Beste

Dat ik via mail moet reageren op uw opiniestuk, komt doordat de mogelijkheid tot reageren uitgeschakeld is op uw blog. Het lijkt mij echter noodzakelijk om enkele misverstanden uit de weg te ruimen. Ik raad u dan ook aan om eens een kijkje te nemen naar het concrete voorstel, te vinden op mijn blog.

Om het overzichtelijk te houden, som ik de foute informatie even op:

1. "Groen! heeft voorgesteld om de schooltijd te verlengen van 08.00 uur ’s morgens tot 18.00 uur ’s avonds. De ouders zouden hun kinderen mogen afzetten aan school om 07.00 uur, en ze komen ophalen om 19.00 uur ’s avonds."

GROEN! stelt inderdaad een schooldag voorop van 8u00 tot 18u00. De ouders hebben echter de mogelijkheid om hun kind een uur later (9u00) te brengen, en een uur eerder (17u00) op te halen.

2. "Groen! (waarvan de populariteit in vrije val is) probeert daarmee de stemmen te winnen van werkende ouders die overdag goedkope kinderopvang nodig hebben."

Tot nader order boekte GROEN! bij de laatste verkiezingen (10 juni 2007) een groei, en ook in de huidige opiniepeilingen ziet het er niet slecht uit. Bovendien heeft de partij zich al altijd gericht op gezinnen.

3. "Kinderen zullen zeer snel uitgeput zijn. Stel dat je met de bus naar school moet, dan moeten de kinderen reeds om 07.00 uur ’s morgens het huis uit, en dan zijn ze om 19.00 uur ’s avonds terug. Moeten kinderen uit het lager onderwijs wachten tot na 19.00 uur ’s avonds om te kunnen eten ? Wanneer moeten ze hun huiswerk maken ? Er blijft geen tijd over voor een normaal familie leven ? Er is geen tijd meer voor lidmaatschap aan bv sportclubs of muziekschool ?"

Kinderen van werkende ouders, die nu al van school naar opvangmoeder gesleurd worden, zullen hier geen verschil in ondervinden. In tegendeel: het verenigingsleven waar u voor vreest, wordt in het schoolgebeuren gebracht. Muziekschool en sport binnen de lesuren. Daar zit hem net het punt van het hele idee: afwisselend studeren, en minder racen voor de ouders want alles gebeurt op één plek.

4. "Kinderen die de volledige dag op school moeten doorbrengen, en enkel naar huis komen om te eten en slapen, zullen zeer snel schoolmoe zij. Er zullen veel meer “drop outs” zijn, spijbelen zal toenemen, en minder kinderen zullen een eindiploma halen."

Dit voorstel geldt voor de lagere school. Ooit al lagere schoolkinderen weten spijbelen? Daarenboven zorgt de afwisseling tussen studeren, rust en sport voor meer variatie en minder schoolmoeheid dan nu het geval is.

5. "Groen! zegt ook dat ze wil vermijden dat jongeren “doelloos rondhangen”. Het is duidelijk dat Groen! wil vermijden dat ENKELE jonge vandalen/criminelen overlast bezorgen, en daarom ALLE jongeren een ganse dag wil opsluiten in de school."

Dit verklaart zijn stupiditeiten zelf.

Tot slot nog een besluit:

Moraal van het verhaal: leer u informeren. Al moet er toegegeven worden dat de partij wederom bijzonder slecht communiceerde: met de kop 'GROEN! wil lessen tot 18u00' scoor je niet. Zo'n krantenkoppen zetten mensen als u niet aan het voorstel ook nog maar serieus te nemen. Toch is het een even grote schande voor de partij (wegens de communicatieve fout) als voor u, die poogt een serieuze, kritische kijk op de Belgische politiek te geven.

Ik wens u alvast veel succes in de toekomst.

Met vriendelijke groeten

Bij de bespreking van dit dossier tijdens de commissie van afgelopen maandag werd al snel duidelijk dat ook dit project ten prooi is gevallen aan de grootheidswaanzin van Dirk Claes & co.  Na de buitensporige uitgaven aan gemeentehuis en Menagebouw is de prestigehonger nog steeds niet gestild. Alleen ... er is na de financiële uitspattingen van de vorige realisaties geen geld meer beschikbaar in de gemeentekas.  Dus wordt het blik PPS van het schap gehaald en resoluut opengetrokken.  PPS, afkorting voor Publiek-Private Samenwerking, staat in Rotselaar gelijk met: de gemeente heeft een stuk grond van ongeveer 9ha in haar bezit en staat die gratis ter beschikking van privé-projectontwikkelaars in ruil voor de realisatie van een aantal verplichte recreatiemogelijkheden.  Op het lijstje met verplicht te realiseren vinden we: een (fuif)zaal voor ongeveer 500 personen, petanquebanen, 2 openluchtbasketbalterreinen, streetsoccer, skatepark en een voetbalveld in kunstgras.  Daarbuiten kan de projectontwikkelaar nog een aantal andere dingen naar keuze realiseren voor zover ze binnen de stedebouwkundige regels van het recreatiegebied vallen (bijvoorbeeld een binnenspeeltuin, wellnesscentrum, Finse piste, enz ...). 

Je kan je afvragen of alles wat op het lijstje staat wel een voldoende groot potentieel hebben maar laten we Dirk Claes nog het voordeel van de twijfel gunnen.

Waar we als VlaamsProgressieven echter helemaal niet akkoord kunnen mee gaan is de liquidatie van Sportief Rotselaar door het gemeentebestuur.  Sportief Rotselaar maakt al sinds jaar en dag gebruik van een stuk van Ter Heide.  Deze voetbalclub beschikt over meer dan 200 leden en heeft nu in niet mis te verstane bewoordingen te horen gekregen dat het na dit seizoen mag opkrassen op Ter Heide.  Een toch wel hoogst merkwaardige beslissing, al was het maar dat er allerminst duidelijk is wat de kandidaat-privépartners gaan voorstellen als invulling van het beschikbare domein.  We vragen ons af waarom het volgens Dirk Claes echt onmogelijk is om Sportief Rotselaar een plaats te gunnen binnen dit recreatiedomein.  Er is voldoende ruimte beschikbaar, voetbal past perfect in het te realiseren kader, een vaste gebruiker van een deel van de accommodatie zorgt voor garantie aan inkomsten voor de privépartner en het behouden van de club garandeert dat jeugdspelers nadat ze hun voetbalopleiding hebben doorlopen ook daadwerkelijk speelgelegenheid krijgt om zich verder te ontplooien.  Want wat heb je aan een professionele voetbalopleiding (waar Dirk Claes het op zijn site over heeft) als je die dan op het einde niet kan laten bewonderen in een eerste elftal?  

Als deze liquidatie effectief wordt doorgezet dan heeft Dirk Claes de hoogst twijfelachtige eer om als enige burgemeester in dit land een volledige voetbalclub met meer dan 200 leden te laten verdwijnen.  Dat je nooit een maatschappelijk draagvlak zal hebben voor een dergelijke liquidatie van een vereniging is overduidelijk.  Als ik Dirk Claes was dan zou ik toch nog eens heel goed nadenken of ik dat wel op mijn palmares zou willen bijschrijven.

Je hoeft geen genie te zijn om te begrijpen dat art.35 art.69 niet is. Art.69 brengt genot wel even ter sprake, maar heeft voor de rest weinig om het lijf. Voor art.35 is lef nodig. Je moet de zaken durven omkeren, face tot face. Recht in elkaars ogen. Waarom wenden we telkens onze blik af? Zijn het de rondingen van 69? De connotaties met een dubbele stuitligging misschien? Voor VlaamsProgressieven mag het best wat meer zijn dan bloot bochtenwerk. Wij gaan voor de inhoud: voor 35!

En kijk, wie de moeite neemt om toch even dieper in te gaan op die 35, merkt dat het ook over gemeenschap gaat. Meer nog: het gaat over twee gemeenschappen! Zo braaf zijn die links-liberalen nu ook weer niet. Gemeenschap is volgens VlaamsProgressieven leuker met twee! Neem er voor de leut ook eens een Duitstalige bij en je hebt een triootje! Nuchter bekeken zijn triootjes zondermeer een ingewikkeld gebeuren. De eenvoud die 35 uitstraalt biedt oneindig veel meer perspectieven. Goede afspraken maken goede vrienden én ongeremde minnaars. Anderzijds, raak je opgewonden van zo’n 35? Kan echte gemeenschap daarmee (over)leven ?

Want wat maakt gemeenschap spannend? Toch niet de dagdagelijks discussies die met veel tromgeroffel een piramidale teleurstelling aankondigen. Met oprispingen over het dopje van de tandpasta en rondslingerende boxershorts wordt een ontspannend hoogtepunt al bij voorbaat slappe kost. Te dicht op elkaars lip leven en dagelijks aan tafel gaan zitten om de kleine echtelijke ergernissen uit te praten, zorgt voor grote moeilijkheden onder het gemeenschappelijke dak. Alleen een koppige West-Vlaming en zijn geit raken daar opgewonden van.

Wees eerlijk! Dan kan je beter het gemeenschappelijk huis verlaten en voluit voor het avontuur gaan. Proef eens van de verboden vrucht, en geniet van haar hemels zoete smaak. Voor het echtpaar België is art.35 wel degelijk een verboden vrucht. Want wie daarvoor kiest, negeert het federaal echtelijk toezicht en geeft aan de minnaars Vlaanderen en Wallonië de kans om voluit voor de eigen gemeenschap te kiezen.

Art. 35 doet de hemel helderblauw kleuren! Geen gezever meer over wat wel en niet mag. Mevrouw Vlaanderen doet waar ze goed in is, mijnheer Wallonië neemt zijn verantwoordelijkheid. Enkel wat een pesterij is om te splitsen blijft van de federale schoonmoeder: nummerplaten, autowegen,Navo verplichtingen, pensioenen… Brussel wordt een Europees hotel waar we allebei graag geziene gasten zijn. Daar maken we rendez-vous in een Belgisch bed en luisteren naar een vurige Brel. Op de tonen van het passionele ‘Quand on a que l’amour’ vleien we ons neer en ontspannen elke spier.Artikel 35, ik ben er helemaal klaar voor.

Bettina Geysen, voorzitter VlaamsProgressieven

Er zijn redenen waarom ik hier zo laat mijn licht over laat schijnen. Het is mij vooral beu, of om het met een doeltreffender Meetjeslands equivalent te zeggen: het is mij spoegverleet. Niet Yves Leterme: de geitenhoeder kon sinds de aanloop naar 2004 al niet op mijn sympathie rekenen. Niet het CD&V of de Vlaamse Beweging, gezien ik daar nooit enige affiniteit mee gehad heb. Niet de kuren van de Walen, gezien ik die ruim overschat vind. Niet BHV.

Wat dan wel? Dat voortdurende rondjesgedraai. Tot een paar dagen geleden vond ik alles razend interessant. Maar nu staan we nog eens op het beginpunt. Dezelfde discussie's blijven, dezelfde holle antwoorden weerkaatsen. Op blogs lees je ten duizende male dezelfde sloganesk ingepompte standpunten en dito antwoorden. Is, meer dan een jaar na de verkiezingen, bijna iedereen in het nonsenschip dat 'communautair' heet gestapt? Go fuck horses, of geiten zo je wil.

Maandag werd Leterme op voorhand al uitgespuwd door CD&V en N-VA, hooggeplaatste toppolitici lieten hun ongenoegen uitten over de gang van zaken. Gisteren wordt de Ieperling opnieuw als een martelaar onthaald, en dat allemaal zonder dat hij onder druk is gezet door het kartel. Yeah right. Wie dat gelooft, gelooft waarschijnlijk ook dat het mislukken volledig de fout van de Franstaligen is.

"Leterme is, zoals voorspeld overigens, slachtoffer geworden van een duivelspact dat hij getekend heeft met een formatie die openlijk flirt met het einde van België.", aldus LE MONDE.

Dat ligt behoorlijk dicht bij de waarheid, als je het mij vraagt. Oorspronkelijk was het kartel een springplank naar de zestien, maar door de komst van Dedecker kunnen ze dat nu niet meer opblazen. Want dat staat als een paal boven water: als je de veranderingen bij Leterme ziet (van harde flamingant tot staatsman die zich vastklampt aan het getal zestien), kan je er prat op gaan dat het niet in de oorspronkelijke plannen stond om N-VA zolang mee te sleuren.

Ik kan het ten treure herhalen: het communautaire is een gecreëerd probleem, BHV splitsen kost Vlaamse stemmen, en in tussentijd worden er geen andere problemen aangepakt. Wat Leterme ook tot in den treure mag herhalen de laatste dagen, maar zijn begroting met overschot is een leugen die Verhofstadt nooit zou uitkramen.

ARM VLAANDEREN, en stilaan ook ARM BELGIË/PAUVRE BELGIQUE.

Het is tijd voor verandering ... tijd voor een nieuwe staatsstructuur met een verregaande autonomie voor de regio's maar met een grote vorm van solidariteit tussen de regio's.  Het is tijd voor een confederaal België ...

Al in oktober 2007 lanceerde VlaamsProgressieven, toen nog spirit, een volledig uitgewerkt voorstel waarin we uit de doeken doen hoe een confederaal België er uit zou kunnen zien.  Oktober 2007, het woord "confederaal" stond toen nog gelijk met "vloeken in de kerk".  We zijn nauwelijks enkele maanden verder en plots lijkt het of de politieke wereld het licht heeft gezien.  Wat een tijdsverlies is Leterme I geworden ...

Beter laat dan nooit, maar toch ... www.gemeenschapisleuk.be

Morgen, op 11 juli, wordt het feest van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. Vanzelfsprekend viert VlaamsProgressieven mee. Maar wel op onze manier. Niet als pleitbezorgers van de terugkeer naar een egaal wit Vlaanderen, maar als fervente voorstanders van een diverse en tolerante samenleving. Ons Vlaanderen is niet dat van een bange witte Vlaamse Gemeenschap maar van een zelfbewust kleurrijk Vlaanderen.

Om deze boodschap kracht bij te zetten, voert VlaamsProgressieven actie onder de titel ‘Vlaanderen is een kleurdoos’. Op diverse 11 juli-vieringen in het land delen mandatarissen, leden en sympathisanten van VlaamsProgressieven folders en doosjes kleurpotloden uit. Daarmee geven ze aan dat ons Vlaanderen een divers Vlaanderen is. Die diversiteit wordt ook door onze partij belichaamd. De actievoerders zijn zelf een kleurrijk geheel van culturen, geloofsovertuigingen, huidskleuren, geaardheden, geslachten en leeftijden.

VlaamsProgressieven is altijd een fervent pleitbezorger geweest van het behoud en de ontwikkeling van ieders identiteit. Diversiteit geeft kleur aan de samenleving. Ons Vlaanderen is een open Vlaanderen, waar mensen ongeacht hun achtergrond zich thuis kunnen voelen. Waar de ruimte bestaat om je eigen cultuur te beleven, zonder je af te sluiten van andere groepen en culturen. Geen egoïstisch ‘eigen volk eerst’, maar ook geen ‘elk volk apart’. De meerwaarde zit in de ontmoeting en interactie.

In deze tijden van globalisering is angst een slechte raadgever. Met verkrampt in een hoekje te kruipen, bied je geen antwoord op de nieuwe samenlevingsproblemen. Dat doe je wel door de nieuwe realiteit onder ogen te zien en te aanvaarden, door ‘anders zijn’ niet als een bedreiging maar als een verrijking te beschouwen, en door onder de leeuwenvlag een bonte groep mensen en culturen te laten schuilen en een thuis vinden.

Voorzitter Bettina Geysen: “Een partij die pleit voor diversiteit, progressief is en die ook op de Vlaamse identiteit hamert; velen zien dit nog steeds als een contradictie. Terwijl dat voor ons het logisch gevolg is van het respect voor elkaars identiteit.”

Dat is het gevolg van de conservatieve partijen dat er aan woord Vlaams een vuil randje hangt. Wij vinden dat je Vlaams vooral kleurrijk moet invullen.

Antwerp Pride City of APC vinden, we onder meer terug op de officiële site van 't Stad, op Crooze.fm en op Apen.be. Maar ook AntwerPride.com maakt gebruik van de afkorting APC.

De 'City' benadrukt natuurlijk de betrokkenheid van Toerisme Antwerpen, die sinds 2004-2005 bewust mikt op het roze publiek om de metropool een hip imago aan te meten. Zo is er niet alleen nu APC, maar bv. ook de ILGTA-reisbeurs of de World OutGames 2013.

Zoals wel vaker ligt er tussen droom en werkelijkheid een wereld van verschil.  Het idee van Wouter Van Bellingen is op zich waardevol, de praktische realisatie ervan bij voorbaat zo goed als onmogelijk. 

Een samenwerking tussen verschillende partijen kan alleen maar tot stand komen als die partijen dat ook zelf willen, dat is een essentiële voorwaarde waar de dag van vandaag niet kan worden aan voldaan. 

Elke vorm van samenwerking tussen twee of meer partijen is gebaseerd op respect voor de andere partij(en).  Respect vereist dat iedere partner erkent dat de andere een toegevoegde waarde brengt aan de samenwerking. Respect dat zich vertaalt in het aanvaarden dat ook de kleinere partij een stempel kan drukken op het politiek debat.  Kortom, een respectvolle samenwerking tussen verschillende partijen biedt garanties op een voldoende grote aanwezigheid van alle partijen in het politiek debat (lees voldoende parlementaire mandaten voor alle partijen in de samenwerking).

Als dat elementaire respect ontbreekt dan heeft een samenwerking geen enkele zin.  Dat geldt voor de mooie droom van Wouter maar dat geldt evenzeer voor de bestaande samenwerkingsverbanden.  Het is duidelijk dat een herhaling van het verkiezingsdebacle van juni vorig jaar voor VlaamsProgressieven geen optie is.  Het kan niet dat je als kartel verliest maar dat het vooral de kleinere partner is die het gelag betaalt want dat getuigt van weinig respect.  Het verderzetten van het kartel staat of valt dan ook met respecteren van eenieders eigenheid zodat dit respect ook vertaald wordt in een voldoende grote parlementaire aanwezigheid van beide kartelpartners.

Bij het lezen van dit alles zou je kunnen denken dat alleen maar de postjes belangrijk zijn en dat het inhoudelijk project van VlaamsProgressieven bijkomstig is.  Niets is minder waar.  Maar we moeten hier ook niet flauw over doen: je kan je inhoudelijk project nu eenmaal niet realiseren zonder parlementaire vertegenwoordiging.

Een huis wordt verbouwd. In elke kamer zijn andere mensen bezig, ieder met z'n eigen interpretatie van hoe de kamer en het huis er het beste uitzien, wat het mooiste is. Er wordt hard gewerkt. Plots roept een veel te luide stem uit het verkommerde tuinhuisje waar niemand nog naar omkijkt: "Hé, mannen, anders huren we gewoon een tent en zetten die in de tuin!"

Al is de vergelijking behoorlijk gebrekkig: zoals de verbouwers zich voelen bij het horen van dat dwaze voorstel, zo ook moet zowat de hele linkse flank van het Vlaamse politieke spectrum zich voelen bij het horen of lezen van het gebrabbel van Wouter Van Bellingen.

Wouter Van Bellingen is geen natuurtalent dat de nationale politiek in een wip naar zijn hand kan zetten. Het is een schepen die door toeval, een mediagenieke hetze en de BV-drang van de partijtop (wie is trouwens géén top in zulks een dwergpartij?) op nationaal niveau iets mag zeggen. Ik ben ervan overtuigd dat hij in Sint-Niklaas een uitstekend schepen is en waarschijnlijk heeft de man veel goede intenties, maar zijn politieke voeling is nihil en zijn realiteitszin al even onbestaande.

"Rechts wordt sterker en sterker. Het is tijd om op te staan en daar een positief en progressief verhaal tegenover te stellen." ¿Qué? "Links is zodanig in de verdrukking dat we ons de vraag moeten stellen waar we naartoe moeten." Scherpzinnig, Wouter. "In plaats van elkaar vliegen af te vangen moeten we de krachten bundelen." Een ontstellende conclusie, geachte nationaal secretaris.

In een notendop komt het hierop neer: Wouter Van Bellingen kwam op een helder moment (of tijdens een ijldroom) tot de analyse dat het slecht gaat met de linkse partijen in Vlaanderen, praatte met enkele linkse rakkers uit verschillende partijen en omdat die hem niet meteen in het gezicht spuwden, staat hij nu door een megafoon te roepen dat "heel wat progressieven op dit signaal zitten te wachten". En het toppunt is dan nog dat hij uitgerekend tjeventaal gebruikt om zijn progressieve boodschap te verkondigen: liefst vier keer heeft hij het over een "verhaal", uiteraard een "positief verhaal" dat ook ergens "naartoe" moet gaan. Wie geen koude rillingen voelt bij uitspraken als "De mensen willen een positief verhaal horen. Dat project moeten we nu samen schrijven," is ofwel de tekstschrijver van Yves Leterme, ofwel een wanhopige Vl.Pro'er (Vlupper voor de vrienden).

De uitspraken en oproep van Wouter Van Bellingen zijn compleet naast de kwestie, waarmee hij trouwens niet misstaat in zijn partij en naast zijn voorzitster. Het doet een beetje denken aan miss-kandidates die tot wereldvrede oproepen: ook hier kan je alleen maar met een meewarig hoofdschudden reageren. Wat dan ook gebeurt.

Eén punt heeft Van Bellingen wel gemaakt: "In ons eentje krijgen we onze boodschap duidelijk niet verkocht." Bijna correct: die meervoudsvorm kan nog in het enkelvoud worden gezet.

Op vrijdag 13 juni openen we, VlaamsProgressieven Rotselaar, voor de tweede maal de deuren van het Mena Praatcafé.

Vanaf 20u ben je van harte welkom in de Menabar, op de 2^e verdieping van het Vrijetijdscentrum Mena (Provinciebaan 2, Rotselaar), voor een gezellig glas en een toffe babbel. 

Ook nu kiezen we er voor om geen thema vast te leggen: je kan er dus net zoals op café over om het even wat praten, zo lang het maar gezellig blijft. 

We hanteren dan ook weer dezelfde gezellige prijs van 1 euro per consumptie voor de meeste courante dranken (pils, cola, water, koffie, enz ...).

Hopelijk tot dan!  (breng gerust vrienden en vriendinnen mee)

Even duidelijk maken: ik ben géén fan van de nieuwbakken VlaamsProgressieven, hun programma is me net ietsje te Vlaams en net ietsje te weinig progressief. Maar wat Bert zondag schreef op zijn website, dat kan ik best appreciëren. Er mag dan wel eens schamper gelachen worden om zijn emotionele reacties in de media (of is er een ander politicus die erom bekend staat te blijten voor de camera?), maar het zijn net zo'n politici waar ons landje nood aan heeft. Politici die begrijpen wat mensen voelen en denken, die daar oprecht door van hun melk gebracht worden, en die de onwrikbare wil hebben om iets te veranderen aan wantoestanden. Bravo Bert!

Maar om welke uitspraken ben ik nu zo euforisch? Ik citeer uit Berts blogbericht van 4 mei, waarin hij het heeft over onze nieuwe regering:

Maar vooral de mensen zonder papieren worden zwaar bedrogen. Verschillende meerderheidspartijen hadden de mond vol over menselijke oplossingen voor diegenen die hier reeds verschillende jaren verblijven. Ook minderjarige illegalen zouden op een menswaardige wijze opgevangen worden. Ze horen niet thuis in een gesloten centrum. Niets van dit alles wordt gerealiseerd.

De nieuwe federale minister voor Asielbeleid wil zich opwerpen als de harde tante. Géén regulariseringen, geen humane oplossingen, zelfs geen moratorium op uitwijzingen voor diegenen die in aanmerking komen voor regularisering. Dit is een pure schande. Mensen zonder papieren verdienen onze steun. Kinderen zonder papieren verdienen onze bescherming. De politiek van de regering Leterme is klakkeloos extreem rechts achterna hollen. Dit is de meest asociale regering in vele jaren. Hoe lang nog kan het ACW hier blijven zwijgen? Rechts-liberalen en conservatieven verloochenen hier elk humanistisch, christelijk en ethisch handelen.

Bedankt Bert, bedankt meneer Anciaux, bedankt minister van Cultuur, Jeugd, Sport en Brussel. Mevrouw Truttelboom (oeps-typfoutje) doet me soms de moed in de schoenen zinken, maar er zijn nog goede mensen in ons landje, zo bewijst uw reactie.

Wie wil weten waar onze partij voor staat, kan terecht op de nieuwe website vlaamsprogressieven.be. Je vindt er een korte beginselverklaring, de thema's die we belangrijk vinden en de programmapunten waar we voor gaan.