Conform de eis van de officier van justitie kreeg de één een taakstraf van zestig uur en de ander een geldboete van 420 euro.

Eerder deze maand werden al twaalf Sparta-supporters veroordeeld voor hun aandeel in de ongeregeldheden.

De rellen konden zich voordoen omdat Sparta-supporters op de alleen voor de Roda-aanhang gereserveerde westtribune zaten. Zij hadden speciale losse kaartjes van 2,5 euro bemachtigd.

Daarmee kregen de in neutrale kleding gestoken Rotterdammers toegang tot het thuisvak van Roda en kwamen zij niet terecht in de speciaal voor hen bestemd, afgesloten vak.

Dat resulteerde in confrontaties.

Daarvoor werden op 11 oktober al twaalf Sparta-fans veroordeeld.

Zij kregen straffen uiteenlopend van 350 uur geldboete tot een taakstraf van zestig uur. Vijf Rotterdammers werden vrijgesproken omdat zij geen ‘significant’ aandeel in het geweld hadden, één zaak werd aangehouden.

Nu zijn dus ook de eerste Rodasupporters veroordeeld. Een cliënt van advocaat Björn Jegers kreeg zestig uur taakstraf. Volgens Jegers heeft een agent verklaard dat hij zijn cliënt van videobeelden herkent. „Maar een andere supporter heeft verklaard dat hij op een foto stond waarvan de agent beweerde dat het mijn cliënt was. Deze was wel in het stadion, maar deed niet mee aan het geweld.”

De politierechter dacht daar gisteren anders over. Volgens Jegers’ kantoorgenoot Peter van Geelkerken gaat de Kerkradenaar waarschijnlijk in beroep. „Het is wrang. Vijf Sparta-supporters die zich in het Roda-vak begaven terwijl ze wisten dat daar ellende van zou komen, worden vrijgesproken.”

Advocaat Ivo van de Bergh van de tweede veroordeelde Rodasupporter weet nog niet of zijn cliënt in beroep gaat.

De vonnissen tegen de twee Limburgers lijken geen gunstig voorteken voor een tiental andere Roda-supporters. Hun zaak werd op verzoek van hun advocaten uitgesteld voor het horen van getuigen. Van Geelkerken: „De politie heeft te lang gewacht met ingrijpen. Wij willen onder meer de veiligheidscoördinator horen.” Datzelfde geldt voor Roda-directeur Huub Narinx, die verklaarde dat ook de Kerkraadse club blaam treft omdat de Spartanen nooit op de westtribune hadden mogen belanden.

Twaalf Roda-supporters hebben hangende het juridische traject al een voorlopig stadionverbod van de KNVB gekregen.

Zowel Raymond Atteveld als John van Loen toonde zich gisteren na de 1-1 tussen Roda JC en FC Utrecht redelijk tevreden met het resultaat.

Het was de enige keer dat de twee coaches het met elkaar eens waren. Of één van beide heren misschien iets aan zijn ogen had, wilde een journalist na afloop van het duel weten. Hoe kon het immers dat de analyses van de Roda-trainer en de assistent-coach van Utrecht (die moet opdraven bij de persconferentie, omdat de aangewezen persoon daarvoor, Willem van Hanegem, weigert deze taak voor zijn rekening te nemen) zo ver uit elkaar lagen. Sterker, afgezien van lichte voldoening over de remise, viel er geen enkele overeenkomst te bespeuren in beide nabesprekingen. En dus leek het er sterk op dat ze een totaal andere wedstrijd hadden gezien. Een gepikeerde Atteveld bestempelde de conclusie van de (Utrechtse) verslaggever dat het dus aan de ogen moest hebben gelegen als een belediging. Zeker nadat deze op verzoek van Van Loen duidelijk had gemaakt zich meer in het verhaal van de Utrechtcoach te kunnen vinden.

Van Loen had een Utrecht gezien dat op vreemde bodem dominant voetbalde, via goed positiespel constant de vrije man vond, zelf de score had moeten openen, na een uur dikverdiend op gelijke hoogte was gekomen en geheel ten onrechte een tweede treffer afgekeurd zag worden, toen verdediger Sander Keller een vrije trap in knikte en daarbij doelman Bram Castro tegen de vlakte werkte. „Maar Keller springt loodrecht omhoog, terwijl net de keeper tegen hém opspringt. Het was gewoon een glaszuiver doelpunt, 100 procent zeker”, oordeelde de voormalige spits van onder andere Roda.

Atteveld zag daarentegen een Roda dat agressief uit de startblokken schoot, het Utrecht heel moeilijk maakte om tot goed voetbal te komen, bewust na de 1-0 iets inzakte om via de counter toe te slaan, halverwege op 2-0 had moeten staan en ook na de 1-1 kansen had gecreëerd om te winnen.

Hoewel de versies van beide trainers mijlenver uit elkaar lagen, bevatten ze een kern van waarheid.

Utrecht speelde tot aan de 1-0 en ook in het eerste kwartier na rust het betere voetbal. De gasten vonden elkaar makkelijker, het voetbal oogde verzorgder. Leroy George had na twintig minuten de 0-1 op zijn voet, maar miste de bal na een weergaloze actie van goocheldoos Lucian Sanmartean.

De score werd kort daarop geopend aan de andere kant. Boldizsar Bodor draaide een vrije trap vanaf de zijkant voor het Utrechtdoel waarna de bal langs alles en iedereen in de lange hoek tegen het net plofte: 1-0. De voorsprong was voor Roda het signaal iets verder terug te zakken om van daaruit met snelle tegenstoten toe te slaan. Het resulteerde in de slotfase van de eerste helft voor twee levensgrote kansen. Eerst knalde Jeanvion Yulu-Matondo vrij voor Frank Grandel te wild over, een minuut later redde de Utrechtkeeper knap op een uithaal van Roland Lamah. „Je had dus eigenlijk met 2-0 of 3-0 de rust in moeten gaan”, baalde aanvoerder Marcel Meeuwis. „Daarom overheerst bij de hele groep het gevoel dat we twee punten hebben laten liggen. Ik heb namelijk nooit het idee gehad dat Utrecht het betere van het spel had.”

In het eerste kwartier na rust verhoogden de gasten de druk en had Roda het lastig met de zwervende Sanmartean die vanaf de zijkant steeds vaker naar het centrum trok. Toch had uitgerekend in die fase de Kerkraadse genadeklap uitgedeeld kunnen worden, want de thuisploeg kreeg op de counter onvoorstelbaar veel ruimte. Met name Anouar Hadouir en Roland Lamah speelden de snelle tegenaanvallen te slordig uit, waardoor de bezoekers niet meer schade opliepen.

Sterker nog, na ruim een uur floepte de 1-1 op het scorebord, nadat Hans Somers zijn voet fortuinlijk tegen een mislukt schot van Erik Pieters had geplant.

Roda nam hierna het heft in handen zonder dat het Utrecht daadwerkelijk in grote problemen wist te brengen. Pas in de slotfase was Yulu-Matondo dicht bij een winnende treffer. De eerste keer had de spits te veel tijd nodig om de bal te controleren, even later trof hij het zijnet.

Daarmee kreeg het duel een terechte eindstand. Utrecht voetbalde geruime tijd makkelijker, Roda had de betere kansen. Die conclusie lag dichter bij de waarheid dan de gekleurde versies van beide coaches.

FC Twente speelde zondag al het vierde duel in elf dagen en Roda-trainer Raymond Atteveld had zijn spelers daarom opgedragen de gastheren uit te putten. Dat lukte. "De tactiek is goed uitgevoerd. Een verdiende zege", oordeelde Atteveld. De 13.000 toeschouwers in Enschede waren het daar weliswaar niet mee eens, maar Twente-trainer Rutten erkende dat zijn ploeg niet fris was. Twente, dat donderdag pas na verlenging door Getafe uit de UEFA Cup werd gestoten, slaagde er niet in de Roda-muur te slopen.
Roda klimt door de zege naar de zevende plek, Twente zakt naar positie vijf.

Zit je daar nu zes uur voor in de bus?’ De frustratie van de lichtelijk geïrriteerde Twente-fan halverwege het matte duel was begrijpelijk. De thuisploeg had zich vijfenveertig minuten lang stukgelopen op een zorgvuldig gemetselde muur, waarin nauwelijks gaatjes waren te vinden.

Aangezien de Tukkers voor de vierde keer in elf dagen (inclusief tweemaal een verlenging) aan de bak moesten, was op de vingers van één hand uit te tellen dat de krachten langzaam maar zeker uit de benen zouden wegvloeien. De geduldig acterende en zeer defensief ingestelde gasten wachtten op dat ene moment en sloegen toen keihard toe.

Een gestolen zege behaald met anti- voetbal, foeterden de aanhangers van de thuisclub. Een verdiende overwinning als gevolg van een goed uitgevoerde tactiek, vond Roda-trainer Raymond Atteveld.

Strontvervelend om te zien natuurlijk, maar - aldus Atteveld - ‘wij hoeven het publiek van Twente niet te vermaken’. Dat gebeurde dan ook niet. Ondanks het bijna constante balbezit en het veldoverwicht miste Twente de creativiteit en vooral de frisheid om veel échte kansen te creëren. Ongeacht de hectische slotfase waarin met opportunistisch voetbal werd geprobeerd de gelijkmaker te forceren.

Tekenend voor de bedoelingen van de bezoekers was het begin van de tweede helft. Twente tikte de bal na de aftrap terug richting Roda JC was naar Enschede afgereisd voor een puntje, maar kreeg er tegen FC Twente drie: 0-1. Daarmee is de nare smaak na de schlemielige remise tegen Excelsior van een week eerder enigszins weggepoetst.

de laatste linie, maar geen enkele Roda-speler stak de middenlijn over. Het concept van Atteveld was vanaf minuut één duidelijk.

De voorste pionnen trokken zich bij balbezit van de tegenstander terug tot op de eigen helft, de achterste stonden op ongeveer dertig meter van het eigen doel. Als een aanvaller het al in zijn hoofd haalde iets te snel druk te zetten, werd hij met een ferme kreet vanaf de bank terug gedirigeerd naar een plekje rond de middenlijn.

Het gevolg was een speelveld met een lengte van pakweg twintig meter. Als op zo’n beperkte ruimte twintig man op elkaars tenen staan, wordt het erg lastig voetballen.

De gastheren werden dan ook gedwongen voortdurend in beweging te blijven om het donderblauwe blok te slopen. Geen prettig vooruitzicht met de honderdtwintig loodzware UEFA Cup-minuten tegen Getafe nog in de benen. Aanvankelijk slaagde Twente erin de opponent vast te zetten, maar naarmate het duel vorderde nam de vermoeidheid bij de thuisploeg toe en kreeg Roda steeds meer mogelijkheden om eruit te komen.

Dat de Limburgers daar veel te weinig van profiteerden, mag Atteveld zijn manschappen aanrekenen.

Het gepriegel op de vierkante meter leverde een weinig verheffend schouwspel op. Twente was voornamelijk dreigend bij hoge ballen, Roda was via Bas Sibum het dichtst bij een treffer na een fout van doelman Sander Boschker. De eerste echte waarschuwing van Roda-zijde kwam na ruim een uur van de voet van Jeanvion Yulu-Matondo, die op Boschker stuitte.

Even later was het wel raak. Boldizsar Bodor slingerde een afgeslagen corner terug voor het doel waar Davy de Fauw bij de eerste paal het snelste reageerde: 0-1. Die klap kwam keihard aan bij de wegzakkende formatie van Fred Rutten, die in de laatste minuten alsnog de laatste reserves wist aan de spreken. Daardoor was het even bibberen op de Roda-bank met kopballen en schoten die net over het doel vlogen, van de lijn werden gehaald of eindigden op de vuisten van Bram Castro. Na ruim vier minuten blessuretijd vond scheidsrechter Kevin Blom het welletjes en kregen de bezoekers meer dan waarvoor ze in de bus waren gestapt: drie punten.

De voormalige middenvelder van FC Twente, waar hij drieëneenhalf jaar vertoefde voordat hij begin dit jaar naar Roda JC verhuisde, moest de afgelopen weken genoegen nemen met een plekje op de bank om uitgerekend tegen zijn oude liefde weer te mogen opdraven.

,,Ik heb even een paar wedstrijden niet gespeeld, maar ben niet in paniek geraakt. Ik wist dat ik terug zou keren in de basis. Dat het net tegen Twente gebeurt, is extra mooi.”

Dat Sibum niet op een vervelende wijze is vertrokken uit het Arke- stadion bleek wel na afloop.

Schouderklopjes, felicitaties en omhelzingen maakten duidelijk dat de Roda-speler nog steeds geliefd is in Enschede.

Ondanks de afkeurende reacties van de toeschouwers over de manier van voetballen van de gasten. ,,Je hebt aanvallend en je hebt verdedigend voetbal. Wij hebben vandaag gekozen voor het tweede. Niet mooi om te zien, dat is duidelijk. Maar we hebben het wel goed uitgevoerd.

Het hele team verdient een compliment dat we hier de overwinning pakken.

Want Twente heeft natuurlijk wel een goede ploeg.”

Sibum had na een klein half uur zelfs de 0-1 op zijn schoenen.

Twente-doelman Sander Boschker controleerde met de grootste moeite een simpele terugspeelbal en schoof het leer vervolgens tot zijn schrik rechtstreeks in de voeten zijn ex-teamgenoot, die te veel tijd nodig had om het presentje uit te pakken. ,,Ik zal hem dadelijk eens vragen waarom hij dat deed”, aldus Sibum. ,,Vanwege het natte veld twijfelde ik of ik ineens moest schieten.

Jammer, maar het belangrijkste is dat we hebben gewonnen. Dit hadden we echt nodig.”