Gelukkig verliep alles wel redelijk en ben ik nu lid van de Kungliga Akademiska Kapellet. We spelen Ein Deutsches Requiem van Brahms, wat nogal saai is aangezien ik dat vorig jaar nog heb gespeeld in Amsterdam. Om het een beetje goed te maken heb ik echter wel direct de eerste partij toegewezen gekregen. Wat ook briljant is, is dat het repetitiegebouw op kruipafstand van mijn kamer ligt. Wat een verschil met de 3.5 uur die ik per repetitie moest reizen voor het VU-orkest! Ook krijg ik de sleutel van dit gebouw zodat ik voortaan daar kan oefenen, zelfs midden in de nacht als ik dat wil (en ja, dat doe ik regelmatig...). Komend weekend is het eerste repetitieweekend al, om een snelle start te maken. Ben benieuwd naar de overige orkestleden...

Het orkest speelt in de domkathedraal van Uppsala (de grootste kerk in Zweden) en in Stockholm. Maar dat ik nog niet alles want... in december vindt er een toernee naar Shanghai plaats! Wellicht wordt binnenkort de titel van deze blog dus veranderd in ''Femke in Shanghai''.  

http://www.akademiskakapellet.uu.se/

Bijna onopgemerkt gebleven, maar sinds februari 2008 kun je streaming naar opnamen van het Koninklijk Concerthgebouworkest luisteren. Goede geluidskwaliteit en voor zover ik het heb beluisterd worden stukken in hun geheel uitgezonden. Dat is een stuk prettiger dan Last.fm.

Podcasten was blijkbaar een minder groot succes, dat is bij één poging gebleven in 2006. Video op de website zelf werkt blijkbaar beter. Bij de button Beeld &Geluid tref je enkele videofragmenten aan. Wel wat schokkerig, maar toch.

Omdat heel veel mensen hier komen met de zoekwoorden "mooie website", me aan het afvragen of dat ook gaat lukken voor muziek met dit mooie muziek filmpje.

Mooiemuziek-filmpje of mooie-muziekfilmpje: al naargelang je auditief of visueel bent ingesteld.

Het filmpje *) is van de Olsen-bende, een clubje uiteindelijk toch niet zo onhandige dieven die twee koffertjes willen stelen. De twee mannen die de koffertjes bewaken zitten er - letterlijk - bovenop in het theater terwijl de ouverture van het stuk gespeeld wordt. Het filmpje laat zien hoe de diefstal in zijn werk gaat. Let op de leider van de bende die met de partituur in de hand de operatie dirigeert, en op de gezichten van de orkestleden. De plechtige melodie halverwege het stuk is het Deense "Koningslied", dat altijd in plaats van het gewone volkslied gespeeld wordt wanneer de koning of koningin aanwezig is.

*) Dit is de Noorse versie van het Deense origineel, dat Olsenbanden ser rødt heet.

27.10.2007 - Soulworld # 2 Cybersymphony Concert at the Omnidiet Hotel

Duration: 22:00-1:00

Voor verdere informaties hier klikken: www.Michel-Newsletter.com

Een CD voor alle fans van symfonische muziek:

hier klikken: The Soulworld Cybersymphony Part 1 & 2

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
The Beatles
1967

Ook de toch wel niet zo alledaagse hoes van de cd (toen nog plaat) is al meerdere keren in de prijzen gevallen.

Wat het beluisteren van deze plaat deze week weer zo leuk maakte, waren de muzikale weetjes die mijn collega me weer bijbracht. Zo was dit het eerste album dat de kevers uitbrachten sinds ze gestopt waren met touren.

Heb je daar al van gehoord? Een groep die geen optredens meer geeft en toch nog platen uitbrengt? The Beatles deden het. Ze waren zo populair dat de hele Beatlemania gewoon te gevaarlijk voor ze werd. Al die opdringere fans, die hysterische schoolmeisjes, het werd gewoon teveel. Vooral als ze niet alleen sexy lingerie naar het podium smeten, maar ook bevroren biefstuk.

Dus, The Beatles traden niet meer op en namen hun tijd om te genieten van hun geld en nog meer van hun druggebruik. En dat hoor je precies ook wel in die plaat. Hoe kom je er anders toe om "Within you without you" op je album te zetten?

Voor wie er niet meteen iets kan bijvoorstellen. Mijnheer Harrison had in die tijd een fasinatie gekregen voor Indische muziek en was zelfs sitar beginnen leren spelen. Hij kreeg zijn makkers zover om een nummer met alleen maar sitar en andere Indische instrumenten op de plaat te mogen zetten. Niet wat je zou verwachten, maar ik kan me voorstellen dat de andere Beatles het een geweldig nummer vonden om onder invloed naar te luisteren.

Maar de lichtjes geniale Britten lieten ook zien dat ze echt wel talent hadden. Experimentele geluiden, nieuwe arrangementen en al wat een muzikant cool vindt, zij begonnen ermee. En met verve.

Hier de tracklist:
1. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
2. With a Little Help from My Friends
3. Lucy in the Sky with Diamonds
4. Getting Better
5. Fixing a Hole
6. She's Leaving Home
7. Being for the Benefit of Mr. Kite!
8. Within You Without You
9. When I'm Sixty-Four
10. Lovely Rita
11. Good Morning Good Morning
12. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
13. A Day in the Life

Niet-kenners (zoals mij) herkennen uiteraard tracks nummer 2 & 3

Lucy in the Sky werd trouwens door vele mensen gezien als een verwijzing naar LSD, iets waar de jongens niet vies van waren in die dagen. Maar de officiële verklaring is dat de titel 'gewoon' de titel is van een tekening die Lennon junior (Julian) ooit eens op school maakte - zie afbeelding.

En dan nu eindelijk ook eens een fragment:

Uiteraard gaat het hier niet om de videoclip van het nummer, dat werd toen nog niet gedaan. Een filmliefhebber heeft er beelden van een ook al klassieker uit de filmgeschiedenis onder gezet. Respect en bank vooruit voor wie ook weet om welke film het hier gaat.

Ik heb het nummer niet zomaar gekozen. Tegenwoordig is het 'in' om als bekende groep ook eens classic te gaan, maar The Beatles waren die groepen allemaal voor. Ze vroegen een half symfonisch orkest om in avondkledij naar de studio te komen. Daar aangekomen zagen ze de veelkleurige boys rode neuzen en feesthoedjes uitdelen. Cultuurshock alom! In die tijd waren orkesten écht nog serieus.

Komt er dan nog eens bij dat dat orkest eigenlijk maar voor een zot idee werd gevraag: speel op uw eigen instrument alle noten van laag naar hoog. En die kakofonie, die hoor je twee keer in dit nummer. Geweldige vondst! Helemaal op het eind hoor je trouwens vijf(!) vleugelpiano's tegelijk.

En wanneer die uitgestorven zijn, is er nog een verrassing voor de honden. John Lennon vond immers dat honden ook hun plezier mochten hebben aan de plaat. Dus, op het einde blaast hij op een hondenfluitje. Wij horen het nauwelijks, maar honden...

En écht helemaal op het laatst, maar helaas niet in deze video, eindigt de plaat met een onverstaanbaar stukje tekst. Vermits dit het laatste nummer is op de plaat, blijft de naald van de speler altijd dit laatste stukje herhalen. Een mantra. En wat voor één, als je de tekst achterstevoren speelt hoor je: Superman is gonna fuck you nasty.

Die Beatles toch!

Xixarro