Het vervolg van het The Tangible Kingdom bestaat uit twee delen:

1. We zijn de wereld ingestuurd om onder de mensen te zijn en daar iets te laten zien van de goedheid van de Schepper. Hoe werkt dat? We kijken naar 1) loslaten, 2) luisteren, 3) leven tussen de mensen, 4) liefhebben zonder tegenprestatie en 5) uitnodigen.
2. We willen mensen uitnodigen, met woorden en daden, om Jezus te leren kennen en onderdeel te zijn van Gods gezin. Maar waar nodigen we ze dan voor uit? Wat is de kerk dan eigenlijk? Hoe geven we dat vorm en inhoud? Welke hobbels moet je overwinnen om kerk te zijn?

Met een aantal mensen van Momentz hebben we het eerste punt afgelopen maandag doorgesproken. Leuk om te merken hoe verschillend de achtergrond van mensen is!

• Sommigen die altijd op een christelijk eiland hebben geleefd, streefden naar heiligheid en vooral leerden dat alles daarbuiten zondig en verdoemd was.
• Sommigen zonder christelijke opvoeding, later als jongere wel naar de kerk gegaan en dan in de jeugdgroep van de kerk leerden roken en drinken.
• Sommigen die  totaal zonder christelijke opvoeding zijn gestart en nu hard behoefte hebben aan wat christelijk houvast, een beetje christenen om ze heen.

En nu op een punt dat we nadenken over dezelfde opdracht: om je basis te hebben in Jezus' liefde en goedheid en van daaruit tussen de mensen te leven en lief te hebben.

Halter en Smay onderscheiden vijf stappen bij het 'de wereld ingestuurd zijn'. Beetje kunstmatig en systeem-denkerig natuurlijk, maar wel herkenbaar en leuk om over in gesprek te gaan:

1. Loslaten van je eigen comfort, veiligheid en prioriteiten
2. Luisteren en goed kijken naar de mensen om je heen
3. Leven tussen de mensen en er onderdeel van zijn
4. Liefhebben zonder tegenprestatie te verwachten
5. Uitnodigen om Jezus te leren kennen

Een wat uitgebreidere samenvatting heb ik als PDF beschikbaar. Ik zeg er direct bij dat het boek leuker is dan de samenvatting. De praktische voorbeelden maken dat het gaat leven.

Afgelopen jaar was een jaar waarin we als team mochten groeien, waarin we een hoop contacten mochten leggen, maar waarin we ook geworsteld hebben met lastige vragen en ontwikkelingen. Dat varieerde van de vraag hoe je goed me andere kerken en met kritiek omgaat, tot hoe je loskomt van je christelijke subcultuurtje en andere mensen meeneemt op een geloofsreis. Ook het stoppen van één van de twee groepen heeft best wat impact gehad.

Eén van onze teamleden heeft een enorme liefde voor de natuur en weet dat te combineren met liefde voor onze Schepper. Mede daardoor konden we getuige zijn van vele beestjes en het ontpoppen van een libelle. Echt mooi!

We wilden open in gesprek en dat gebeurde ook. Daarbij liep ik tegen enkele van m'n scherpe kantjes aan. Zoals Floyd zou zeggen: 'In een goed team wordt er op al je knopjes gedrukt'.

De ideeën die zondag ontstonden bij het vooruitkijken zijn spannend . Ze zijn nog niet rijp genoeg om op ons weblog te zetten, maar ik denk dat jullie er meer van gaan horen.

Goed punt. Maar dit punt blijft wel een beetje in de lucht hangen zolang we de visie en kernwaarden van Momentz niet kennen. Daarom, hierbij de droom en kernwaarden van Momentz.

Grofweg een half jaar geleden hebben we hierover met onze kerngroep van twee vrouwen en drie mannen nagedacht. Op dat moment wilden we een poging doen om met elkaar te formuleren wat onze wens/droom/hoop/visie/roeping was. Zonder een gedeelde visie is het tenslotte lastig samenwerken. In de afgelopen maanden is Momentz ontstaan en is er aan onze droom en kernwaarden nog heel wat geschaafd, na overleg met mensen uit de Momentz-groepen en na overleg met leiders van kerken uit onze omgeving.

We hebben overwogen om ook een geloofsbelijdenis op te stellen, maar menen vooralsnog dat dat niet nodig is. In onze kernwaarden klinken al wat van onze belangrijkste overtuigingen door. En verder eerst maar eens zien of dat een knelpunt wordt voordat we daar energie in stoppen. Daarbij is het trouwens niet ondenkbaar dat je qua geloofsovertuigingen met heel andere problemen te maken krijgt dan in veel geloofsbelijdenissen aan de orde komen. Zie ook een eerdere post hierover.

Anyway, we hebben geprobeerd een droom/visie te formuleren die enerzijds voldoende afbakent om een basis te hebben voor samenwerking, anderzijds moet er vooral veel ruimte blijven voor experiment, creativiteit en ietwat afwijkende overtuigingen. Zonder wezenlijke vernieuwing verliest Momentz al snel het bestaansrecht...

Nico-Dirk en anderen, laat eens horen wat jullie ervan denken? Is dit postmodern/contextueel/ruim genoeg in jullie ogen? Of zijn we qua proces en resultaat helemaal de mist ingegaan?

Iedere keer zal weer anders zijn, maar nu zijn we de duinen in getrokken. Met een skottelbraai, strandtentjes, eten en kaartjes vertrokken we. Iedereen kreeg een kaartje met een vraag erop. In twee groepen wandelden we een uur door de duinen, tijdens het wandelen kon je de vraag op je kaartje aan iemand stellen. Hier praatte je dan samen over door en daarna ruilde je je kaartjes met elkaar om naar een volgende persoon toe lopen. We hadden vragen als 'Wat maakt je aan het lachen?' en 'Heb je iets met God beleefd afgelopen week?'. Een erg leuke manier om met elkaar in gesprek te raken.

Na de wandeling heeft iemand heerlijke hamburgers gebakken en hebben we lekker gegeten. Een van onze vrienden vertelde nog over 'verwondering', want zijn groep  probeert steeds meer te zien wat God in de schepping heeft gelegd. Daarna was er nog tijd voor een potje voetbal of om nog even met elkaar door te praten. Het was gaaf om op zo'n relaxte manier met elkaar in gesprek te gaan over God!

Onze huisfotograaf Brenda heeft veel meer leuke foto's gemaakt, die je hier kunt bekijken.

Maartje bedoelde dat we Momentz organisatorisch gezien aardig hebben aangekleed: een waardendocument, een visie, een creatieve opzet voor een bijbelcursus, coaches, een kwaliteitskompas en ga zo maar door.

Alles is gereed voor de tomatenplanten. "Alleen", merkte deze persoon fijntjes op, "er zijn nog nauwelijks tomatenplanten." Auw. Maar daarmee was het nog niet klaar. Vervolgens kwam heel subtiel de vraag: "En wat als er nu geen tomatenplanten komen, maar buitenchrysanten?" Na met elkaar heel hard gelachen te hebben, hebben we afgesproken dat we dan eigenhandig de hele tomatenkas met de grond gelijk maken en zorgen voor een geschikte omgeving voor buitenchrysanten.

Momentz maakt tijd voor ontmoetingen. Ontmoetingen tussen mensen onderling en ontmoetingen met de Schepper.

We dromen van een netwerk van mensen die aandacht hebben voor elkaar, voor hun omgeving en voor hun Schepper. We dromen van mensen die op onverwachte manieren Jezus willen volgen. Momentz is een kerk, maar anders dan je gewend bent.

Momentz startte begin 2007. Momenteel zijn er twee groepen die elkaar regelmatig ontmoeten. Iedereen is welkom.

Meer foto's zijn ook te vinden op de weblog van Brenda. (Of is het het weblog?)

Pictures made by Brenda.

Het programma is als volgt:

• Kort praatje van mij over hoe en wat van dopen
• Wendy vertelt waarom ze zich wil laten dopen
• Dopen: Wendy gaat kopje onder
• Borrel bij Jamm Beach (een strandtent)

We starten even voor zevenen...je bent welkom! 'k Vind het spannend, want het is de eerste keer dat ik iemand mag dopen. En er zullen ook wel wat vragen leven/ontstaan bij alle mensen (vrienden, familie) die komen kijken. Tegelijk vind ik het ontzettend gaaf: Wendy zet een stap richting onze Schepper, in reactie op wat Jezus voor ons heeft gedaan. Super! Ik ben benieuwd!

Niet om de pret te drukken, maar op de weblog van Jan Wolsheimer en op de site van het ND zijn discussies te volgen over dopen en de rol van de kerk. Best OK die discussies, als ze maar niet gaan overschaduwen dat de doop naar Jezus verwijst en dat de dopeling(en) en Jezus op een bijzondere manier met elkaar verbonden worden.

's Avonds zijn we nog naar Baan 7 geweest, een soort grote jeugddienst met stevige muziek bij Schiphol. Aan het eind van de avond ging iedereen los, er werd flink gedanst en gesprongen. Dat is nog eens gezonde beweging, dacht ik toen! Echte 'gristelijke' beweging! Dat kan ik ook toevoegen aan mijn 'gezond leven' schema. Hahaha!