onrust « WordPress.com Tag Feed

PERJALANAN NAPAK TILAS SEJARAH INDONESIA (Part 2) MUSEUM BAHARI

elindasari — Fri, 22 Aug 2008 01:39:56 +0000

MUSEUM BAHARI

Pada kesempatan kali ini saya dan rombongan juga bersama komunitas historia Jakarta juga berkunjung ke Museum Bahari. Museum ini terletak di Jl. Pasar Ikan No.1 Jakarta Utara. Telp. 669 3406 Fax. 669 0518.

Untuk masuk ke museum ini ternyata tidak mahal lho, cukup membayar Rp. 2.000,- per orang utk dewasa, Rp. 1.000,- untuk mahasiswa dan Rp. 600,- untuk anak-anak. Malah utk rombongan ada tarif khusus yang lebih murah lagi lho. Waktu bukanya dari hari Senin s/d Minggu dari jam 9 s/d 15.00 wib. Sedangkan pada hari Senin / besar museum ini tutup. So, untuk para pembaca yang ingin berkunjung tempat ini juga bisa dijadikan alternative wisata sejarah Indonesia sekaligus untuk mengenalkan rasa cinta bahari kepada generasi muda sejak usia dini.

Nah mau tahu apa saja yang saya dapat dari hasil kujungan saya, yuk ikuti cerita nya :

Bangunan yang sekarang ini kita kenal dengan Museum Bahari ini ternyata bangunan kuno yang telah dibangun secara bertahap sejak tahun 1654 hingga 1774 (wow sudah tua banget yach ???).

Ketika itu bangunan ini difungsikan oleh VOC Belanda (yang dulu menjajah Ibu pertiwi kita nich), sebagai gudang rempah-rempah.

Selanjutnya pada masa pemerintahan Jepang di Indonesia, gedung yang dulunya lebih dikenal dengan sebutan gudang rempah-rempah ini, yaitu tepatnya tahun 1942 dialihan fungsinya menjadi gudang logistic peralatan militer Jepang.

Setelah Indonesia merdeka, bangunan kuno ini difungsikan sebagai gudang logistic PTT dan PLN.

Pada tahun 1976 mulai direnovasi dan akhirnya pada tanggal 7 Juli 1977 diresmikan oleh Bapak Ali Sadikin yang pada saat itu menjabat sebagai Gubernur Kepala Daerah Khusus Ibukota sebagai Museum Bahari.

Di Museum Bahari ini saya jumpai berbagai koleksi, antara lain perahu-perahu tradisional dari seluruh wilayah nusantara sebut saja : Perahu Pinisi dari Bugis Makasar, perahu kora-kora dari Maluku, perahu Mayang dari pantai utara Pulau Jawa, perahu Lancing Kuning (layarnya memang berwarna kuning lho) dari Riau, perahu Jukung dari Kalimantan, dsb.

Sedangkan koleksi biota lautnya juga dapat kita jumpai disini, sebagian juga ada yang diawetkan alam toples.

Selain itu saya juga dapat melihat koleksi peralatan Navigasi (dari yang paling kuno lho), Matra laut, maket pulau Onrust, peralatan penangkapan ikan tradisional, peta pelayaran serta berbagai foto mengenai kegiatan kebaharian nusantara sejak masa colonial (dengan ciri khas tempo doeloenya tentunya). Pokoknya seru banget dan banyak pengetahuannya dan membuat saya jadi tambah cinta Indonesia.

Disini juga saya dapat ceritakan tentang struktur bangunan Museum ini yang sangat unik yang terbuat dari kayu Ulin atau disebut juga Kayu Besi yang usianya sudah sangat tua dan keaslinya masih terjaga. Kayu Ulin / kayu besi ini asli dari kekayaan bumi Indonesia yang hanya tumbuh di Pulau Kalimantan dan Sumatra.. (Hem keren abis deh)

Selain itu saya juga dapat melihat beberapa lukisan tua pahlawan-pahlawan kita, ada lukisan Pahlawan Sisingaraja, Sultan Hasanuddin, Patimura,dll.

Pada sa’at melihat lukisan ini saya sangat tertarik dan berkesan pada lukisan tentang seorang pahlawan wanita yang bernama Laksamana Malahayati (sekarang nama beliau diabadikan jadi salah satu Perguruan Tinggi di kota Bandar Lampung). Menurut informasi guide sejarah yang memandu kami pahlawan ini adalah seorang pejuang wanita kita yang pertama yang melawan kaum penjajah dengan perahunya.

Beliau dapat mengalahkan pasukan Portugis, yang kalah itu dengan kekuatan 15 perahu melawan pasukan kita (Laksamana Malahayati) yang hanya 5 perahu saja. Jadi beliau adalah sosok pejuang wanita pertama yang berasal dari daerah Aceh yang berjuang mempertahankan wilayah kelautan kita dari tangan penjajah.

Di Museum ini ternyata juga tersedia fasilitas ruang pertemuan yang layak digunakan untuk seminar, lokakarya dengan kapasitas 150 orang. Halaman dalam yang artistic untuk kegiatan Bazar dan Resepsi dengan kapasitas 500 orang.

Ok, sekian dulu cerita saya tentang Museum Bahari, karena perjalanan saya dan rombongan akan berlanjut ke tempat yang tak kalah menarik.

So, tetap baca artikel selanjutnya yach…

Semoga cerita diatas memberikan inspirasi & manfa’at.

Knie: Autosleutel? / Car key?

Knie — Tue, 29 Jul 2008 20:31:18 +0000

Alles heeft bij mij z'n vaste plaats, maar 's zomers.

Everything has a regular place, but in summer.

Knie: Plotseling sloeg ze haar boek dicht / Suddenly she shut her book

Knie — Wed, 09 Jul 2008 21:58:27 +0000

Genoeg is genoeg.

Enough is enough,

Een wens

guy — Thu, 24 Apr 2008 10:48:47 +0000

... een maand verlof. Een maand rust. Slapen. Lezen. Rondlummelen. Zetelliggen. Wandelen. Nu: niks gedaan krijgen en tegelijkertijd verzuipen in vanalles. Zoiets. Mijn borstkas is te klein voor mijn hart aan het worden.

NP: Neurosis - "Origin" (op repeat)

18 maart 2008

alhetnieuws — Tue, 18 Mar 2008 13:57:37 +0000

voorpagina

klaar voor onrust rond film

De politie in Rotterdam en de regio Rijnmond is klaar voor mogelijke onrust rond de film Fitna van Wilders.Afgelopen maanden hebben agenten meer dan ooit tijd gestoken in contacten met verschillende groepen in de stad en regio. Mochten spanningen na het uitkomen van de film oplopen, dan hoopt de politie snel te weten waar het mis kan gaan.Voor onder meer deze inzet kreeg de politie Rotterdam-Rijnmond vorige week de Diversiteitsprijs 2008 en 300.000 euro als aanmoediging. Met het compliment op zak gaat het korps verder op de ingeslagen weg. Alle zesduizend medewerkers - van korpschef tot automonteur - gaan komende drie jaar op cursus. Daarbij worden ze geconfronteerd met hun eigen vooroordelen.Districtschef Hans van Dolderen meent dat dit dé manier is om politiemensen klaar te stomen voor het werk in een multiculturele stad. ,,Diversiteit gaat in de eerste plaats over jezelf en minder over de ander.” Buurtagenten hebben afgelopen tijd veel tijd gestoken in het opbouwen van hun netwerk, van moskee tot kerk, van school tot buurthuis.,,We willen in de haarvaten van de samenleving zitten,” zegt Van Dolderen. ,,Niet alleen als het spannend wordt door een terroristische aanslag in het buitenland bijvoorbeeld, maar we moeten permanent overal onze ingangen hebben.”Maar het werk is nog niet klaar. Zo blijft de Chinese gemeenschap moeilijk te benaderen en is het contact met veel Polen door de taal een probleem. Hoewel de Rotterdamse politie het hoogste percentage allochtonen van Nederland in dienst heeft, wil zij ‘dolgraag’ nog meer collega’s met een andere achtergrond werven. Maar dit gaat moeizaam. ,,Sommige jongeren vinden de politie corrupt en onbetrouwbaar omdat zij alleen de politie in het thuisland kennen,” aldus Van Dolderen. (AD)

Zaadje

sandrissimo — Wed, 14 Nov 2007 11:04:11 +0000

Het zaadje van onrust, vindt in mij altijd een voedzame bodem. Als ik mezelf niet bewust zou corrigeren, zou ik één van die overbezorgde moeders zijn, het soort dat pubers tot waanzin drijft, weet je wel?

Ik had al een paar keer gehoord en gelezen dat oude televisie's een hoop risico's inhouden, maar ik ging ervan uit, dat ze dan echt heel oude spullen bedoelden. Toen een brandweerman op het nieuws vertelde, dat zo'n ding na 10 jaar de deur uit zou moeten, wegens toenemend risico op implosie, begon mijn maag te knagen. Het zaadje begon zich comfortabel te nestelen...

Onze TV beneden is nog maar een jaar of 3 oud, het kleintje in onze slaapkamer zal zijn 5de verjaardag al wel achter de rug hebben, maar daar stelt zich ook nog geen probleem.

In de kinderkamer staat echter een Philips Matchline, eentje van de eerste serie en toen ik begon terug te tellen, bleek dat ding al bijna 20 jaar in mijn bezit te zijn! Ik heb hem ook niet nieuw gekocht, ik heb hem voor een prijsje over mogen nemen van mijn grootvader, die altijd graag het nieuwste van het nieuwste in zijn living had staan...

Ik heb er de klassieke problemen mee gehad, maar nadat een vriend van mijn vader alle soldeerpunten "verving" (?), heeft ie altijd trouw zijn dienst gedaan. Dat ondanks zijn respectabele leeftijd van zo'n 25 jaar.

Mijn opa is enkele jaren geleden overleden en die TV was voor mij zo echt iets dat me aan hem deed denken. Daarom kreeg ik het niet over mijn hart om hem weg te doen, ondanks zijn gevorderde leeftijd, dus verhuisde hij naar de kinderkamer. Maar niks is voor eeuwig en nu wordt het toch stilaan tijd dat ik afscheid neem van die grote zware kast vol herinneringen...

Vandaag kon je in de Aldi een grote LCD-TV kopen voor 499 euro. Toen ik om kwart over negen de Aldi naderde, stond de parking bomvol, verschillende auto's stonden dubbel geparkeerd, dus de moed zonk in mijn schoenen. Mijn auto algauw op straat geparkeerd en toch maar eens gaan kijken.

Bleek dat de toeloop* niet voor de TV's was, al gingen die ook als zoete broodjes buiten, zo te zien waren er op een kwartier tijd al 4 van de 8 verkocht!

Enfin, ik ben met die -toch wel gigantische- doos thuis geraakt, dankzij een vriendelijke mijnheer die me hielp om dat ding in mijn karretje te laden en een vriendelijke mevrouw die spontaan stopte, om mij te helpen dat gedoe uit het karretje en in mijn auto te laden!

Het onrustzaadje, dat zich ondertussen al tot een hele onruststruik ontwikkeld had, kwijnt nu weg en de kids zijn dolgelukkig met hun "nieuwe" TV! Op hoop van zegen hé...

*******************************************

* Die toeloop was voor de skipakken. Tussen de mama's die in de bakken met skispullen stonden te graaien, herkende ik een aantal gezichten van aan de schoolpoort van de lagere school, 't zijn dit jaar skiklassen natuurlijk!

Bah

satur9 — Tue, 06 Nov 2007 13:05:42 +0000

De levensbelangrijke topics (recordduur regeringsvorming, hoofddoekendebat in Gent, 10 punten om bezoekers naar je blog te krijgen of ze ervan weg te jagen) moeten een beetje het onderspit delven tegen problemen thuis. Exen, aaargh, als je kinderen hebt, heb je er niet mee gedaan tot die kinderen het huis uit zijn. En dan nog. Soit, dit is niet het medium waarop ik daarover ga uitwijden.

Alleen, de problemen raken me nogal persoonlijk, nogal diep. En dan ga ik dromen 's nachts. Mijn klassieke dromen sedert het huis rechtover ons uitgebrand is: problemen met ons huis. Deze nacht verzakte het. In de hoek van een kamer op het eerste verdiep merkte ik ineens op dat de vloer een inzakking vertoonde. En hum, op het gelijkvloers ook, op dezelfde plek. Creepy. Een variante kan ook zijn: dat het begint te branden in huis. Soms op dezelfde plek als die verzakking vannacht. Heel stilletjes zo, maar het breidt wel uit. Nu, voor de boel inzakt, of het huis helemaal brandt, ben ik wel wakker. Maar ik blijf er vaak nog de ganse dag aan denken. Onrust.