Ek en my man sit so half-half in dieselfde bootjie as Dellie, behalwe dat ons voel misbruik- ons het 'n vriend van my man wat nou al 2 jaar+ by ons bly. Hy is in sy 60's en kan nie werk meer nie (te veel skete). Hy kry wel pensioen nou van die staat want ons het hom forseer om te register ens sodat hy sy eie geldjie kan kry, maar die man maak ons MAL en dan praat ek nie van hoe ons hom support nie.

Hy kry sy geld byvoorbeeld op dag 1 van die maand, dan koop hy vir hom smokes, vir sy kat daai whiskas singles (sy's oud en het nie meer veel tande nie) en blikkies katkos en omdat hy 'n artist is, koop hy verfkwassies en allerande art goed wat hy kort om mee te skilder.  En hy is deksels goed maar het nog nie ‘n single painting verkoop gekry nie!! Dan binne daai 1ste 2 weke vandat hy sy geld gekry het is die geld klaar!

Ons vra hom nie rent nie (hy bly in die huis saam met ons), verwag nie dat hy moet bydrae tot kos of niks nie, ons koop tot tandapaste, seep, sjampoe ens maar hy kan nie ordentlik werk met sy geld nie! Ek en my man eindig op om vir hom smokes te koop, nog katkos te koop en al wat 'n ding is vir 2 weke van elke maand ten minste!

Ons het 4 katte en 2 worshondjies en hy over-feed die katte (hy haat honde so hy ignore net die woefies) en hoe meer katkos ons koop hoe meer voer hy hulle. Ons dink hy gee vir ons bediende ook kos uit die kaste (sy teer seker op sy goedheid) soos , tomato & onion mix, sweetcorn, bully beef, tuna ens.

Hy sal byvoorbeeld ook as die katkos klaar is vooor ons veronderstel is om weer te koop kos uit die kas haal nl tuna en vir die katte gee, of bully beef!!! Julle weet hoe DUUR dit is! En hy het al sommer mince ontvries en vir hulle gegee...Die lys is lank - dan praat ek nie van koffie, suiker, waspoeier ens wat net hopeloos te vinnig klaar raak nie (ek is convinced hy gee dit vir die bediende ook, so bietjies bietjies). Ons weier om nou goed te koop in grootmaat (wat ons baie geld uitwerk want ons kan nie meer grootmaat koop by Makro as goed op specials is nie) en dan prober ons ook om NIKS te koop wat hy moontlik die katte mee kan voer nie! As ons wil tuna eet vanaand, dan oppad huis toe koop ons tuna, en net genoeg vir die aand se aandete, niks spare nie!

Ag, ek kan ook aangaan met die lys maar die groooot probleem wat ons het is:

Hy dink omdat hy ouer as ons is dat hy "wys" is en ALS weet - Hy sal die katte voer soos HY goed dink - ons vra hom nou al langer as 'n jaar om NIE die katte sagtekos in die oggende of middae (lunchtyd) te gee nie. Ook nie laat in die aande nie (al hom gevang hulle voer 11h00 in die aand!!)

Hulle het van die beste brands pellets 24/7, 365 dae ‘n jaar,  en kry sagtekos in die aande rondom 17h00. Nog voor hy even by ons kom bly het was dit die roetine en die katte was dood happy en baie gesond - nou is hulle overweight, mors die kos want hulle eet nie als klaar wanneer hulle gevoer word nie, hulle het GEEN routine meer nie, daag op wanneer hulle so voel (dan as die kat nie vroeer daar was om te eet nie word die bowls weer vol kos gemaak dus AL die katte kry weer kos) EN hy leer die katte om op die kitchen werk oppervlaktes te sit terwyl hy kos maak, en die katte sit op die tafeltjie in die sitkamer langs die bank waar hy sit en kyk die kos uit sy bord uit. Hy het hulle habits geleer  wat hulle nooooit gehad het nie. As hulle Theo sien dan is dit Theo = food, so beg, beg, beg...of hulle nou honger is of nie... en VERAL  Theo = in kitchen en Theo = food so as hy kitchen toe gaan, al het hulle NOU NET geëet, sal hulle terughol want hy is in die kitchen! Dan dink hy, shame, is die kitty-kattekies nog honger (hy praat letterlik so met hulle) en dan add hy nog kos by hul ander kos wat nog nie klaar geeet is nie!!!! OF gee vir hulle kos in 'n seperate bowl net 'n ander flavour want dalk like hulle nie dit wat in hul bowls reeds is nie!

Die kos in die bowl word so gelos en ons het nou al ‘n "permanente stray kat" vir wie hy OOK voer en die kat maak haar tuis in ons yard. Hoe meer ons die kat wegjaag hoe meer maak hy dat die kat wil bly. (hy maak die wendyhut se vensters oop dat die kat slaap plek het. Ons maak dit toe, dan maak hy dit weer oop en so gaan dit aan). Die kat kom elke liewe aand in die huis in om die katkos klaar te eet. Ons kan nie die vensters toe maak nie want hoe kom ons katte in en uit?

 Ons het al baklei met hom, soos in HELSE fights gehad, ek het al my cool verloor en op hom geskree  omdat hy intjip as ek mooi met hom praat, dan next morning staan hy op en dis asof daar NIKS gebeur het vorige dag nie, NOOIT met hom baklei het nie. Hy gaan aan soos PRESIES die vorige dag en daar is absoluut NIKS fout met sy memory of breinwerkings nie!  

Ons is raadop want ons weet hy het NêRENS om heen te gaan nie. Geen ander vriende op wie hy kan gaan teer nie, geen familie behalwe sy suster en DIE bly in ‘n oue tehuis waar sy amper R1000-00 per maand betaal en Theo kry minder as dit van die staat. En ek en my man het nie die hart ook om hom weg te jaag en te weet hy het nie blyplek nie. Hy het wel kar darem, maar that's it!

Maar ons is al op die punt waar ons probeer om so min as moontlik by die huis te wees (want onregverdig is teenoor ons want ons LIEF dit by die huis saam met ons diere en om bv in die tuin te werk, buite te sit en te braai op 'n saterdag ens ens). Maar ons het nie krag vir sy stront nie.

Hy is om als te kroon gay (en ek het geen probleem met gay mense in geheel nie) maar myman word opgehemel en ek is nou maar net 'n vrou wat goed is vir niks, net om mee te "breed". Hy is vriendelik met my JUST because hy moet want ek en my man is getroud maar hy behandel my soos die mindere. Hy vergeet gerieflikheidshalwe dat ek en my man EWE veel geld verdien en dat ek nie MINDER belangrik is as my man nie...nie wat geld betref of gesagswyse nie...

Ons kom by die huis en hy sal "ag shame" is Johantjie moeg gewerk? Kry vir hom 'n bier... en ek kry net 'n hallo...Johan word ALTYD opgehemel en "ek moet hom waardeer" en "Johan het sy gat afgewerk om te kom waar hy is en dat ons het wat ons het"...gah! Ek werk NET so hard, ons is 'n entity en het SAAM bereik wat ons bereik het jou dom doos van 'n queen!!

Ok, voor ek vloek soos 'n matroos, het iemand raad vir my groot asb? Ek is besig om van my trollie af te raak en my man ook...want ons kan hom nie summier wegjaag soos ander vriende wat al op ons geteer het nie... 

(Bron: Hier Dinaso!, 20 mei 1933)

(Jules Declercq, op de 4de landdag van het Verdinaso, tussen C. de Langhe en E. Voorhoeve)

Nog steeds zijn de oubollige partijsyndicaten niets meer dan een hulpmiddel van het liberale regime om het volk, om de gewone man onder de knoet te houden. Nog steeds pleiten zowel ACV als ABVV voor nieuwe immigratie van geschoolde vreemdelingen ten dienste van de geldeconomie. Nog steeds pleiten ACV en ABVV voor een federale Belgische sociale zekerheid zodat deze niet aan de noden van de 21ste eeuw voor het Vlaamse volk kan aangepast worden. Nog steeds houden ACV en ABVV een heksenjacht tegen al wie als gewone man voor een "foute partij" stemt of afwijkende meningen erop nahoudt. Voor de oubollige, verzuilde syndicaat-relicten uit de 20ste eeuw kan geen plaats meer zijn in het Vlaanderen van de toekomst!

Ze zouden dus met open armen ontvangen moeten worden, de gastarbeiders. Niets is echter minder waar: uitsluiting van belangrijke sociale voorzieningen, discriminatie, uitbuiting en miserabele arbeidsomstandigheden zijn aan de orde van de dag. En dat terwijl de Japanse regering het immigratiebeleid heeft versoepeld. Echter, de slechte omstandigheden zijn reden genoeg om als vakbonden op te treden. Zo werd er gisteren in Tokio nog betoogd.

Niet alleen tegen de ontzettend lage lonen, maar ook tegen de voorkeursbehandeling van Japanse werknemers. Hooggekwalificeerde buitelanders worden niet aangeboden, omdat Japanners bang zijn dat ze hun baantje inpikken. Arme Chinezen zijn wel goed genoeg om het vuile werk op te knappen. Zij worden voor twee à drie uur per dag te lang aan het werk gezet om maar zo goedkoop mogelijk te kunnen produceren.

"Japanners staan bekend om hun terughoudendheid tegenover buitenlanders, maar ze kunnen niet ontkennen dat Japan al een multiculturele samenleving is. Het wordt tijd dat we een gelijke behandeling beginnen te eisen voor buitenlanders. Je kan geen gezonde samenleving bouwen op oneerlijke concurrentie.” aldus Louis Carlet, vice-secretaris-generaal van de Nationale Unie van Algemene Werknemers (NUGW). (Bron: IPS)

Of Japan klaar is voor een sterke vakbondsbeweging is nog maar de vraag. Bovendien is de internationale arbeidersbeweging ook niet meer wat het geweest is. Wil Japan echter de gevolgen van de vergaande vergrijzing in het land oplossen, dan zal er meer zekerheid moeten worden geboden aan buitenlanders die bereid zijn Japan een handje te helpen.

Reageren op dit bericht kan ook hier

We komen aan de grauwe constructies met gegolfde daken, en gaan het slum in, een straatje van een halve meter. Onder ons een open riool.  Mannen met allerlei werktuigen passeren ons, vrouwen met kinderen.  Ze verschillen in niets van de vrouwen die ik totnutoe heb gezien hier: helgekleurde saree, hoe ze zo proper kunnen blijven in deze omgeving is me een raadsel. The government gives them 1 hour of running water a day, and 3  hours of electricity, zegt de gids. We moeten even doorgang laten aan een rij jongetjes die nieuwe computertassen naar buiten dragen. Het soort zwarte tas dat we allemaal hebben. They're making them here, zegt de gids. Cheap.  Come.

Hij loodst ons een ruimte in die uitpuilt van de plastic flessen. Here they cut the plastic in smaller pieces, then they sell it to other people, there. We lopen snel door naar een andere ruimte waar grote waterbakken staan.  Here they make the pieces very small and wash them. Then, come - we kruipen langs een smalle trap het dak op - here they dry the  small plastic chips, and they sell it to other people who melt it en dye it in the colour you want. All this happens in the slum. Then they sell it to a company outside, this company  makes new plastic things.  In sneltreintempo loodst hij ons langs een recyclageruimte voor olievaten, blikken, metaal. De lucht is dik van de rook, de geuren zijn ondefineerbaar maar ongetwijfeld giftig. Who pays these people, vraag ik.  The owner, zegt de gids, he lives outside in a big house. Een hele schaduweconomie draait hier dus: een miljoen belachelijk goedkope arbeidskrachten, niet gehinderd door welke veiligheidsvoorschriften dan ook, in dienst van rijke companies of tussenpersonen. We lopen nu door een ruimte waar tientallen mannen op de grond aan een naaimachine zitten. Het afgewerkte product herken ik, het zijn de hemden die je hier in betere winkels kan kopen. 15 rupees a shirt zegt de gids. In de winkel 500.  Wat verder is er een open ruimte met een groot vuur. Every day hey're burning their garbage, zegt de gids. Mumbai garbage collectors don't come here.  Ik zie verschillende kleine bruine beesten wegglippen.

Dharavi is under pressure , this is expensive ground zegt de gids, central Mumbai. Contractors want to develop this land and build offices. And the people, vraag ik. Some will get some square meters in a building, but most of them will be expelled, and create  a new slum in another part of town.    

Later op de dag zie ik ze.  Ze wonen op een stuk laken op de trottoirs, hele families samen.     

Nog zo'n libertijns stokpaardje:

In 2000 werd de prostitutie gelegaliseerd, met als doel de branche te decriminaliseren en de vrouwen een betere positie te geven. Zeven jaar later moeten we constateren dat dit op alle fronten is mislukt: er is nog steeds op grote schaal sprake van minderjarigheid (NB: in het artikel wordt dit fenomeen weggeredeneerd, maar meisjes die op 18-jarige leeftijd actief zijn in de prostitutie worden op 16-jarige leeftijd al voorbereid), uitbuiting en illegaliteit. Slechts vijf procent van de prostituees staat geregistreerd bij de belastingdienst en er is maar een klein (top)segment van de markt waar de zaken `goed' geregeld zijn.

Kritiek op het libertijnse beleid lijkt voorbehouden aan een kleine groep `ouderwetse' christenen. Wie schetst echter mijn verwondering dat het juist een PVDA-gemeenteraadslid is die met ons ten strijde trekt?

Gelukkig zijn niet alle CU-politici even kortzichtig, en gelukkig zijn er nog PVDA-ers die hun ogen wijd open hebben...

“Als Solidaristische partij keert de VNP zich tegen het liberalistisch uitbuitingskapitaal evengoed als tegen de marxistische en collectivistische wereldbeschouwing. Het is de plicht van een solidaristische partij de uitwassen van de prestatiemaatschappij te beteugelen. Tegen neerdrukkend en verdrukkend marxisme en collectivisme in, tegen individualisme en egoïstisch liberalisme in, verwerpt de VNP alle klassenstrijd en alle uitbuiting. Gemeenschap en enkeling kunnen enkel baat hebben bij een dienende samenwerking van allen.”

De erfgenamen van de VNP moeten misschien eerst eens goed nadenken voor ze organisaties zoals het VOKA (Vlaams netwerk van ondernemingen) steunen. In de geest van deze bovenstaande tekst kan men toch moeilijk de agenda van VOKA plaatsen die een pact hebben gesloten met de UWE (de vereniging van Waalse ondernemingen) en het BECI-VOB (het verbond van ondernemingen in Brussel). Met andere woorden, het VOKA heeft een verbond gesloten met de andere regio’s en noemen dat dan een solidariteitspact. Maar dat pact is geen interregionaal pact dat meer autonomie geeft aan de regio’s. Het gaat hier veeleer om een pact afgesloten tussen de Belgische economische kaste en heeft alleen tot doel om solidair te zijn in het streven naar de winstmaximalisatie van deze kaste. Die objectieven kunnen maar gerealiseerd worden door de werk- en arbeidsvoorwaarden drastisch aan te passen aan de mondiale supranationale kapitalistische agenda die werkvoorwaarden en lonen wil harmoniseren. Deze harmonisatie kan alleen maar een neerwaartse zijn, gezien de concurrentiepositie van (de elkaar beconcurrerende) bedrijven op wereldvlak. VOKA en de andere Belgische patroons willen bij een komende neerwaartse conjunctuur er voor zorgen dat er voldoende arbeidsaanbod is dat zeer flexibel kan ingezet worden en liefst aan zo voordelig mogelijke voorwaarden.

De Belgische kapitalisten zien een wereldwijde economische recessie aankomen en gaan nu de regionalistische tour op. Zij willen de regio’s tot meer verantwoordelijkheid inzake tewerkstelling en inzake bedrijfbelasting aansporen. Dat is (in tegenstelling tot wat veel nationalisten denken) totaal geen uiting van meer autonomiedrift bij de bedrijven, maar is integendeel ingegeven door het besef dat de regio’s over steeds meer geld beschikken en dus interessante partners zijn geworden om bedrijfswinsten binnen te halen of te stabiliseren.

De Belgische kapitalisten zijn het van oudsher gewoon om, als het minder gaat op de internationale en nationale markt, maar te gaan aankloppen bij de overheid. De Belgische overheid was altijd al gul om de economische kaste gemeenschapsmiddelen toe te stoppen als het even iets minder gaat op de markt. Daarom ondersteunt die kaste ook de Belgische constructie al meer dan 175 jaar.

Maar nu zijn veel van die financiële middelen in handen van de regionale Belgische kaste, met name in de handen van de deelparlementen. De tactiek moet dus aangepast. Men gaat nu proberen om de regio’s uit te melken, men noemt dat dan solidariteit. Voor het bedrijfsleven geldt maar een axioma, je moet daar gaan waar het geld zit. En de Vlaamse deelregering heeft weinig macht maar wel veel geld.

De regio’s moeten instaan voor voldoende zuurstof voor onze bedrijven zegt VOKA. Ze hebben daaraan twee voorwaarden gekoppeld:

- Elke regio moet met zijn respectievelijke deelregeringen een concreet toekomstplan uitwerken om het doel te bereiken.

- De regio’s moeten de noodzakelijke hefbomen en bevoegdheden krijgen om die doelstellingen te realiseren.

Onze prioriteiten zijn daarbij bekend zegt VOKA, we vragen homogene bevoegdheden met betrekking tot de arbeidsmarkt en het arbeidsmarktbeleid, en we vragen de gedeeltelijke regionalisering van de vennootschapsbelasting. VOKA en andere belangengroepen gaan ervan uit dat Vlaamse autonomie betekend dat we de Belgische opbodpolitiek en belangenbehartiging van deelgroepen zo maar moeten transplanteren naar een toekomstige onafhankelijke staat Vlaanderen.

Voor de Belgische kaste is het gewoon een kleine situatieverandering die eigenlijk ten gronde niets veranderd aan de bestaande structuren en slechte gewoonten van hun voormalige habitat, de Belgische. Dat men dan die nieuwe Vlaamse habitat een ultraliberale en antisociale agenda opdringt is voor de arrogante Belgische kapitaalkaste zo evident als ware ze nog steeds in het goede oude België. Dat is het hem juist, die Belgische kaste denkt en ageert nog altijd Belgisch. Komt daar nog bij dat men de verkiezingsuitslagen in Vlaanderen als rechts en pro-autonomie percipieert, de kapitaalbezitters leiden daar uit af dat men in Vlaanderen af wil van het sociale bescherming en verzorgingsmodel. Maar de Vlamingen hebben eerder rechts gestemd voor wat betreft vraagstukken van veiligheid, immigratie en, in het algemeen, de meer morele vraagstukken die zich stellen. De Vlamingen hebben echter niet antiverzorgingsstaat gestemd.

Dat is de analyse die de pronationalistische, maar ultraliberale, partijen hebben gemaakt. Ze menen daaruit te kunnen afleiden dat men van Vlaanderen een USA aan de Noordzee kan maken.

Wij, Solidaristen, willen van een (op de USA gebaseerde) maatschappij niet weten. Voor ons is meer Vlaamse autonomie, meer Vlaamse volkswelvaart. Wij zijn voor staatsinterventie zoals de patroons nu zelf vragen (de wereld op zijn kop) maar dat kan maar gegeven worden in ruil voor de verdeling van meer macht en medebezit in de economische ruimte aan brede volksgroepen in onze samenleving. Het opstarten van een Vlaamse tweede en derde pensioenpeiler kan daarvoor een belangrijke hefboom worden. De miljarden Euro’s die in deze fondsen zullen gestopt worden kunnen dienen om het volk mede-eigenaar te laten worden van een deel van onze economie.

Nieuw-Solidarisme moet het werkelijke doel zijn van elke nationalist. Het volk is de staat, en de staat participeert in zijn economische hefbomen. Dat is het enige en echte solidariteitspact dat ooit kan gesloten worden tussen industrie en staat. De rest is alleen maar solidariteit van de arme met de rijke, en daarvan hebben we genoeg gehad!

Niet zo in dit landje!

Alles wat zich hier progressief noemt wijst de onafhankelijkheid van het volk af en pleit op de meest reactionaire wijze voor het behoud van de unitaire onderdrukkingstaat. Deze mensen die zich open en progressief voordoen staan met hun eis dicht op de lijn van de belgicistische reactionaire kliek die dezelfde bezwaren had tegen de onafhankelijkheid van Congo.

De achterliggende bezwaren tegen een onafhankelijk Congo zijn zo ongeveer dezelfde als de bezwaren die de ‘Red de solidariteit’-actievoerders nu hebben. Men is tegen het feit dat een volk zijn eigen middelen zou moeten kunnen beheren. Men is tegen het feit dat een volk zelfbeschikkingsrecht wil. Ook in het geval van de Congolese onafhankelijkheid was het voor iedereen duidelijk dat er een eind zou komen aan het stelen van andermans rijkdom. Gedaan met het stelen en transfereren van goederen en grondstoffen van Afrika naar België. Bah!, transfers… het is een Belgische ziekte.

De bende jakhalzen die het geld en de welvaart van de Congolezen nu al decennia in hun vette beurzen stopten moesten met lede ogen zien hoe hun vette winsten en hun lucratieve postjes en baantjes nu in rook zouden opgaan. Ook zij riepen de Congolezen op om zich niet in het avontuur te storten. Geen experimenten die de solidariteit tussen Congolese en Belgische burgers in gevaar kon brengen, zo luide het! Waren we niet allemaal lid van dezelfde natie? De Belgische burgerij - en vooral het koningshuis - wilden die zwarte Belgen nog wel helpen om van hun grondstoffen en hun rijkdom af te komen.

Die burgerij was verslaafd geraakt aan de rijkdom die van Afrika naar hier werd versleept. Solidair verdelen was de boodschap, de zwarten zouden het werk doen en de Belgische poenpakkers zouden de moeilijke opdracht krijgen het geld onder elkaar te verdelen. Maar die Congolezen waren jammer genoeg egoïsten die niet langer medeleven en solidariteit wilden opbrengen voor hun Belgische landgenoten. Ze gingen door met hun idiote onafhankelijkheid, ingegeven door kortzichtig eigenbelang. Was hier sprake van ‘eigen volk eerst’? Dat verfoeilijke zwarte gedachtegoed? Hun leiders waren onverantwoordelijke separatisten, en zeker die Lumumba. Maar die heeft zijn verdiende loon gekregen. Hij werd een kopje kleiner gemaakt. Het was dan ook een collaborateur gebleken. Hij had samengewerkt met de Russen. Voor het goed van het eigen volk durfde hij dat dan nog beweren. Nogal goed dat de Belgische staat ruime ervaring had opgedaan om met collaborateurs af te rekenen. Die zwarte Congolezen hebben zich desondanks toch afgescheurd. Dat mag volgens onze elite niet meer gebeuren. De kolonie Vlaanderen moet aangehecht blijven. Daarom ‘Red de solidariteit’, zo dat de geldstromen en de rijkdom verder onder het Belgische profitariaat kan worden verdeeld.

De bedoelingen van de Belgische elite zijn zuiver: Zuiver diefstal!!!