Ik BEN niet pessimistisch, ik kan het gewoon heel  hard doen, pessimistisch zijn dan bedoel ik. Dat zit in men bloed, en dat moet er uit, anders wordt ik negatief en slecht en dom enzoverder. Dan BEN ik het ineens GEWORDEN. Soms moet je pessimistisch DOEN, want dan worden de mooie dingen mooier. Zoals liefde (daar is ze weer!) Maar serieus: het is toch veel mooier om bij je vriend(in) te nestelen, te beseffen dat je mekaar graag ziet, als je een of ander koppel (een onbekend, vrienden zijn te niet-leuk) ruzie hebt zien maken.

En soms is ruzie maken ook wel eens "leuk". Ik ben van mening dat een meningsverschil een noodzaak is... Hoe moet je anders in godsnaam de minder leuke kantjes van elkaar ontdekken en "er samen aan kunnen werken"? 

Tis heerlijk om écht verliefd te zijn en te beseffen dat je vriendje hélémaal de ware is (papa van kindjes, man van het huis in de toekomst bla bla bla, dat allemaal maar dan veel beter) en dan komt er ineens terug een negatief gevoel: mekaar missen! Maar eigelijk is negatief positief want als je elkaar niet zou missen DAN heb je pas een probleem! Meneer Van Hierboven heeft het ons niet makkelijk gemaakt zeg ik u...

Zoals keuzes maken, nog zo'n geweldige uitvinding. Als je ze maakt twijfel je altijd enorm sterk of het wel de juiste keuze is. Als je ze niet maakt ga je dood, simple is that. Tuurlijk ga je dood van GEEN keuzes maken: niet kiezen = alleen zijn, alleen zijn en niet kunnen kiezen = niet willen kiezen, enzoverder (ik kan het rijtje niet volledig afmaken maar ja, tis volgens mij simpel)

Ik zit nog steeds met de verdraaid moeilijke school-werk keuze in men hoofd. Want een job zal ik heus wel vinden, en eens ik een job heb kan ik ook wel ergens begeleiders vandaan halen om men rijbewijs te halen zodat ik men dat-zou-ik-liever-doen job kan doen... Dus een job-plan zit er al helemaal in men hoofd. Alleen het schoolplan loopt niet zo lekker (ik sta altijd ineens bij STEL ik studeer af :s) en dat zijn stille voortekens voor me. Dan het tweede probleem: hoe vertel ik het thuis? (stel ik heb wél minder dan 4 herexamens) Dat ik eigelijk niet zoveel zin meer heb (met een steeds dunner wordend stemmetje) en mss wel wil stoppen ofzo (onverstaanbaar zacht uitgesproken)

Ergens reken ik op voortekens en uitspraken en ideeën en het laagliggend intelligentiegehalte (ik ben er toch ni door :s) maar ja, toch moet ik het zelf doen. Want als je geen keuzes maakt... Natuurlijk maak ik het mezelf niet al te moeilijk.. Televoting is niet aan mij besteed, die keuzes moet ik al niet maken... maar toch mooi dat mijn favorieten (afgelopen weekend) winnen: Bravo Free (steracteur/sterartiest) en Kathy Satyn (Eurosong)

Zij hebben alvast de juiste keuze gemaakt... nu ik nog!

Zoentjes!