellen.

Mijn lampje op mijn nachtkastje klik ik aan en ik pak een boekje er bij. 'Murphy's Law' 'De wet van Murphy: als iets fout kàn gaan, dan zàl het ook fout gaan.' Ik grijns bij het lezen van de titel en ik blader er wat doorheen. Ik lees iets toepasselijks; 'Een vliegend voorwerp zal het dichtstbijzijnde oog opzoeken'. Ik grinnik. Want dat was precies wat er vandaag gebeurde. Ik had wat haast - ik moest naar de tandarts - en op het moment dat ik gereed was om weg te gaan vloog er een gezellige vlieg in mijn oog, die het blijkbaar nodig vond om in mìjn oog (juist dàt oog wat behoorlijk veel haast had om fatsoenlijk bij de tandarts te komen) nota bene pootje te gaan baden! Na wat gepiel in mijn oog kreeg ik hem er uit en sjeesde ik door naar de tandarts.

Ik ben dol op Murphy's Law. Er staan zoveel dingen in waarvan ieder mens denkt; 'Dat kan alleen mij overkomen.' maar dat is niet zo, het gebeurd bij iedereen.

Herkenbaar?

- Waar een hek niet nodig is, blijft het zeker staan. Waar het het hardst nodig is, valt het om.
- Hoe langer je in een rij staat, des te groter de kans dat je in de verkeerde rij staat.
- Je kunt altijd datgeen vinden wat je niet zoekt.

Of zoiets als; 'Als er eenmaal iets fout gaat, gaat àlles fout!' En ja, dat had ik afgelopen vrijdag erg goed door. Met de neus werd ik even gezellig in de feiten gedrukt. Hatseflats! Samen met een collega moesten wij de brood en vleeswaren afdeling runnen en ja, alles ging er fout. En ja, ik wil niet zeurderig zijn, maar de vrijdagavond is nou niet bepaald een ontspannen avondje. De stofzuiger die niet meer wou zuigen omdat de zak vol zat, daarna wou hij niet zuigen omdat de slang versopt zat, ik snee me overal aan en een grote stapel dozen kletterde om in de vriezer. Zo kan ik nog wel wat dingetjes opsommen, achteraf altijd erg grappig om aan terug te denken, dat dan weer wel...

Peter: "Carolien, heb je ook zakdoekjes bij je?"

Hij heeft namelijk iet of wat last van hooikoorts.

Carolien: "Nee, maar wel maandverband, heb je daar wat aan?"

Gratisgratisgratis!

Wij Nederlanders zijn dol op alles wat gratis is. Dat is algemeen bekend. Gratis high lights? Ik wil, ik wil!

Zo ook ik ben dol op alles wat gratis is. Laatst waren wij (de familie Bogeard - Gerinde) in het mooie Delluf want Leen werd verhuist van kamer naar kamer. Uiteraard gingen we daar ook nog even naar de Ikea, want Leen had nog wat dingetjes nodig. En wat kun je in de Ikea gratis krijgen? Juist! POTLODEN. Nelline en ik hadden massa's potloden mee geskoopt, ontzettend handig, want ik teken nogal graag en dan heb je zo'n klein potloodje in je tas zitten, die breken ook weer minder snel.

Daar bleef het alleen niet bij. Want wat kun je nog meer gratis krijgen? Nou? In de Ikea mag je zoveel cola en koffie drinken als je zelf wilt, op één voorwaarde: als je het eerste kopje maar betaald. Eigenlijk betaal je dus voor de mok of het glas, de inhoud is toch gratis.

Maar wat deden wij? Het is te gênant voor woorden, maar we hadden er zo'n lol om. We hadden een mok gepakt uit het 'gebruikte' rek, daarmee liepen we naar de toiletten en gingen wij de mok grondig afwassen, mèt zeep! Daarna liepen wij rustig weer met de mok in onze handen terug naar het koffieapparaat en lieten de heerlijke warme donkerbruine vloeistof er instromen. En wat heb je dan? Juist. A cup of coffee for nothing! En wat hebben wij er van genoten! Beetje jammer dat er geen kleine lepeltjes waren die je zo kon pakken uit een 'schoon' rek. Er waren alleen van die mega soeplepels, maar goed, je moet wat.

Het was overigens meer de lol die we er aan hadden, dan dat we het echt gratis wouden hebben. Want come on, wie heeft er nou geen 75 centjes over voor een heerlijk bakkie pleur? Maar ja, dat geloven jullie natuurlijk niet meer nadat je dit vreemde verhaal gelezen hebt.

Helaas lukte mij het niet om de foto van de fatsoenlijke mok met de veel te grote lepel er bij te plaatsen, maar dat komt wel weer als ik een keer achter een pc zit die minder snel vast loopt dan this one.

AMSTETTEN - De 73-jarige Oostenrijker Josef Fritzl die zijn dochter 24 jaar heeft opgesloten en verkracht, is eind jaren zestig veroordeeld wegens een zedendelict en zat daarvoor in de gevangenis, aldus de website van The Times dinsdag.
 
Oostenrijkse openbaar aanklagers hebben verklaard hiervan te weten en proberen documenten erover te achterhalen in archieven van de rechtbank.

Oostenrijk vraagt zich af waarom niemand ooit iets heeft vermoed van het drama dat zich in de kelder onder het huis van de familie Fritzl heeft afgespeeld. Josef Fritzl verwekte bij zijn dochter Elisabeth zeven kinderen.

Drie kinderen voedden hij en familieleden op, drie andere kinderen leefden met de moeder in de kelder en een kind is na de geboorte overleden. Het lijkje werd door Fritzl verbrand.

Bron: nu.nl

Het is vast niet heel vreemd dat er - toen ik het verhaal voor het eerst hoorde - een opborrelend gevoel van misselijkheid bij mij naar boven kwam, een gevoel die mij het liefst regelrecht naar het toilet zou willen sturen. En dat gevoel werd nog sterker toen ik de foto van deze man zag. Zoals mijn vader al zei; "Tja, onze lieve Heer heeft rare kostgangers op deze aarde rondlopen." En inderdaad...

Gatverredarrie, het zou je buurman maar zijn! Soms vraag ik me echt af waar het heen moet met deze - af en toe - rááre wereld.