"Coexistence", video van Donna Conlon, processie van bladsnijdersmieren met blaadjes en vlaggetjes

"2.000 jaar Duitse Cultuur", Nationaal- Socialistische Partij

"Getuigenis" van Gijs Assman, Stephen Wilks (2x), James Ensor

tWas schuun weer, dus zender veel minsen die nie thuis zen, toch wasser nog redelijk wa vollek opgedaugd.

Hieronder inkele fotookes. (de Gunther wasser aunt trekken veurt parocheblad.... )

* Een reis door de Bloemenrivièra

* Citytrip Genua

* De processie van Trecastagni

* Vernieuwd culinaire katern

* De mooiste Italiaanse aanbiedingen en acties!

Koop dit nummer nu!

Begonnen wordt met een openluchtmis om 09.30 uur voor de kerk van Nazareth. Deze wordt muzikaal opgeluisterd door het R.K. Kerkkoor van Limmel en Vriendenkoor 1882 Limmel beide onder leiding van Rob Christiaans en Fanfare Juliana onder leiding van Jo Beckers.

Aansluitend vertrekt dan de processie die in de kerk van Limmel wordt ontbonden waarna u in het Kapelaan Lochtmanhuis bent uitgenodigd voor het frühshoppen.

De route is als volgt:

• Opstellen in de Kasteel Schaloenstraat vervolgens de
• Kasteel Erensteinstraat
• Kemenadeplein
• Kasteel Verduynenstraat
• Balijeweg
• Bethlehemweg
• Jerichoplein
• Galileastraat
• Emmausstraat
• Populierweg
• Dolmansstraat
• St. Jan Baptistplein waar in de kerk van Limmel de laatste zegen wordt gegeven.

Aan de bewoners van de straten wordt gevraagd de vlag uit te steken en uw auto even elders te parkeren in verband met de doorgang van de processie.

Namens het processie comité bedankt voor uw medewerking en, uw aanwezigheid bij de H. Mis en uw eer betoond bij de processie.

Klik verder om meer foto's te zien en/of de fotoslides!

Kijk voor de volledige fotoserie op:
http://flickr.com/photos/bozelie_creation/sets/72157605507419315/show/

wwwww

www

www.sonsbeek2008.nl

Maar zo’n processie is echt wel de moeite, al is het maar om de beleving en het enthousiasme van de lokale bevolking te zien. Het zullen wel niet allemaal praktiserende katholieken zijn die hier wonen, maar geloven doen ze blijkbaar wel. En als de mensen niet naar Jezus komen, komt Jezus, lichtjes heen en weer wiegend op de cadans van melancholische muziek, naar de mensen.   

Wij zijn gaan kijken op Goede Vrijdag.  Wie mijn fascinatie voor kruisbeelden kent, weet dat dit voor mij het ideale moment is om te gaan kijken.  

Eerst hoor je de dreigende trommels in de verte en beginnen de Spanjaarden zenuwachtig hun halzen te reiken naar de hoek van de straat en de toeristen de batterijen van hun fototoestel te controleren.  

Plots zijn ze er. Voorop loopt het plaatselijke muziekkorps en daarachter de boetelingen, die met hun puntmutsen vanuit de verte als een wandelend Fakirbed naar ons toekomen. Zij worden gevolgd door de zwarte weduwen en andere rouwenden die het voorbije jaar een dierbare hebben verloren. En dan ...zie je Hem de hoek omdraaien, de verlichtte Jezus die hoog boven de mensen aan het kruis genageld hangt en met gebogen hoofd zijn lot ondergaat en zo de schuld van de menselijke zonden betaald. Het treurige trompetgeschal maakt alles nog wat tragischer. Maar Hij is niet de enige die lijdt. Onder hem zijn er een 40-tal leden van een hermandad (“broederschap”) die hem gedurende vier uur onder zwaar gepuf en gezweet het dorp zullen ronddragen. Zij worden aangemoedigd door de trotse echtgenotes en ouders die hen op strategische punten langs de route opwachten.

 Het tweede deel van de processie kent een gelijkaardig verloop. Wanneer de met goud getooide heilige maagd Maria ritmisch voorbijschuifelt kunnen enkele vrouwen hun emoties niet meer in bedwang houden en beginnen ze “wapa!” te roepen. Dit is de Andalousische manier om “guapa” te zeggen en betekent in deze context zoiets als “schoonheid!”. Als een bouwvakker dit tegen je roept, kan je het best vertalen met “lekker dier!”. De pasodragers scanderen op hun beurt dan weer leuzen zoals “ Viva la virgen de los dolores! Viva!”. Maria is zichtbaar geëmotioneerd.  

Wat me nog opviel zijn de vele jongeren die mee (moeten?) lopen in zo’n processie. Zelfs miniboetelingetjes van nog geen 5 jaar krijgen een puntmuts over hun hoofd getrokken. Dikwijls vinden ze de kijkgaten in hun muts niet en lopen ze als blinde kabouters de verkeerde kant op. Minder grappig is het wanneer zo’n geblinddoekt kleutertje ook een fakkel draagt. De mama’s lopen wel met een buggy mee voor wanneer het arm schaap te moe wordt.  

Ik ben dan wel geen kerkelijk katholiek pur sang, maar heb wel veel bewondering voor mensen die vol overgave deelnemen aan zo’n processie. Vergelijk het met vier uur stijl bergop door het Museum van Schone Kunsten rondslenteren met een zware rugzak om je schouders. Respect!

Of Lies Bulckens   schrijft speciaal voor The Sausage Machine rechtstreeks uit Sevilla  . Of Lies Bulckens volgt hogere studies in Spanje met Erasmus.

Of nog zo'n taalkrachtige en studieuze oud-leerling op TSM! Of ik had het geluk van aan Lies Nederlands te geven tijdens haar middelbare studies Gezondheids- en Welzijnswetenschappen (GWW). Of Lies Bulckens de globetrotter. Of 'bloggen verbindt' schreef ik haar nadat ik haar in haar omzwervingen op het web terug tegenkwam op dit eigenste plekje: lees hier haar en mijn reactie. Volg Lies in haar verhalen en meer moois op haar reisblog! 

Warm welkom, Lies, als nieuwe auteur > 25! Bedankt!!

I proudly present Lies Bulckens' post! Exclusief en rechtstreeks uit Sevilla!

[slideshare id=312535&doc=semana-santa-sevilla-2008-fotos-lies-bulckens-1205870232261028-4&w=425]

     Semana Santa in Sevilla door Lies Bulckens

Ze heeft geluk, ze heeft verdomd veel geluk maar ze weet het nog niet. Een cultureel getinte gastpost vragen net op het moment dat Semana Santa begint. Ze moest eens weten!

Spanje heeft kaas (tapas…) gegeten van traditionele cultuur: stierenvechten, de typische huizen, tapas, tomatengevechten, Costa del Sol (ach ja, massatoerisme is ook een vorm van cultuur), … maar deze week bereikt de traditionele religieuze cultuur haar jaarlijkse hoogtepunt, de “Semana Santa”. Waarschijnlijk zegt Semana Santa de meeste mensen niet veel, totdat ze het hebben meegemaakt. Religieuze cultuur, dat is zowat het onderwerp van Semana Santa. Gedurende de hele week zijn er zo’n 60-tal verschillende boeteprocessies die letterlijk uren duren (boeteprocessie is de lijdensweg van Jeezeke herdenken). Er vertrekken processies 's morgens, ’s middags en ’s avonds vanuit alle hoeken van Sevilla city. Elke processie duurt uren en vertrekt vanuit de plaatselijke kerk van het broederschap, gaat naar de kathedraal in het centrum en dan terug naar de kerk.

Ik ben net getuige geweest van een van de openingsprocessies en lig nog een beetje op de grond van het omver-geblazen-zijnde... Wat een ervaring, zelfs voor een persoon van het type ‘niet bepaald religieus’!

In Sevilla zijn er een heleboel kerken en deze hebben elk een broederschap. Een deel van deze kerken hebben een (of enkele) paso(s): een enorme tafelvormige constructie (FOTO 01, zie slideshow hierboven) waarop een levensgroot Mariabeeld of een scène uit de lijdensweg van Jeezeke is geplaatst. Deze paso wordt gedragen door Costalero’s (leden van een broederschap, allemaal beren van venten!). De processie die ik gezien heb, had helemaal in het begin en helemaal op het einde zo’n paso. Daartussen lopen de broeders (Nazareno’s), allemaal met een lange kaars en in een speciaal kostuum. De Nazareno’s die het laatst komen, zeulen nog eens allemaal een groot houten kruis mee (FOTO 02). De meeste toeristen zijn in het begin geschokt want het kostuum ziet er als volgt uit: FOTO 03. Tjah, de link naar een welbepaalde Amerikaanse clan is vrij snel gelegd. Ik heb nog niet kunnen achterhalen waarom ze deze kostuums dragen maar de puntmuts (oneerbiedig, mijn excuses) is alvast om de anonimiteit te garanderen. Het is een traditie en ja, die moet nu eenmaal in stand worden gehouden.

In ieder geval, de meeste processies hebben zo’n honderden Nazareno’s en de grootste processie, de Confradia van de Virgen de la Esperanza Macarena, heeft zelfs meer dan tienduizend broeders en zusters! Dat zijn bijzonder veel mensen… Die lopen allemaal in zo’n kostuum rond, echt indrukwekkend.

Zo’n processie gaat als volgt te werk. De opstelling is eerst een fanfare die vrij speciale muziek speelt (een beetje vals maar kom), net griezelmuziek.

Vervolgens komen de broeders en zusters, de meesten op witte sokken, enkelingen op blote voeten (FTO 04) of schoenen. De stoet is opgebouwd uit verschillende relikwieën, zoals een vlag, een speciale stok, …(FOTO 05): na elke relikwie komen er dan een hoop Nazareno’s met een kaars, en het speciale is dat elke groep zijn eigen kleur van kaars heeft. Er wordt echt aan alles gedacht! Op het einde komt het hoogtepunt (moest het al in het begin komen, zou de spanning er ook wel af zijn!) met daarachter nog eens een fanfare.

De processie passeert langs verschillende kapellen en doet daar een groet, maar dat is niet zo gemakkelijk. De paso moet gedraaid worden en dat vraagt heel wat coördinatie en kracht. Het spannendste moment is trouwens de paso uit de kerk dragen: vaak zitten er maar enkele centimeters tussen de poort en de paso. Er wordt dan ook luid geklapt als de paso veilig en wel in en uit de kerk is gedragen!

’s Avonds is het trouwens nog meer de moeite als zo’n processie terug aan de kerk komt. Alle straatlichten zijn gedoofd, er zijn niet zoveel mensen meer, de kaarsen zijn allemaal aangestoken en de weinige kinderen die er nog rondlopen, verzamelen allemaal de allergrootste kaarsvetbal (FOTO 06).

Deze mensen verdienen respect. Uren een paso dragen die onnoemelijk veel weegt, uren een dik warm pak met een dik stoffen hoed dragen in de hete Spaanse zon, uren een houten kruis op je schouder meedragen. Als die hun zonden voor dit jaar niet zijn vergeven, dan weet ik het ook niet meer.

Een processie is een waar festijn voor de zintuigen. De kleuren van de kostuums, beelden en bloemen, de geur van wierook, het geluid van de drums, een klaagzanger, schel trompetgeschetter, de geur van welig verspreide wierook, de bloemen,... De moeite. Ach ja, voor ik het vergeet: ik ben Lies (FOTO), oud-leerlinge van Janien en uitgenodigd voor een gastblog. Momenteel ben ik op Erasmus in Sevilla.

[dailymotion id=24tYw0NtsuPUViUO5]

Hopelijk gaat de cultus van het Vliegende spaghettimonster niet ten onder aan rationalisaties (zoals de Big Boil theorie) of afsplitsingen (Pizzerianistische beterweterij).

Update: de jongens en meisjes van Dailymotion zijn blijkbaar een beetje shaky door hun eerste contact met het Spaghettimonster. De originele versie van de video is te bewonderen in het NOS forum.