Biebgrrl is niet meer, lang leve Webgrrl! ;-) Ik heb inmiddels een ander stukje internet bezet om mijn gedachten op te kunnen spuien:

http://webgrrl.nl

Wie mij wil volgen (en reageren mag ook!) maar niet nodeloos naar mijn blog wil surfen, raad ik aan een RSS-feed op te nemen in de RSS-reader: http://webgrrl.nl/feed/ en/of http://webgrrl.nl/comments/feed
(rechtermuisknop, kopiëren, plakken in RSS-reader als feed).

Gegroet!

Rete cool toch?! :D

Deze tandenstokerhouder  is mijn mama hier in Gent tegengekomen op een girl's day out.

Ze vond het een beetje luguber, maar ik vindt het echt sjiek en origineel:)

Elke leuke betaalbaare studio in Gent lijkt wel weg... sniff sniff
En dan vind je eens iets leuk op een website, blijkt da da al lang verhuurd is, haal dat dan van de site af he! Verspil men tijd niet!

Of nog beter, hangt er een blad uit, studio pas te bezichtigen vanaf 30juni, ik bel sochtends 30juni, "sorry maar die studios zijn allemaal al lang verhuurd"... right... goe bezig

Als er iemand tips heeft, iemand weet die weg gaat uit een studio die nog niet doorverhuurd is ofzo, let me know!

Onlangs vroegen we De Test aan bij Stichting Accessibility, die ons zou doen verblijden met een groen mannetje onderaan onze site. De uitslag was schokkend. Aan zes punten (van de 16) werd niet voldaan en de grootste boosdoener blijkt ons catalogussysteem Bicat te zijn! Geen alt-attributen bij de genre-iconen, verkeerd kleurgebruik, onherkenbare links, noem maar op.

HKA Bicat is een softwarebedrijf dat een product levert voor bibliotheken, maar daarbij blijkbaar niet aan onze slechtziende of kleurenblinde klanten denkt! Ik weet dat er een nieuwe versie van het systeem op de markt is die wij pas over vijf jaar zullen krijgen. Geen idee of dit aspect daarin ook is verbeterd. Ik hoop het maar, want dit stemt uitermate verdrietig.

Mijn vaders vader Wim heb ik nooit gekend. HIj stierf toen mijn vader slechts 24 jaar jong was. Wat ik van hem weet is dat hij in een theater heeft gewerkt en dat daar regelmatig optredens waren van bekende artiesten (zoals het komische duo Snip en Snap). Daar had 'ie het dan thuis altijd over. Ik dacht dat ik deze twee niet kende, maar toch komen deze 'ouwe vrinden' me niet onbekend voor! Op de originele foto staat ook nog mijn vader als klein jochie dat door zijn vader in zijn nek geknepen wordt, vast omdat 'ie een geintje heeft uitgehaald! ;-)

De vader van mijn moeder heette Franke (maar voor mij heette hij Pake). Hier is hij in zijn jonge jaren. Het was een hele lieve en rustige opa, nuchter als een echte Fries. Ná de Tweede Wereldoorlog moest hij in dienst en werd uitgezonden naar Indonesië. HIj had mijn oma toen nog niet ontmoet. Drie jaar van zijn leven zat hij daar en later zijn brieven gevonden die hij daar heeft geschreven en aan één van zijn broers heeft gestuurd (zijn ouders leefden niet meer). Hij heeft er nooit veel over gesproken, maar de kans is groot dat het geen prettige tijd was.

En hier is hij dan: mijn vader, (Wim of Willem) hier nog als jonge vent mét snor. Een jaar of tien terug liet hij zich ervan overtuigen dat het zonder snor écht beter zou zijn. En nu schatten veel mensen hem behoorlijk jonger in dan hij is. Dat komt denk ik niet alleen door zijn uiterlijk, maar ook doordat hij jong van geest is; al-tijd in voor een geintje. Naïef zijn in zijn buurt kost je de kop. Een mooi voorbeeld: mijn vader en ik fietsten eens naar mijn oma toe, hij op zijn wielrenfiets. Op de terugweg zouden wij zo'n ouderwetse telefoon die mijn oma nog had, inleveren bij een telefoonwinkel. Ik wachtte buiten en hij liep in zijn wielrenneroutfit naar binnen. Hij trof daar een medewerker aan van wie het de eerste werkdag was. In zijn beste Belgisch vroeg hij de arme medewerker om een verlengsnoer voor zijn telefoon omdat hij nog wel wilde bellen ook al was hij in Nederland...

Die humor heeft hij natuurlijk van zijn moeder geërfd, die bijvoorbeeld altijd grapte dat ze hem (relatief nakomertje) met een boom in zijn hand achter een kwartje had gevonden.

Zo heeft 'ie er ook lol in om mensen voor gek te zetten. Als hij me vroeger van turnen kwam halen, wist 'ie dat ik niet blij was als hij in zijn paarse regenpak zou komen. Je snapt al hoe hij gekleed kwam natuurlijk! Ondanks dat plagen, weet ik dat hij trots op me is en ik denk dat ik altijd zijn kleine meisje zal blijven; hij is altijd bereid me te helpen als ik weer eens met een ratelende fiets, kapotte achterruitenwisser of zelfs collega met computerproblemen aan kom zetten.

Ik geloof dat ik mijn vader en moeder zo toch wel genoeg de hemel in geprezen heb. Als nuchtere Fries/Leidenaar moet ik het dus hier maar bij houden. ;-)

Maar nu is ook Britannica overstag en kunnen 'gewone' gebruikers bijdragen aan een betere encyclopedie. Opmerkelijk gezien wat Andrew Keen zei in de documentaire over Web 2.0 onlangs in Tegenlicht: "Wiki's waarheid". Het moet een streng gecontroleerde content worden gemixed met bijdragen van gebruikers.

Ik moet nog wel even zien wat dit in de praktijk inhoudt. Ontstaan er nu dan misschien twee werelden: de door de gebruiker gegenereerde en de 'echte' encyclopedie of gaat Britannica werkelijk de wiki-kant op?!

Hoe kom ik erop? Ik las onlangs een geweldige column bij Webwereld over de Ritapedia. Echt een aanrader (die column dus). Het bracht mij op het idee om zelfs eens te kijken hoe een wiki in de praktijk kan werken. Er zijn immers in de bieb allerlei plannen en voornemens om intern dan wel extern iets met een wiki te doen! Ding #11 en #12 van de 23 Dingen-cursus gingen over het fenomeen wiki.

Rita Verdonk poogt met haar wiki op een hippe manier het Nederlandse volk te bereiken. Zij wil mét hen de koers van de partij bepalen. Dat past op zich goed in de wikigedachte, waarin je met elkaar een pagina deelt om bijvoorbeeld een kampeertocht te organiseren. En zij doet hiermee iets wat geen enkele andere politicus nog heeft gedaan. Of het ook de resultaten heeft die wenselijk zijn, dat vraag ik me af.

Sinds het begin, waarin het project een beetje mis liep, is de site een stuk hoogdrempeliger geworden doordat je je eerst moet aanmelden met volledige adresgegevens. Bovendien is een aantal thema's wat Rita betreft uitbediscussieerd en deze zijn geconsolideerd in de wiki, er kan niet meer aan veranderd worden.

Ik heb er eens even rondgeneusd en het is vooral chaos dat ik er aantref. Op de pagina thema's lijkt er heel overzichtelijk een aantal thema's te staan waarbij het mogelijk is je mening te geven. Rita nodigt iedereen (van welk geslacht, ras, religie of leeftijd dan ook) uit te reageren die zich daartoe geroepen voelt! Als je echter klikt op 'overleg', dan staat daar een nog véél grotere hoeveelheid onderwerpen die mensen er zelf in gezet hebben. Hier staan veel bizarre wensen/gedachten, zoals het niet toelaten van domme immigranten (zegt iemand die 'het eis' ipv 'de eis' schrijft!). NAVO (ipv NOVA) moet van de buis af, de (linkse) pers mag geen cent meer ontvangen, de band Kane moet ontbonden worden, iedereen is geestelijk ziek en niet meer dan 14% van de restaurants mogen voedsel van buitenlandse receptuur serveren. Zomaar enkele voorbeelden, die al dan niet echt/serieus zijn (moeilijk te beoordelen).

Om met de woorden van columnist Luuk Koelman te spreken: de wiki van Verdonk bouwt niets op en voegt niets toe. Al die klagers zijn namelijk helemaal niet Trots op Nederland!

En dan weer even terug naar de theorie. Als ik Rita Verdonk was, zou ik zeggen dat het idee van de wiki op zichzelf mooi en innovatief is, maar niet succesvol. Of wachten de serieuze bijdragers tot zij op een serieuze manier worden uitgenodigd om mee te denken? Zouden zij dit als spielerei ervaren?

In mijn bieb loopt intern een experiment met een wiki (het moet een 'Intrawiki' worden) maar Rita-toestanden hebben er nog niet plaatsgevonden. Eerder radiostilte, mensen weten niet zo goed wat ze ermee moeten. Totaal niet te vergelijken met de Ritapedia dus en bovendien slechts voor een select gezelschap (namelijk mijn bieb!). Onze wiki heeft naar mijn mening wél kans van slagen, als het die kans maar krijgt! Kijk maar naar Rabobank; soms moet je gewoon wat (digitaal) experimenteren om erachter te komen of iets wel of niet werkt. Gewoon doen dus. ;-)

Interessant feitje: ruim driekwart van alle verzonden e-mail is spam. In Hongkong ligt dit percentage nog hoger, zo'n 86%!

Bron van deze geleende foto 

De Volkskrant: "De flitsende wereld van internet lijkt in tegenspraak met het stoffige imago van een traditionele bank". De reden dat er gekozen is voor Hyves heeft te maken met de 130.000 leden die op hun Hyves-profiel bij 'Mijn Merken' Rabobank hebben ingevuld.

Rabobank heeft besloten gewoon maar dingen te gaan uitproberen op het gebied van nieuwe media. Zo heeft de bank ook reclamefilmpjes op YouTube, een internettv-kanaal én chatbot Yvette.

Daar kunnen wij bibliotheken nog wat van leren!

Uit het jaarlijkse onderzoek van usability-goeroe Jakob Nielsen blijkt volgens een artikel van Webwereld (via de BBC) dat internetters egoïstischer zijn geworden. Dat valt te concluderen uit het huidige internetgebruik van mensen. Hij bedoelt met egoïstischer dat mensen ongeduldiger en meedogenlozer zijn geworden. Rondlummelen is er niet meer bij, mensen willen razendsnel vinden wat ze zoeken en dan weer door naar het volgende. Ze vinden ook vaker wat ze zoeken dan in 1999: 75% ten opzichte van 60%. Volgens Nielsen komt dit o.a. door gewenning aan de interactieve omgeving; ze weten beter wat ze over kunnen slaan (reclame) en waar ze hun informatie moeten vinden. Een website moet er ook vooral niet trager door worden, dat ontmoedigt het bezoek!

Wat ook opvalt in het onderzoek is dat het vier jaar geleden nog zo was dat 40% op het internet startte op een homepage en 60% via een rechtstreekse link naar een bepaald deel van een website ging. In 2008 begint nog maar 25% op een website en de rest start in een zoekmachine!

Aardige quote van Nielsen: "Zoekmachines heersen over het web. Maar mensen vinden vaak nog steeds niet wat zij willen. Als je Google wilt verslaan, moet je dus gewoon een betere zoekmachine maken."

Aha! Onlangs liep in Noord- en Zuid-Holland een al@dincampagne waarbij het werd neergezet als "de menselijke zoekmachine". Je kunt erover twisten of de term aantrekkelijk is, maar het zegt wel precies wat het is: een zoekmachine waar mensen achter zitten die proberen te begrijpen wat je zoekt. En bij het chatgedeelte van al@din krijg je zelfs 'live' antwoord!

Dit onderzoek van Nielsen toont voor mij maar weer eens aan dat we goud in handen hebben met al@din en dan met name met het chatonderdeel ervan. Op de site van lifehacking werd al@din vorige week al als mooie lifehack gezien; een instrument om je leven te vergemakkelijken in deze overvloedige informatiewereld!

Het antwoord op mijn vraag is dus volmondig ja!!
(maar een succes wordt het niet vanzelf...)

Dit is oma Jozephina of in de volksmond Fie, de moeder van mijn vader. Ik heb haar gekend als een sterke, humoristische vrouw die lak had aan veel dingen. Mijn vader heeft zeker haar humor geërfd, maar daarover later meer bij de 'blog over je vader dag'! Toen ze al aardig op leeftijd was, ging ze regelmatig in het bejaardenhuis bij haar in de buurt langs om koffie rond te brengen en bridge te spelen "met de oudjes". Zelf heeft ze nooit haar zelfstandigheid op willen geven.

Dit is Beppe (Martzen) toen ze nog jong was, mijn Friese oma van mijn moeders kant. Ze leeft nog en is nog helemaal bij de pinken, met haar 83 respectabele jaren. Ze is een kleine, rustige vrouw met een duidelijke mening over dingen. Zo moet ze helemáál niets hebben van computers en internet, in tegenstelling tot haar "oâldste Beppesisser" (ik dus) ;-).

Deze foto illustreert mijn moeder Aukje in jonger jaren, zij is echt uit de hippietijd, had alles thuis in het oranje! Ik was laatst met haar naar een tentoonstelling in het Noordbrabants museum in Den Bosch over de zeventiger jaren, waar voor haar, maar ook voor mij veel herkenbaars te zien was. Veel oranje spullen hebben het nog gered tot in mijn jeugd namelijk!

Wat ik me van vroeger kan herinneren is dat mijn moeder als ik uit school kwam altijd klaarstond met de thee en altijd belangstellend was over wat ik nu weer had meegemaakt. Als ik er nu over nadenk, kan ik mij niet voorstellen dat ik zelf ooit in zo'n situatie zou belanden; dat mijn partner fulltime werkt en ik thuis het huishouden doe en de kinderen uit school opwacht. Terwijl ik het toen als kind wel erg prettig vond. Beetje dubbel!

Nu ik vlakbij mijn ouderlijk huis werk, is het erg gemakkelijk om even bij mijn ouders langs te gaan en dat doe ik dan ook eens per week. Dan kan ik weer gezellig bijkletsen met mijn moeder, ook al is mijn broertje die dan ook mee-eet (vind-ie toch wel gezellig) minder blij met al dat gezwets onder eten. Nou ik hoop dat ze niet vindt dat ik al te uitgebreid over haar geschreven heb, dus ik laat het hier maar bij. Binnenkort wat over vaders! :-)

Hoe mooi was die tijd vóór de agroculturele en industriële revoluties. De wetten van Mendel en de theorie van Darwin waren nog niet herschreven door McDonald’s en Playstation. Het was genadeloos afzien voor de voorouders van de Radboudiaan (H. radbodi): keiharde survival of the fittest. Soms was er dagen lang niets te vreten, hoe diep ook in de bodem werd gewroet, in de hoop sporadisch een proteïnerijke worm uit de vochtige humus te trekken.

Een rampzalige tijd? Integendeel! Onderzoek heeft aangetoond dat een beperking van calorie-inname bij muizen en ratten zorgt voor minder mutaties in hun DNA, dus minder kanker en een langer en gezonder leven. De genetische code van de mens is niet alleen in goede staat gebleven omdat onze voorouders belachelijk vaak honger hadden; hun DNA werd bovendien niet onherroepelijk beschadigd door sigarettenrook of kankerverwekkend uv-licht op de Spaanse costa’s. Ergo: ellende stimuleert leven en vooruitgang, decadentie vernietigt beide.

Helaas heeft de Nijmeegse universiteit gekozen voor vernietiging. In plaats van onze dappere – hongerige – voorvaderen te eren en de rug toe te keren aan alle overbodige luxueuze en decadente levensstijlen, is gekozen voor de American way. ‘Luxe en decadentie’ is het thema van het zeventiende lustrum; in een tijd vol welvaartsziekten en klimaatproblemen is daar heel wat lef voor nodig.

Alsof deze gotspe niet genoeg is, wordt H.radbodi de komende maand ook nog eens getrakteerd op een geldverslindend Lustrumfeest. Vanuit Nederlands zweterigste kroegjes worden inferieure ‘sterren’ als Leendert Huijzer (alias ‘Lee Towers’, alias ‘De Zingende Hijskraan’), Dries Roelvink en Corry Konings de Refter-stage opgehesen. Maar liefst twee Sterren Dansen op het IJs-atleten zijn te zien. Dat zijn twéé geblondeerde mensen die door SBS 6 gevraagd zijn om zich in een strak ijspakje te wurmen, geïnterviewd te worden door Gerard Joling en daarop volmondig ‘ja’ hebben gezegd. De wansmaak regeert, en is zelfs doorgedrongen tot de hoogste academische machten. H.radbodi wordt meegesleurd in een spiraal van overbodige luxe, commerciële wangedrochten en onbevredigende decadentie. Dit verdient de Radboudiaan niet. Tatoeëer uw anus desnoods, boetseer uw schaamlippen als het écht moet. Maar alstublieft, besteed uw kostbare tijd, geld en levensmoed niet aan artiesten als Lee, Dries en Corry.

De top drie van mijn neus.

1. De geur vlak na een fikse regenbui wanneer het lange tijd warm en droog is geweest
2. De zeelucht
3. De geur in een fabriek waar er met soude gewerkt wordt

De top drie van mijn smaakpapillen.

1. Zuur donkerbruin Oostenrijks brood met mayo, salami en augurkjes
2. "Zwitserse Preischotel", gemaakt door de mama :)
3. Vers gemaakte tartaarsaus voor bij den BBQ

De top drie van mijn oren.

1. Het ruisen van de zee
2. Het geluid van de autosnelweg 'snachts
3. Het gedempte geluid wanneer ik onder water zwem

De top drie van mijn ogen.

1. De zon door mijn gesloten oogleden
2. Een mooi vrouwenlichaam
3. Een rif vol met kleine tropische visjes

De top drie van mijn huid.

1. een vinger die héél lichtjes over mijn lippen strijkt
2. Het water dat over mijn huid stroomt wanneer ik onder water zwem
3. Met blote voeten in het gras lopen

Agenda voor de toekomst

Op 9 en 10 april werd in Lunteren door een ledenvertegenwoordiging van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) gesproken over te ondernemen acties om de vernieuwing voort te zetten en het tij van dalende leden- en leencijfers te keren. Hier gebruikten de dames en heren een “ruwe versie” van een agenda van de VOB (“Agenda voor de toekomst”, digitaal niet te vinden helaas) voor, waarin wordt geprobeerd tot een nieuwe strategie te komen. In de ledenvergadering van de VOB op 12 juni a.s. zal dit stuk vastgesteld moeten worden.

10 handreikingen SCP

Ik heb de hand weten te leggen op deze agenda en zal deze naast de handreikingen van het SCP-rapport leggen. Hieronder volgt allereerst een opsomming met daarbij mijn eigen uitleg van de aanbevelingen.

1. Maak content beter vindbaar

Voor de gebruiker gaat gemak van het vinden van content (collectie in de brede zin van het woord) vóór kwaliteit.

2. Maak de collectie hybride

Fysiek en digitaal moeten één worden; daarbij internet als bron van informatie inzetten.

3. Ga op de gebruiker af

Ondanks het betrouwbare imago van de bieb, zoeken internetters steeds vaker zelf hun informatie. Blijf dus niet afwachten, maar zorg dat je buiten de grenzen van de eigen site kijkt en mensen bereikt via (drukbezochte) andere sites, of bijvoorbeeld via e-mail.

4. Beschouw ontlezing en ontlening niet als onvermijdelijk en schrijf het boek niet af

Groei van uitleencijfers bereik je door ruimere openingstijden, persoonsgerichte marketing en betere vindbaarheid van de collectie via internet.

5. Personaliseer de dienstverlening en doe hiertoe marktonderzoek

Klanten zijn bij een betrouwbare institutie als de bieb eerder bereid hun gegevens te laten gebruiken voor persoonsgerichte dienstverlening. Bovendien zijn de reeds beschikbare gegevens hiervoor veel beter in te zetten dan nu gebeurt.

6. Diversifieer de toegang tot digitale content

Zorg voor toegang tot digitale content (bijv. Krantenbank thuis raadplegen) en zorg dat de juiste content aan de juiste doelgroepen wordt aangeboden, eventueel als betaalde dienst.

7. Maak keuzes in de gidsfunctie

Focus op onderwerpen van maatschappelijk belang en bouw daar een fysieke en digitale collectie omheen.

8. Steun burgers bij de ontwikkeling van informatievaardigheden en, breder, mediawijsheid

Help klanten zelfredzaam te worden in de omgang met informatie en media.

9. Zorg voor lokale verankering enerzijds (frontofficetaken) en landelijke verankering (backofficetaken) anderzijds

Organiseer dienstverlening landelijk waar dat efficiënter is en lokaal wanneer maatwerk vereist is.

10. Diversifieer de dienstverlening van de fysieke vestigingen

Vooral grote steden kunnen het aanbod in diverse vestigingen aanpassen aan de wensen en behoeften van de betreffende wijk.

3 kerndoelen VOB

De handreikingen van het SCP zijn terug te vinden in de uitgangspunten die de VOB in drie doelen formuleert. De kern van het betoog van de VOB is dat meer focus, regie en tempo nodig is in de bibliotheekbranche en daarbij horen de volgende drie kerndoelen:

1. Inspelen op de behoefte

Marketingstrategie is vereist, vooral behoefte aan goede service en personalisatie van de dienstverlening. Toewerken naar een franchiseorganisatie met een gezamenlijke winkelformule, huisstijl (slogan?) en tariefsysteem (halleluja!).

2. Verbetering van het aanbod en de dienstverlening

Nieuw bibliothecair opleidingsprogramma, landelijk HRM-beleid, lerende netwerken en concurrerende salariëring. De complete Collectie Nederland beschikbaar maken voor iedereen, betrouwbaarheid en afhankelijkheid bieden.

3. Verbetering van de infrastructuur en de beschikbaarheid

Eén heldere internetpresentatie voor alle openbare bibliotheken: de digitale bibliotheek Nederland met gepersonaliseerde toegang. Meer gedifferentieerde inrichting van filialen (supermarktmodel).

Centrale aanpak

Deze kerndoelen omvatten de branchestrategie tot 2012 en in de rest van de agenda wordt nader ingegaan op wat er voor nodig is om deze doelen te bereiken. Wat mij in dit stuk opvalt is dat de nadruk erg ligt op de centrale aanpak en wel vanuit de VOB. Dat is logisch als je bedenkt dat de vernieuwingscenten voor de komende vier jaar nog verdeeld moeten worden. Je kunt als VOB op z’n minst een poging doen om zoveel mogelijk daarvan binnen te slepen.

Wat wil de klant?

De nadruk in de handreikingen van het SCP-rapport ligt veel meer op de klant; bouw een relatie op met je klant, behoud deze klant door een voor hem interessant aanbod te doen. Dan moet je toch eerst weten wat deze klant wil en daarvoor is marktonderzoek nodig.
Marktonderzoek is in de bibliotheekbranche een ondergeschoven kindje; we meten al jaren wat onze (trouwe) klanten van ons vinden, maar zo kom je er natuurlijk nooit achter wat minstens 75% (inclusief de minder trouwe klanten) van de overige inwoners eigenlijk vindt van de bieb, waarom ze er niet of nauwelijks komen en hoe wij hen wel zouden kunnen verleiden tot (vaker) bezoek en/of lidmaatschap van de bieb.

Concreet alstublieft!

Ik zou zo graag concrete acties zien (tempo!), in plaats van al dit gepraat over toekomstvisies en –strategieën (al doe ik er nu zelf ook aan mee!). Het franchisemodel is niet nieuw, daar hebben ‘we’ het al jaren over met elkaar. Maar voer die plannen dan gewoon eens uit, doe iets. Laat subsidiestromen zo snel mogelijk bij de uiteindelijke ontvanger uitkomen zodat er snel wat mee gedaan kan worden. Schrap de provincie uit die stroom. Zet een landelijke imagocampagne op, dit jaar nog. Doe iets, dus. Maar laat minister Plasterk eerst (rond de zomer?) maar eens uitspraak doen over de besteding van de centen. De precieze bedragen zijn nog niet bekend, maar dat we het over miljoenen hebben, is zeker.

Wie meer wil lezen, raad ik aan in elk geval de aprileditie van de Nieuwsbrief Nieuw Bibliotheekwerk van Wim Keizer te lezen.

En dankzij Eva heb ik de bangelijke webcomic Sinfest leren kennen... dat was een maand geleden ofzo en het heeft zo lang geduurd voor ik al de cartoons van begin 2000 tot en met die van vandaag gezien heb. Die mens maakt dus elke dag een cartoon... niet normaal creatief da die mens is, kvraag me af waar hij zen inspiratie vandaan haalt... Deze hieronder vindek wel bijzonder grappig...

En nog eentje om af te sluiten:

gniffel gniffel

Ze stelt voor om op moederdag en/of vaderdag een blogpost te schrijven over je (groot)moeder cq je (groot)vader. En daarbij ook een foto-uit-de-oude-doos uploaden naar Flickr met de tag 'blogoverjemoederdag2008' zodat onder die tag een heleboel leuke foto's te vinden zijn! :-)

Marina vindt dat we dit ondergrondse wortelsysteem, onze wortels uit het verleden zichtbaar moeten maken. Nou, daar doe ik tzt graag aan mee! Heb ik nu nog even tijd om geinige fotootjes uit te zoeken! :-)

]]> http://biebkol80.wordpress.com/?p=94 Sat, 19 Apr 2008 11:07:57 +0000 biebkol80 http://biebkol80.wordpress.com/?p=94 Podcasts en luisterboeken
Podcasting ken ik wel, maar ik doe er niet zoveel mee. Het is voor de liefhebber denk ik. Voor mij heeft muziek en/of radio vaak de functie van achtergrondgeluid (behalve bij concerten natuurlijk) en ik ga dus niet bewust zitten luisteren naar een hoorspel in de vorm van een podcast (dus via mijn RSS-feed in Netvibes binnengekregen). Ik kijk liever een goede film (beeldcultuur?)!

Wat ik soms wel doe is luisterboeken (ingesproken boeken) in de bieb lenen of downloaden van internet. Vervolgens luister ik ze af tijdens huishoudelijke klusjes zoals strijken of neem ik het in mijn discman mee naar bed 'voor het slapen gaan'. Soms is de stem van de voorlezer zo rustgevend dat ik er spontaan bij in slaap val (of zou dat geconditioneerd gedrag zijn, in vroeger tijden aangeleerd?). Ik zou dit natuurlijk ook met muziek- en radiouitzendingen kunnen doen, als ik iets naar mijn smaak vind. Misschien zal ik dat nog weleens doen, maar voor nu laat ik het maar even zo.

Auteursrecht
Op het blog van DVDW vond al even discussie plaats over het auteursrecht dat er de oorzaak van is dat veel muziek niet via podcasts binnen te halen is. Op muziek zitten rechten van de betreffende artiesten, terwijl die op gesproken radio-uitzendingen niet zitten. Zodoende zijn dus veel podcasts gesproken in plaats van gezongen/gespeeld en dat maakt het voor mij ook minder interessant; je kunt het dan niet meer als achtergrondgeluid gebruiken. Kennelijk is de muziekindustrie nog steeds niet toe aan het nieuwe delen dat op 'internet 2.0' zo gewoon is geworden. Zo is mijn nieuwste cd van Anouk (jawel, gekócht, niet gedownload!) wegens kopieerangst niet afspeelbaar op mijn pc, terwijl ik geen stereotoren (meer) heb. Omdat ik toch graag een muziekje luister als ik bijv. met het schrijven van een blogtekst bezig ben, heb ik haar liedjes maar gedownload en de cd in de kast gezet. Toch jammer!

Hoe goed artiesten hun producten ook proberen te beschermen tegen auteursrechtschending (zie Stichting Brein bijv.), het lukt ze niet; mensen zullen manieren blijven vinden om toch de muziek te delen. Wanneer zullen ze inzien dat het een verloren strijd is? Zo te lezen duurt dat nog wel even: op het NRC-blog van Marie-José Klaver lees ik dat de Europese Unie de rechten op muziek zelfs wil uitbreiden van 50 naar 95 jaar! Dit soort zaken weerhoudt ons bibliotheken er ook van om digitale muziek (en dan bedoel ik de mainstream-muziek) te kunnen uitlenen, erg jammer!

Meer lezen?
- Uitleg over muziekauteursrecht op website Buma/Stemra (lees ook het artikel "waarom auteursrecht?")
- De absurditeit van het auteursrecht door dr. Godfried-Willem Raes
- Diverse artikelen over muziekrecht door Arnoud Engelfriet
- Nieuwsdossier van NRC over auteursrecht
- De nieuwe wijze van omgaan met auteursrecht: Creative Commons

P.S.
Het nut van podcasting voor de bieb is denk ik niet zo groot; ik denk niet dat er veel animo zou zijn voor een opgenomen lezing op onze site. Dat is te saai en bovendien zou het mogelijkerwijs mensen ervan kunnen weerhouden naar de lezing toe te komen: gemiste inkomsten! Maar zeker ben ik er niet van, marktonderzoek zou uitsluitsel moeten geven!

'Verder' denken...
Het rapport werd gepresenteerd op de conferentie over bibliotheekvernieuwing 'Verder' waarop ook minister Plasterk aanwezig was en nog een aantal hooggeplaatsten, lees ik op de blogs van Jan en Ria. Op het tweedaagse congres in Lunteren 9 en 10 april zal er nog 'verder' worden nagedacht over al deze conclusies en voorspellingen. Mijn directeur (Seilenna) zal hier ook bij aanwezig zijn.

Enkele ontwikkelingen
Ik heb mij beperkt tot het lezen van de hoofdlijnen van het rapport (toch ook al 30 pagina's). Enkele interessante trends/ontwikkelingen uit het rapport: groepen allochtonen die al langere tijd in de grote steden wonen, zullen naar randgemeenten trekken; achterstandsleerlingen blijven; door individualisering en informalisering loopt vrijwilligerswerk terug en krijgt het meer tijdelijke vormen; het terugkeereffect (volwassenen die weer lid worden van de bieb als ze kinderen krijgen) wordt zwakker; bibliotheken hechten meer waarde aan de privacy van de gebruiker dan hijzelf; het 'nieuwe' web 2.0 is een combinatie van consultatie en conversatie (jaja!).

Verwachtingen
Het gaat erom wat mensen van je verwachten (ik roep regelmatig "it's all about expectations") en dat je daar goed op inspeelt (dát is marketing). Daarom vond ik deze zin tekenend:
"Gewenning aan keuzemogelijkheden, individualisering van dienstverlening en voor bepaalde groepen een toenemende tijdsdruk resulteren in een behoefte aan een ander, en anders toegankelijk, aanbod."

Twee voorspellingen
En dan komt het rapport op het belangrijkste onderdeel: het beantwoorden van de vraag waar we vanuit de huidige situatie gezien over 10 jaar zullen zijn en wat we eraan kunnen doen om dit te veranderen. Het bibliotheekgebruik zal blijven dalen, dat lijkt vast te staan. In de minst negatieve voorspelling is de bieb niet in staat tot een krachtige vernieuwingsslag (cultuuromslag), mede doordat het personeel niet over actuele ICT-kennis en ervaring beschikt (wat is de 23Dingen-cursus dan toch uitzónderlijk mooi! ;-) ) (al kan deze cursus slechts een eerste aanzet van die verandering zijn, daarna moet je er toch zelf wat mee doen!).

Het nóg somberdere scenario voorspelt een nog snellere daling van het bibliotheekgebruik doordat andere (commerciële) partijen in gaten springen die de bieb laat ontstaan in de communicatie met de gebruiker. Doordat het aantal drempeloverschrijders sterk daalt, heeft dit ook gevolgen voor de overige activiteiten die de bieb ontplooid. Kortom, we kunnen de boel dan wel opdoeken, einde oefening. Het SCP denkt dat dit de bedoeling toch niet moet zijn en doet dan ook een aantal aanbevelingen voor beleid om de ingezette koers te wijzigen. Deze aanbevelingen heeft Jan al genoemd, dus ik laat het hier voorlopig bij wat betreft de inhoud van dit rapport.

Vergelijkingsmateriaal
Een gebrek in het rapport vind ik het niet gebruiken van gegevens over andere dan klassieke bibliotheektaken (bijv. activiteiten i.s.m. andere instellingen). Men werkt nu toch al enige jaren met BIS-statistieken (vergelijkingscijfers voor de biebbranche), maar deze leveren blijkbaar nog steeds geen betrouwbare trendcijfers. Hier ligt een schone taak voor de VOB (die de regie hierover voert), zodat een volgende voorspellingsrapport over 5 jaar er een stuk rooskleuriger uit komt te zien omdat daarin deze gegevens wèl zijn meegenomen.

Wat te doen?
Dit alles overziend, zou het een idee zijn om de subsidiestromen grotendeels of volledig af te schaffen, zodat we wel vraaggericht móeten gaan werken? Het zou denk ik een enorme (te grote?) uitdaging zijn, omdat je naast pure inkomstenverschaffing toch ook je maatschappelijke taak wil blijven vervullen. Ik heb ergens gelezen dat Eppo dit (overigens niet nieuwe en orignele) scenario wel ziet zitten!

Bron: http://13c4.wordpress.com/2007/02/24/50-reasons-not-to-change/

OF:

Bron: http://cosastaicercando.blogspot.com/2007/08/niche.html

Kies maar! :-)

Het aantal studenten dat meer tijd doorbrengt op de fitnessapparatuur dan in de collegebanken, stijgt explosief. Lillend vlees, bezwete oksels en vuurrode wangen worden verkozen boven de activiteit waaraan de student zijn naam ontleent. Duizenden calorieën per dag worden verbrand en miljarden moleculen glucose vinden hun weg – niet naar de edele hersenen, maar naar de domme spiermassa. Sporten zal ongetwijfeld goed voor je lichaam zijn, maar het zal de mensheid nooit naar een hoger intellectueel niveau liften.

Eind deze maand komt er een killing field voor calorieën: de Batavierenrace. Gaan we uit van driehonderd teams, dan worden er op 26 april bijna vier miljoen kilocalorieën verbrand. Totale verspilling! Niet alleen intellectuelen moeten eens stoppen met dat domme gesport, ook vrouwen moeten de Batavierenrace boycotten.

We gaan terug naar de oertijd: mannen moesten jagen, vrouwen zochten eetbare vruchten. Het waren de stoere jagers die hun spieren gebruikten, en de vrouwen hun ogen. Welk mannetje kan het beste lopen en speerwerpen? Wie heeft de meest gespierde billen?

Mannen zagen hun besjeszoeksters daarentegen nauwelijks in een actieve modus. Het klemmen van duim en wijsvinger om een rijpe bosbes, die vervolgens met een halfslappe beweging van de struik wordt getrokken, is niet bepaald een kinetisch hoogstandje. Af en toe hadden oervrouwen wel aanleiding voor een sprintje. Vooral bij het zien van een sabeltandtijger (Smilodon fatalis), een kruisspinnetje (Araneus diadematus) of een naderend neukgraag inferieur mannetje (nerd), stonden de bessenpluksters gillend in de startblokken. Een vrouw die rent, was een vrouw in nood. Een paniekzaaister, zo u wilt.

Bovendien werden oervrouwen niet bewonderd om hun fysieke inspanningen, maar om hun genereuze vetopslag in borst en bil. Sporten was uit den boze. Overbodige lichaamsbeweging zou wel eens kunnen leiden tot het afnemen van de rondingen en dus van seksualiteit en voortplanting. Puur hypothetisch: als vrouwen een kwart miljoen jaar geleden massaal aan het hardlopen waren geslagen, zou u nooit hebben bestaan.

Midas Dekkers, bekend anti-sporter, omschrijft in Lichamelijke oefening: ‘Vrouwen die fanatiek aan de fitnessmachines trekken, zien tot hun ontzetting dat hun borsten slinken. Wat er aan bobbels op hun borst afgaat, verschijnt als bobbels op hun bovenarm, alsof ze zich hebben verplaatst. Maar zichtbare spierpartijen zijn niet vrouwelijk, die zijn de kenmerken van een echte man.’

In de tijd waarin onze vrouwen op mannen gaan lijken, is de strijd om het voortbestaan van onze soort begonnen. Een noodkreet aan alle vrouwen: red onze soort, red de Radboudiaan. Scheur een zak chips open, bestel nog wat in het DE-café, maar schrijf u vooral uit voor de Batavierenrace…

Gaar. Dat is de samenvatting van hoe ik me voel na vandaag. Dat had misschien enerzijds te maken met de ietwat weinige uurtjes slaap van de afgelopen nacht, maar zeker ook met het volle programma van vandaag. De hele dag was ik met mijn collega's Kol007 en Casperenhobbes in de Meervaart in Amsterdam voor het jaarlijkse evenement van ProBiblio: Bibliotheekplaza, dit keer met als hoofdthema: ontmoeting en debat, ofwel debat en ontmoeting (afhankelijk van je 'alfabetische instelling/tic').

Rita was er ook en bleek live aan het bloggen!

De dag begon in elk geval spetterend met een introductie van Susanne Piët die als psychologe in ging op het fenomeen emotiemarkt (gelijk of in elk geval gerelateerd aan de beleveniseconomie?), wat volgens haar de huidige trend in de samenleving goed weergeeft. Mensen hebben enerzijds behoefte aan veiligheid en erkenning, maar anderzijds aan prikkels en actie. De keuzen die je maakt zeggen iets over je en daar kun je als bieb op inspelen. Zij vroeg ons: "hoe beert de ijsbeer minder ijs?". In een dierentuin zijn ijsberen vaak aan het ijsberen en om dat tegen te gaan, moet je de ijsberen een beleving bieden, bijv. door de vis zodanig aan te bieden dat de ijsberen er moeite voor moeten doen. Verzorgers gelukkiger, ijsberen gelukkiger. Ze noemde het een gecommitteerde belevingsrelatie. Wauw.

Paul Holdengräber van de New York Public Library was de volgende spreker met wie dagvoorzitter Frénk van der Linden een nogal chaotische conversatie probeerde te hebben. Gelukkig bleek Paul goed in staat het publiek een beleving te bieden met zijn verhaal over de evenementen (geen gewone lezingen, maar een soort talkshows) die hij organiseert. Indrukwekkend!

De dag begon goed; mooie locatie, goede catering en een flitsende start van de dag! Ronde 1 van de presentaties stonden op het programma en ik nam deel aan Digitaal Treffen met Rob Haans, uitgever van de Volkskrant. Hij had heel veel te vertellen en veel was ook interessant. Dat maakte dat het aanwezige publiek vragen wilde stellen over zaken die misschien wat minder relevant waren voor het eigenlijke onderwerp. Maar ja, hoe vaak spreek je de uitgever van de Volkskrant nu? Echter, de dame naast mij vond het nodig de spreker terug te fluiten en hij vervolgde zijn verhaal over het domein Reizen. De Volkskrant doet veel, heel veel aan innovatie en daar is dan ook veel, heel veel geld voor beschikbaar. In 2007 werd € 6 miljoen uitgegeven aan vernieuwing (slik!). De Volkskrant zoekt steeds meer samenwerkingspartners en combinaties op het internet, maar zoekt wel de middenweg om toch onafhankelijk te kunnen blijven.

Tijd voor een aangename lunch en het bezoeken van de standjes in de hal. Het was aan Jan Rudolph de Lorm van het Rijksmuseum om het publiek uit de afterlunchdip te halen en het moet gezegd: enthousiast vertellen over het Nieuwe Rijksmuseum kan hij. Maar ja, wat je er als bieb nu aan hebt dat tentoonstelling X uit jaar Y nu in hal Z, met oorspronkelijke decoraties (dat wel) zal zijn opgesteld, vraag ik me af. Voor mij was het in geval een vrij lang uur!

De uitreiking van de innovatieprijs volgde en de genomineerden Haarlem, Haarlemmermeer en Rotterdam zaten erg in spanning; de drie hadden de hele ochtend nog gelobbyd voor stemmen, die voor de helft van de totale stemmen zouden meetellen. Zoals bij Rita Niland te lezen, heeft Rotterdam uiteindelijk gewonnen, met dank aan het publiek van vandaag. Van harte gefeliciteerd bij deze!

In ronde 2 van de presentaties (ik koos voor Doordacht Durven) trof ik een oude bekende uit Den Haag, Marjolein Zakee, die een voor mij niet onbekend verhaal over marketing, langetermijnvisie, imago en verandermanagement hield. Zoals ik ook al schreef bij mijn verslag van U game U learn, is het bij dit soort informatie niet erg om het nog eens te horen; des te beter landt het!

Het was inmiddels al laat in de middag en de gaarheid was bij mij al haast zichtbaar aanwezig. Een aantal bezoekers had de Meervaart al verlaten, maar wij waren er nog. En hoorden het verhaal aan van Knud Schulz van de bieb in het Deense Aarhus. Zijn kennisniveau van de Engelse taal (hij gaf zelf al aan dat het niet best was) maakte het een uitdaging zijn verhaal te volgen. Maar de plaatjes maakten veel goed, wat een mooie innovatieve projecten doen ze daar! En dat voor een besteding van 'slechts' 10% van het budget aan innovatie. In 2014 moet er een gloedjenieuw multimediacentrum staan ter waarde van € 200 miljoen (slik!). De OBA en DOK Delft hebben dus nog eventjes de tijd, maar zullen straks écht uit het veld geslagen worden door Aarhus!

Na een kort slotwoord van Frénk waren wij snel op weg naar huis, want een centrale plek is de Meervaart toch niet echt. Er zal nog wel een evaluatie komen van ProBiblio, maar hier alvast een voorzetje: boeiende dag; mooie locatie; goede catering; interessante sprekers; de presentaties wisselden nogal qua niveau (mijn collega trof het niet); presentaties van een uur (allemaal!) zijn echt te lang (denk aan die belevenisrelatie!). Inspiratie heb ik wel opgedaan en mijn collega's ook hoop ik, dus dat doel is in elk geval gehaald.

p.s. Ria Smith van LibraryLingo heeft zojuist ook een verslag gepubliceerd!

Er blijken drie soorten 'linkbacks' te bestaan: refback, trackback en pingback.
Refback: een stukje communicatie tussen twee websites waarbij de één naar de ander verwijst. Volgens mij kun je dit in de blogstatistieken (kijk onder 'Dashboard') zien; je ziet waarvandaan mensen op jouw blog zijn gekomen.
Trackback: handig en leuk voor bloggers om te zien wie naar jou en dus jouw artikelen doorverwijst. Er wordt informatie van de originele (bijv. ik verwijs in mijn blog naar Qwerty) naar de ontvangende/gelinkte site (in dit geval Qwerty) gestuurd en deze ontvanger (haar blog) zorgt vaak weer voor een link terug naar de originele site als dank voor de vermelding. Voor trackback moeten beide sites de optie aan hebben staan.
Pingback: lijkt erg op trackback maar is minder spamgevoelig. Er gaat een verzoek van de originele site naar de gelinkte site. De gelinkte site ontvangt dat verzoek en kijkt op de originele site om te zien of de de link daar een goede is. Is dat het geval, dan wordt deze geregistreerd.
Pings: volgens Wouter zijn pings handig om diverse blogzoekmachines (zoals Feedburner en Technorati) te vertellen dat je iets nieuws heb geschreven. Zo word je vindbaar in de duizelingwekkend grote blogwereld...

Omdat 'wij' BLV-bloggers hebben gekozen voor de light-versies van Wordpress of Blogger kunnen we niet veel met die pings. Als je daar meer invloed op wil uitoefenen, zul je in het geval van Wordpress moeten kiezen voor Wordpress.org, waarbij je het één en ander op je server installeert en een domeinnaam aanschaft. Overigens heb je dan niet alleen meer invloed op de pings, maar ook op het uiterlijk van je blog!

Wordpress zelf blijkt een gigantische handleiding over zichzelf te hebben, waarin ook het managen van comments wordt toegelicht. Heel nuttig! Ik lees daar ook iets over het waarom van deze functies. Het idee achter trackbacks (de quotes op andersmans blogs) is dat een breder publiek wordt getrokken naar de beide blogs, omdat je door het zien van zo'n trackback wordt verleid erop te klikken en te zien wie over jou schreef (en jouw lezers zijn ook benieuwd). Pingbacks zijn uitgevonden om het probleem van de neptrackbacks die er kunnen zijn (iemand plaatst een bericht alsof het een trackback is). De verschillen met trackbacks: er zit een andere techniek achter, alles gaat automatisch waardoor je er geen invloed op hebt (en het dus niet kunt manipuleren) en er wordt geen inhoud meegestuurd, alleen een link. Het lijkt erop dat 'onze' Wordpress-versie (en Blogger) geen pingbacks doet, maar trackbacks!

Deze informatie haal ik uit de te kiezen instellingen onder 'Opties'/'Discussie':

Als ik een artikel schrijf en ik noem daarin blogs/artikelen van anderen, zoals die van Qwerty, Klik of Biebeltje, dan probeert Wordpress dat dus op die andere blogs te melden (eerste optie). Wat er bij Qwerty en Klik gebeurde, was dat ze een quote op hun blog kregen, als reactie op dat artikel waar ik een link naar had opgenomen. Dat betekent dat zij het ontvangen van meldingen hebben aanstaan. De tweede optie is hetzelfde verhaal maar dan de andere kant op (van Qwerty, Klik of Biebeltje naar mij toe). Ik denk dat de reden dat het soms wel en soms niet gebeurt, ligt aan het feit dat mensen verschillende instellingen hebben.

Het kwartje begint bij mij nu aardig te vallen, ik hoop ook bij mijn collega's, waarvan een aantal zich ook verwonderde over dit fenomeen. Naast Edwin vatte ook Rob mijn hele verhaal toen al samen in een commentaar op een vorige blogpost:

"Als jij op jouw weblog het hebt over een bericht op mijn weblog, en je doet dat in de vorm van een link naar mijn bericht, dan krijg ik daar (als ik wil) een melding van. De techniek daarachter heet ‘ping’. Maar het over en weer linken heet ‘trackback’. Als je in WordPress op je Dashboard kijkt, zie je de inkomende links rechtsboven staan. Handig dat systeem, want zo kun je altijd reageren als iemand het over je heeft."

Zal ik toch nog eens nadenken of ik een domeinnaam zal nemen... :-)

In Delft hebben ze daar wat op bedacht: op 3 april a.s. vindt een symposium plaats op de TU Delft genaamd: Digitale interactie tussen kenniswerkers. Voornaamste doelgroep: bibliothecarissen en kenniswerkers. Op het symposium draait het om web 2.0/social software en er zal bekeken worden welke software in de praktijk kunnen worden gebruikt en hoe ze werken.

Het programma (pdf, 806 kb) duurt van 12.30 tot 18.00 uur (incl. lunch + borrel) en één van de sprekers, degene die erop attendeerde, is Liesbeth Mantel van de bibliotheek van TU Delft (zie haar blogpost erover). Rondom het symposium is een sociaal netwerk
ingericht waar je alvast een voorproefje kunt krijgen!

De twee workshops die in de middag gepland staan gaan over tagging en over RSS-feeds (waar wij natuurlijk al best wat vanaf weten!). De bedoeling is er zelf mee aan de slag te gaan, hele praktische workshops dus.

Wie wil/kan/gaat hier ter inspiratie naar toe van de BLV?

ZBDigitaal was door een medebiblioblogger (Wouter) genomineerd voor een award. Nu thuisgekomen lees ik op Marketingfacts dat bibliothecaris en biblioblogger Edwin M. heeft gewonnen in de categorie 'beste weblog onderwijs'! De (vak)jury bleek vertederd en enthousiast over dit blog, lees ik bij Marina. En Wouter is helemaal trots op 'zijn' Edwin, die hij járen terug al had ontdekt!

Het had volgens mij net zo goed in een andere categorie kunnen zijn (internet/ict of biblioblog (die bestaat (nog?) niet!)), maar mooi is het wel!

Als je dit leest: van harte gefeliciteerd Edwin! Zet die bokaal maar op een mooie plek in de bieb neer (voor collega's én klanten, dan weten ze wat ze in huis hebben)! ;-)