Het is een zeer moeilijk examen geweest, en het was heel de dag eigenlijk een stressdag...

We komen aan in het examencentrum, 'k was al wat gestressd voor het examen, maar het ging nog, alles op 't gemakje... Wat blijkt? Mijn moeder heeft haar rijbewijs niet bij... Ik was zooo kwaad... Maar niet gevreesd, de vriend van mijn moeder is net op tijd bij het examencentrum kunnen geraken om mijn begeleider te zijn. Fiuw. Maar er komt meer. Vervolgens vragen ze om mijn papieren. Ik loop naar de auto, en wat blijkt, mijn groen papier van de verzekeringen is niet groen dus dat telt niet (terwijl mijn verzekeringskerel zei van wel). Ik heb dus de afgelopen twee weken zonder verzekeringen rondgereden. Eigenlijk kon het examen dus niet doorgaan, maar - en ik ben ontzettend dankbaar hiervoor - de examinator besloot dit even door de vingers te zien.

Ik dacht toen dat ik al gebuisd was, dat ik het niet meer kon goedmaken, want die zag er op den duur toch zeer slechtgezind uit... Maar soit, eens allen in de auto, ging het beter. Een moeilijk parcours gehad me dunkt. Van het examencentrum, richting Gent, over de Kortrijksesteenweg. Dan zo een heel stuk op kleine weggetjes rond het station (midden in 't stad dus... auch...), stuk Zwijnaardsesteenweg, onder de brug van de trein door, kruispunt naar links. Dan weer links, dus terug onder die brug door, direct rechts, richting station (lastig punt, ben daar altijd geneigd de weg van trams en bussen te nemen), en dan gewoon heel de tijd rechtdoor.

Wat is er misgegaan? Ik ben stilgevallen op een kruispunt doordat ik niet goed vertrok, en ik ben bijna in een straat gereden waar er enkel uitzonderlijk vervoer in mag. Er zijn waarschijnlijk nog dingen die ik nu vergeet.

Plus, ik ben gebuisd voor mijn bochtentechniek. :) Daar moet ik dus nog aan werken. Blijkbaar duw ik mijn koppeling altijd in in de bochten. Ik doe dit omdat ze me altijd verteld hebben dat ik mijn koppeling moet induwen om te remmen, wat blijkbaar ook niet het geval is (ben ik vorige week teweten gekomen). De zei nog dat je normaal gezien les moet krijgen van een professioneel begeleider, maar betwijfelde dat dat bij mij het geval was, vanwege die bochtentechniek dus. Auch.

Wat is er goedgegaan? De manoeuvres, het vertrekken zonder gas geven, de snelheid, de moeilijke punten op het parcours...

Ik kon het niet geloven toen hij zei dat ik geslaagd was. Want bij die fouten die ik maakte (ik dacht dat deze toch wel redelijk erg waren, voor een examen dan toch), dacht ik echt dat het voorbij was. Maar dan zegt die dat ineens, "Hm, ja, ik heb enkel één grote opmerking, in verband met uw bochtentechniek, ... blablablablabla... , maar u bent geslaagd." Boink! Ik verschoot mij een ongeluk!

Maar ben zeer gelukkig!

Zo meteen ga ik mijn rijbewijs afhalen in het dienstencentrum. En dan kan de realiteit beginnen doorsijpelen.

Verder toch ook even vermelden dat ik me heb beziggehouden met het herschrijven van de 'over mij' pagina (klik). Ik ben niet bepaald de grappigste thuis, maar ik heb toch mijn best gedaan om er iets leuks van te maken. Het is alleszins beter dan die saaie zinnen die er eerst stonden.

En morgen ga ik eindelijk ook naar Brussel voor nieuwe rieten, want de exemplaren die ik nu heb weigeren dienst. Iedereen is tegen mij.

Vandaag is echter ook mijn seizoenskaart voor Club Brugge toegekomen. Het komende seizoen zal ik dus normaal gezien tweewekelijks te vinden zijn in het Jan Breydel-stadion. Toch ook enige opluchting dat dat ook al in orde is.

It must be my lucky day!, denk ik dan zo. Of zowel is het gewoon een positieve stroom van energie waar ik mij momenteel in bevind. Wie zal het zeggen? Maar het doet mij toch denken aan een bepaald lied dat ik nu al een ganse dag zit te neuriën.

Aah, met een heerlijke bijklank die enkel voor mij betekenis heeft, I love it.

Bedankt voor de vele steunbetuigingen!

Ik heb vanochtend men praktisch rijexamen gehad en het ging perfect! Geen enkele opmerking gehad!

Nu nog wachten op menen droomauto he...

Dak maar rap dien €-millions win ;)

HM

Remember? Het was Hij die mij aan een job hielp! Voor één keer heb ik hem -zeer uitzonderlijk- uitgeleend aan vriendin Val, om haar te steunen met haar rijexamen!

En guess what...?

Och nee, ik laat het Val gewoon zélf vertellen ;) Klikkie

Neen, 'k wil het niet hebben over Radio Donna, hun slogan of actie...
...Maar over die "semi-cute guy from nextdoor" in het gele T-shirt.

Grrrr... daar zou ik graag eens in bijten zie. ;-) :oops:

Hoe dan ook ik ben mega happy dat ik het gehaald heb. Morgen ochtend even langs het gemeente huis en dan volgende week het pasje ophalen :)

Geen nood, ik zou de bus wel naar huis nemen. Het eerste half uur geen bus naar huis. Dju. Ik belde Stijn. Of hij me even wou komen halen. Geen tijd. Mama dan? Nog minder. Shit. Na een vijftal pogingen kreeg ik Jo dan toch aan de lijn, met de vraag: "moet jij nog lang werken?" Nee, was het antwoord. Hoera, ik moest niet lang wachten op de luchthaven en ik zou misschien nog kunnen fitnessen! Het werd al snel 16u30. Geen Jo. 16u45. Nog steeds geen Jo. Om 17u belde ik hem op, hij: "het kan nog wel even duren". Merde! Toch beter die bus genomen dus. Vijf minuten later daagde hij dan toch op, maar het was al te laat.

Een simpel sommetje: geen sportbroek + nog niet alleen autostrade durven rijden + monsterfiles op de steenweg richting Leuven = geen fitness voor Lies op deze maandagavond.

Yup, je leest het goed. Nadat ik in oktober het 'groen licht' kreeg van mijn neuroloog om na twee jaar pauze weer met de auto rond te rijden (meer uitleg: rijbewijs en epilepsie), duurde het nog een tweetal maanden tot ik alleen achter het stuur durfde te kruipen. Ik rij nu al zeer gezwind rond, ik rij zonder problemen overal naartoe, alleen: ik doe enkel autostrades als er iemand bij me zit. Alleen de autostrade op is tot nu toe nog een grote uitdaging. Ik wéét dat ik het kan, ik wéét dat ik goed kan rijden, maar toch... Deze week zal het me lukken!

Of misschien toch maar volgende week...

Spijtig genoeg schrijf ik hier een beetje in verleden tijd. Het viel me eergisteren namelijk op dat ik me zonder ervan bewust te zijn een "L-rijder" aan het bekritiseren was. Daar waar ik vroeger "goed zo, zonder stilvallen" zei, zei ik nu "sneller dan 20km/uur is ook niet verboden hoor". Waarom het gebeurde, geen idee, maar het was wel de eerste keer. Treed ik nu toe tot het rijk der verbitterde autobestuurders? En dat net nu ik 2 jaar mijn rijbewijs heb (1 februari 2006). Ik zal er op letten de volgende keer.

Voor alle duidelijkheid: ik ben niet gelijk een Johnny in zijn gat gaan hangen. Zo heet is mijn auto (in bruikleen van de moeder des huizes voor alle duidelijkheid) nu ook weer niet. Ik heb hem gewoon tegen een gigantische snelheid voorbijgevlamd, luid toeterend en heb hem mijn middelvinger getoond.

Ok, dat laatste was een leugen, ik heb mijn braafjes aan de regels gehouden, zoals het hoort. :-)

Bron: http://www.lambiek.net/

Vandaag heb ik een TussenTijdseToets gedaan en het ging wel goed. Hier en daar wat foutjes maar die waren al bekend voordat hij ze ging vertellen. Daarnaast heb ik nu wel vrijstelling voor de bijzonder verichtingen gehaald, dus dat is positief en het geen waar ik voor ging vandaag! Dus dinsdag over een week nog even een stukje rijden zonder fouten dan is mijn rijbewijs binnen!

Op dit moment heb ik deel 1 van mijn rijbewijs binnen namelijk mijn theorie. Die heb ik vandaag gehaald met 2 foutjes van de 50 vragen. Ik heb de afgelopen week 4 cursussen gevolgd om dus de regels uit mijn koppie te leren. En met 2 foutjes is het mij dus toch gelukt. Ik hoop dat ik nu weer wat meer tijd ga vinden in het lezen van mijn feeds! (dus jullie websites).

Ik ben zo gelukkig!!

M'n ventje is ook blij met de algemene opruim: eindelijk is er plaats voor zijn kleren! Tot nu toe moest hij genoegen nemen met een laag kastje op wieltjes, nu zijn twee volledige schappen (of schabben?!) voor hem. Ons mama was ook trots, maar iets minder tevreden met de stapel kleren die in de was- of strijkmand belandde... Sommige bloesjes hadden 't daglicht al làng niet meer gezien. Deze keer zorg ik ervoor dat mijn kleerkast in deze staat blijft tot we verhuizen! Wanneer dat is, weten we nog steeds niet, maar 't komt in elk geval dichter en dichterbij. Stiekem hoop ik dat ik m'n 23ste verjaardag (26 mei) in ons gloednieuw appartementje kan vieren. Een erg haalbaar doel, volgens mij.

Volgende week is 't mijn ventje z'n beurt... Hij wordt 24 met Halloween! Hij heeft z'n geschenkje zelf uitgekozen, dus geen verrassingen dit jaar. 't Is een horloge van Hugo Boss geworden, exact dezelfde als op de foto. Niet goedkoop, maar na 5 jaar iets goedkopere cadeau's wegens studentenbudget, verdient hij een iets sjieker cadeau!

Verder: ben deze ochtend naar de dokter gegaan wegens zware verkoudheid. Op zich geen reden om naar de dokter te lopen, maar Isabelle (onze dokter) heeft me meermaals op m'n hart gedrukt om toch zéker niet ziek te gaan werken. Voor epilepsiepatiënten is dat toch altijd riskant. Zeker omdat mijn aanvallen uitgelokt worden door vermoeidheid. En zéker nu ik meer dan een jaar aanvalsvrij ben! Woop woop! :-)

Woensdag moet ik op controle bij mijn neuroloog en guess what... Vanaf dan mag ik weer rijden!!!!!! Yup, nu woensdag is DE dag waar ik al meer dan twee jaar naar uitkijk! Pas op, ik zal niet meteen weer achter het stuur kruipen hoor. Ik had amper ervaring twee jaar geleden, dus dat zal intussen niet verbeterd zijn (integendeel...). Al begin ik niet meer vanaf nul, m'n rijbewijs heb ik immers nog altijd én het technische gaat nog steeds vlot. Af en toe ben ik 's zondags gaan oefenen op de enorme Ikea-parking hier. En het voelt aan alsof ik nooit gestopt ben met rijden, dus da's hoopgevend. Enkel het inschatten van het verkeer zal nog een 'probleem' zijn. Maar echt, ik ben zo gelukkig dat het eindelijk zover is... Eindelijk geen beroep meer doen op het m'n ouders/lief/broer/... ! Eindelijk kan ik weer gaan en staan waar ik wil! Eindelijk moet ik geen rekening meer houden met de bus- en treinuren!

Ennn... er is al een auto voor me! Super als je ouders garagehouders zijn! Ik had al een auto, maar m'n broer rijdt er intussen al een half jaar mee rond, dus da's nu de zijne. 't Is weer een Clio, maar een blauwe deze keer (yup: zoals op de foto!). Een auto van 1998 (denk ik), maar nog in perfecte staat en héél goed onderhouden. En m'n ouders kennen de auto, omdat de eigenaar hier al jaren klant is. Perfect om mee te beginnen dus!

Maar bon: wegens die belangrijke controle op woensdag, wou m'n dokter geen enkel risico nemen, dus heeft ze me verplicht om véél uit te rusten, zodat ik tegen dan in topvorm ben! Vandaag, morgen en woensdag zit ik dus thuis, om op m'n gemakje uit te zieken...

Ik zou dat kunnen doen...

Na een lange niets-meer-van-gehoord- periode en een tweetal pogingen is het zover: uw nonkel heeft zijn rijbewijs! Van die eerste poging is er inderdaad geen blogpost (keibeschamend jom. In't kort: ik stond geparkeerd op den borduur. "Komt nog maar eens terug", zeetem.) , maar hey, sebiet een paar toeken als ik u nog hoor. Ja.

In ieder geval.

Mijn examinator (mevrouw de examinator? Examinatrice? Exterminator.) was wel een zaag, eigenlijk feitelijk. En een kwaaie. Ik was nog niet vertrokken, of ik kreeg al naar m'n voeten, iets over dat-de-hoofdgroeven-ook-1.6mm-moeten-zijn en dat-dat-wel-basiskennis-is-he en hoe-kunde-da-nu-ni-weten en, en, en SEG!

Het was de juffra-op-leeftijd Peeters trouwens, voor de trivia fans. Nogal, euh, corpulent, bruinharig en slechtgemanierd.

Ik dacht "how", dacht ik, ik dacht "kalm blijven, joene. Gezaag zijde gewoon van thuis, *ahah ahaha* </billenkletser>". Maar ik maak mezelf niets wijs, natuurlijk. Het eerste deel van de rit ging dus ook niet echt zo smooth als gepland. Gelukkig vergeet ik slechte dingen nogal snel, en weet ik wel dat het tweede deel van de rit mijn ass serieus gesaved heeft. Sewijle de juffra zat de zagen en te klagen, zoefde ik sierlijk in mijn - nuja, mijn, van de rijschool - auto Deurne door. Schoon stoppen voor voetgangers, vertragen bij straten van rechts, the works, weetwel.

Om een voormiddag kort te maken, kan ik jullie dus met vreugde meedelen dat ik nu in het bezit ben van een sexy roos papiertje, met een al even sexy bink op de foto - en onthoud in uw comment dat IK hier degene ben die flauwe grappen maakt.

Wie pik ik op?