De mensenluisteraar
hij kent alle verhalen
die kwamen met de wind
en gingen met de regen

Hij luistert en is stil
en hoort de woorden ruisen
die ieder hem vertelt
opnieuw, opnieuw, opnieuw

De woorden zijn in hem
en hij ontvangt ze dankbaar
vandaar de zachte glimlach
op 't liefdevol gezicht ...