En nu denkt u natuurlijk: "En dat terwijl er hier op deze blog al een paar weken zo weinig leven is!" Gelijk heeft u natuurlijk. En het zal er waarschijnlijk niet beter op worden. Het lijkt er op dat ik tegenwoordig zo veel andere dingen aan mijn hoofd heb dan bloggen. Het doel van die tweede blog is dan ook lichtjes anders dan van deze blog. Waar deze blog voor mijn eigen vertier is, wil de andere blog wat meer inkijk geven in onze covergroep en ons hopelijk wat publiciteit bezorgen door hoger in de zoekmachines te geraken dan de statische website zelf...

Hmm, zouden ze het erg vinden als wij 'Highway to hell' spelen?

Zo moe dat ik er zelfs niet in slaag mijn zinnen af te m

Ik ben thuisgekomen om 01u20 en ben na een doucheke in mijn bed

Just kidding... Zo erg is het niet. Inderdaad maar een paar uur geslapen, maar ik voel mij niet supervermoeid. Niets dat een paar tassen koffie niet de baas kunnen. Als er werk genoeg is, heb je trouwens geen tijd om moe te zijn.

Mijn vrouw is vorige week trouwens 's nachts, dus na haar gewone dagdienst, opgeroepen geweest om 's nachts te gaan werken, waarna ze een uurtje geslapen heeft, en opnieuw aan haar gewone dagdienst kon beginnen. Ik wek dus thuis geen medelijden op :-) .

't Was wel plezant. Meebrullend publiek is altijd plezant. 't Is gewoon het opruimen van het materiaal achteraf dat er wat teveel aan is, en dan nog die 120 km die wenkten... Maar soit, het gevoel een geslaagd optreden te hebben gedaan, blijft vandaag nog bij; die 120 km niet.

En normaal probeer ik de dag van een optreden nog gauw eens alle nummers te bekijken of te spelen - kortetermijngeheugen - omdat ik van de zenuwen al eens het beginakkoord van een liedje vergeet. Sinds we eens op een podium gestaan hebben waar er onvoldoende licht was van achter ons om de partituren te kunnen lezen, doen we het uit het hoofd. Met een spiekbriefje toch. Oogt ook beter dan muzikanten die met hun neus in hun papieren zitten, akkoord. Maar vanavond zal ik er toch niet gerust in zijn.

 - The Black Box Revelation - Set your head on fire
 - Moloko - Catalogue
 - Queens of the Stone Age - Songs for the deaf
 - Air Traffic - Fractured Life.

Om maar te zeggen dat dit rubriekje nog regelmatig terug zal komen op mijn blog. Leve de Bilbo in Leuven!

Van Valérie trouwens een leuk stokje gekregen, zal daar zaterdag eens werk van maken. Nu geen tijd, helaas :(.

Een groot stuk zeil en enkele oude dekentjes zorgden voor een goeie ondergrond. Voor de rest werd het een namiddagje zitten, liggen, staan, dansen en zingen :) . Het was mij vooral te doen rond de twee openers: Milow en Zornik, maar ook meer tegen de avond kon ik m'n gading wel vinden. Een overzichtje:

- Milow: Jonathan Vandenbroeck had een prachtige band opgetrommeld. Met namen als Tom Van Stiphout en Jasper Hautekiet kan je geen slecht concert geven. Het werd er dus eentje om duimen en vingers van af te likken. Met "You don't know" bewaarde hij zijn meest bekende nummer tot het einde, maar het werd 45 minuten lang genieten. Ik zag Milow voor het eerst live aan het werk maar ik ben zeer tevreden dat de tickets voor Milow in het CC Hasselt al binnen zijn, 3 december ga ik terug! Al zal dat wel een totaal andere sfeer zijn, ik ben benieuwd.

- Zornik: Ook Koen Buyse en co konden me wel bekoren. Stevige Limburgse Rock (een beetje chauvinisme is hier wel toegestaan). Een aaneenschakeling van nummers die ik van voor tot achter kan meezingen (ok, ik ben beken, ik ben fan!). Ik was wel wat verrast door het plotse einde maar toch, ook Zornik was genieten. Toeval wil dat ook Koen Buyse op m'n lijstje staat voor de komende concerten, al is het dan wel in het gezelschap van de gebroeders Kolacny.

- Tokio Hotel: Stel je enkele honderden krijsende tieners voor die zich vreselijk aanstellen en ook nog eens de neiging hebben om flauw te vallen. De medische diensten hadden volgens de kranten hun handen vol. Toch was Tokio Hotel niet my cup of tea. Toegegeven, de muzieklijn was soms best wel aangenaam, helaas kon dat minder gezegd worden van de stem van zanger Bill (bij deze mijn excuses aan TH fans!). Het feit dat ik maar één nummer van de band ken (Through the monsoon), speelt hier misschien ook wel een rol.

- Hucknall: Oftewel de zanger van Simply Red. Ook zij spraken mij niet echt aan. Vooreerst, kende ik geen enkel nummer maar ook de sfeer ontbrak een beetje. Decompressie na Tokio Hotel ofzo? :) Meer valt hier eigenlijk niet over te zeggen.

- Crowded House: Ook al lag het hoogtepunt voor mij bij de eerste twee bands, toch kwam ik terug in de stemming bij het horen van Crowded House. Bij het horen van de naam van de band denkt iedereen toch aan "Take the weather with you"? Ik dus ook. Toch bleek ik nog meer nummers van Crowded House te kennen dan verwacht.

- James Blunt: M'n mening over James Blunt heb ik moeten herzien tijdens het concert. Het zeemzoete "You're Beautiful" was niet echt aan mij besteed toen het als single verscheen. Toch bleek James Blunt heel wat meer in zijn mars te hebben dan ik had verwacht. Een aangename verrassing dus.

- Santana: Een gitaarvirtuoos. Twee uur lang gaf de band het beste van zichzelf. Ik heb me geen seconde verveeld. Hoewel ik ook van Santana maar enkele nummers ken, werd het ritme wel aanstekelijk. Stilstaan lukt duidelijk niet! :) Alleen de vermoeidheid strooide af en toe wat roet in het eten.

- Doe Maar: De afsluiter. Ik had er een dubbel gevoel bij. De nummers die ik kende, vond ik goed. De andere helaas niet. Het kan niet altijd kermis zijn natuurlijk ;) .

Ik was blij dat ik rond half één de wei kon verlaten om naar huis te gaan. Om twee uur kroop ik dan ook moe in m'n bed. Slapen kan soms echt wel deugd doen! :)

En annan låt jag blir så där härligt speedad & glad av är Trooper med låten "jetplane" (accuface RMX).
Är inte den party så säg!

Ook mijn start-to-run voornemen wordt nog steeds in stand gehouden. Ik heb ondertussen les 9 al achter de rug en begeef me aan stukjes van 4 en 5 minuten (voor iemand die daarvoor na 2 minuten al buiten adem was, vind ik dat persoonlijk niet slecht!). Volhouden is de boodschap!

En ja, ook Johnny Berlin (zie hieronder) gaat het voor de wind. Op 1 in Puur Belgisch, op 14 in de Afrekening en op 6 in Humo's Top 20. Mijn streekgenoten doen dat zeker niet slecht. Omdat hun muziek me echt wel aanstaat, heb ik mezelf dan maar even beloond door het album "Find what you love and let it kill you" te gaan kopen, samen met nog enkele andere CD's:

- The Killers - Sam's Town
- Roisin Murphy - Overpowered
- Arsenal - Oyebo Soul

Ik kan weer verder voor een tijdje ;) .

Överfulla öltält, grym musik, Sverigematch (som vi visserligen helst vill glömma) & så det obligatoriska regnet. Ja, where the action is var så bra som det bara kunde bli! Jag, Älskling & 20.000 andra. Klart man mådde!

Dagens tråkigaste konsert: Sahara Hotnights/döda fiskar. Same shit, different day.
Dagens grymmaste konsert: Foo fighters. Jag tror alla 20.000 pers hoppade som duracellkaniner! Drag!
Dagens drag: The Hives.
Dagens favvo: Molotov Jive. Vad annars? Fick dock inte höra min "Mr.Mushroom".
Dagens överskattade: Hellacopters. Jag sörjer inte att ni lägger ner, även om det var kul att se er live.
Dagens missnöjd: Queen of the stone age. Tråkigt liveband.

Resumé: underbar dag!!!

Wie hen nog niet kent, raad ik aan onderstaand YouTube-filmpje eens te bekijken en vooral te beluisteren. Ze staan momenteel op 1 in de Jim-lijst Puur Belgisch en op 18 in de Afrekening van Studio Brussel. Vooral dat laatste kan nog een stukje beter natuurlijk! Stemmen is de boodschap :) .

Johnny Berlin - Four

Meer info vind je ook terug op hun myspace.

Ik ben fan!

En svenne jag verkligen gillar är Sophie Zelmani.
Underbara låtar som sjungs med en underbar röst.
Låtar som "I'll remember you", "Oh dear" & "Always you" får hårstrårna att resa sig upp.

Tussendoor dan maar eens het optreden van vorig jaar op Rock Werchter bekijken, met dank aan Belgacom ADSL :) . En wees gerust, niet alleen Milow wordt hier lustig afgespeeld dan, maar ook Bloc Party, Air Traffic en nog zoveel andere steengoeie bands!

Foo Fighters is the shit!

Nu har jag två biljetter (en till mig, en till Älskling) till ett av mina absoluta favoritband; Coldplay!
Den 18 september smäller det i Globen. Wiiii!

Sitter & lyssnar på kent som förmodligen är Sveriges bästa band. Nej, skandinaviens bästa band.
Tänkte att jag skulle göra en top 10- lista med mina favoritlåtar, men hur väljer man endast 10 låtar när jag älskar i princip alla deras mästerverk? Kan iaf konstatera att jag gillar skivan "Verkligen" bäst. Dom underbara låtarna  "En timme en minut", "Kräm", "Thinner", "Vi kan väl vänta tills imorgon" & "10 minuter för mig själv" gör ju att, för mig, skivan är en succé! Sen att Marcus & jag spelade plattan varm när vi var nykära gör ju att man kopplar ihop den med just nykärtiden (som är den bästa!).

Zaterdag was het dus galaconcert. Hoewel enkele muzikanten moeilijk hun zenuwen konden bedwingen, hebben we toch wel de pannen van het dak gespeeld. Het werd een geslaagd concert, iets om fier op te zijn.

Zondagmorgen was het vroeg dag. Zaterdag waren we na het concert nog wat blijven plakken, waardoor het uiteindelijk al ruim 1u voorbij was toen ik in mijn bed kroop. Zondagmorgen werden we dan al om 10u in Mechelen-Bovelingen verwacht om de communicanten naar de kerk te begeleiden. Nu ja, marsen spelen is niet m'n favoriete bezigheid. Het terrasje achteraf kon me wel meer bekoren :) .
Van Bovelingen ging het naar Aalst. Twee concerten achter mekaar. Eerst met de eigen harmonie van Aalst, daarna nog eens met Bovelingen. Het ene al net iets beter dan het andere. En eerlijk, het concert met Bovelingen was nóg beter dan zaterdagavond. We moesten zeker niet onder doen voor andere harmonieën die qua niveau verwacht worden nog iets hoger te staan. Het harde werken wierp duidelijk z'n vruchten af.

Maar al bij al ben ik blij dat het voorbij was. Ik moet om en bij de 14u gespeeld hebben de afgelopen week. Een persoonlijk record vermoed ik. Nu kan de riem er even af, net zoals bij de koers. Het is tijd om alles op m'n masterproef en m'n examens te zetten. Mijn examenrooster is alvast een meevaller:
- 9/6 Filmgeschiedenis
- 20/6 ICT-recht
- 23/6 Nieuwsproductie en -receptie

Tijd om er een lap op te geven dus :) .

Het kan weer tellen deze week. De ene repetitie na de andere, het ene concert na het andere.

Maandag. Voor alle veiligheid m'n saxofoon nog maar eens bovengehaald. Kwestie van wat ingespeeld te zijn voor de drukke week. Niet te lang spelen, om m'n lippen wat te sparen. Maar toch, de vingers wat "losgooien" kan geen kwaad :).

Dinsdag. Na een lange lesdag in Leuven (werken aan het groepswerk voor Usablity Design en daarna nog drie uur filmgeschiedenis) ging het dus naar de repetitie in Aalst. Omdat ook voor ons het Lenteconcert op het programma staat, moeten er dringend nog wat stukken doorgespeeld worden. Werk aan de winkel dus.

Woensdag. Ook op woensdag een hele dag in Leuven gezeten om onder andere onze usertesten van Usability Design uit te voeren. Maar daarnaast ook de laatste echte repetitie met de harmonie van Mechelen-Bovelingen. Geen normale repetitie van 2u, wel eentje van 3u waarin nog naarstig gewerkt werd aan alle stukken. Maar het dient gezegd: het klonk goed!

Donderdag. 1 mei, Feest van de Arbeid. Traditioneel wordt de harmonie van Aalst van "ingehuurd" om de 1 mei stoet in Leuven te gaan vergezellen. Hoewel de reis naar Leuven langer is dan de deelname zelf, trekken we daar toch elk jaar naartoe. Vooral voor gezelligheid op de bus (in mijn geval dan toch :) ).

Vrijdag. Vandaag dus. Deze avond de grote test, nummer 1. Om 19.30u begint immers ons grote algemene repetitie in Mechelen-Bovelingen. Noem het een proefconcert. Alle stukken worden gespeeld, aangekondigd door de juiste teksten en in het gepaste decor. Geen nood als het vanavond net iets minder gaat! Een slechte generale, betekent immers een goeie première! We zullen wel zien ;) . Voor de gemoedsrust van de meeste muzikanten zou een goeie generale geen kwaad kunnen :).

Zaterdag. Morgen dus. Het moment suprême!

De Koninklijke Harmonie “Eendracht is Macht” Bovelingen

nodigt u uit op haar 13de  

GALACONCERT

Een concert door/voor levensgenieters !

 Dirigent: Bart Falise

Optreden van Two for the Road

Wij verwelkomen u graag op zaterdag 3 mei 2008 om 20.00 uur

in zaal Ons Vermaak in Bovelingen

Zondag. Alsof dat nog niet genoeg is, begeleiden we zondagvoormiddag nog de eerste communicanten in Mechelen-Bovelingen. En zoals ik bij dinsdag al zei, zondagnamiddag is het tijd voor het Lenteconcert van Aalst. Niet alleen Aalst speelt er om 14u, maar ook de harmonie van Mechelen-Bovelingen (16u).

Een serieuze brok muziek dus deze week!

Toch kocht ik:
- Laïs - The Ladies Second Song
- Muse - Origin of symmetry
- Muse - Showbiz
- Muse - Absolution
- Muse - Hullabaloo (Soundtrack)
- Panic at the disco - A fever you can't sweat out
- Hard-Fi - Start of CCTV

Tja, ze waren dan ook te verkrijgen aan spotprijsjes. Voor de prijs van nog geen twee normale CD's kocht ik in de Bilbo bovenstaande set :). Ik ben weer een tevreden mens :).

Het optreden begon om 20u met een warming-up. De supportact was een voor mij onbekend groepje uit Sint-Niklaas: Simple Brain. Drie jonge gasten die een vrij aardige acoustische set brachten. Eerlijk gezegd, het kon mij wel bekoren. Helaas niet altijd even toonvast, maar qua muziek helemaal m'n ding. Vergelijk het maar met wat Indie Rock.

Na een korte pauze was het dan eindelijk aan de dames van Laïs. Opmerkelijk steviger dan de vorige albums! Een goeie bass, wat gitaar erbij en dan op smaak gebracht met wat drum, zo hield Laïs mij 90 minuten lang in de ban. Hoewel... een geweldig goed optreden werd onderbroken door één of andere boer die het optreden net iets minder kon smaken. Tussen twee nummers door klonk er een snoeiharde "Stiller!" door de zaal. Na nog enkele domme opmerkingen verliet de heer (kan je dit nog een heer noemen, vraag ik me dan af?) de zaal in het gezelschap van nog enkele fanatiekelingen die het ruige kantje van Laïs duidelijk niet konden appreciëren. En eigenlijk kon dat zo geen kwaad, de sfeer werd opmerkelijk beter na de uittocht van hogergenoemde personen. Het publiek werd duidelijk enthousiaster en beloonde de dames met een staande ovatie na het optreden!

Om nog even terug te komen op die onbeschofterik van hierboven. Ik vind dit echt wel getuigen van weinig respect. Als het je niet aanstaat, sluip dan naar buiten maar hou vooral je mond tijdens een optreden dat door de rest van het publiek wel goed bevonden werd. Zoiets doe je niet... Maar manieren? Nog nooit van gehoord.

7.45u is toch vroeg voor een zondagmorgen, maar het vooruitzicht op een leuke dag, kan dan wel helpen. Opstaan, iets drinken (om te eten was het mij nog net iets te vroeg) en dan klaar maken om te vertrekken. Nog snel even Femke gaan oppikken en dan richting Bovelingen. De ene was al meer wakker dan de andere ;).
De dag begon met een algemene repetitie van 1,5 uur. Samen wat stukjes doorspelen, hier en daar al wat correcties doorgeven en vooral rustig wakker worden :). Na de algemene repetitie was het dan aan de koperblazers (de mannelijke helft en Hanne :) ) om te laten zien wat ze in hun mars hadden. De houtblazers (waaronder mezelf) trokken dan wel richting Playstation voor een quiz met Buzz :). Dat leidt ongetwijfeld tot veel ambiance en ook tot frustratie van mezelf ;). Van de Playstation ging het terug naar het repetitielokaal waar we dan nog een handje toestaken bij het dekken van de tafels voor het middageten. De hongerigen spijzen is één van de werken van barmhartigheid... Daar waren ze gisteren alvast in gelukt: de smos smaakte!

Namiddag was het dan de partiële repetitie voor de houtblazers (een opvallend vrouwelijk gezelschap, slechts 2 mannen te bespeuren). Klarinetten, fluiten en saxen verenigd :). En eerlijk gezegd: het klonk goed! ;) Bijna twee uren spelen zonder pauze, eist dan wel zijn tol. Al gaat dat eigenlijk sneller dan gedacht. De pauze was toch welgekomen! Tijd voor een ijsje vonden de dames en ook de heren zagen dat wel zitten. Het heeft gesmaakt! Maar na het vieruurtje weer tijd voor bittere ernst (alhoewel...) en dus weer tijd voor een laatste algemene repetitie. Al zag de ene dat al meer zitten dan de andere ;). Bijna 5u spelen op een dag... nog niet vaak gedaan vermoed ik. En toch heb ik het mooi volgehouden, zo door de week eens oefenen levert blijkbaar toch wel resultaat op! Op naar het galaconcert (inclusief "marathon" week) op 3 mei!

Met een spaghetti-avondje werd de dag afgesloten. De nodige verhalen kwamen naar boven en ik kan u verzekeren dat er ook dan heel wat afgelachen wordt :). Maar ook de goesting in nog een spelletje Buzz kwam weer naar boven. Gelukkig deze keer wel eens gewonnen toen ik Evelien assisteerde! Stoppen op een hoogtepunt zeggen ze dan... Tijd om naar huis te gaan dus ;).

En vandaag? Vooral mijn lippen laten bekomen van 5u muziek spelen en ICT-recht onderlijnen. Morgen helaas weer naar school!

 Wim Opbrouck bracht er in het gezelschap van z'n band een overzicht van TV Tunes. Denk hierbij aan overbekende, vaak stokoude (voor mij toch) tunes die soms voor pure nostalgie zorgen. Al is dat in mijn geval eerder: "Hey, dat tune'tje ken ik toch van ergens?" omdat ik de series vaak nooit op TV gezien heb. De voorstelling was doorspekt met muziek, tekst en vaak schunnige opmerkingen, maar kon het publiek duidelijk bekoren. Een mee-zing-moment zo af en toe, zorgde voor wat leuke ambiance. Wie kent er immers de tune van Dallas niet? Om nog maar te zwijgen van de Skippy-tune: met een levende kangoeroe (of was het een mens met een kangoeroe pak aan? ;) ). Wim Opbrouck bewijst hiermee nog maar eens dat ook hij weet wat entertainen is!