4 u.: Klaar om te vertrekken hoewel het nog pikkedonker is maar aangenaam qua temperatuur.

6 u.: Rechtsomkeer. Eén tank heeft een lekkende olietank en heeft een kilometerslang spoor getrokken. Gedaan met het feestje.

7 u.: Terug in het kamp spek met eieren eten met de collega's en daarna ons beetje materiaal doorsturen.

9 u.: Ik op het bovenste stapelbed met een boek (gelukkig leende Tiekenei me er een paar) en mijn iPod. Collega Corry aan het tikken.

10 u.: Corry naar een interview waarbij ik niets kan doen want we hebben foto's van tijdens de patrouille nodig. Ik klauter naar beneden om mijn mail te checken, inclusief spam.

11.30 u.: Ben het surfen beu en ik ga dan maar wat liggen.

12 u.: Corry komt terug en we besluiten een beetje te slapen. Het was deze morgen pas 3 u. als we opstonden.

13 u.: Corry vertrekt naar een interview, ik blijf nog even liggen.

13.30 u.: Ik ga een wandelingetje maken. Ik kom de jongens van het peloton tegen en ik vraag hen of ze zin hebben om te poseren met hun lievelingsspullen. Ze beloven nog wat vrienden op te trommelen als ik om milkshakes ga. Ik vertrek.

15.15 u.: De milkshakes zijn op en de foto's gemaakt. Gekke bende! Eentje koos zelfs zijn ventilator.

16 u.: Ik kom terug op onze kamer na een wandeling over het kamp. Veel te warm. Corry heeft net haar mail gecheckt dus ik kijk ook nog maar es en gooi ik een paar USB-sticks met foto's vol voor de soldaten. Corry gaat nog wat slapen. Ik begin aan een ideetje voor een T-shirt.

18 u.: We besluiten te gaan eten. Uit verveling, of wat had u gedacht? Collega Alain gaat mee. We kiezen de Indonesische schotel met gebakken rijst en pindasaus. En blijven nog even zitten om de invalshoek van de artikels te bespreken.

19.45 u.: De PIO (Press Information Officer) komt ons een goeie nacht wensen en deelt mee dat hij ons morgen om 3.45 u. komt halen. Alsof we dat nog niet wisten.

20.45 u.: Corry vertrekt naar de Echos, de cafetaria hier, om een thee te drinken want alle frisdrank en water is ze grondig beu. Ik blijf nog wat rondsurfen en steek mijn muziek weer in mijn oren.

21.30 u.: Ik overweeg om in mijn bed te kruipen. Slapen zal ik nog niet, hoewel ik mij moe voel, maar ik kan toch proberen. Misschien nog even de schetsboek erbij om nog een ideetje uit te werken.

Hopelijk wordt het morgen spannender...

Bollywood starlet Tania Zaetta

accused of sex with soldiers in

Afghanistan

Too bad she didn't visit Herat. lol

De elektronische kaarten worden door TNT Post kosteloos op papier afgedrukt en verzonden. Van Middelkoop hoopt dat velen zijn voorbeeld volgen. “Juist tijdens de kerstdagen is het voor onze militairen van belang te merken dat Nederland achter hen staat. We mogen trots zijn op onze mannen en vrouwen in Afghanistan.”

De kerstgroet is een gezamenlijke actie van TNT Post en dagblad De Telegraaf, dat deze week extra aandacht besteedt aan de Nederlandse militairen.

Zelf een kerstkaart versturen kan via www.kaartnaaruruzgan.nl

PS: Naast de voorpagina van De Telegraaf rond kerst, is er zaterdag 22 december een indrukwekkende documentaire van ex-journaallezer en verslaggever Gijs Wanders te zien. De documentaire ‘Timo en de kinderen van Tarin Kowt’ wordt op 22 december uitgezonden door EenVandaag omstreeks 18.30 uur.

De Operatie Spin Ghar, die afgelopen donderdag in het Zuid-Afghaanse Uruzgan is begonnen, loopt volgens verwachting. Met deze operatie wil ISAF de veiligheid en ontwikkeling in het gebied tussen Tarin Kowt en Chora vergroten.

Tijdens de eerste fase van Spin Ghar zijn meerdere wapenopslagplaatsen gevonden, met onder meer mortieren, munitie, 107mm raketten, Improvised Explosive Devices (IED’s) en toebehoren. Bij de uitvoering van diverse operaties stuiten de militairen op weerstand van de Taliban, maar niet op grote schaal. Volgens berichten van de plaatselijke bevolking verlaten Talibanstrijders, verstopt onder burka’s, het gebied.

Operatie Spin Ghar wordt uitgevoerd onder leiding van Task Force Uruzgan, in samenspraak met gouverneur Hamdam van Uruzgan. Door ook al voorafgaand aan de inzet met hem te spreken had dit, volgens Hamdam, het gewenste effect. De bevolking kon door tijdige waarschuwingen, in gebieden waar de gevechten zijn, wegtrekken en een veiliger heenkomen zoeken bij familie, of volgens het Afghaanse gewoonterecht Pashtunwali, bij vrienden en bekenden.

Tijdens een zogenoemde Ulema, een vergadering van stamoudsten uit het Deh Rasan gebied, heeft Hamdam afgelopen vrijdag de situatie besproken. Daar gaf men aan content te zijn met de eerste uitkomsten die hebben geleid tot een toename van de rust en tevredenheid in het Chora district. In een shura onder leiding van het districthoofd liet men zich positief uit over de bescherming van de bevolking door ISAF-eenheden. In de Chora vallei zijn militairen inmiddels begonnen met de constructie van nieuwe checkpoints op andere locaties zodat de Afghaanse politie beter overzicht heeft bij het beschermen van de vallei.

De operatie verloopt volgens plan. De samenwerking tussen het Afghaanse leger, de Nederlandse Battlegroup, het Provinciaal Reconstructie Team, een kleine Canadese eenheid en de Britse reserve eenheid van RC-South heeft er toe geleid dat de tot nu toe gestelde doelen zijn behaald.

Aan Nederlandse zijde zijn er geen gewonden. Over militairen van andere nationaliteiten die aan de ISAF-operatie deelnemen worden in dit stadium van de operatie geen mededelingen gedaan.

(ministerie van Defensie, 28 oktober 2007)

Over mooie verhalen gesproken. Schrijver Arnon Grunberg loopt hier rond om voor de NRC een aantal columns over het 'leven onder soldaten' te schrijven. Dit heeft hij vorig jaar ookal eens gedaan en zijn boekje met eerder genoemde titel is echt een aanrader. Zijn manier van omgang met militairen is aangenaam. Natuurlijk verzamelt hij leuke, interessante soms ook kritische quotes maar niet met de bedoeling er een messcherp nieuwsartikel van te maken. Zijn stukjes geven het gevoel goed weer hoe het hier is en waar een militair over denkt en wat je hier mee maakt doordat hij al op verschillende plaatsen buiten de poort is wezen kijken.

Zelf ben ik ook al flink aan het schrijven en verschijnt er binnenkort het een en ander. Naast mijn lunch met een Afghaanse generaal ben ik inmiddels ookal bij de nieuwe gouverneur op visite geweest en heb ik er de Amerikaanse ambassadeur gesproken. Erg interessant allemaal. Voor de mensen die afvragen waar een luch hier uit bestaat: rijst, veel rijst, met vlees, frietjes en een pannekoekje met in mijn geval druiven toe. Kortom niets mis mee en ik heb er nog geen hinder van ondervonden. Mijn eerste tripjes zijn dus goed bevallen.

"For the times, they are a changing", dichtte en zong Bob Dylan eind zestiger jaren van de vorige eeuw. Het verderfelijke tijdperk van vrije seks, lang haar en goede moed. Weg met de zinloze oorlog in Vietnam en zijn napalmbommen op kinderen en weg vooral met de zinloze hebberigheid en inhaligheid. Weg van de tijden waarin alles om geld draaide.

De laatste jaren hebben we meer met Frans Bauer die vraagt of we even tijd voor hem hebben want iedereen heeft het druk, druk, druk ...om zijn of haar carrière na te jagen. Vanwege het geld natuurlijk. Ondertussen zitten we tot aan onze nek in twee zinloze oorlogen, Irak en Afghanistan. Tesamen vormen ze een onbegrepen moeras waarin we steeds verder wegzakken. En dan te denken dat ik eind zestiger jaren nog heel vriendelijk met Afghaanse wietboertjes in de buurt van Tarin Kowt om kon gaan.

Vaak heb ik het gevoel dat de tijden wel veranderen maar wij niet. De tijd heeft ons al lang ingehaald en dendert voort terwijl wij als mens in onze ontwikkeling stil zijn blijven staan. Het geloof in geweld is gebleven, de gedachte dat je de hele wereld naar je hand kunt zetten, beheerst ons nog steeds. Dat is ook logisch voor een volk dat eeuwenlang gewend is geweest dat "de wilden" precies deden wat we zeiden.

Ja zeker, "de wilden" dat is in negentiende eeuwse literatuur een uitdrukking die van toepassing is op alle inwoners van Afrika ten zijden van Egypte en Marokko, op Noord- en Zuidamerika voor zover het gaat om mensen van niet-Europese afkomst, op de inwoners van de onbeduidende eilandjes van de Stille Oceaan, Nieuw-Guinea, Australië en Nieuw-Zeeland, India en op een deel van de bewoners van Centraal Azië. Daarmee houdt het dan wel op want de uitdrukking "de wilden" is nooit toegepast op Indonesiërs, Chinezen, Japanners. Nee, daar kregen we een brok in de keel want die mensen bleken een cultuur te hebben opgebouwd. Dat was schrikken!

Het sloeg ook niet op de Arabieren die zo goed waren geweest ons technisch en cultureel erfgoed voor ons te bewaren en te verrijken totdat we het spul weer kwamen ophalen. Tegenwoordig gebruiken sommigen het woord "wilden" wel het liefst voor Arabieren of volkeren die ze daarvan niet kunnen onderscheiden zoals de Afghanen. En dat allemaal vanwege de Islam.

Natuurlijk, de tijden veranderen. Er zijn computers gekomen, massavernieitigingswapens, een terreinwagen voor iedereen en een heel nieuwe indeling van beschaafde volkeren en wilden. Een nieuwe indeling maar nog steeds een indeling. Dat was nu precies hetgene waartegen de liedjes van Bob Dylan waren gericht: het onderscheid en vooral het denken in termen van "wij" en "zij". Daarom putten we daar geloof, hoop en liefde uit die inmiddels alle drie zijn begraven onder het stof dat de veranderde tijd heeft doen opwaaien met aanslagen en oorlog.

Vanmorgen was de meest volkse krant van Nederland uitgerust met een katern over de stand van zaken rond de emancipatie, het verdwijnen van onderscheid. De bijgeplaatste foto's wekten bij mij een gevoel van misselijkheid op. Ze drukten niet de verdwijning van onderscheid maar van verschillen uit. Daarin ligt het gezichtsbedrog, lijkt mij. We heffen de verschillen op en zeggen dat het onderscheid is verdwenen. Precies het omgekeerde zou moeten gebeuren, naar mijn idee. Ik zou willen dat het onderscheid verdween terwijl we meer pracht en glans zouden moeten geven aan de verschillen.

Nadat ik me een tijdlang aan het katern had zitten vergapen, ging ik uit met de hond en daarbij passeerde ik drie mannen die druk aan het riool werkten. Eén van hen sprak de anderen toe: "De tijden veranderen". Geen idee waarom hij dat zei maar het klonk zo'n beetje filosofisch. Toch kwam het anders over dan die zinnen van Bob Dylan. Het geloof kon de man bij het riool me niet geven. Vooral niet toen ik zag hoe hij onaangedaan een benzinemotor startte en deze zichtbaar nodeloos een half uur door liet draaien. We veranderen nooit en de tijd gaat verder.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.bloggen.be

www.sampol.be

www.muiswerk.nl

www.gummbah.nl

We bedriegen en liegen er wat op los. In naam van de westerse "waarden en normen" en van de commercie mag alles. Om met het laatste te beginnen. Vanmorgen moest ik tien minuten in een winkelcentrum zijn waar je 10 eurocent betaalt voor 17 minuten parkeren. Al gauw bleek mij dat er een addertje onder het gras zat want je moest minimaal 30 eurocent in de automaat gooien. Genaaid dus! Na tien minuten kwam ik naar buiten en ik had betaald voor bijna een uur. Tja, voor de onthaasting zou het goed kunnen zijn want ik had dus nog veertig minuten over voor een kop koffie, waarvoor ik dan natuurlijk ook weer had moeten betalen. Ik had ook de nabijzijnde bibliotheek binnen kunnen lopen om te niksen. Hoe dan ook, ik zou bedrogen uitgekomen zijn.

Terwijl onze premier `waarden en normen` (steevast in de verkeerde volgorde dus dat zet ik hierbij maar even recht) `op de agenda heeft gezet`, ziet hij er geen been in ons dagelijks te bedriegen. Zijn permanente verhaal dat wij de Afghanen komen helpen is een leugen van de bovenste plank die levens en heel veel geld kost. Nu ken ik de Afghanen wat beter dan Balkenende en mijn kennis van dit `volk` werd nog weer eens ondersteund door een bericht in de krant. President Karzai van Afghanistan stuurt alleen extra troepen naar crisisgebieden als de plaatselijke gouverneur een stamgenoot van hem is. Dat is ook logisch.

In mijn meest optimistische momenten ben ik bereid te geloven dat de president streeft naar een veilig en rustig land. Maar hoe zit het dan op zijn verjaardasgsfeestje? Stel dat hij een gouverneur helpt die niet tot de stam behoort. Op zijn feestje wordt hij meteen aangevallen met vragen `ga je die gekken van tien dorpen verderop helpen? Laat die lui elkaar afmaken. Des te eerder zijn wij de baas.` Daar ga je met je mooie ideeën. 

Heus, ik ken het land, en Afghanistan zonder koning is geen land maar een bundel regio´s die volledig lak aan elkaar hebben behalve als het om de handel in drugs gaat. Volgens onze premier zijn wij daar om die mensen te helpen. Wij moeten de plaatselijke bevolking voor ons innemen. Dat is echt helemaal lachwekkend. Ik zal even een verhaaltje van voor mijn tijd vertellen.

Toen de Duitse troepen op 19 mei 1940 ons land binnenvielen, waren de Duitse soldaten en officieren gelijmd met de prachtigste verhalen. Zij zouden Nederland uit de klauwen van Joden en Britten redden. Nederlanders vormden een Germaans broedervolk en wat was er mooier dan samen met hen één groot Germaans rijk te vormen.? Om de mogelijkheden daartoe open te houden, moesten de Duitse soldaten zich keurig gedragen in ons land. Behalve dat bombardementje op Rotterdanm, hebben ze dat ook gedaan.

 Ze zeiden netjes goedenmorgen en goedenmiddag, betaalden de chocoladerepen, roomboter en koffie die zij bij tonnen inkochten en lieten de dames altijd voorgaan. Schurk der schurken Seyss Inquart zag de Nederlanders als raszuivere aanvulling op het Duitse volk. Hij was ervan overtuigd dat wij ons gelukkig zouden voelen in het komende Duizendjarige Rijk. Ja, de Duitse soldaten probeerden de bevolking voor zich te winnen.

De één deed vriendelijk en aardig, de ander wat minder tegen de indringer en sommigen verzetten zich. Tegen het verzet trad de bezetter hard op en zie...het verzet groeide tegen de verdrukking in. Maar wij zijn toch geen nazi´s?  Nee, maar we proberen wel onze overtuiging en levensvisie op te leggen aan een volk dat daar geen behoefte aan heeft. Even overdrachtelijk denken dus, svp!

In Afghanistan doen de dorpelingen heel vriendelijk tegen onze soldaten maar daar hebben zij een goede reden voor. Ze vinden ons niet echt aardig maar we zijn met ons wapentuig ter plekke wel de baas. Daar moet je je voor indekken. Ondertussen groeit het verzet want voor elke 100 gedode `Taliban` komen er vijfhonderd in de plaats. Tijdens onze pogingen om Afghanen voor ons in te nemen, schieten we andere Afghanen dood. In de ogen van de dorpelingen zijn we dus niets beter dan de Taliban. 

Lang genoeg heb ik in Afghanistan vertoefd om te weten waar het om draait en het draait altijd om de vraag wie de baas is. Voor het oog zullen ze onze vrienden worden en onze goede gaven zullen ze met graagte aanvaarden maar uiteindelijk zijn de Taliban belangrijker. Als wij vertrokken zijn, wonen er nog steeds Taliban in het land en je hoeft je nauwelijks af te vragen met wie de Afghaanse boeren dus het meeste rekening houden.

`Wij gaan die mensen helpen` zoals de Nazi´s ons kwamen helpen op weg naar een prachtige Germaanse heilstaat. Het gaat er niet om wat het ideaal is maar in welke mate je er in gelooft. Wie denkt dat zijn eigen toekomstbeelden het heil van de hele mensheid zullen inhouden, stapt als een pantserwagen op rupsbanden heen over verschillen in godsdienst, traditie, familieverband, vijandschappen en goede betrekkingen, afhankelijkheden en persoonlijke belangen.

Nu weet ik wel dat christenen nog wel eens de gedachte hebben dat hun Heiland het geluk voor de hele wereld betekent. Misschien is dat waar en misschien hebben ze gelijk. Ze zullen niet gelijk krijgen.  Nu weet ik wel dat onze atheìsten denken dat hun materialistische wereldbeeld voor de hele menseheid het grootste geluk zal brengen. Misschien is dat waar en misschien hebben ze gelijk maar ze zullen niet gelijk krijgen.

De conclusie kan alleen maar zijn dat onze van gereformeerden huize zijnde premier en vice-premiers op grond van naieveteit zich laten leiden tot de verkondiging van leugens. Dat wij ooit de Afghanen voor ons kunnen innemen en kunnen helpen is het grootste massabedrog van de laatste vijftig jaar. Alleen de wat simplistische militairen in Afghanistan geloven er hopelijk nog in. Helaas zijn ook zij bedrogen door regeerders die waarden en normen prediken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.forum.funx.nl

www.frontpage.fok.nl

www.oruzgan.web-log.nl

www.forum.politics.be

www. 

Gisteravond zag ik een klein plukje van één van die zogenaamde actualiteitenrubrieken zoals "Vier in het Land" of iets dergelijks. Twee sufpubers staan van achter een lessenaartje wat teksten uit hun hoofd op te dreunen met al dan niet schokkende beelden ondersteund. Deze keer ging het over hertjes die de gemeente Rotterdam niet kwijt kan. De buurt is bang dat de dieren naar de slager moeten vanwege de bouw van een nieuwe wijk. Voorafgaand daaraan ging het verhaal over een pedofiel die ergens in een wijk woonde en waarvan de woonplaats bekend was gemaakt door de gemeente.

Nou wil ik dat niet asociaal noemen maar wel onverantwoordelijk. Toegegeven, die pedofiel had nog al wat op zijn geweten maar nu hij weer vrij is, zal hij ook ergens moeten wonen. Dramatische verhalen over een pedofiel die eerder in die wijk woonde, doen daar niets aan af. En die herten? Als de gemeente ze naar de slager brengt, maak ik goulash van het college.

Het zijn relatief kleine, plaatselijke problemen. Heel wat anders dan Nederlandse soldaten die doodvallen als vliegen in het onherbergzame land van Afghanistan. Daar zijn ze neergezet door politici met zonnenbril en witte stok met rode banden. Mannetjes en vrouwtjes die wel eens de grens over zijn geweest maar nooit hebben begrepen dat mensen in een ander land er een andere manier van leven op na (willen) houden. De gedachte aan een vredesmissie gaat uit van het idee dat vreemdelingen, wij dus, het grote geluk over het land zullen brengen, In werkelijkheid veroorzaakt het een fusie tussen radicale moslims en nationalisten of liever `lokalisten`. Veel Afghanen beseffen niet eens dat ze in Afghanistan wonen maar ze kennen wel hun dorp en streek. 

Het voortdurende gebruik van de term  " vredesoperatie" is mij een geslepen doorn in het oog. Vredesoperaties bestaan niet. Militairen voeren oorlog, dat geldt ook voor onze `blauwhelmen`. Wie oorlog voert, kan geen vrede stichten. Soms, heel soms kunnen legers omstandigheden creëren waaronder andere mensen vrede kunnen stichten en een deel van de problemen oplossen. Maar neem nu de Tweede Wereldoorlog. Die maakte een eind aan de gruwelijke moordpartijen op Joden. En waar heeft dat toe geleid? Een Joodse staat die Palestijnen onderdrukt. Het probleem is niet opgelost maar verplaatst.

De Koreaanse oorlog werd tenminste nog `oorlog" genoemd. Daarna kwam Vietnam, dat heette ook nog oorlog. Het was weliswaar geen VN-actie maar wel internationaal militair ingrijpen. Die actie leidde tot een verloren oorlog. In Cambodja kwamen de VN wel opdagen maar het is er nog steeds een zooitje. In Kongo zetten de VN "blauwhelmen" in en de moordpartijen zijn er aan de orde van de dag. In Rwanda moordden de mensen elkaar uit ondanks een "vredesmacht", in Ethiopië en Eritrea staan legers klaar om elkaar op ieder gewenst moment in de haren te vliegen, in Somalië is nauwelijks duidelijk wat er aan de hand is, Israël hoefde maar te kikken en de VN-troepen vertrokken, in Oost-Timor breken moordpartijen uit zodra er een conflictje speelt op Cyprus houden VN-troepen de strijdende partijen uit elkaar die vooral door autoritaire regiems in Turkijke en Griekenland tegen elkaar waren opgehitst. Vrede is er niet.

En dan is er voormalig Joegoslavië. Bosnië vooral,  dat op een krankzinnige manier is opgesplitst in twee republiekjes die geen enkele overlevingskans hebben. Misschien, heel misschien lossen de inwoners daar zelf hun problemen op maar dat kost heel veel tijd. hetzelfde geldt voor Kosovo. Was er nog meer?

Kijk eens naar West-Europa, de moeder van het rationele denken en de vrede. De Baskische afscheidingsbeweging gaat weer bommen gooien en Walen en Vlamingen zouden elkaar het liefste door de fruitpers duwen. In Noord-Ierland regeren katholieken en protestanten nu samen. Maar hoe komt dat? VN-vredesmissie, Britse politiemacht? Welnee. De Noord-Ieren hebben zelf ingezien dat het zo verder niet ging. Zij hebben vooral zichzelf geholpen. Al jarenlang was de grote massa van Noord-Ieren het zat en langzaamaan hebben de "gewone" burgers hun zin kunnen doordrijven. En nu maar afwachten.

De "vredesmissie" in Afghanistan is in werkelijkheid een kapitaalverslindende oorlogsoperatie. Volgens minsister Verhagen zijn onze troepen in dat land hard nodig ter wille van onze veiligheid. Het erge is dat hij weet dat hij uit zijn nek kletst maar even zo goed dit soort lulkoek aan de goegemeente verkoopt. Het terrorisme laat zich niet genhouden door ons gestuntel in Afghanistan. Als terrorristen al oefenkampen nodig hebben, dan vestigen ze die met evenveel liefde elders: in Somalië, in Gaza, in Soedan, in onbegaanbare streken in Afghanistan en Pakistan en in ieder land dat ons wil pesten.

Ondertussen zijn we verontwaardigd over de geheime CIA-gevangenissen terwijl die onderdeel uitmaken van de enige doeltreffende aanpak van terreur, tegenterreur. Hoe te voorkomen is dat mensen daar onterecht verzeild raken, is een probleem op zich. Ontvoering van terroristen en hun `verdwijning` kan onrust in terroristische groeperingen veroorzaken en dat is dus een goed bestrijdingsmiddel. Voor de rest is een effectieve aanpak van terreur in eigen land of in de EU aan te bevelen. Oorlog voeren in Afghanistan en Irak is niet meer dan symboolpolitiek die de situatie in werkelijkheid verergert. "Onze jongens en meisjes" lopen er niet de wacht maar wel een blauwtje.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.landmacht.nl

www.oneworld.nl

www.scholieren.nrc.nl

www.verteranen-platform.nl

www.veteranen-online.nl

Toen ik nog wel eens in Afghanistan kwam, dat is lang geleden, viel mij meteen op dat het land niet leek op Walcheren, de Noord-Oostpolder of het Drielandenpunt. De mensen glimlachten buitengewoon vriendelijk naar me als ik een portie wiet kwam halen en die mocht ik dan bijna zelf uit een veld met klaprozen zoeken. Ja, alles stond door elkaar.  Na vier keer drie dagen onderdak bij een Afghaanse familie in de bergen, krijg je een aardig idee van het denken en doen. En inderdaad, dat was in Kandahar. 

Mij viel ook op dat er wel burgemeesters waren maar ook nog veel machtiger mannen, krijgsheren. Heren die nog nooit van humor hadden gehoord. Onderzoek zou onmiddellijk uitwijzen dat vrouwen er meer gevoel voor hebben. Ergens ver weg, in Kaboel, woonde de koning. Eigenlijk hielden de krijgsheren van het land hem in gijzeling. Zolang de koning regeerde, regeerde de vrede. Vrede waarbij er overigens van tijd tot tijd wel degelijk iemand met doorgesneden keel langs de kant van de weg werd gevonden omdat hij zijn mondje voorbij had gepraat over zijn krijgsheer. Maar goed. Er was vrede en heel veel wiet en opium. Als je bij Kaboel, toen een heerlijke en redelijk mondaine stad, uit het vliegtuig stapte, drong het aroma ervan al je neusgaten binnen. Heerlijk!!!

Jammer is het wel dat Jan Peter en zijn kornuiten nooit eens een joint zijn wezen opsteken. Dan hadden ze ook wat meer begrip gekregen van het land. Dan hadden ze misschien niet in hun zelfgenoegzaamheid gedacht dat Afghanen niets liever willen dan democratie naar Zeeuws model. In plaats daarvan werkte hij liever aan de meditterane stranden aan een verdere ontwikkekling van zijn westerse superioriteitsgevoel.

Natuurlijk, ook de Afghaanse boeren willen rust. Zij zien niet graag hoe hun zorgvuldig geplante stekjes door tanks worden platgewalst. Ook zij willen geen strijders op paarden  die hun klaprozen vertrappen. Nee, rust en een zekere welvaart voor zichzelf en hun gezin. De vraag is, wie die rust moet brengen. Het centrale gezag, buitenlanders? Afghaanse boeren in het zuiden hebben geen enkel gevoel voor hun collega's in het noorden. Het zal ze een rondzorg zijn wat daar op vijfhonderd of duizen kilometer afstand gebeurt. Hun enige wens is dat ze hun product voor een goede prijs kunnen afzetten en daarbij willen ze niet worden gehinderd door wie dan ook.

Hun krijgsheer beschermt de velden, strijkt een groot deel van de winst op en voert, als het moet, oorlog. Oorlog met andere krijgsheren en vooral ook met vreemdelingen die hun neus steken in zaken die hen niet aangaan. De Russen weten er alles van. Betweters uit het westen bijvoorbeeld die komen "helpen", zijn haast bij niemand welkom. Er zijn maar heel weinig Afghanen die op die hulp zitten te wachten. Er zijn nog minder Afghanen die iets voelen voor hun "helpers"  die vooral Afghanen doodschieten. Bij de beschietingen in de beluchavallei vallen talloze burgerslachtoffers. Staat er op die kogels en granaten ook "From Holland" zoals bij andere ontwikkelingshulp? Hoe zouden wij het eigenlijk vinden als een half miljoen Chinezen in osn land op die manier huishielden onder het mom "hulp" te bieden?

Weer een militair "overleden". Ik heb iets tegen die term. In soldatenland heet dat gewoon "gesneuveld". "Overleden"  klinkt alsof niemand er iets aan kon doen en daarover maak ik me razend. Die superieure blik in de ogen van mannen als Berlijn, Kamp, Balkenende en nu ook Middelkoop. Alsof Nederlandse militairen daar als een soort Moeder Theresa de bevolking aan het helpen zijn. Die schijnheiligheid en krokodillentranen. Het laat mij de vuisten ballen want die soldaten zijn erin geluisd. Hen is wijsgemaakt dat ze als bataljon van het Leger des heils ontwikkelingshulp zouden brengen. Hulp die iedereen daar best wil hebben.Niemand zal ons vanwege die hulp het recht geven hun leven en gewoonten te evranderen. En daarom zullen er meer mannen en ook vrouwen sneuvelen. Om onze naïeveteit en de schandalige en absurde loyaliteit van ongewassen varkentjes die ons land denken te kunnen besturen. Loyaliteit aan Amerikanen die denken dat elk volk wil leven zoals zij: in de poel van racisme, onverbloemd nazisme en onderlinge onverschilligheid.

Kijk, dat was mijn kwaadheid want zoals er goede Duisters waren in het verleden, zo zijn er goede Amerikanen in het heden. Zo zij er ook Amerikaanse moeders die hun zonen nooit terug zullen zien, misleid door schandelijk vooringenomen leiders. Daaraan mag Nederland niet loyaal zijn. Niet loyaal vanuit het diepgewortelde onbegrip over het land Afghanistan. Vandaag hoorde ik een officier zeggen: De Taliban vallen de Baluchavallei aan omdat ze een succes nodig hebben." Ik dacht dat ik uit mijn vel knapte. Hoe stom kan zo'n man zijn? De Taliban hebben al jaren succes door steeds weeer verliezen toe te brengen aan een "superieure" westerse krijgsmacht in geïsoleerde posities. Zij, de Taliban, tellen hun doden niet maar zegenen ze. Elke veldslag is succes voor de Taliban, of ze nu met grote verliezen eindigt of niet. De Afghanen begrijpen de boodschap: de Taliban zijn er nog!

Soldaten sneuvelen, dat is een beroepsrisico en hun dood is nooit tevergeefs. Dat is ze zeker niet als Nederlanders door hun dood gaan begrijpen dat zij de Afghanen niet kunnen helpen. Afghanen moeten zichzelf helpen totdat zij echt geholpen willen worden. En dan zijn voor die hulp geen soldaten meer nodig. Politici worden afgezet en als het aan mij ligt, gaat de hele hypocriete bende die verantwoordelijk is voor onze"vredesmissies" vandaag nog op eeuwig reces. Het is niet om de doden dat ik huil maar om de levenden.

En zie, de hemel kleurde weer rood en weer ging iemand dood want zij wisten niet wat zij deden.... Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.infoplease.com

www.nieuwsnieuws.nl

www.blogcatalog.com

www.ariana.nl

www.landenweb.net

www.lcweb2.loc.gov/frd/cs/aftoc.html

Kortgeleden schreef iemand dat filosofen een bul hadden gehaald om "pseudowetenschappelijke onzin "te schrijven. Zoals ik al eerder betoogde, maakt de schrijver van die gedenkwaardige woorden  zich dagelijks schuldig aan het schrijven van onzin die niet eens pseudowetenschappelijk is. Ik vraag me overigens af of hij weet wat het woordje "pseudo" betekent en of hij weet waaraan een wetenschapplijk geschrift moet voldoen. Voor alle duidelijkheid, mijn columns zijn niet wetenschappelijk, ook niet pseudo.

Deze blogger heeft het in zijn hoofd gehaald om een stuk te schrijven over de afschaffing van `Islamitische klederdracht`. Nu mag iemand mij gaan vertellen wat daaronder verstaan moet worden. Als ik zo de Islamitische wereld overzie, komt mij een keur aan klederdrachten tegemoet. Zo tooien Turken zich heel anders dan Bosniers of Javanen. De laatsten wonen in het grootste Islamitische land ter wereld en ik zie hun klederdracht vrijwel nooit in de Nederlandse straten. Hetzelfde geldt voor Sumatranen of inwoners van één van de andere eilanden van de gordel van, verbleekt, smaragd. 

In Pakistan en het zeer Islamitische Somalie ziet het  er al weer heel anders uit. De onzin van deze blogger vindt ondertussen wel haar weg naar zo´n duizend lezers per dag. Want ja, naar mate  je meer onzin opschrijft, krijg je meer belangstelling. Het is als met André van Duin. Daar is nog nooit een zinnig woord uit gekomen en zie, hij is beroemd.

Beroerder is het als onzin bijdraagt aan de verwijdering tussen bevolkingsgroepen. Als ze stelselmatig een bevolkingsgroep in het verdomhoekje zet, desnoods door de grootst mogelijke kolder te gaan beweren. Dat is allemaal begonnen met het hoofddoekje. Ook dat behoorde volgens sommigen bij deIslam terwijl het in de vijftiger jaren van de vorige eeuw onder Nederlandse vrouwen heel gebruikelijk was.

Ik zou de blogger dan ook willen vragen of er ook zoiets bestaat als christelijke klederdracht of liberale of socialistische klederdracht? Is er ook een Boeddhistisch klederdracht? Bestaat er een Sjamaanse klederdracht? Het zou natuurlijk wel gemakkelijk zijn als ik de godsdienst van een ander aan zijn of haar kleren zou kunnen aflezen. Helaas is dat niet zo. Er bestaan wel kledingstukken die vrijwel uitsluitend in een bepaalde religieuze kring gedragen worden maar van typische exclusiviteit is geen sprake. De niqaab bijvoorbeeld, of de boerka, is veel ouder dan de Islam.

Klederdracht is afhankelijk van de cultuurkring waarin je je bevindt en die blijkt veelal veel kleiner te zijn dan het verspreidingsgebied van een godsdienst. Zo zijn de Zuid-Duitsers terecht nog steeds trots op Lederhosen en Dirndel en de Schotten willen maar geen afstand doen van hun kilt. Met hun godsdienst heeft dat allmaal niet zoveel te maken. De klederdracht onderscheidt hen van mensen met hetzelfde geloof, vaak al op dertig kilometer afstand. De uitdrukking `Islamitische klederdracht` is dan ook een onzinnige poging om bepaalde kledingstukken te zien als het uniform van een gevaarlijke, gewapende macht. In dat opzicht bestaat in elk  geval één heel duidelijk voorbeeld, het zwarte hemd. Van pseudowetenschappelijke onzin is bij de genoemde blogger dan ook geen sprake. Pseudowaarheid misschien?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.pseudo.com

Wat is een obsessie? Volgens mij is dat een zelf gefabriceerd beeld van een begrip dat in werkelijkheid iets anders is. Je kunt geobsedeerd zijn door een vrouw die je dan allerlei eigenschappen toedicht die ze niet bezit. Ze wordt een droombeeld, een ideaalbeeld de vrouw die in alles precies met jouw eigen wensen overeenkomt. De desillusie zit achter de volgende deur.

Dat pakt altijd negatief uit. Je gaat achter zo'n vrouw aanhollen (oei grote fout), staat voor haar deur te wachten (fouter), probeert alles van haar te weten te komen (helemaal mis), gaat haar middenin de nacht bellen (echt ziek) en voor je het weet ben je een stalker (bijna gek). Straat-, buurt en stadverbod! En dat terwijl je (namaak)liefde zo groot was!

Een obsessie kan ook echt van meet af aan negatief zijn. Zo is er op wordpress.com, mijn digitale huismeester zal ik maar zeggen, een auteur actief die te laf is om zijn gezicht en naam te laten zien. Hij doet niet anders dan dagelijks gehakt maken van Islam en moslims. Hij ziet daarin de grootste ellende en bedreigingen van de wereld gecombineerd.

Natuurlijk, op een log mag je overdrijven, spotten en zelfs schelden, bij tijd en wijle. Het wordt ernstiger als je je eigen obsessies gaat verkondigen als de enige waarheid. Dan lijk je op Osama bin Laden.

Dat is gevaarlijk. Door elke zinswending uit de koran zo uit te leggen dat ze past in het zieke beeld dat je zelf hebt gefabriceerd, maak je jezelf tot een gevaarlijk en ongewenst fenomeen. Je woelt in negatieve gevoelens en doet een beroep op het allerlaagste in mensen. Dat is nu niet bepaald waarop deze samenleving zit te wachten. Het was ook de grote vergissing van Theo van Gogh en Hirsi Ali. De één is dood, de ander heeft asiel gevonden in de VS.

Het zogenaamde waarschuwen voor de spookbeelden die je zelf hebt opgeroepen, zou op een goede dag moeten stoppen. Je zou zelf moeten inzien dat het niet zo verder kan. Zelfs als je lijdt aan de meest verschrikkelijke atheïstische grootheidswaanzin, dan nog zou je over de benodigde zelfdiscipline moeten beschikken. "Politiek incorrect" is goed maar op den duur wordt het incorrecte politiek.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.morpheus-emotionele-bevrijding.com

(George Bush):

 "My fellow Americans,

 As from this morning 0.600 a.m my Ethiopian brigades are crossing the border of Somalia. I ordered them to do so to reinstate chaos in that country. That will best serve our goals in fighting terrorists and muslims in general. By doing so I created the possibility for our air force and navy to hunt down and destroy terrorist camps and innocent farmers in the south of Somalia. And remember: we will prevail by fighting until the last Ethiopian.

Secondly I ordered to send another 20.000 of our finest boys and girls to Iraq to fight terrorists and anyone who looks like them in that country. They wil be sent in fases and will return in vases because of industing by Iraqi rebels. It's a beautiful thing to know these boys and girls will reach their utter destiny shortly.

Meantime the Chinese pay our national debts. I am very grateful for this contribution to our enduring dumbdom in the case of fighting terrorism. Of course my critics will have something to say about our relationship with China. I would strongly advise them not to do so. If the Chinese would decide to withdraw their investments from our contry we would find ourselves on the level of Somalians.

This, my fellow-Americans, is the State of the Union. Thank you en God bless you all!"

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.forums.marokko.nl

www.ad.nl

 Het liegen valt premier Blair bij elke uitspraak tegenwoordig onmiddellijk van het gezicht af te lezen. Dubbeltong en tweespraak zijn hem zo vertrouwd geworden dat hij rare trekjes begint te vertonen als hij een keer de waarheid spreekt. Waarschijnlijk klinkt er in hem dan een stemmetje "toe maar, je kunt het".

Noodgedwongen door de kritiek heeft deze vleesgeworden gedachtenwolk van George Bush commentaar geleverd op de ophanging van Saddam Hoessein. Hij had iets te mompelen over de wijze van ophangen. Onmiddellijk daarop liet hij weten dat we niet blind mogen zijn voor de wandaden van deze verschrikkelijke dictator.

En natuurlijk, het was een verschrikkelijke dictator. Hij was daarin zeker zo verschrikkelijk als de hypocrisie die Blair in zijn verhaaltje ... eh ..."ophangt?" De man had beter kunnen zeggen dat het hem in wezen geen donder kon schelen. Dan was hij eerlijk geweest. Maar ja, zoals gezegd, dat valt hem niet erg mee.

Heb ik nu Blair vergeleken met Saddam Hoessein? Is het niet verschrikkelijk? Is het niet minstens zo erg als een vergelijking van Bush met Hitler?  Het maken van die laatste vergelijking kan je op een rechtszaak komen te staan. Nog steeds, omdat we nog steeds denken dat we alleen maar alle "monsters" hoeven op te ruimen om een ideale wereld te krijgen. Nou we zijn aardig op weg. Alleen nog het Chinese regiem. het Pakistaanse bestuur, de regering van Soedan, de president van Iran, Loekasjenko, Assad van Syrië en die gek van Zimbabwe, Mugabe. De president van Kongo, Kabila, Khadaffi, Berlusconi, de presidenten van een paar ex-Sovjetrepublieken, de koning van Nepal en dan, dan is de klus geklaard. Misschien ook nog de rpesident van Somalië en van Ethiopië, Tsjaad maar dan hebben we het toch wel gehad. O ja en natuurlijk Fidel Castro en de baas van Noord-Korea.

Misschjen is van al die mensen Tony Blair en zijn onverbloemde huichelarij nog wel de ergste. Die man is in staat elke goedgelovige onbenul ervan te overtuigen dat we vorderingen maken in de strijd tegen het terrorisme. De ophanging van Saddam Hoessein is een belangrijke stap in de richting van de democratie en vrede. Hij gelooft, denk ik, in zijn eigen leugens. Wat mij betreft mogen alle genoemde lieden voor een behoorlijk gekort prijsje de voorjaarsopruimig in.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service 

www.omroep.vara.nl

www.geolinks.nl

www.suzisparts.nl