Begin mei 2006 kruip ik met mijn beste vriend Simon Surmont achter de pc en maken we met 'Fruityloops' een hiphopbeat met bijhorende melodie. Enkele maanden eerder kregen we het idee om een satirisch hiphopproject te beginnen. Hoe we erop kwamen? Dat weet ik niet meer, maar het is er gekomen. Matthew Loockx, een andere homie van mij, kwam met de naam af: ons project zou Reet City Central Crew gaan heten. Deze naam als referentie naar onze kleine, dierbare gemeente en met een knipoog naar de belachelijke gewoontes van vele hiphoppers om kleine dingen tot in het belachelijke uit te vergroten. Ik noemde mezelf Klitmaster Eddy en Simon werd Klitmaster Freddy, samen werden we de Klitmode Skwad, als 'subcrew' binnen Reet City Central Crew.

Enkele dagen later kropen Simon en ik weer achter de computer voor de opnames van het eerste nummer. Het enige wat toen reeds vast stond was dat het nummer een ode zou worden aan onze dierbare plattelandsgemeente. Terwijl de ene een strofe opnam, werden de teksten van de volgende strofe nog geschreven, zo spontaan en onvoorbereid was het allemaal. Met een headset van 5EUR en een softwareprogramma blikten we het eerste nummer in enkele kwartieren in. Hoewel Matthew Loockx al vanaf het begin bij RCCC (veelgebruikte afkorting van onze Crew) zit, was hij niet aanwezig bij de eerste spontane opnamesessie. Daarom zingt hij niet mee op 'Troubles in Sluitspierland', en niet omdat hij pas later bij de crew zou zijn gekomen. We maakten een myspace-pagina aan voor ons project en gooiden 'Troubles in Sluitspierland' online.
Vol ongeduld hielden we onze pagina in de gaten. Ik herinner me hoe blij we waren, toen na twee dagen ons nummer al meer dan 60 keer beluisterd werd. (Nu, twee jaar later, staat de teller op 32.000).

Onze eerste fans waren onze scoutsvrienden, van de 92e Aartselaar-Reet. De mannen van Reet vonden ons geweldig, de mannen van Aartselaar vonden het minder ;). Kort nadien besloten we met een kledinglijn te beginnen. Matthew, onder het pseudoniem Human AMP, ontwierp een logo, met een lichte inspiratie 'ahum' van het West Coast Customs-logo.
Een eerste bestelling van 24 truien werd aangekocht en verkocht aan de leiders van de scouts. Toen bleek dat deze truien lekker zaten en RCCC meer naambekendheid kreeg, werd een tweede lading truien besteld. 160 stuks, in 3 kleuren: grijs, zwart en rood.

Ondertussen hadden we nieuw materiaal gemaakt en hadden we onze eerste optredens achter de rug (op de jinfuif van de scouts en een fuif van de gidsen van Aartselaar). Onze naam werd meer bekend in Reet en omstreken en het gebeurde vanaf dan al eens dat mensen mij herkenden als 'djeen ene van den RCCC'. Ik moet toegeven: dat geeft wel een leuk gevoel.

Met het beetje winst dat we maakten op de truien kochten we een micromengpaneeltje. Hierop kunnen we vijf microfoons aansluiten, wat handig is voor kleine feestjes (die meestal zoveel micro-ingangen niet voorzien).

Na een aantal nummers nam RCCC de enige echte MC Baggie in dienst als vaste MC. Hij is het eerst te horen op Wa De Fok en voldeed aan alle eisen om bij de Crew te komen, zodat we besloten hem vast in de crew op te nemen. Ook Mixmaster Ranzige Kroet werd een volwaardig lid van de bende, nadat hij al eerder enkele beats voor RCCC had gemaakt. Met Ozzy als manager werd de crew compleet. Ozzy is de man die instaat voor de merchandising, de PR en de optredens. Alle communicatie in verband met de groep verloopt via hem. Ook al was ons project oorspronkelijk een grap, een manager werd op de duur zeker niet overbodig.

In het voorjaar van 2007 brachten we ook T-shirts met het logo uit, om deze aan te bieden aan een belachelijk lage prijs (eerst 7EUR, later 5EUR). Ook de T-shirtverkoop had succes, ookal hielden we er, door de lage prijs, niets aan over (we maakten zelfs verlies op de vrouwenmodellen van de T-shirts, maar vingen dit op door de verkoop van mannenmodellen). U ziet het, om de winst is het bij ons nooit te doen geweest.

Het hoogtepunt van het RCCC-project was ongetwijfeld het optreden op Schoolrock. Eén enkele diehard-RCCC-fan in het Schoolrockcomité heeft ervoor gezorgd dat wij op het Kontichse festival konden optreden (bedankt Timmy!). Via via weten we dat bijna niemand van de organisatie het volledig zag zitten om ons op de affiche te zetten, 'want die mannen nemen zichzelf niet serieus'. Uiteindelijk mochten we toch optreden voor zo'n 800 mensen (schatting). Ik vond het zalig. Na ons optreden was het grote deel van het publiek en de organisatie echter razend enthousiast over onze show. Het was een leuk gevoel om al de positieve reacties over ons te lezen op de Schoolrock-website. Dit was voor mij een leuke bevestiging: muziek hoeft niet persé technisch sterk te zijn, het mag ook gewoon origineel en grappig zijn. Hieronder een fragment van het optreden (ik sta uiterst links, in onderhemd).

Nadien traden we nog op tijdens San Luce, een gratis festival in Reet. Oorspronkelijk waren we van plan om na hét RCCC-hoogtepunt, Schoolrock, te stoppen. Toch hadden we eerder al beloofd om op San Luce op te treden, dus deden we dit zoals altijd volle met goesting.

Op zaterdag 29 september speelden we één van onze laatste shows: tijdens de Rupelawards in Schelle. De Rupelawards zijn als de MTV-awards, maar dan voor bands, DJ's en feestjes uit Rupelstreek. Mensen mochten een hele maand stemmen op hun favoriete bands en dj's. Uiteindelijk zijn wij gewonnen in de categorie 'Beste Band van de Rupelstreek' en mochten we zaterdag optreden in een bomvolle sportzaal. Grappig allemaal, niet?

Reet City Central Crew is een heel leuke periode in mijn leven geweest, maar voor de leden van RCCC en onze nabije omgeving is het nu wel genoeg geweest. Het is terug aan de echte muziekgroepen uit de Rupelstreek om zich te laten horen, en hoog tijd voor deze opgekfokte hype om te verdwijnen. De grap is eraf en origineler of beter gaat het er niet op worden. In april 2008 speelden we nog op Kandarock?! in Boom en Noche Honrada in Aartselaar.

De allerlaatste show van Reet City Central Crew vindt plaats tijdens Casablanca 08, op donderdag 31 juli 2008. Deze afscheidsshow moet het hoogtepunt worden van de hele Reet City Central Crew-periode. Na Casablanca begraven we de RCCC voorgoed, of toch voor op zijn minst enkele jaren.

Be There! Wicked Wicked Aight!

Klitmaster Eddy
Vocalist Reet City Central Crew
Bassline Producer Reet City Central Records
CEO Reet City Central Enterprises

Today, every thing is tension ....

Like there is no hope....

Vanmiddag trok ik naar Reet voor de kermisjogging die daar door de KWB voor de 19^de keer georganiseerd werd. Het regende voor de verandering eens niet, de zon scheen zelfs. Er stond wel een stevige wind. Op een open stuk moest je daar flink tegenaan boksen. Het parcours was grotendeels geasfalteerd, met ter afwisseling een stuk gras, een stuk grind en een stuk slijk. Zo liep ik vijf ronden om in totaal 12 km af te leggen. Het ging niet zo gemakkelijk als ik had verwacht. Kwam dit door het parcours, de wind of door het feit dat ik vaak alleen liep? Misschien miste ik het gezelschap van de andere teamleden? Samen lopen gaat toch altijd beter. Gelukkig was er nog Carine Segers die mij elke ronde aanmoedigde zodat ik toch nog een redelijke tijd heb neergezet. Elke deelnemer werd beloond met een fles wijn. Er werden ook naturaprijzen verloot. Na de prijsuitreiking zag ik daar Nadine Maes. Zij had mij zien lopen, maar ik heb haar langs het parcours niet gezien. Zij wist niet dat het JRT daar meeliep maar ze had mij herkend aan mijn T-shirt !

The best things in life are free. Read it and weep -- in a good way.

http://peperinjereet.nl/