Maar ja je hoort toch wel eens wat. Zo zijn daar de rottige spotjes van het productschap voor pluimvee, "kip het meest veelzijdige stukje vlees". Alleen al hierom zou ik geen kip eten, dit doe ik sowiezo niet vanwege ernstige kans op vergiftiging door salmonella's, schimmels, verstikkingsgevaar door scherpe botjes en dergelijke. Maar mensen moeten natuurlijk wel zelf weten of ze deze troep naar binnen schuiven. Interesseert mij wat.

Daarom erger ik me zo mogelijk nog meer aan de moralisten van "Wakker Dier" die ons op een tegengestelde manier trachten te indoctrineren, met de slogan "Kip, het meest mishandelde stukje vlees". Ik moet dan altijd meteen aan de vervelende Wim T. Schippers denken, die de luisteraar met zijn vervelende piepstemmetje toeschreeuwt EET GEEN KIP! Luister Schippers, ook al wil ik elke dag vijf rauwe kippen eten, dan is dat mijn zaak, okay??

Erg vervelend zijn ook de spotjes die hij maakt waarin we te horen krijgen dat we meer boeken moeten lezen, want op dat front snabbelt meneer ook al bij. Ik sla dan meteen een paar dagen geen boek meer open, uit pure ergernis over deze meneer de onderwijzer die wel eens zal komen uitleggen wat we volgens hem wel en niet moeten doen.

Zo, en nu op naar de slager, voor een grote zak met kippeboutjes!

Vandaag was ik naar Thomas gegaan. Nadat ik eer gister een uur te laat thuis was moest ik dat vandaag even goed maken. Gewoon om 11 uur thuis dus.

En toen ik naar huis fietste pakte ik mijn iPhone uit mijn zak, ging naar Coldplay en drukte op play...

Ik fiets weg, het regent een heel klein beetje. Ik druk een nummer verder, het stopt met regenen... Het is donker, de weg is nat en ik fiets in mijn eentje over straat, weinig mensen die het zelfde doen als mij.
Ik geniet van de wolken, die langzaam over het land heen trekken en zichtbaar worden door het licht van de kassen hier. Een oranje gloed over Zoetermeer, ik rij langs Zoetermeer naar Bleiswijk, kijk even naar voren en geniet van de muziek... Coldplay laat me van dingen genieten die me op anderen momenten totaal niet opvallen.
Ik rij op de Munnikkenweg en wordt gestoord door een auto die langs rijd. Kijk omhoog en zie het rook van de kas in het licht van de lantaarnpaal naar beneden komen. Ik rij er zo doorheen...
Ik kijk naar links en zie de provincialen weg liggen. Een paar auto's nog die rond tien voor elf naar huis moeten.
Rechts voor me zie een vliegtuig in de lucht vliegen. Zijn lampen laten een mooie straal in de wolken zien. Daar zitten nu mensen in die heerlijk op vakantie gaan, zich hebben voorbereid op het lekkere weer, ook al weet ik niet waar ze heen gaan. Overal waar ik langs fiets spelen anderen verhalen af...

Ik rij naar rechts, naar links en weer recht door. Een stelletje sukkels hebben alle waarschuwingspalen om gegooid, van die dingen die dan zo leuk over de weg liggen. Mijn licht van mijn fiets schijnt 100 meter verder. Ik zie het einde al, rij door wat vliegjes en zie een konijn in paniek een weg zoeken om zo snel mogelijk van me weg te zijn...

Morgen weer een nieuwe dag, en ik geniet ervan....

• 1/7/08: Een vrouw gilde. Alsof ze in een gevecht verwikkeld was om leven en dood. Ze gilde opnieuw. Deze keer klonk het veel vreemder.
  "Wat een vreemde stem heeft die vrouw", dacht ik.
  Opnieuw gilde ze. Ik opende één oog.
  "Het lijkt op een haan. Stel je voor: een vrouwelijke haan. Kan dat? Een vrouwelijke haan?"
  Opnieuw dat gekrijs.
  "Nee natuurlijk niet, dan zou het een kip zijn. Een kip maakt andere geluiden. Maar wie maakt dit geluid dan?"
  Een laatste keer klonk de gil.
  "Het is een verdomde haan!" Ik kijk op mijn klokradio: 5u in de morgen. Ik kon me niet herinneren dat ik al eerder door een haan was gewekt.

• 6/7/08: De vrouw aan de telefoon beantwoordde alle vragen.
  "Ha, alles verkeerd", dacht ik bij mezelf. "Hopelijk doet die andere het beter".
  "Wat doe je nog vandaag?", vroeg de presentator.
  "Hela, waarom laat je de tegenkandidaat niet aan de beurt?", dacht ik verontwaardigd.
  Toen werd ik wakker en was de quiz in 70-80-90 voorbij.

• 7/7/08: Er is een grote ruimte met een open haard in het midden die afgesloten is door een hek. Of nee, het hek staat open. Er gaat iemand in. Het hek sluit zich. Het is gelijk Indiana Jones want nu komt het plafond van de open haard naar beneden en er zitten allemaal scherpe pinnen aan. Ze komen dichter en dichter. De persoon die erin zit ken ik niet, maar zijn laatste seconde heeft geslagen. Dichter. Auwtch.
  Het hek gaat weer open, er gaat weer iemand in om een kijkje te nemen. Wat een stommeling. Ja, natuurlijk gaat het hek weer dicht. Ja hoor, daar komt het plafond weer. Hopla.
  Het hek gaat weer open. Wat? Moet ík erin? Zie ik eruit alsof ik zo stom ben? Excuseer, de telefoon gaat. Mijn pa neemt hem op. Nu raak ik niet meer in slaap.

• 16/07/08: "Snel! Sluit de deur!!", riep de vrouw terwijl ze gezwind langs onze achterdeur binnenglipte. Ik aarzelde even, stak mijn hoofd uit de deuropening en keek in de duisternis. Ik zag niets maar ik hoorde het gebrom van een groot dier: een beer. Zo snel ik kon deed ik de deur dicht en begon aan de sleutel te draaien terwijl ik door het raampje bleef kijken maar niks zag. Ik bleef de sleutel maar draaien, het leek een eeuwigheid te duren vooraleer de deur stevig gesloten was. Toen ik de sleutel eindelijk niet meer verder kon draaien begon ik door het huis te lopen om te zien of alle ramen en deuren dicht waren. Aan de andere kant van het glas bleef het gegrom me volgen.
  Ik schoot zwetend wakker terwijl mijn hart razendsnel tekeer ging. "Now that's what I call a dream", dacht ik slaapdronken. Daarna draaide ik me op mijn andere zij en viel opnieuw in slaap voor het begin van een nieuwe droom die ik me niet meer herinner.

Als je er snel bij bent kun je je dromen opschrijven voor je ze vergeet. Van deze die ik hierboven beschreven heb herinner ik me alleen de haan en de beer nog.

Buitenlanders houden ook van pindakaas!!!

De top 3 bij allochtonen is 1. pindakaas; 2. pannenkoeken; 3. stroopwafels.

Het is onvoorstelbaar maar waar. Wat is er aan de hand met De Pers? Ik heb toch het vermoeden dat het wat meer is dan enkel de komkommertijd. Het is bekend dat de Pers in ernstige financiële problemen zit, men draait daar op tienduizenden euros verlies per dag, de zaterdag editie is al geschrapt. Ik vermoed dat de hoofdredacteur heeft bevolen dat het blaadje nog meer dan voorheen de popie jopie kant op moet. Dat gaan we de komende tijd scherp in de gaten houden!!

Het dagblad Trouw kan er trouwens ook wat van. Dat komt vandaag met het schokkende nieuws dat vrouwen minder pumps en vergelijkbare elegant schoeisel dragen, en steeds vaker kiezen voor sandalen, kleppers, slippers en schuimrubberen crocs. Een treurige ontwikkeling, dat zal iedereen met me eens zijn. Tijdens de zomer durf je al nauwelijks om je heen te kijken door de onsmakelijke aanwezigheid van op sandalen voortsjokkend petjesdragend mannenvolk gekleed in bermudabroeken, nu beginnen vrouwen ook al het straatbeeld te verpesten!! Maar daar hoor je Rouvoet natuurlijk niet over!

Engels
Aller eerst de kaft eraf. Mevrouw Buter was ook mijn mentrix. Ze heeft me eigenlijk heel het jaar niet gesnapt. In de Engels lessen ben ik niet zoveel wijzer geworden. En eigenlijk hebben we er ook weinig gedaan. Ik kan me weinig engels lessen herinneren waarin we echt Engels hebben gedaan. Een paar lessen, grammatica. Maar eigenlijk snap ik het nog steeds niet.
Mevrouw heeft me laten weten dat ze heel het jaar bezorgt over me is geweest. Niet zo raar, op het tussen rapport stond ik altijd 3 onvoldoendes, en op het normale rapport stond ik er altijd maar 2. Maar goed, Engels heb ik afgesloten met een 5.6...*

Natuurkunde

Meneer Ram was mijn leraar. Ik had hem in de 2e ook al. Hij heeft een paar keer flink met me overhoop gelegen. Zo noemde die me altijd de advocaat, omdat ik op kwam voor leraren en ik het nooit met hem eens was. Ik ben er vaker uitgestuurd bij hem als 1 keer. Zo moest ik een keer nablijven, maar heb ik me eronder uit geluld met het feit dat ik moest schaatsen en moest werken en dat ik dus echt geen tijd had. Verbaasd keek die naar me, maar je moet tot 4 uur beschikbaar zijn voor school, zei die met een serieus en streng gezicht. Ja, weet ik, maar dat kan niet... En eigenlijk had heel de klas een hekel aan hem. Niemand kon goed met hem onderweg en er waren dan ook proefwerken waarbij maar 2 voldoendes waren (5.5). Uiteindelijk heb ik er een voldoende voor op mijn eind lijst...
Ik doe mijn boek open om de kaft eraf te halen en zie een toets. Een 8.3! Dat is wel anders geweest, voor mijn laatste toets had ik een 2,7 die uiteindelijk niet is meegeteld. De achterkant had ik niet eens iets ingevuld.

Frans

Ik heb 2 1/2 jaar gezegd dat ik geen frans neem na de 3e. En dit jaar was het dan eindelijk aan mij om op het blaadje aan te geven dat ik voor Duits ging, in plaats van Frans. Zo gezegd, zo gedaan. Duits is makkelijker, Frans niet.
Maar toen wij halverwege het jaar twee weken les kregen van Meneer Bakker (Team leider en Frans leraar in Havo 4) ging er bij mij een knop om. Kan er ook zo les gegeven worden? Wow, wat raar! Heel de klas was stil, en het was nog leuk ook. Voor mij waren dat de 2 beste weken Frans in 3 jaar, en ik begon het zowaar leuk te vinden. Ik ging twijfelen... Moet ik dan volgend jaar voor Frans gaan? Als ik weet dat ik deze man krijg? Die mij wel kan motiveren voor Frans? Ik haalde zelfs een 8,3 voor een SO werkwoorden. Het cijfer waar ik heel het jaar niet meer aan getipt heb. En uiteindelijk is het zelfs zo ver gekomen dat ik naar de Decaan ben gegaan met de mededeling dat ik Duits wilden veranderen in Frans.
Had ik dat ooit gedacht? Na 2 1/2 jaar actief anti-Frans te zijn opeens toch mezelf Frans laten doen de komende twee jaar? Nee, dat had ik nooit gedacht.
Ik sluit Frans af met een 4,9... Raar hè?
En als ik mijn boek open doe, zie ik nog wat aantekeningen zitten. De enige aantekeningen van het hele jaar, maar wel de aantekeningen uit de 2 weken waarin ik voor mezelf heb bepaald Frans te nemen...

Nederlands

Misschien wel het allerbelangrijkste van wat je op school krijgt. Nederlands. Want wat is het toch eigenlijk raar om te zien hoe veel spelfouten mensen vaak maken, en ook ik. Maar eigenlijk heb ik Nederlands nooit erg gevonden. Ik hoefde er altijd niet zoveel voor te doen, en ik haalde goede cijfers. Ook dit jaar is dat zo gegaan. Want eigenlijk heb ik dit jaar niks gedaan. Aan het begin nog wel wat voor de Woord na Woord opdrachten. Maar daar ben ik na twee keer ook mee gestopt. Nederlands vind ik belangrijk en dus zal ik het ook nooit als onvoldoende afsluiten op school. Zo ook dit jaar niet, een 6.3...
De beste man gaf soms extra opdrachten mee, ook aan mij. Omdat de toetsen zo slecht gemaakt waren. Maar hoe hij er ook op aandrong iets beter ons best te doen, ik bleef het zelfde doen. Niks. Ik dacht: Als ik hier een slecht cijfer voor haal, doe ik het bij de volgende wel weer goed. Zo heb ik me niet geïnteresseerd in het onderdeel Verhaal analyse... En dat zal ik ook nooit gaan doen ook. Ik heb geen hele opdracht in mijn schrift staan. Oja, 1. Die heb ik overgeschreven, omdat hij ging controleren...

Wiskunde

Het vak van de verschillende leraren. Aan het begin van het jaar kregen we dezelfde als vorig jaar. Ronduit een Klootzak. Hij deed het gewoon niet goed, hij motiveerde ons niet en bij hem had ik vorig jaar mijn eerste 1 gehaald. Gewoon omdat hij me niet boeide, net zoals Wiskunde...
Maar dit jaar kreeg hij een hartaanval, vast omdat sommige klassen, inclusief de mijne, zo vervelend waren. Een oud mannetje was het, en vooral lelijk. Hij was tot 2 keer toe 5 weken weg. Toen kregen we maar een vervanger. Maar ondertussen moesten we wel terug komen op de anderen klassen.
We kregen een goede leraar. Ik was er blij mee, hij gaf goed les en ik haalde betere cijfers. Al stond ik nog geen voldoende. Maar ook deze man maakte plaats voor een ander, omdat hij het te druk had en er eindelijk een nieuwe leraar was.
De laatste leraar werkte weer heel anders als alle leraren. Hij ging de sommen niet klassikaal bekijken. Je moest het zelf uitzoeken, en als je het niet snapte dan vroeg je het gewoon.
Mijn cijfers gingen een beetje omhoog. Ik stond in de laatste week nog een 5.4. Uiteindelijk heb ik mijn missie voltooid met een 5.6. Maar wat ben ik blij dat ik wiskunde heb laten vallen volgend jaar.

Scheikunde

Aan het begin van het jaar hadden we er een vrouw voor. Een vrouw die leek op een zwerver. Die ging weg na in December en we kregen er een man voor terug. Een neger. De beste man kon af en toe heerlijk hypocriet zijn. Zo heeft hij me een paar keer apart gezet als mijn buurmannen vervelend waren, net alsof ik de oorzaak ervan was. Maar het mooiste was nog toen hij ging vertellen waarom hij die wond naast zijn oog had. Hij had gevochten toen hij uitging met vrienden. Hoe de politie kwam en hoe hij de belagers van zich af schopte. Ik zie het hem nog vertellen.

Geschiedenis

En dan het vak waar ik het meest aan heb gehad. Wat ik niet verwacht had. Meneer Hamerslag, die ook Engels geeft, was streng. Maar als je goed mee deed was hij aardig. Hij was streng maar rechtvaardig, zoals ik een leraar graag zie. Hij heeft de meeste aantekeningen van het jaar gegeven. Mijn boek staat er bol van. Hij heeft ons boeiende films laten zien, interessante uitleg over communisme, sovjet-unie, 2e en 1e wereld oorlog, we zijn naar Ieper geweest met het thema de WO I. Hij gaf ronduit de beste lessen en daar ben ik hem dankbaar voor. En als ik hem nog zie morgen of vrijdag, ga ik hem dat nog even vertellen. Want dat mag ook wel eens gezegd worden.
Want was het bij hem niet zo dat als je je boeken vergat dat je buiten mocht blijven staan? Niet altijd, maar vaak wel. Ik ben ze 1 keer vergeten, ik mocht naar binnen. Als je te laat kwam, moest je gewoon een te laat kaartje halen, of je nou een goede smoes had of een slechte.

Biologie

Eigenlijk een vak waar ik me totaal niet in interesseer. Maar ik haalde altijd wel redelijke cijfers. Bij mijn laatste toets heb ik geniaal af zitten kijken en had ik een 9. Bij hem hebben we nog wel is een leuke film zitten kijken ''The Wave''. Achja, Biologie is Biologie, niets meer en niets minder.

Mijn boeken zijn weg, maar ik mis nog een vak. Duits... Ik kijk even of ik dat boek ergens kan vinden.

Ik doe mijn kastje open en ik zie nog een stapeltje boeken. Duits inderdaad, en wat werkboeken. Ook mijn lege achterkant proefwerk van Natuurkunde.

Duits

Duits van Mevrouw Dillen. De vrouw die mij misschien wel het langste bij blijft van alle leraren in Havo 3 en HAVO/VWO 2. Een prachtig mens. Maar waarom zul je je dan ongetwijfeld afvragen?
Ze kon grapjes maken als geen ander. Die niet iedereen altijd even goed kon waarderen. Maar in de 2e zei ze altijd als je een grote mond had: kom hier staan dan, dan schop ik je voor je reet. En iedereen dacht... nee, ik ga niet naar voren. Maar ik liep naar voren en ging daar staan.
Zo vertelde ze mij hoe ze mij heeft meegemaakt de laatste twee jaar. En toen ze zei dat ik door haar over was moest ik toch even toegeven dat de laatste twee toetsen flink heb afgekeken van Sonja die naast mij zat. Maar zelfs daar kon ze om lachen. Een heerlijk mens, maar Duits kan mij niet bekoren.
Zo gaf ze ons halve wegen het jaar een grammatica boekje. De eerste drie opdrachten vulde ik netjes in. Maar daarna vond ik het genoeg. Ik deed het niet meer en mijn cijfers gingen achteruit. Maar ik heb nooit lager gestaan als een 5.4 In de laatste week heb ik mijn cijfer omhoog gehaald naar een 5.7, dankzij Sonja dus. Gelukkig zie ik er nog wel is!

Aardrijkskunde

Meneer Burger... Een man die van eten houd. Eigenlijk altijd over eten praten. En hij vond het ook totaal niet erg als je eten had in de klas. Maar hij was aardig en grappig. Want wat heb ik toch een paar keer dubbel gelegen om zijn opmerkingen. En zelf op de sportdag kreeg hij het nog voor elkaar.

Dat waren de belangrijken vakken wel.

En er zullen ongetwijfeld meer dingen zijn geweest waar ik dit jaar ongelofelijk hard om heb gelachen. Maar ik vond het leuk om even zo door het jaar heen te gaan per les.

En volgend jaar? Mijn best doen, vanaf het begin!

Ik heb nog maar 5 dagen vakantie en stiekem ben ik het al beu. Het uitslapen is heerlijk, maar het niets-te-doen-hebben is niks meer voor mij. De afgelopen 10 maanden ben ik 'dankzij' school elke dag in de weer geweest met werkjes en artikels en het is uitermate 'vreemd' dat ik nu op mijn dooie gemakje in de zetel kan zitten zonder een deadline die op de loer ligt.

ANYWAY. Volgens mij heb ik een hobby nodig. Eventjes dacht ik eraan om gitaar te leren, maar ik heb noch het instrument, noch een leraar (en die zijn alle twee wel zo handig). Gwendolyn heeft haar verborgen talent voor schilderen ontdekt, maar ik heb volgens mij in geen honderdduizend jaar het geduld daarvoor. Dus dat is ook niet meteen een optie. Gisteren echter kwam ik een bezigheid van Lilith tegen. Ik begon al meteen te dromen van mijn eigen scrapbook-pareltjes, máár daarvoor moet ik wel interessante foto's hebben (en die heb ik niet). Zucht.

Iemand suggesties ;-) ?!

• Punch Drunk Love **** - Ik was meteen weg van Boogie Nights toen ik ‘m voor het eerst zag en Magnolia staat nu nog steeds in m’n favorietenlijstje. Destijds kon ik amper geloven hoe zo'n jonge regisseur zo'n rijke, ambitieuze, emotionele en kaleidoscopische films wist te maken. Mensen als Anderson, die voor hun dertigste briljante bijdrages aan hun kunst hebben geleverd, zijn er ten dele ook verantwoordelijk voor dat ik ben gaan beseffen geen écht talent te hebben voor de dingen. Ooit nam ik het hen kwalijk, nu dank ik hen, het houdt de voetjes op de grond en leert je dat je maar het beste ervan kan maken door in de breedte te denken en te zoeken. Dat terzijde. Hard Eight kon zich niet meten met die twee moderne klassiekers, maar was bezwaarlijk middelmatig te noemen. There Will Be Blood heb ik nog steeds niet gezien, maar ook in het geval van Punch Drunk Love (2002) duurde het zes jaar. En ik was aangenaam verrast. Ik wist dat het de meest lichtvoetige van Andersons films was en dat Adam “Yuk” Sandler de hoofdrol speelde, maar kijk, ik vond het een uitstekende film, vintage Anderson ook, die m’n verwachtingen moeiteloos vertrappelde. Ook in deze naar Andersons normen erg bescheiden film zitten er immers zo veel sterke momenten, zo veel verborgen pleziertjes en zo veel filmgenot dat je het gevoel hebt dat de regisseur er meer in stopte dan vele anderen in hun volledige carrière. Veel heeft het verhaal niet om het lijf – neuroot Sandler krijgt het aan de stok met mensen van de sekslijn en papt en passant aan met een zoals steeds vreemd ogende Emily Watson - , maar door inventieve cameravoering (die brede shots in de supermarkt!), creatief gebruiken van muziek (de hele film door nerveuze percussieve opjagerij), aparte humor (situatiehumor, dialogen, tics, etc) en uitstekend acteerwerk (Sandler (jaja)!, Luiz Guzman (zonder snor)! Philip Seymour Hoffman (alweer)!) groeide Punch Drunk Love uit tot een origineel juweeltje van een film.

• Layer Cake *** - Strak geregisseerd vehikel van Matthew Vaughn (2004), wiens grootste verdienste is dat hij een lijn wist te houden in een film waarin de plotlijnen, wendingen en personages elkaar constant voor de voeten lopen. Ik heb nooit erg hoog opgelopen met deze Britse variant van de gangsterfilm, maar Daniel Craig staat cool te wezen met stijl, zelfs een belachelijk gebruinde Michael Gambon blijft de moeite, het ritme ligt hoog, de onzin blijft al bij al beperkt en het eindresultaat is prima entertainment.

• Capturing The Friedmans ***** - Hallucinante documentaire (2003) van Andrew Jarecki over een pedofiliezaak die twee decennia geleden aan het licht kwam. Als het een klassiek verslag-na-de-feiten was geweest, dan was het ongetwijfeld al een boeiend verhaal geweest – vader en zoon worden beschuldigd van het stelselmatig misbruiken van jongetjes die bijles kwamen volgen -, maar de film krijgt een immense meerwaarde door interviews met zowat alle belangrijke betrokkenen (de beschuldigde zoon, zijn broer (een succesvolle clown), hun moeder) en beelden die door de gezinsleden gemaakt werden voor en tijdens het proces. Het vormt een onvolledig en ongetwijfeld ook vertekend beeld van een gezin dat ogenschijnlijk normaal was, maar onder het oppervlak een dysfunctionele rotzooi was. Zowel vader als moeder hadden af te rekenen met vreemde opvoeding en seksuele relaties en complicaties die hun leven overhoop gooiden, en de verhouding met hun drie zoons was al even vreemd. Hoewel er wel degelijk belastend bewijsmateriaal gevonden werd en de vader schuldig pleitte om zo zijn zoon van het ergste te vrijwaren (zonder succes), wordt er door de regisseur nergens uitspraken gedaan over de schuldvraag. Het blijft bij een registreren, monteren (ook een vorm van manipulatie natuurlijk) en het benadrukken van de onmogelijkheid van een coherent verhaal. Meningen, gevoelens en terugblikken zetten de kijker meerdere keren op het verkeerde been, maar de verhalen en versies van de betrokkenen spreken elkaar ook zo vaak tegen dat het een onontwarbaar kluwen van (des-)informatie wordt. Komt daar nog eens bij dat massahysterie, heksenjacht en bevooroordeelde onderzoeksmethodes de zaak op z’n kop zetten, en het resultaat is een hypnotiserende trip waarbij je van de ene stomme verbazing in de andere valt en achteraf beseft een muilpeer van jewelste ontvangen te hebben. Al net zo intrigerend en complex als het al even aanbevelenswaardige The Staircase.

• Black Sheep ** - Splatstick van Jonathan King, uit 2006. Heel erg gemodelleerd naar Peter Jacksons Bad Taste en (vooral) Braindead en dus een gortig en goor festijn van rondspetterend bloed, elastische ingewanden, afgeknauwde ledematen en wat absurde humor. Invalshoek van de film is prima: genetisch gemanipuleerde schapen doen een Night Of The Living Dead. Maar: King kan het verhaal niet de schwung geven die Jackson in z’n films stopte, de acteerprestaties zijn deprimerend slecht en de humor brengt het zelden verder dan een vage glimlach. Net als bij Braindead is het feestje aan het einde het hoogtepunt (op alle gebieden), al blijf je achter met het gevoel naar een matig geïnspireerde herkauwoefening te hebben gekeken.

• Next * - Nicholas Cage, die er intussen ook begint uit te zien als een genetisch gemanipuleerd iets, kan twee minuten in de toekomst kijken en gebruikt dit om nu en dan wat te gokken en z’n carrière als Las Vegas-goochelaar boeiend te houden. Op een dag besluiten de heren en dames van de FBI, onder leiding van Julianne Moore (na Short Cuts even goddelijk (ah ja), maar de voorbije jaren bezig aan een parcours waar geen mens een bal van begrijpt), dat ze de hulp van Nicky kunnen gebruiken bij het verhinderen van een nucleaire aanslag. Nicky wil daar echter niet van weten en zet het op een lopen met scharrel Jessica Biel (40% Scarlett Johansson, 40% Keira Knightley, 20% goed liggend kapsel), die valt voor de slappe oneliners spuiende Nicky. Dan volgt actie, wat geknuffel, wat pseudo-filosofisch gezwam en uiteindelijk een belachelijk gemakzuchtige finale. Van Lee Tamahori, uit 2007.

NP: Rev-Up: The Best of Mitch Ryder & The Detroit Wheels

Ik heb eindelijk vakantie!
Na een lange periode hard leren voor school, zwoegen voor projecten, en dan net aan de 42 punten-grens overschrijden, heb ik vakantie en ben door naar het volgende jaar van mijn opleiding. nou ja, mijn opleiding... voor volgend jaar heb ik maar een iets andere afstudeerrichting gekozen. Information Engineering. Iets anders dan Informatica, maar het valt wel onder dezelfde opleiding en ik kan dus moeiteloos overgaan in het tweede jaar van I.E. waar mijn kansen iets beter liggen.

Vandaag dan eindelijk die dag!:)

Geen wekker! dat was me een beleving zeg, en dan ook nog eens tot een uur of half 1 in bed tv blijven kijken. verder natuurlijk geen ene moer uitgevoerd hier, maar uitrusten mag ook wel eens toch ? :O

Vanaf morgen dan maar full-time gaan werken voor het 2de jaar in Familiepark Drievliet, waar ik het nogsteeds prima naar mijn zin heb. vanaf nu gaat er ten minste echt geld binnenstromen.

Lekker werken in de vakantie!:D

Kenny

Alle scholen in zoetermeer hebben al vakantie. Erasmus, Stedelijk, ONC Clauslaan enz enz... Maar wij? ONC Parkdreef mag nog even fijn naar school. wij hebben gewoon ander halve week langer school als de anderen klassen.

Eerst wilde ik morgen niet naar school gaan. Maar de Franse lerares moet me nog mijn mapje met teksten terug geven. Als zij weet dat ik er niet ben wil ze nog wel is naar de teamleider gaan. Maar woensdag blijf ik weg, dat is zeker. Dat is dan ook meteen de laatste lesdag. Donderdag de boeken inleveren en vrijdag rapporten ophalen!

En wat ga ik dan in de vakantie doen? Werken, geld verdienen voor alles wat ik nog wil kopen. Ik ga veel fietsen en eind deze maand ga ik ook weer beginnen met wedstrijden rijden. Dat heeft wat vertraging opgelopen door het Alpe d'HuZes verhaal. Die inspanning is niet goed voor je wedstrijden.

Ik ga dit jaar niet op vakantie. Waarom niet, zul je je ongetwijfeld afvragen. Vorig jaar ben ik ook al niet geweest. Dat komt omdat we in mei, juni en oktober gaan. Dat zijn bij elkaar al 3 weken. Genoeg dus. En eigenlijk vind ik het helemaal niet zo erg. Want waarom zou ik dan op vakantie willen? Daar is toch helemaal geen reden voor? Tuurlijk, het is leuk om lekker op vakantie te gaan. Maar ik vind het niet erg om thuis te blijven en hier mezelf lekker te vermaken.
Zo ga ik donderdag nacht de iPhone halen bij t-Mobile. Ja, ik ben een beetje gek van Apple. Maar ook weer niet zo extreem. Maar die telefoon moet ik gewoon hebben. Dus dan doe ik dat.
Dat is na het concert van Doe Maar, waar ik samen met mijn moeder heen ga. Zij is al heel lang fan van Doe Maar. Dus ik ga lekker mee en daarna gaan we naar t-Mobile toe.

Zaterdag ga ik naar Rottepop. Dat is een festival aan de Rotte. Met onderanderen Racoon, Van Velzen, Di-Rect en Kraak en Smaak. Best wel leuk.

Ik ga me wel vermaken in de vakantie... En ik kan jullie vertellen: ik heb genoeg tijd om vroeg op te staan om foto's te gaan maken!

• Masada + Uri Caine - 22 juni, CC Luchtbal Antwerpen *****
• Peter Brötzmann + Marino Pliakas + Michael Wertmüller - 12 januari, De Werf Brugge ****1/2
• Johnny Dowd Band - 2 mei, N9 Eeklo ****
• AmenRa - 29 mei, Antigone Kortrijk ***1/2
• John Zorn + Mike Patton - 21 juni, CC Luchtbal Antwerpen ***1/2
• Bettye LaVette - 8 april, AB Brussel ***
• OM - 29 mei, Antigone Kortrijk ***

EDIT 11/07: Oxbow (*****) en Harvey Milk (****) haalden zwaar uit in de Recyclart.

ik heb nog geen idee wat ik hier allemaal mee ga doen, maar heb met mezelf afgesproken ( mijn tweede persoonlijkheid ) dat ik toch probeer om dit een beetje up-to-date te houden.

bij deze dan mijn eerste berichtje, met gelijk maar een beetje inhoud:

Kenny

2008 ]]> http://klapstoel.wordpress.com/?p=5 Fri, 04 Jul 2008 23:05:38 +0000 klapstoel http://klapstoel.wordpress.com/?p=5 misschien is het wle mijn uit het ogen verloren tweeling broer.. je weet maar nooit :P :S

Plastischchirurgie ook bij dieren grote hype..
(echt zo'n "Dit was het nieuw" uitspraak)

• Geraardsbergen - Brussel centrum: 50 minuten
• Brussel centrum - Diepenbeek: 2 uur 5 minuten
• Diepenbeek - Genk #1: 15 minuten
• Genk #1 - Genk #2: 10 minuten
• Genk #2 - Genk #1: 10 minuten
• Genk #1 - Geraardsbergen: 1 uur 55 minuten

Gisteren zat ik een slordige 5,5 uur in de auto. Een afgesloten Belliardtunnel, verkeerschaos wegens wegenwerken in Sint-Joost-Ten-Node, omleiding in Elsene, een ongeluk in Bertem en apocalyptische regenbuien onderweg zorgden daar vooral voor. Vijfeneenhalf uur. Ik mag dan nog van geluk spreken dat ik het deed om 's avonds iets te kunnen doen dat me helpt overeind te blijven. Dat ik mensen zag bij wie ik geen rol moet spelen. Anderen doen dit in functie van een onderbetaalde en ondergewaardeerde job. Of zomaar misschien. For those about to freak out, I salute you.

NP: Van Morrison - Veedon Fleece

Ben ik de enige die dat allemaal maar vreemd vind? Die zelfs van zo'n verwaarloosbaar gedrag iets kan krijgen? De vraag is: wat te doen? Uw hulp wordt geapprecieerd:

POLL

Ik zat thuis, was uit van school, mijn moeder was weg. Het was allemaal goed, het leven was fijn en ik voelde me prettig. Mijn broer kwam thuis. En nu moet je weten: mijn broer is niet de liefste thuis. Hij blowt, rookt en gaat met teveel allochtonen om, niet dat ik nu direct een hekel heb aan alle allochtonen, maar wel aan heel veel waar hij mee omgaat. 

Hij vroeg ik hij zo mocht computeren, omdat hij zo moest werken. Waarop ik vraag: Kan je niet boven? Het was er te warm zei die. Je mag straks, zeg ik. Hij gaat zich omkleden en komt beneden. Mag ik nu? Zometeen. Waarop hij boos reageert: Laat me nu! En dat pikte ik niet. De toon hoe die tegen me praten maakte me boos. Ik zei dat ie het wel kon bekijken als die zo door ging. Waarna die naar me toe kwam lopen en me tikken tegen m'n hoofd gaf. Nu kon die het helemaal bekijken, hij zocht het maar uit. 

Hij werd nog bozer. Begon me meer te slaan en zetten het internet uit, niet dat het laatste nu zo'n ramp is. Hij was in no-time weer aan. Maar alleen het idee dat hij mijn goede dag wil belemmeren zat me niet lekker. Hij liep terug en pakte de telefoon, hij belde mijn moeder. Het mietje dat het is, en mij altijd de schuld geven dat ik alles aan mijn ouders vertel wat er gebeurt. Ik werd boos, maar ik beheerste me. Het enige wat ik deed was schreeuwen, zodat mijn moeder misschien hoorde wat hij deed. 

Toen hij in de keuken stond boos te zijn en door bleef zeiken, mij uitscheldend, zei ik: Je kan het gewoon niet hebben dat je wordt gefockt door je jongeren broertje? Is het niet? Waarop die naar me toe kwam lopen. Mijn broer praat op dat moment met  z'n handen en sloeg me, op mijn zei, mijn rug, mijn schouder. Maar ik beheerste me, ik liet het toe. Ik keek hem aan en zei: Sla me dan, op m'n bek, zo hard als je kunt, gewoon één keer! Kom dan! Waarop die reageerde: ik wil niet dat je een gebroken kaak hebt.

Hij pakt een kussen en smijt hem over de tafel heen, de tafel waar mijn iPod op lag. Het scheelde slechts 5 centimeter of hij was eraf gevallen. En zoiets moet je niet bij mij flikken. Ik zei: Vieze vuile klootzak die je bent! Gedraag je is gewoon!

Hij kwam weer naar me toe om me op dezelfde plekken te slaan als net. Ik stond op, maakte me zo groot mogelijk. Hij schrok, zijn 2 1/2 jaar jongeren broertje was groter als hem. Ik stond voor hem, 15 centimeter tussen ons hoofd. Ik zei het weer: Sla me maar, zo hard als je kunt, helemaal dood! Kom maar op watje! Waarop hij weg liep. 

Ik was boos, heel erg boos. Als hij nog 1 verkeerd ding had gezegd, had ik hem toch zo hard in elkaar geslagen. Dat ie het de komende weken niet kon na vertellen. Ik was woedend, ik trilde helemaal...

Toen hij eindelijk was werken kon ik weer tot rust komen, maar als ik 1 keer zijn hoofd zie, komt dezelfde woeden weer omhoog. Maar ik kan me beheersen, want ik heb hem geen één keer aangeraakt.

Volgende keer beter.....   

2. Je in geen jaren 'patience' gespeeld hebt met echte kaarten....

3. Je een lijst hebt van 12 telefoonnummers voor een familie van drie personen...

4. Je een e-mail stuurt naar de persoon van het bureau naast het jouwe...

5. Je reden om geen contact te houden met bepaalde familie of vrienden is dat ze geen e-mail adressen hebben...

6. Je je eigen oprit oprijdt en dan met je gsm belt om te zien of er iemand binnen is om de boodschappen mee uit je auto te laden...

7. Elke reclame-spot op tv een website vermeldt onderaan het scherm...

8. Je huis verlaten zonder je gsm, die je de eerste 20, 30 of zelfs veertig jaar van je leven niet gehad hebt, is nu reden om in paniek te raken en als een gek terug naar huis te keren om het verrekte ding op te halen...
10. Je 's morgens opstaat en eerst online gaat alvorens koffie te zetten...

11. Je je hoofd schuin begint te houden als je glimlacht... : )
12. Dat je dit allemaal al knikkend en lachend leest...
13. Erger nog, je weet precies naar wie je deze mail gaat doorsturen...

14. Je zelfs te bezig bent om te merken dat er geen nummer 9 is op deze lijst....
15. Dat je zelfs terug gescrold bent om te checken of er inderdaad geen nummer 9 is !

EN DAT JE NU IN JEZELF ZIT TE LACHEN....

Het kan verkeren.

NP: J.J. Cale - Naturally

Ik stond beneden, mijn iPod in mijn oren. Coldplay met hun nieuwe album. Wat een heerlijke muziek, zo om kwart voor zes 's ochtends. Ik pak mijn brood en doe het in mijn zak, vul een flesje met cola en doe hem in mijn binnenzak om in de pauze op te drinken. Doe mijn schoenen aan, doe de deur open, doe hem op slot, pak mijn fiets en fiets weg. Het is koud, harde wind.

Om kwart voor één was ik klaar met werken en om één uur was ik thuis. Ik ga douche en bedenk me wat ik daarna weer zal doen...

Een on verhaal wat helemaal niet belangrijk is, heb je zojuist gelezen. Maar het was een heerlijke dag! Een geweldige dag waar ik niet hoefde te denken aan school. Morgen weer zo'n dan, alleen moet ik wel een stuk voor aardrijkskunde maken.

Tot morgen!

Voor de rest blijft voetbal natuurlijk ook een echte meisjessport.

NP: Elliott Murphy - Notes From The Underground

Alexander Boris de Pfeffel Johnson (ik verzin niéts) is sinds 4 mei de nieuwe burgemeester van Londen. Sinsdien krijg ik elke dag wel een paar mails toegestuurd van mensen die mij vragen waarom ik hem nog niet vernoemd heb hier op Ozon. Oké, er was één e-mail. Van mij aan mezelf.  Ik ben soms eenzaam.

Mijn steeds psychopatischere vormen aannemende aliënatie van de werkelijkheid even buiten beschouwing gelaten, zijn er drie redenen waarom ik voorlopig wat betreft Boris Johnson in het "geen commentaar"-kamp heb verbleven:

1. Op de dag van Johnsons verkiezing zat er een on-ge-loof-lijk spannend kortverhaal over, ahem, zendmasten in mijn hoofd, dat er meteen uitmoest omdat er ik ongetwijfeld de Vlaamse literaire wereld mee op zijn kop zou gaan zetten. Na een week tevergeefs te wachten op, felicitaties van Jeroen Brouwers & Tom Lanoye en jonge, gewillige literatuurgroupies, had Boris zijn actualiteitswaarde reeds verloren en moest ik verder naar het volgende brandend actuele onderwerp.
2. Ik had gehoopt nog met een leukere titel op de proppen te kunnen komen dan een flauwe Who-verwijzing, maar die hoop bleek ijdel. Wees tenminste dankbaar dat ik hier de verleiding heb weerstaan om een woordgrapje te maken over een zichzelf voortdurend in de spiegel bekijkende portie hoop.
3. Toen Sarkozy president van Frankrijk werd, was ik aanvankelijk ook niet gelukkig. Maar hij heeft intussen gezorgd voor een verveelvouding van de hoeveelheid Carla Bruni in de media, voelt zich niet te goed om op een saaie G8-vergadering te doen wat wij allemaal zouden doen -zich spectaculair bezatten, én hij ijvert nu zelfs voor een Pakistaanse staat (zelfs al is het dan maar om de Amerikanen te pesten).

Wie weet welke aangename verrassingen had Boris, die eigenhandig de natte dweil-haarstijl een heuse revival heeft bezorgd en zich overal heen verplaatst op een komisch te kleine fiets, voor ons in petto? Hij had tenslotte al meer dan voldoende potentiële amusementswaarde ten toon gespreid in zijn politieke carrière:

When is someone going to get 18th century on Islam’s mediaeval ass?

en

"If gay marriage was OK - and I was uncertain on the issue - then I saw no reason in principle why a union should not be consecrated between three men, as well as two men, or indeed three men and a dog."

zijn slechts twee van zijn bekendere dijenkletsers. En inderdaad, aan oneliners is er nog geen gebrek geweest tijdens de eerste weken van zijn burgemeesterschap.

Maar helaas, op het beleidsvlak kwam Boris tot nog toe minder sterk uit de hoek dan Sarko. Tot ieders verbazing, heeft de man die eerder bij meerdere gelegenheden naar zwarte kinderen verwees als “pickaninnies” met "watermellon smiles" en die Nelson Mandela omschreef als de leider van “the majority tyranny of black rule” het anti-racistische Rise Festival ontdaan van haar anti-racistische karakter.

Verder is het voorlopig gebleven bij het verdubbelen van de openbaar vervoer-kosten voor de allerarmsten en een ongelukkige 'verspreking' van een medewerker. De afschaffing van het minimumloon of de totale privatisering van het Londense openbaar vervoer zijn voorlopig dus nog niet doorgevoerd, maar het is ongetwijfeld slechts een kwestie van tijd.

In 2012 organiseert Johsons Londen de Olympische Spelen, benieuwd of iemand hem dat intussen al heeft laten weten.

NP: Future Of The Left - Curses