schrijvers « WordPress.com Tag Feed

Isabel Allende - De som der dagen

stormlog — Tue, 30 Sep 2008 19:06:09 +0000

Eigenlijk een vervolg op 'Paula'; deel twee van haar memoires. Ergens in het boek spreekt ze zelf van memoires en dat zijn het ook. Het zijn herinneringen aan en overdenkingen bij de jaren na het overlijden van haar dochter Paula. Het gaat over de vele toestanden in haar bonte familie, haar clan, over haar persoonlijke ontwikkeling en af en toe ook over Allende als schrijfster.

Je leert haar kennen als kleurrijk, spiritueel, familieziek en dominant. Een aantal hoofdstukken zijn als afgeronde korte verhaaltjes te lezen. Dat is wel knap.

Het boek is redelijk luchtig geschreven met regelmatig gebruik van hyperbolen; geslaagde, grappige en soms minder geslaagde overdrijvingen.

Overigens schrijf ik dit voordat we het boek vrijdag bespreken tijdens de leesclub. Naderhand zal ik de collectieve bevindingen toevoegen over dit boek waar ik matig enthousiast van ben.

Het boek heeft me wel aan het denken gezet over de Privé-domein serie. Het zou daarin niet misstaan en ik vroeg me af of het dan bij de betere of de mindere zou horen. Dat is een eerlijker vergelijk dan het te vergelijken met romans.
Binnen de deeltjes die ik heb gelezen vond ik het beter dan Döblin, Neruda en Romein Verschoor. Brieven van Flaubert vond ik veel beter en met Pessoa valt het niet te vergelijken. Canetti vond ik ook beter; misschien vond ik dit een dezelfde mate onderhoudend als Singer en de Engelenplaque van van der Heijden. Natuurlijk haalde het het niet bij Volkov of Stravinski, maar dat is dan weer geen eerlijk vergelijk omdat ik die juist met een gretige muziekbelangstelling heb gelezen.

Haganumfestival 2008: een smeltkroes van woordkunsten

interniek — Sat, 13 Sep 2008 13:24:23 +0000

Op zaterdag 20 september opent Gymnasium Haganum voor de 7e maal haar deuren voor het Haganumfestival.
Het Haganumfestival stelt de overdracht van taal centraal. In meer dan dertig lokalen vinden optredens plaats van een boeiende smeltkroes aan professionele woordartiesten naast jong schooltalent. Verhalen, cabaret, muziek, poëzie en theater zijn kernwoorden binnen dit festival.

Dit jaar zijn er speciale gastoptredens van onder meer Tom Lanoye, die in 2007 een Gouden Ganzenveer won voor zijn oeuvre, Jan en Sanne Terlouw, Maarten Spanjer en Bas Haring. Op muzikaal gebied kunt u optredens verwachten van onder andere Robert-Jan Stips, Fuck the Writer, Haytham Safia en Grote Prijs winnares Leine. Een heel bijzonder optreden zal er zijn van Andy Willoughby en Bob Beagrie. Deze uit Middlesbrough afkomstige heren worden de meest dynamische dichters uit het noordoosten van Engeland genoemd. Speciaal voor het Haganumfestival zullen ze de twee winnaars van de Scholieren Poetry Slam van Middlesbrough meenemen.

Naast de gevestigde orde zullen er meer dan 120 scholieren van zo’n 20 scholen in en rond Den Haag nu talenten laten zien. In de aanloop van het Haganumfestival volgden zij masterclasses en workshops van verschillende disciplines. Professionele dichters, cabaretiers, zangers, debatleiders en theatermakers leerden hen de kneepjes van het vak.

Het Haganumfestival heeft zich dit jaar aangesloten bij de Internationale Dag van de Vrede. Het thema “Recht en Vrede” zal dan ook terug te vinden zijn in de programmering van het Haganumfestival.

Kaarten zijn in de voorverkoop te verkrijgen bij het Haags Uitburo en Paagman Den Haag. Op de avond zelf zijn ze ook aan de deur van het Gymnasium Haganum te koop.

Voor meer informatie en het volledige programma kunt u terecht op onze website: www.haganumfestival.nl

Solsjenitsyn overleden

stormlog — Sat, 30 Aug 2008 19:08:39 +0000

Een paar weken geleden is hij overleden; de man van de Goelag-archipel, de man waar de Russen toch niet zo van gediend waren, de man die een verstokte nationalist bleek te zijn, de man die redelijk onleesbare korte verhalen kon schrijven, de man die de nobelprijs voor de literatuur kreeg. De boeken die hij schreef staan strak in het gelid bij het kringloopcentrum en worden zelden gekocht.

Toch moet dat wel wat geweest zijn toen de Goelag uitkwam. Het eerste deel heb ik zo'n twintig jaar geleden gelezen en ik was er van onder de indruk. Ik herinner me nog wel een wonderlijke mengelmoes van eigen ervaringen en een soort documentair verslag. Tot mijn grote schrik kwam ik er pas zo'n zes jaar geleden achter dat er nog twee delen 'Goelag' waren. Ik heb ze wel maar niet de moed eraan te beginnen...
Later heb ik 'Het Kankerpaviljoen' gelezen, wat ik mooi vond. 'In de eerste cirkel' vond ik ook wel mooi, maar een beetje langdradig.

Solsjenitsyn kreeg in 1970 de Nobelprijs voor de literatuur wat sommigen nu mogelijk redelijk verwerpelijk zullen vinden. Hij kon wel schrijven en de 'Goelag' was wel wat. Toch lijkt Sjalamov het in deze tijd wat te winnen van de twee. Of zou dit overlijden aanleiding zijn voor herdrukken en een kleine opleving van de belangstelling? Als schrijver is hij dat naar mijn smaak toch wel waard...
Overigens viel mij op dat de belangstelling op internet enorm is. Ik voeg er nog maar een mooi voorbeeld aan toe.

kort verhaal

avondjeweg — Sun, 03 Aug 2008 17:00:44 +0000

Ernest Hemingway's kortste kort verhaal:

Te koop: babyschoentjes. Nooit gedragen.

AvondjeWeg's kortste kort verhaal:

Te koop: brilmontuur. Eigenaar blind. Nooit gedragen.

Aan de voet van de gletsjer

Andrew Tonneman — Sun, 27 Jul 2008 08:33:14 +0000

Het leek me beter de dominee een plezier te doen en ik begon het spul te kauwen en het uit nieuwsgierigheid in mijn mond te laten rollen. Ik vond de smaak een beetje vreemd, maar niet echt slecht. We kauwden beiden naar hartelust. Toen ik een stuk had doorgeslikt, had ik trek in een tweede stuk.

'Het is alkalisch', zei de eerwaarde Jon, maar ik kan niet garant staan voor de chemiekennis van de parochiedominee. Maar alleen aan de manier waarop hij haaienvlees at, kon iedereen duidelijk zien dat de eerwaarde Jon een goede dominee was.

Toen we een tijdje het haaienvlees hadden gekauwd, kwam ik op mijn onderwerp terug.

Gebi: 'Zoals gezegd, uw vrouw is teruggekomen, eerwaarde Jon. Nu zijn alle donderwolken verdwenen.'

De eerwaarde Jon: 'Ja, het is beslist een goed mens. En u bent een jonge vent. Wilt u die vrouw niet hebben?'

Gebi: 'Uw vrouw?'

De eerwaarde Jon: De Ua die gekomen is, is niet degene die is weggegaan. Want Ua kan in de eerste plaats niet weggaan en in de tweede plaats kan ze niet terugkomen. Ze komt niet terug, omdat ze niet is weggegaan. Ua is bij mij gebleven, zoals ik u de eerste keer zei toen we elkaar hier bij het schuurtje tegenkwamen. Ze is niet alleen uiterlijk bij mij gebleven, maar boven alles in mijzelf. Wie kan je moeder van je afnemen? Hoe kan een moeder van je weggaan? Ze is zelfs dichter bij je naarmate je ouder wordt en des te langer het geleden is dat ze stierf.'

Gebi: 'Zowel u, eerwaarde Jon, als de vrouw zelf heeft ieder afzonderlijk tegenover de gevolmachtigd van de bisschop de huwelijksband bevestigd. Ook als is de vrouw vijfendertig jaar weg geweest, dat verandert niets aan de zaak. Voor het christelijke geloof is dat niet zo'n lange tijd.'

De eerwaarde Jon: 'Er is geen andere Ua dan degene die altijd bij mij heeft gewoond en die nooit ook maar voor een moment bij mij is weggegaan. Ze staat dichter bij mij dan de bloem in het veld of het licht van de gletsjer, want ze is met mijn adem samengevloeid. Het enige wat blijft, is datgene wat het diepst in jezelf woont, ook al glijd je van het ene melkwegstelsel in het andere. Niets kan dat veranderen. En laten we nu ons haaienvlees opknabbelen.'

Gebi: 'Op grond van mijn instructies, eerwaarde Jon, en zonder dat de zaak mij aangaat, zou ik u nu persoonlijk het advies willen geven die vrouw te gaan begroeten en vandaag de vrieshuizen te laten voor wat ze zijn.'

De eerwaarde Jon Primus: 'De vrieshuizen gaan voor, dat is afgesproken.'

Gebi: 'Ik heb gehoord dat de vrieshuizen niet rendabel zijn. Wie heeft met wie iets afgesproken? Laat de doden hun doden begraven, al is het maar voor één dag.'

De eerwaarde Jon: 'Het hele leven berust op afspraken. Ik dacht dat u wist dat we het met elkaar eens moeten zijn of we zullen leven, anders komt er oorlog. Maar als we het met elkaar eens zijn dat we leven, dan geven we met plezier onze laatste cent voor de vrieshuizen. En dan doet het er niet meer toe of de vrieshuizen rendabel zijn en of de machines die erin staan lopen of stilstaan.'

Gebi: 'Ja, maar ik heb het over een mens, mijn beste eerwaarde Jon, over een ziel. Ik ben van mening dat de ziel voorrang heeft boven een vrieshuis.'

De eerwaarde Jon: 'Ik geloof dat vrieshuizen dichter bij God staan dan de ziel, maar dat is eigenlijk een kwestie van afspraken.'

Gebi: 'Wat heeft het voor zin vrieshuizen te repareren die nooit rendabel zijn en die door lolbroeken op kosten van de gemeenschap worden gerund?'

De eerwaarde Jon: 'Kiezen we partij voor de zaak van het aardse leven omdat het rendabel is?'

Gebi: 'Een beetje gezond verstand moet een mens toch hebben.'

De eerwaarde Jon: 'Het zijn niet alleen de vrieshuizen die van subsidies leven. Is niet alles naar de kloten, als het ware? Als niet elke tent meteen wegens schulden geliquideerd wordt, dan zullen we het over één ding eens moeten zijn: ongeacht wat het kost, ongeacht wat voor een vervloekte nonsens het is, afspraken moeten er zijn. Men moet het er bijvoorbeeld over eens zijn dat het geld ergens moet blijven; bij de rijken als er geen alternatief is, op de banken, op z'n minst bij de staat. En toch weet iedereen dat geld fundamenteel gezien een verzinsel is, een fictie.'

Gebi: 'Ik heb altijd gedacht dat de eerste stap is het erover eens zijn dat iets waar is en dan te proberen er in gemeenschap naar te leven.'

De eerwaarde Jon: 'Het is leuk te luisteren hoe de vogels tjilpen. Maar het zou allesbehalve leuk zijn als de vogels constant de waarheid tjilpen. Denkt u dat de gouden rand van de wolk die wij daar in de ionosfeer zien waar is? Maar wie niet bereid is voor die wolk te leven en te sterven, is van alle goede geesten verlaten.'

Gebi: 'Moet er dan alleen maar poëtische fantasie bestaan in plaats van rechtvaardigheid?'

De eerwaarde Jon: 'Het enige wat telt is het ergens over eens zijn. Anders wordt iedereen vermoord.'

Gebi: 'Waar moet men het over eens zijn?'

De eerwaarde Jon: 'Dat doet er niet toe. Over vrieshuizen bijvoorbeeld, hoe slecht ze ook mogen zijn. Als ik een kapot slot repareer, denkt u dan dat het een kleinood is of het slot van een of andere schatkist? Achter het laatste slot dat ik repareerde lagen een halve rog en drie pond roggemeel. Ik hoef het bedrijf niet te beschrijven dat zo'n slot bezit. Maar zolang je het aardse leven de moeite waard acht, repareer je zo'n slot met niet minder bevrediging dan het slot van de staatsbank, waarachter -- naar men denkt -- het goud ligt. Als dat oude, verroeste, simpele slot je niet bevalt dat een klungelaar in vroeger tijden voor een eenvoudige proviandkist heeft gemaakt, dan is er geen enkele basis om het slot van een grote bank te repareren. Als je alleen machines repareert voor vrieshuizen die rendabel zijn, dan ben je om je lot niet te benijden.'

Gebi: 'Wat u zegt, eerwaarde Jon, zou goede poëzie kunnen zijn, maar het heeft jammer genoeg weinig relevantie voor de aangelegenheid die ik bij u, van ambtswege, naar voren bracht.'

De eerwaarde Jon: 'Degene die niet in poëzie leeft, overleeft niet hier op aarde.'

Daarmee wikkelde de eerwaarde Jon Primus de rest van het haaienvlees weer in de krant en stak het in zijn zak en hij reikte mij als afscheid zijn grote, goede hand die voorheen op deze pagina's reeds vermeld werd. NB. Misschien laat mijn geheugen mij in de steek, maar Jodinus was al met zijn twaalftons vrachtwagen gearriveerd om de parochiedominee een lift over de bergketen te geven.

Uit: Aan de voet van de gletsjer, Halldór Laxness

Kunstenaars roepen op tot communautaire dialoog

aolblogt — Mon, 12 May 2008 09:01:44 +0000

Tientallen Belgische muzikanten, schrijvers, dansers en cineasten lanceren zaterdag in De Morgen een petitie voor culturele samenwerking over de taalgrens heen. Uit bezorgdheid om de "diepe malaise" die dit land in zijn greep heeft, zal de tweetalige vzw Kunst en Democratie de komende maanden de dialoog tussen de verschillende media en cultuurhuizen stimuleren, als behandeling voor "een diepgewortelde kwaal". Ondertekenaars zijn onder meer Luc en Jean-Pierre Dardenne, Axelle Red, Anne Teresa de Keersmaeker, Tom Lanoye en Willem Vermandere.

Copyright(c) Belga 2007 - 2008

Hoe word ik een rat? - Joep Schrijvers

lecram — Mon, 14 Apr 2008 18:22:53 +0000

Konkelen, streken uithalen en samenzweren zijn in een organisatie een alledaagse bezigheid. Wie spant met wie samen? Wie zijn er 'twee handen op één buik'? Wie manipuleert wie, waartoe en hoe? Mensen die vertrouwen op de formele verhoudingen, op het 'nette' spel, komen bedrogen uit. Beslissingen komen niet alleen tot stand door rationele afwegingen van voor- en tegenargumenten. Nee, het andere spel, het ondergrondse politieke machtsspel, is minstens even belangrijk.
In dit boek geeft de auteur inzicht in het politieke gedoe in bedrijven. Hij beschrijft op ironische en zeer toegankelijke wijze de meest voorkomende gore streken. Hij spoort de lezer aan om 'politieker' te worden. Welke belangen streven mensen na? Over welke machtsbronnen kun je eenvoudig beschikken? Wat is je eigen niveau van 'rattigheid'? Hoe vind je de psychologische zwakheden van je tegenstrevers? Hoe speel je hoog spel? Op dit soort praktische vragen gaat de auteur in deze negatieve deugdenleer uitvoerig in. Ook opponeert hij tegen de verbraving in organisaties. Veel medewerkers worden met managementtheorieën om de oren geslagen en aangespoord tot ontwikkeling, synergie, meesterschap en bezieling, terwijl hun ervaring daar haaks op staat: de ervaring van graaien, naaien en piepelen.
Hoe word ik een rat? is een uitzonderlijk boek, niet alleen door de stellingnamen, de anekdotes, het schaamteloze maar vooral ook door zijn stijl.
Dr. Joep P.M. Schrijvers werkt voor De Baak Management Centrum VNO-NCW. Hij put uit een twintigjarige praktijkervaring als adviseur-manager en wetenschapper op het gebied van organisatieverandering en leerprocessen in profit- en nonprofitorganisaties. Hij houdt zich bezig met kwaadaardige, irrationele en toevallige processen in organisaties. Hij schrijft essays en is spraakmakend columnist bij het HRD-Magazine.

Robert Vuijsje

mijnnieuwebestevriend — Fri, 07 Mar 2008 11:29:35 +0000

Donderdag 6 maart presenteerde Robert Vuijsje zijn eerste roman in een Braziliaans café nabij het Amsterdamse Leidseplein. Het boek, Alleen maar nette mensen, gaat over David, een Joodse jongen uit Oud Zuid met een voorliefde voor stevige donkere vrouwen. Deze voorliefde deelt Vuijsje met zijn hoofdpersoon, weten we bij MNBV toevallig. Wij waren aanwezig op zijn boekpresentatie, ontvingen zijn boek (waarover, in het geval we het goed vinden, later een recensie. Het is tenslotte een collega), en onderwierpen hem aan een diepte-interview.

MNBV: Hoe lang ben je met je roman bezig geweest?

Vuijsje: Twee of drie jaar.

MNBV: Bevat het autobiografische elementen?

Vuijsje: Ja, een paar.

MNBV: Waarom heb je zo'n hekel aan het milieu van je ouders?

Vuijsje: Het gaat na een paar jaar vervelen.

MNBV: Maar niet iedereen.

Vuijsje: Nee, niet iederen.

MNBV: Mensen denken dat je Marokkaan bent, zou dat iets met je manier van kleden te maken kunnen hebben?

Vuijsje: Nou, dat lijkt me niet.

MNBV: Je huwelijk met een Braziliaanse is kortgeleden gestrand. Lag dat aan de cultuurverschillen?

Vuijsje: Zou best kunnen.

MNBV: Je antwoorden zijn nogal kort. Moet je wat aan doen.

Vuijsje: Ja.

SvD

UPDATE: Wij lazen het boek. Het was een goed geschreven, vlot te lezen boek met veel nieuwe informatie over de multiculturele samenleving. Toch,kwamen wij tot de conclusie dat Alleen maar nette mensen het best kan worden gelezen door mannen, jongens, knapen, en vrouwen die zich niet alles persoonlijk aantrekken (daarvan lopen er niet veel rond op onze redactie). De donkere vrouwen waar de hoofdpersoon zo naar smacht zijn bepaald niet aardig. Ze hebben E of F cup, een geprononceerde bil (dit is jargon, men spreekt hier van één bil), en ze kunnen neuken als geen ander, maar hun conversatie beperkt zich tot geld, plastic nagels en haarextensies. Toch blijft de hoofdpersoon er achteraan lopen. Nederlanders behandelen allochtonen als dieren, vindt hij, maar hijzelf ziet vrouwen als dieren. Het maakt niet uit wat ze zeggen of wat voor werk ze doen, als ze er maar geil uitzien. Dit zou wel eens een reële voorstelling kunnen zijn van de manier waarop (veel) mannen naar vrouwen kijken, maar wij van MNBV sluiten daarvoor liever de ogen en blijven, tegen beter weten in, nog even geloven in het ideaal van de romantische liefde.

Tepelkwast en toetsenbord

mijnnieuwebestevriend — Mon, 03 Mar 2008 16:32:39 +0000

Wie houdt er niet van dubbeltjes die kwartjes worden? Diamanten schoenen of niet, zelf gelekte naaktfoto's of niet, wij zijn helemaal voor Oscar winnende ex-stripper Diablo Cody. En nu kwamen we iemand tegen die ons haar boek, Candy Girl, hartstochtelijk aanprees. We hebben het nog niet gelezen, slechts besteld, maar we vertrouwen de boodschapper en durven hem gewoon na te zeggen dat het een fantastisch grappig boek is. SvD

Zosjtsjenko

Andrew Tonneman — Thu, 17 Jan 2008 14:47:58 +0000

Het invullen van de naam 'Zosjtsjenko' bij een service als Google levert 493 hits op. Vergelijk dat aantal eens met, bijvoorbeeld, de zoekterm 'Mulish'. Die mag zich met bijna 60.000 resultaten rijk rekenen. Wat deze ijdele man zeker zal smaken.

Dit zijn, natuurlijk, wanverhoudingen. Elke verhouding is zoek.

Soms lijkt het dat een ieder die voor het digitale tijdperk is geboren, er niet meer toe doet. 'Voor zonsopgang', in 1978 door uitgeverij Van Oorschot gepubliceerd in de reeks Russische Miniaturen, en in mijn bezit, heeft niet eens een ISBN-nummer. Michail Zosjtsjenko lijkt wel een fossiel uit een verre pre-historie, een mamoet uit de bittere toendra van Siberië.

Toch is de goede man pas in 1958 overleden, nu 50 jaar geleden. En: zijn proza is nog modern -- zelfs actueel.

Overigens, de Russische kranten meldden het overlijden van de schrijver in een éénregelig bericht. Ook in de Sovjet-Unie was hij al begraven voordat hij onder de zoden lag. Dat had echter niets met nullen en éénen, bits, te maken. Zosjtsjenko, de satirische succes-schrijver, wiens boeken in de twintiger jaren in een oplage van meer dan een miljoen verschenen, werd in 1944 in de ban gedaan. Hij had het gewaagd de novelle 'Voor zonsopgang' te schrijven waarin hij consequent op zoek gaat naar de bron van zijn neurosen. In de heilstaat van proletariers bestaan die vanzelfsprekend niet, en zeker niet in tijden van oorlog. Psychiatrische inrichtingen dienden voor het opsluiten van dissidenten, als zij al niet de kampen Stalin om het leven waren gebracht.

Voor zonsondergang is een fascinerend boek. Zosjtsjenko, gewend om krikiek op het communistische bewind slinks te verpakken, gebruikt de theorie van de Russische coryfee Pavlov als leidraad bij zijn zelfonderzoek. Pavlov is wereldvermaard geworden met zijn hond: hij toonde aan dat leergedrag kan resulteren in een vooraf gedefineerde respons. Dat was de geboorte van de stimulus-respons theorie, die overal de belangstelling voor bewust gestuurd leren aanwakkerde. Dat was een duidelijke breuk met het verleden waarin de duistere machten van Das Id de dienst uitmaakten.

Pavlov's bevindingen hebben geleid tot een psychotherapeutische benadering, de gedragstherapie. Die wordt nog volop gebruikt, met name bij enkelvoudige neusosen -- denk daarbij aan fobieën.

Ogenschijnlijk laat Voor zonsondergang zich lezen als een tot in het uiterste doorgevoerde gedragtherapie, een therapie van en voor de schrijver zelf. Maar de hele teneur is Freudiaans. Zosjtjsenko legt zichzelf op de canapé en analyseert tot het bittere einde -- tot de verlossende catharsis.

Nescio

Andrew Tonneman — Sun, 13 Jan 2008 18:38:26 +0000

Door een stom toeval herinnerde ik me, vandaag in Zoetermeer, mijn bewondering voor de schrijver Nescio. Ontstaan op de HBS waar de ontwortelde leraar Nederlans zich een warm pleitbezorger toonde van de literatuur van de straat: Willem Elsschot, C.C.S. Crone en ook Nescio.

Arrie van Berkel was niet alleen leraar -- nee, hij was de verbeelding van een generatie die definitief brak met het verleden. Na zijn scheiding, die openlijk in de klas besproken werd, neukte hij elke meid die voorhanden was. Ook dat werd breed uitgemeten. En Arrie zat in het weekeinde altijd in de kroeg, in 'Onder de Drie Linden', waar hij op gelijke voet met zijn door-de-weekse leerlingen het leven, de cultuur en de jazz-muziek besprak.

Voor ons, uit het lood geslagen pubers, was het van groot belang met Arrie geafficheerd te worden. In elk geval voor mij, en ik ontleende daar een zekere status aan. Slaafse navolging van helden was één van de manieren waarop ik mijn wankele identiteit vorm gaf.

Wat de leraar las, las ik ook. Wat de leraar goed vond, vond ik ook goed.

Dat is allemaal bijna veertig jaar geleden. Geen flauw idee wat er van Arrie van Berkel is geworden. Misschien heeft hij zich, zoals de zo door hem bewonderde Nescio, uiteindelijk geschikt in het leven van een burgerman. De idealen vergaan, over blijft het harde, liefdeloze bestaan van sex onder de douche. Ook Arrie wordt eens oud.

Denkend aan Nescio besloot ik zijn weinige boeken van zolder te halen en me weer onder te dompelen in de weemoed van de ondergaande zon aan Het IJ, met de kerktoren van Durgerdam op de achtergrond. Ik koos in eerste instantie voor de intieme verhalenbundel 'Boven het Dal' dat mij op de een of andere vreemde manier altijd meer heeft aangesproken dan zijn vermaarde vierluik 'De Uitvreter, Titaantjes, Dichtertje, Mene Tekel'.

Gek, zelfs het olifantje op de achterkant van het boek is me lief. En zo vertrouwd. Over dit boek wilde ik eens een film maken -- lang geleden toen ik de ambitie had naar de Filmacademie in Amsterdam te gaan.

Ja, de stad van Nescio. En ook niet. Veel wat Nescio beschrijft gaat over de onherroepelijkheid van de mokerslagen van het leven. Het uitgebluste, o zo fatsoenlijke bestaan vinden we in de stad, in keurige kantoorbanen, in huizen met sanseviëra's voor de ramen, in uitgebluste huwelijken. Het pure, onbedorvene zit in de jeugd, de artiest, schilder, bohemiën en de natuur die schilder Bavink, uit Titaantjes, talloze malen tevergeefs probeert in haar essentie op het doek te vangen.

Het eerste, korte verhaal in Boven het Dal is nu, na al die jaren, verpletterend:

HET DAL DER PLICHTEN

Ik zit op de berg en kijk in het dal der plichten. Dat is dor, er is geen water, het dal is zonder bloemen en bomen. Er lopen veel mensen door elkaar. De meesten zijn wanstaltig en verwelkt en kijken voortdurend naar de grond. Enkelen kijken nu en dan op en dan schreeuwen zij. Na enige tijd sterven zij allen, toch zie ik niet dat hun aantal mindert, het dal ziet er steeds eender uit. Verdienen zij beter?

Ik rek mij uit en kijk op langs mijn armen naar de blauwe lucht.

Ik sta in het dal op een pleintje van zwarte sintels, bij een kleine stapel afbraakplanken en een onbruikbare wasketel. En ik kijk en zie mezelf zitten, daar boven, en ik jank als een hond in de nacht.

Hollywood schrijvers staken

elpiedro — Sun, 09 Dec 2007 12:46:59 +0000

De staking in Hollywood is een feit. De vakbond van scriptschrijvers heeft gisteren voor een onbepaalde tijd een staking afgekondigd. De staking is begonnen op 5 november 2007

Aanleiding voor de staking is - hoe kan het ook anders - geld. Schrijvers en producenten in Hollywood liggen al lange tijd met elkaar in de clinch over de salarissen.

De vakbond en werkgevers kunnen het maar niet eens worden over de nieuwe salarissen. Zo willen schrijvers voortaan ook meer betaald krijgen als een productie op dvd, internet of mobiele telefoon uitkomt.

Een langdurige staking in de Amerikaanse film- en tv-industrie kan tot een grote crisis leiden. De vorige staking van scenaristen vond plaats in 1988 en duurde 22 weken. Dat kostte de industrie destijds ongeveer 500 miljoen dollar.

Alle primetime en daytime series gaan hieronder lijden. Dus inderdaad niet alleen de late night shows (lettermen etc.) 90% van alle series zullen dit jaar stoppen bij aflevering 10,11,12 of 13. Ligt er maar net aan hoe ver ze met de opnames zijn. Dit geldt voor Heroes, Desperate Housewives, House, Grey's Anatomy noem maar op.

Tenzij de stakers snel tot een akkoord komen met de studios. Hoe langer de staking gaat duren hoe slechter het eruit gaat zien.

De kans dat Lost wordt uitgezonden wordt steeds kleiner. ABC wacht misschien met de 8 opgenomen afleveringen tot 2009! Ook op 24, ga je nog lang mogen wachten. Aangezien Kiefer Sutherland, die Jack Bauer in 24 speelt op het moment in de gevangenis zit.

Hier nog een informatief filmpje over de staking:

Ik geef de schrijvers volledig gelijk, maar het is alleen het verkeerde moment! Hieronder een overzicht wat er met een bepaalde serie gaat/zal gebeuren. Bron: tvguide.com

30 Rock: Ten episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are two left.

Aliens in America: Seventeen episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are eight left.

Back to You: Nine episodes will be produced. Seven episodes have aired, so there are two left.

The Big Bang Theory: Eight episodes were produced. Eight episodes have aired, so there are zero left.

Bionic Woman: Eight episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there is zero left.

Bones: Twelve episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are three left.

Boston Legal: Fourteen episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are six left.

Brothers & Sisters: Twelve episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are three left.

Carpoolers: Thirteen episodes will be produced. Six episodes have aired, so there are seven left.

Cavemen: Thirteen episodes will be produced. Six episodes have aired, so there are seven left.

Chuck: Thirteen episodes will be produced. Eleven episodes have aired, so there are two left.

Criminal Minds: Roughly twelve episodes will be produced. Eleven episodes have aired, so there is roughly one left.

CSI: Eleven episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are two left.

CSI: NY: Fourteen episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are four left.

Desperate Housewives: Ten episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there is one left.

Dirty Sexy Money: Thirteen episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are three left.

ER: Thirteen episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are four left.

Friday Night Lights: Fifteen episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are seven left.

Gossip Girl: Thirteen episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are three left.

Greek: Eight new episodes will be produced. None have aired yet, so there are eight left.

Grey's Anatomy: Eleven episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there is one left.

Heroes: Eleven episodes will be produced. Eleven episodes have aired, so there is zero left.

House: Twelve episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there are three left.

How I Met Your Mother: Eleven episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there is one left.

Jericho: Seven episodes will be produced. None have aired yet, so there are seven episodes left.

Las Vegas: Nineteen episodes will be produced. Ten have aired, so there are nine left.

Law & Order: SVU: Fourteen episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are four left.

Life is Wild: Twelve episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are four left.

Lost: Eight episodes will be produced. None have aired yet, so there are eight episodes left.

Medium: Nine episodes will be produced. None have aired yet, so there are nine episodes left.

Men in Trees: Nineteen episodes will be produced. Seven episodes have aired, so there are 12 left.

My Name is Earl: Thirteen episodes will be produced (that includes two one-hour eps, which count double). Twelve episodes have aired, so there is one left.

The New Adventures of Old Christine: Eight episodes have been produced. No episodes have aired, so there are eight left.

Numbers: Twelve episodes will be produced. Nine have aired, so there are three left.

The Office: Twelve half-hour episodes will be produced. Twelve half-hour episodes have aired, so there are zero half-hour episodes left.

One Tree Hill: Twelve episodes will be produced. None have aired yet, so there are twelve episodes left.

Prison Break: Thirteen episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are five left. (On hiatus 'til Jan. 14)

Private Practice: Ten episodes will be produced. Nine episodes have aired, so there is one left.

Pushing Daisies: Nine episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there is one left.

Reaper: Twelve episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are two left.

Samantha Who?: Twelve episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are four left.

Scrubs: Eleven episodes will be produced. Six episodes have aired, so there are five left.

Shark: Eleven episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there is one left.

The Shield: All 13 season-seven episodes will be completed. None have aired (the final season gets underway in '08), so there are 13 left.

Smallville: Fifteen episodes will be produced. Eight episodes have aired, so there are seven left.

Supernatural: Ten to 12 episodes will be produced. Seven episodes have aired, so there are three to five left.

Ugly Betty: Thirteen episodes will be produced. Ten episodes have aired, so there are three left.

Op 16 november verscheen dit artikel op www.deadlinehollywooddaily.com.

Is this the best surprise announcement ever since the strike started?!

The date they return to the bargaining table is November 26th. I picked up rumors about this breakthrough about two hours ago, and I've just confirmed it from a WGA source. Now the Writers Guild of America has just issued a statement: "Leaders from the WGA and the AMPTP have mutually agreed to resume formal negotiations on November 26. No other details or press statements will be issued." The exact same statement was issued moments later by the Alliance Of Motion Picture And Television Producers, whose president Nick Counter earlier this week quietly dropped a demand that his side wouldn't go back into negotiations until the writers strike was stopped or at least suspended for a few days while talks proceeded. But tonight's statements from both sides indicate the strike continues.

Shortly after tonight's announcement, WGA president Patric Verrone emailed WGA members calling the breakthrough "a direct result of the hours you have spent on the picket lines, the days you've spent educating friends and colleagues, the boundless energy you've put into engaging with not only the Hollywood talent community, but people all over the country and the world."

He also claimed "a powerful strike means a short strike..."

Verrone added, "We have proven that bad news won't slow us down. It is equally important that we now prove that good news won't slow us down, either. We must remember that returning to the bargaining table is only a start. Our work is not done until we achieve a good contract and that is by no means assured. Accordingly, what we achieve in negotiations will be a direct result of how successfully we can keep up our determination and resolve."

Dit is goed nieuws, dat ze terug aan onderhandelen!

UPDATE: 10 December 2007

De onderhandelingen zijn weer afgesprongen en met nog amper twee weken voor de kerstvakantie , wordt het heel moeilijk om nog voor Nieuwjaar een akkoord te krijgen.
En als met Nieuwjaar de staking nog steeds loopt betekend dit voor vele series een onverwacht einde.
Ten eerste duurt het vijf tot zes weken voor een serie om terug op te starten. Dit geldt vooral voor de moeilijkere serie qua productie . Zoals bijvoorbeeld Lost. Hoofd opnames gebeuren op Hawaï. De acteurs zitten nu al enige tijd in Amerika , samen met het personeel. Alles zo regelen dat iedereen terug is voor zijn afleveringen neemt die vijf tot zes weken in.
Comedy's of serie met een vast decor en setting kunnen die tijd terugdringen naar een week of drie en minder zelfs.
Maar begin januari gedaan betekend voor vele pas half februari op tv terug. Met dan veertien weken tot einde mei wordt het krap om dan het normale seizoen einde te halen. Zeker te meer de zenders nu volop alternatieve programma's op de buis gaan zetten die ook zullen blijven doorlopen ondanks dat de staking misschien dan zal zijn gestopt.
Maar elke week dat de staking vanaf januari langer duurt vermindert het aantal mogelijke werk weken nog resterend.
En dan gaan er besluiten volgen in de zin van halve seizoenen, 11 of 13 afleveringen in plaats van 22 of 24 ,gereduceerde seizoenen 16,18 of 20 afleveringen in plaats van 22 , of complete seizoenen die lopen tot in de normaal serie loze zomer. Het is allemaal mogelijk en het zal bekeken worden voor elke serie apart wat de beste keuze is.

Ierse Literatuur

V. — Fri, 30 Nov 2007 11:27:37 +0000

Tussen François en Paul de Ier en mijzelf kwam gisteravond een gesprek op gang dat leidde naar Ierse schrijvers. Hoewel we het erover eens waren dat Ierland zeer gerenommeerde schrijvers had afgeleverd slaagden we er niet in een referentiële lijst af te leveren. Onder invloed van de drank die ons geheugen reeds had aangetast bleven we steken op een drietal.

We zullen deze lijst nu even opdaten

Hoe zit het nu met de Ierse literatuur?

zijn Ierse auteurs van vroeger en nu die over de hele wereld beroemd zijn. Het literaire leven is overal voelbaar in Ierland, van de pubs tot afgelegen oorden die enkele van de grootste schrijvers inspireerden. Het Bloomsday Festival (ter ere van het werk van Joyce) en de Listowel Writers Week zijn slechts twee voorbeelden van de literaire topevenementen die in het hele land worden gehouden.

Toen we eindelijk Ierland hadden verlaten passeerden nog enkele potentaten de revue zoals daar zijn :

Herman Brusselmans

Michel Houellebecq

Dimitri Verhulst

Van den Herman heb ik veel gelezen, van Houellebecq twee boeken maar ik moest tot mijn schande toegeven dat ik van Dimitri Verhulst nog geen boek had vastgehad.En ik ga nu dus beginnen aan De Helaasheid der Dingen.

Voila, zoals ge ziet hingen we wel aan den toog ons vol te kappen maar het moet niet altijd zatte zever zijn hé...