Auf der Webseite des niederländischen Fachblattes für Hotel- und Gaststättengewerbe "Misset Horeca" stieß ich auf einen Artikel, welcher die Überschrift "Mehr Aggression durch dichten Schnellimbiß" trägt. Das Geheimnis dieser Überschrift liegt in einem Papier des Vlaardinger Ortsvereins der sozialistischen SP. Neben diversen Vorschlägen sprechen sich die Verfasser für längere Öffnungszeiten für Schnellimbisse aus. Grund dafür ist, daß Schnellimbisse unter der bestehenden Regelung nur eine halbe Stunde länger geöffnet haben als Discos und Cafés, welchen 2007 zugestanden wurde, eine halbe Stunde später zu schließen. Nach Ansicht der Verfasser reicht der Zeitraum von einer halben Stunde nicht aus, damit sich junge Leute nach einem Besuch bei letzteren noch etwas essen gehen können, was in Verbindung mit Alkohol und Langeweile zu Aggressionen und Vandalismus führe.

Diese Idee ist ein gutes Beispiel für die Entwicklung des Verständnisses für das System, welches ein Element von W. Edwards Demings "System des umfassenden Wissens" ist. In diesem Fall wird das Augenmerk nicht allein auf das Verhalten der Jugend gerichtet, sondern auch auf Faktoren, welche dieses Verhalten beeinflussen, und auf Lösungen, welche aus der Betrachtung dieser Faktoren folgen.

Gegen Lösungen wie die im Papier vorgeschlagene gibt es Vorbehalte, besonders im Zusammenhang mit den dahinter liegenden Gedankengängen. Die Einwände laufen darauf hinaus, daß das einzige Problem das asoziale Verhalten der Jugend ist, und daß diese die Pflicht hat, sich unter allen Umständen anständig zu benehmen. Würde man mit derartigen Maßnahmen einräumen, daß das Verhalten der Jugend von äußeren Faktoren beeinflußt wird, so würde ihnen das die Verantwortung für ihre Taten nehmen. Dazu ist folgendes anzumerken:

1. Wenn man Maßnahmen wie längere Öffnungszeiten für Schnellimbisse einführt, muß das nicht bedeuten, daß Vorfälle wie Aggression oder Vandalismus als weniger schlimm empfunden werden. Etwaige Übeltäter können genauso verfolgt werden.
2. Maßnahmen wie längere Öffnungszeiten stellen auch ein Signal dar, daß die Bedürfnisse und Befindlichkeiten der Jugend ernst genommen werden und sie somit als Mitglied der Gesellschaft anerkannt werden.
3. Wenn die Faktoren, welche zu Aggression oder Vandalismus beitragen, vermindert werden, bedeutet dies, daß eine konkrete Tat schlimmer ist, da davon auszugehen ist, daß sie weniger wahrscheinlich hätte geschehen dürfen.

Die Einführung längerer Öffnungszeiten ist letztendlich ein Beispiel für die Schaffung einer Win-Win-Situation.

zo 25 mei 2008 The Hague Royal Ten Den Haag
za 07 jun 2008 AV Fortuna 60 jaar Jubileumloop Vlaardingen
zo 29 jun 2008 Kwartaalloop Onder Ons Delft
zo 06 jul 2008 Kerkpolderloop Delft
ma 25 aug 2008 t/m do 28 aug 2008 Hardloopvierdaagse Spijkenisse
za 13 sep 2008 30e Tino Hoogendijkloop Vlaardingen
za 20 sep 2008 19e Geul Techniekloop Vlaardingen
za 04 okt 2008 Maasstadloop 2008 Rotterdam
zo 26 okt 2008 1e Opschoor Makelaardij Wintercross Maassluis
za 01 nov 2008 AV Fortuna Veld en bosloop Vlaardingen
za 08 nov 2008 Erasmusronde Rotterdam
zo 16 nov 2008 2e Opschoor Makelaardij Wintercross Maassluis
zo 30 nov 2008 Kwartaalloop Onder Ons Delft
zo 07 dec 2008 3e Opschoor Makelaardij Wintercross Maassluis
za 13 dec 2008 AV Fortuna Halve Marathon Vlaardingen
vr 26 dec 2008 13e HRR Kerststrandcross Scheveningen
zo 28 dec 2008 4e Opschoor Makelaardij Wintercross Maassluis

En dat moet het dan zijn..... ik hoop dat ik ze allemaal kan lopen... Ik hou jullie op de hoogte.

IDENTITEITSCONSUMPTIE

Er wordt gesproken: de academische literatuur is afgegleden naar 'marginale postmoderne theoriën over fantasieconsumptie' (Make my day! ) een ondergetheoretiseerde notie van identiteitsconsumptie, een nadruk op "simulacra" en spektakel, en blablabla.. (lees t zelf verder)

sim·u·la·crum (smy-lkrm, -lkrm)

n. pl. sim·u·la·cra (-lkr, -lkr)

1. An image or representation.

2. An unreal or vague semblance.

 

Openbare beslotenheid 

Wie zwijgt stemt toe 

Met alle beste bedoelingen van de wereld blijkt de openbaarheid van bestuur soms gebaat bij een grote mate van beslotenheid.

Heel goed te begrijpen wellicht voor hen die er middenin zitten, heel vaag voor hen die slechts willen weten waarom 1 + 1 niet gewoon tot 3 miljoen opgeteld kan worden.

De discussie over de Polderpoort lag zo gevoelig dat de commissie Samenleving er maar liefst 3 vergaderingen achter gesloten deuren voor nodig had om op de raadsvergadering van donderdag met een hamerstuk te besluiten tot aankoop van erf en opstal.  

Alle partijen vonden het grote zwijgen de beste optie om de sportvoorziening voor de gemeente veilig te stellen. Er moest worden voorkomen dat de Polderpoort via de vrije markt in handen kwam van investeerders die er andere plannen dan de beoogde sportieve doelstelling mee zouden kunnen hebben.  

Een nobel streven met een uitkomst die voor iedereen aanvaardbaar de beste was in het Vlaardingse belang. Daar zal de discussie in de toekomst dan ook niet meer over gaan. Echter, geheimzinnigheid heeft als bijwerking vaak onbedoelde geruchten die juist dat bereiken wat niet beoogd werd. Zoals het beschadigen van personen in hun naam en goede eer. 

Wethouders die dossiers tussentijds van hun voorgangers overnemen, zijn daar ongeacht hun voorgaande onwetendheid verantwoordelijk voor, tenzij ze er bij aantreden afstand van nemen. Wat niet altijd evident is gezien de complexiteit van het inlezen in moeilijke materie. 

CDA Wethouder van der Zwan kwam voorafgaand aan behandeling van het Polderpoort agendapunt met een ongebruikelijke verklaring:  

(uittreksel) ‘Management, administratieve organisatie, bedrijfsvoering, personeel: allemaal randvoorwaarden die van belang zijn om elke organisatie, welk concept dan ook, tot een succes te laten worden. En achteraf moeten wij constateren dat deze zaken in onvoldoende mate adequaat aanwezig waren bij de Polderpoort. En hierdoor is het fout gegaan.’. 

Voordat de discussie in de openbare raadsvergadering hierna ook maar kon beginnen, kwam VV2000/Leefbaar Vlaardingen Leo ten Have met een orde voorstel. Direct tot stemming overgaan, zonder verdere discussie.

De Polderpoort werd een hamerstuk van 3 miljoen euro, einde exercitie. 

Ongebruikelijk dat ten Have dergelijke kans op debat afkapt. Wat bewoog hem en de voltallige raad die hem volgde ? Betalingsverplichtingen en ultimatum termijnen omdat al de volgende dag de koopakte gepasseerd moest zijn ? Dat had als argument om de zaak snel te behandelen gewoon gemeld kunnen worden lijkt mij. En was bovendien nog niet aan de orde bij de eerdere besloten commissievergaderingen.

Of waren er kapers op de kust ? Of voetbal op tv ? Of wilde Wilders hier een inter-religieus centrum voor herorientering vestigen? Of gaat de Rabobank failliet? 

Burgerlijk onbevangen – of naief, net wat u wilt – ga ik er vanuit dat de besteding van drie miljoen euro ook met de beste bedoelingen van de wereld een zaak van openbaar besproken belang is. 

En wanneer CDA fractievoorzitter Keizerwaard na afloop zegt dat er op termijn wel duidelijk zal worden wat er precies aan de hand is, wordt mijn nieuwsgierigheid alleen nog maar groter. Wat moet nu waarom geheimzinnig zijn maar kan later gewoon gezegd worden?  

In mijn politieke onbewustzijn vraag ik mij ook af waarom Klaas Terpstra zich zover van de hele discussie distantieerde dat hij zelfs niet aanwezig was op de besloten momenten. Bij zijn verkiezing tot gemeenteraadslid voor de PvdA stapte hij juist uit het bestuur van de Polderpoort omdat hij geen belangenverstrengeling wilde. Juist daarom zou hij nu een enorme expertise in de discussie gebracht kunnen hebben, i.p.v. van zijn democratisch toegewezen en geaccepteerde zitplaats onbezeten te laten. Klaas leek me de man niet om thuis te gaan verbouwen terwijl in het politieke centrum zijn stem gewicht in de schaal kon leggen, maar “Ik heb een schoon geweten en lig er nachts niet wakker van” is niet het soort politieke verklaring dat het democratische peil boven ANP houdt. 

Ambtenaren zouden zich vastgebeten hebben in een prestige project waarnaar ze slechts vanuit hun eigen expertise keken. De vele interne herplaatsingen sinds maken tracering van dergelijke tunnelvisie uiteraard tot een volstrekte onmogelijkheid. 

Het rapport dat het stichtingsbestuur door Deloite op heeft laten stellen wordt door voorzitter René Esmeijer niet openbaar gemaakt. Niet controleerbare organisatorische aanbevelingen van een rekeningcontroller maken de vraagtekens alleen maar groter.  

Uit alle officiele informatie die wel beschikbaar kwam kon slechts worden opgemaakt dat het ging om verkeerd beleid van personen in het verleden, financiele belangen en aflopende termijnen die daarmee samenhingen. 

Tussen de onofficiele losse opmerkingen die de afgelopen weken in de wandelgangen wel gemaakt werden viel slechts een enkele naam; Leo Bezemer, die als uitbater van de horeca te kort had geschoten. 

Ik ken Leo niet, maar het debacle alleen aan hem op te hangen lijkt mij net iets te ver te gaan. 

GroenLinks wethouder Ben van der Velden mocht de Polderpoort openen, ondanks dat hij er als raadslid bepaald geen voorstander van was geweest. Na de verkiezingen 2002 nam hij echter een voldongen feit over van vertrekkend CDA wethouder Aart Kool, die de afbouw van Vijfsluizen met de betreffende Shell personeelsvereniging had uitonderhandeld. Met 6 miljoen gemeentelijke investering en een afkoopbedrag van 1,2 miljoen (gulden) dat tot  6 ton gereduceerd werd + de verplichting om 15 man personeel mee te nemen naar de Broekpolder, zoals ik het ten minste uit de geruchten begrepen heb.Daar kwam de personeelsvereniging dus met een koopje vanaf. En de fantieke bedrijfssporters gingen vervolgens in Spijkenisse en omgeving aan hun lichamelijke conditie werken. 

‘Management, administratieve organisatie, bedrijfsvoering, personeel: allemaal randvoorwaarden die van belang zijn om elke organisatie, welk concept dan ook, tot een succes te laten worden. En achteraf moeten wij constateren dat deze zaken in onvoldoende mate adequaat aanwezig waren bij politici en gemeentelijke organisatie. En hierdoor is het fout gegaan.’. 

zou ik suggestief kunnen varieren. 

Diewke van der Geest werd donderdag bij haar afscheid geprezen omdat zij het graag over de inhoud van de zaak heeft en niet houdt van praten om het praten. Ik zou haast denken dat het alleen wat haar betreft dus ergens over ging bij de Polderpoort. 

Ikzelf mag juist graag luisteren naar een goed gesprek zelfs als dat nergens over gaat, maar zwijgen omdat het ergens over gaat doe ik alleen uit angst. En dat is geen goed voorbeeld in de discussie over het maatschappelijk belang van openbaarheid in bestuur. 

Mijn conclussie is dat ik er niets van begrijp, dat hoeft niemand me te vertellen.

Liever had ik gewoon gehoord waar het allemaal over ging, dan had ik niet iedereen na hoeven te wijzen met mijn vraagtekens. 

(Overigens mag men bij mijn afscheid gewoon zeggen dat ik een onaardige jongen was waar niet mee te praten viel. Op mijn leeftijd maakt het niet meer uit wat ‘men’ meent te moeten denken over mij. De grenzen van mijn moed hebben me al te lang geleden tegen gehouden om daar nu nog over te struikelen.) 

Omdat de historische onderste steen al lang niet meer in het fundament van de hedendaagse samenleving verankerd zit, hoeft hij wat mij betreft ook niet boven water te komen.  

Ik ben gewoon nieuwsgierig geraakt. 

Wellicht geven verder onderzoek naar onderliggende stukken van gemeentesecretaris, griffie, Stadsarchief of de kamer van koophandel mij inzage in de moverende reden tot beslotenheid.  

Ik zal het u laten weten wanneer het zover is. 

Peter de Jong  

Bijlage: Verklaring van wethouder Peter van der Zwan

 ‘Vanavond bespreken wij een voorstel voor een krediet voor aankoop van de Polderpoort. Overigens was dit voor mij als nieuwe wethouder een aantal maanden geleden het eerste B&W stuk dat ik mocht paraferen. Sindsdien hebben wij een aantal besloten vergaderingen gehad, waarin wij de situatie rond de Polderpoort met elkaar hebben besproken. Die vergadering waren vertrouwelijk, en die vertrouwelijkheid had alles te maken met het verleden, en met name de exploitatie die niet goed is gegaan. Management, administratieve organisatie, bedrijfsvoering, personeel: allemaal randvoorwaarden die van belang zijn om elke organisatie, welk concept dan ook, tot een succes te laten worden. En achteraf moeten wij constateren dat deze zaken in onvoldoende mate adequaat aanwezig waren bij de Polderpoort. En hierdoor is het fout gegaan. Dat doet pijn! Als gemeente hebben wij op dit moment weliswaar geen belang in de Polderpoort (we zijn geen eigenaar, verstrekken geen subsidies en hebben er ook niets over te zeggen). Maar toch is er een gevoel van machteloosheid en teleurstelling, en als college voelen wij dat ook zo. Het spijt ons dat het met de Polderpoort zo is verlopen.  Maar nu de toekomst... Als de gemeente het niet koopt, is de kans heel groot dat de accommodatie in andere handen valt. En daarvoor vinden wij de accommodatie als sportvoorziening te belangrijk. Denk alleen al aan de beschikbaarheid voor sportonderwijs en AV Fortuna. Wij zullen het overigens niet alleen nu kopen, maar zijn daarnaast voornemens om een onderzoek te laten uitvoeren naar de exploiteerbaarheid, de levensvatbaarheid in de toekomst van de accommodatie als zodanig, in zijn huidige vorm dan wel met enige aanpassingen.  Dit om te waarborgen dat Vlaardingen niet alleen nu, maar ook later gebruik kan blijven maken van de accommodatie als sportvoorziening.’

More information on Vlaardingen on Wikipedia.

‘Je bent er mooi mee in de aap gelogeerd als je dat zo leest’, - kapper  Herman

en

‘Je kunt dus eigenlijk overal beginnen te lezen, er zit toch geen lijn in’ – John van Heusden

De eerste reacties op ‘Zand erover of op de pedalen rond de dorpspomp’ geven, zoals van de betrokken stadsgenoten verwacht moge worden, weer kernachtig weer waar het om gaat bij de Almanak 2008 ZwartWitte Vlaardingers.

Journalisten zijn net zo goed sprookjesvertellers als politici ook gewoon burgers zijn.

En lezers kunnen aan de hand van eigen inzicht en vermogen bepalen wie wel en waarom niet geloofwaardig zijn.

Griffier drs. Ames durfde het niettegenstaande voorgaande aan om de journalistieke spiegel van burgerlijke zelfreflectie aan de gemeenteraadsleden voor te houden.

Dit wellicht niet voor niets maar met reden.

Het duale stelsel heeft het politieke landschap op zijn kop gezet zonder dat de grote goe gemeenschap er daadwerkelijk weet van mee heeft gekregen.

Deze editie 2008 van de Almanak ZwartWitte Vlaardinger beoogd mede een steentje bij te dragen aan het debat om het bewustzijn hiervan bij burgers en dus ook politici te vergroten.

Konden raadsleden zich vroeger jarenlang op elkaar in spelen vooraleer zij de overstap maakten naar de bestuurlijk uitvoering van hun lang gekoesterde ideale gedachten, nu kunnen wethouders als rijpe donderstralen vanachter een schaapjeswolk springen en stralend uit de blauwe hemel vallen om binnen de gestelde kaders van onbegrepen bestuur de onstuitbaar wentelende voortgang van het systeem ten kostte van alles te waarborgen.

Maar hoe rationeel het algemene weten ook kan zijn, irreële vervorming tot een eigen gelijk kan zowel werkelijkheid als waarheid reduceren tot een lachspiegel.

Waarvan dus bij deze akte.

De schokgolf die het 'vreugdevuur' op het feestterein aan de Broekweg om 1 minuut voor 12 veroorzaakte, kwam hemelsbreed op 350 meter afstand nog aan alsof er vlak om de hoek een woning door een gasexplosie ontplofte. 

Rond het plein zelf geven tientallen dichtgetimmerde ramen aan hoe hard de klap hier is aangekomen.

Ouwejaarsnacht was voor de bewoners van de wijk dus zeker geen goed begin van het nieuwejaar.

Op nieuwjaarsdag waren de bewoners nog steeds ontredderd.  Met hen trouwens ook vele stadsgenoten die polshoogte kwamen nemen. De gebeurtenis had zelfs tot in de Holy zijn effect, want de gemeentelijke opruimingsdienst die eigenlijk hun zondagsdienst in de winkelcentra daar moest draaien, werd nu aan de Broekweg ingezet om de rokende puinhoop op het midden van het plein in elk geval voor het cosmetische aanzicht van het plein direct op te ruimen. 

De klap zou verorzaakt zijn omdat de 'ontstekingsbenzine' niet verdampt zou zijn. Hierdoor is een implosie ontstaan. De luchtdruk hiervan was zo heftig dat de ramen naar buiten toe 'sprongen'. Zelfs laden van kasten en kelderluiken in de woningen zouden uit hun zetting zijn getrokken.

Vooralsnog zouden er vijf gewonden zijn gevallen. 3 mensen met snijwonden door glasscherven en twee mensen doordat ze in het keldergat gestapt waren.

Er zouden zich ook enkele confrontaties hebben afgespeeld tussen bewoners en relschoppers. Daarbij zouden er behalve boze woorden ook bakstenen gehanteerd zijn. 1 bewoner deed aangifte van mishandeling. 

Leden van de Socialistische Partij hebben de hele ouwejaarsnacht en nieuwejaarsdag vanuit het SP Pandje aan de Broekweg bijstand en opvang verleend aan de buurtbewoners. Actiesecretaris en buurtbewoner Willem de Man mobiliseerde zijn partijgenoten, die direct hun persoonlijke nieuwjaarsvieringen onderbraken. SP raadslid Alke van Marsbergen heeft per direct schriftelijke vragen gesteld aan de burgemeester. Deze heeft al in de loop van de dag in een communiqé laten weten dat kerstboomverbranding op de Broekweg niet meer plaats zal vinden 

Burgemeester Bruinsma had in de aanloop naar de Ouwejaarsnacht overigens al enkele maatregelen genomen.

Verschillende verbrandingslocaties in de stad waren al verboden en samengevoegd verplaatst tot 1 vuur aan de Marathonweg. Het vuur op het Boekwegplein was de tweede toegestane locatie.

De verbranding onderaan de Maassluisedijk bij de Curacoalaan leverde elk jaar meer overlast op.

Vooral het met vrachtwagens tegelijk dumpen van overtollige bomen, pallets etc. was hier volkomen uit de hand gelopen, met enorme rookoverlast aan de Curacoalaan tot gevolg. Naast het milieu-aspect heeft nu dus ook de veiligheid zijn grenzen gevonden bij de 'kerstboomverbranding'.

De burgemeester zal nu echter zeker gedwongen zijn om na te gaan of er met de 'kerstbomverbranding' niet meer en andere zaken dan gezelligheid en traditie in geding zijn. Er zou zelfs sprake zijn van betaalde illegale dumping van allerlei brandbaarheden, omdat dit goedkoper is dan afvoer naar de AVR.

Ook de ontheffing voor een heel kleinschalige, en door bewoners zelf gecontroleerde, verbranding als op het Messchaertplein zal zeker geen vervolg meer kunnen krijgen.

In welke richting de beschuldigende vinger zal wijzen laat zich gemakkelijk raden. De burgemeester had toestemming verleend en dus zou de gemeente verantwoordelijk zijn. De gemeente had de branden door de brandweer aan moeten laten steken. Of de feitelijke daders achterhaald en verantwoordelijk kunnen worden gesteld is nog maar af te wachten.

Donderdag is er een bijeenkomst in zorgcentrum Soenda. Bewoners zullen hier onder meer op de hoogte worden gesteld van de mogelijkheden tot  schadeverhaal.

Ondanks zijn gebroken voet was de burgemeester de hele nacht op pad om overal polshoogte te nemen.

De aanwezigheid als blijk van betrokkenheid van GroenLinks politicus Jack Tsang aan de Broekweg werd overigens niet door iedereen daar ter plaatse positief op prijs gesteld.

conclusie:

De onmacht om het persoonlijk bestaan zo duidelijk en preferent mogelijk aan alle andere levensvormen kenbaar te maken, heeft tot veel onvrede geleid.

Omdat we allemaal evenveel recht hebben op de persoonlijke vrijheden die de oude maatschappij zich als collectief had verworven voor het individu, kan tegenwoordig de eerste de beste grote klootzak met een enorme dreun aan iedereen laten horen wat een klein en ongevoelig geslachtsdeel hij heeft.

Niks nieuws onder de zon dus: Of je de onvolwaardige erectie nu met een auto, boot, huis, veel verre vakanties, minderjarige of emotieloze plantaardige seks probeert op te krikken, wanneer je niets anders hebt dan moet je het daarmee doen.

De maatschappij moet dat net zo goed aanvaarden als het recht waarmee lelijke geldbezitters hun lippen en tieten vol laten spuiten met siliconen of meervoudig verarmde en vetvrijverzadigde varkenszuren etc., in de valse gedachte dat ze zo mooier worden. 

Het plaatsvervangend vergroten van schaamlippen, mieretietjes en kleine lulletjes is net zo goed een compensatie voor te kleine hersenkwabben van mensen die niet weten hoe ze anders hun geld op moeten krijgen, als de onvrede van hen die iets meer van de maatschappelijke welvaart hadden verwacht, maar in hun armoedige onmacht niet verder komen dan een doffe dreun.

De hoop voor de toekomst zal wellicht gloren in de uitvinding van plastic hersenreplica's met ingebouwde controlechips waarmee de digitale reality vanuit controlekamers gesimuleerd kan worden.

Daanke reed op zijn gammele fiets richting station Beesd. De afstand was ongeveer 4 kilometer, 4 teveel dus. Toen hij er eindelijk was, moest er een kaartje gekocht worden. Weekend-retour nogwel, alleen het was nog geen 7 uur geweest. Daanke had er schijt aan en kocht een kaartje, er word daar toch nooit gecontroleerd.

 Eenmaal in de trein beland, besloot Daanke Droogbier maar eens te smsen dat hij eraan kwam. Dit bleek echter anders te gaan dan Daanke verwachte. Hij kreeg een smsje met daarin: "Ow, leuk, maar waar ga je heen?" Daanke begreep er niks van, was hij nu al ver heen of werd hij genaaid?! Hij besloot Droogbier te bellen, maar kreeg Germaan aan de lijn. Germaan vertelde hem dat hij heel erg spacede of dat zn telefoon kapot was. Daanke keek eens goed naar de nummers in zijn telefoon. Ja, best verneukt. Hij besloot Fless te bellen, een goede vriendin van Daanke. Ze nam op en zei dat ze net wakker was. Daanke wist even niet wat hij daar van moest denken, maar vertelde Fless dat ze Droogbier moest vertellen dat hij er aan kwam.

 Toen Daanke eindelijk op Station Nieuwland was aangekomen, kwam Droogbier al aanrijden met zn brom-mobiel. Daanke begroette Droogbier en ze reden naar zijn huis. Daar waren veel bekenden te bekennen en er werd flink wat gedronken. Rond een uur of 9 besloten ze om naar Vlaardingen te gaan, voor bier! Aangezien iedereen al een verwachting had van hun toestand rond 12 uur, besloot iedereen maar met de fiets te gaan. Onderweg werd wat cafeine genuttigd en de restjes wodka opgedronken. Ze reden een beetje chaotisch en langzaam, totdat ze ineens een meisje zagen staan. Het was Fless, die toevallig ook naar Vlaardingen ging. Zonder al te veel woorden uit te brengen sprong ze achterop bij Daanke. Ze lulden wat, totdat ze aankwamen bij een cafe, genaamd "De Oude Stoep".

"Doe mij maar 5 bier..." was het eerste dat die gozer achter de bar te horen kreeg van Daanke en het zou zeker niet het laatste zijn. Daanke betaalde en deelde het bier uit. Er waren veel bekenden, maar helaas was dit niet zo leuk als Daanke dacht. 100 keer hetzelfde verhaal vertellen zonder bullshit er doorheen is niet Daankes sterke punt. Er werd veel bier genuttigd, maar Daanke was moe, heel moe. Hij besloot rond 12 uur maar om Droogbier op te zoeken, maar hij kon hem nergens vinden. Fless vermaakte zich wel, want die zat elk uur met een andere jongen te zoenen. Ze was bezopen, heel erg bezopen. Ik vroeg haar of ze wist waar Droogbier was. Al smakkend wees ze naar een hoekje waar Droogbier stond met een meisje. Daanke besloot maar om een wodka te halen. Toen hij hij de barman duidelijk probeerde te maken dat hij wodka wilde keek hij Daanke verbaast aan. Kennelijk begreep hij niet dat Daanke de 3e fles met rode etiket wilde hebben waar "Vodka" op stond. Toen de man het eindelijk begreep schonk hij een groot glas vol en voegde daar een paar ijsklontjes aan toe. Het koste Daanke niks, want er was blijkbaar nooit iemand die daar wodka dronk. Daanke was hier wel blij mee en nam een grote slok.

Ineens kwam er een meisje naar Daanke toe om te vragen wat hij dronk. Ze wilde het ook proeven. Daanke vond alles wel best en liet haar er wat van drinken. Ze vond het nogal sterk, wat Daanke dan weer een kutopmerking vond, omdat wodka altijd zo is... Ze werd een beetje handtastelijk en Daanke vond het tijd om maar even naar buiten te gaan. Daar stond Fless voor zich uit te staren. Daanke ging naast haar staan. "Hej Fless!..." zei Daanke. Fless draaide zich om en lachte. Ze pakte de wodka van Daanke af en dronk het op. Ze zei dat Droogbier al 5 minuten met een meisje aan het zoenen was. Daanke keek naar Droogbier en zei tegen Fless: "Ja, dat is lang..." Fless had honger, dus we besloten wat te gaan eten. We rukte Droogbier los en sleurde hem mee. Hij vond het maar grappig. Daanke liep door de deuropening, Droogbier volgde Daanke en Fless liep tegen de deur aan. Daanke bestelde wat Turkse Pizza's en nam die mee naar buiten, maar eenmaal buiten bleek Fless weg te zijn. Droogbier en Daanke besloten om Fless te zoeken, maar ze konden haar nergens vinden.

Na een half uur zoeken zagen ze eindelijk Fless, ze kwam een steegje uitlopen samen met gozer. Met verwilderd haar, een paar losse knoopjes en een brede glimlach liep ze op Daanke en Droogbier af. Zij wisten nu helemaal zeker dat Fless bezopen was. Ze besloten haar maar naar huis te brengen. Droogbier stapte op zijn fiets en Fless viel om met fiets en al. Daanke vond het een beter idee als ze maar bij Droogbier achterop ging zitten. De fiets zouden ze de dag erna wel ophalen. Fless had moeite met recht blijven zitten en begon over allemaal rare dingen te praten. Daanke en Droogbier besloten er maar niet op in te gaan. Na 5 minuten was het stil en ze stopten even met fietsen. "Fless?... Slaap je?" Vroeg Daanke en tikte op dr rug. Ze schrok wakker en zei: "Je moet niet zo zeuren, je bent mn moeder niet! hahaha!'' Daanke vroeg aan Fless waar haar telefoon was, zodat hij haar ouders kon smsen. Ze zocht overal maar ze kon haar telefoon niet vinden. Daanke liep naar Fless toe en haalde haar telefoon uit haar broekzak. "Als je maar niet zegt dat ik een beetje op heb!" zei Fless. Daanke moest lachen en smste de vader van Fless, die onder Pa Mobiel stond. Daanke vermelde even dat ze bij Droogbier en Daanke sliep. Haar vader vond alles best en wij reden naar het huis van Droogbier.

Het was al vroeg in de ochtend toen we aankwamen. Fless zat op straat terwijl Droogbier de deur open deed. Daanke tilde Fless op en hielp haar naar binnen. Ze mompelde vanalles, maar niks was te verstaan. Ze moest naar boven, want daar was de kamer van Droogbier. Daanke hielp Fless naar boven, maar Fless besloot halverwegede trap te gaan slapen. Daanke tilde dus samen met Droogbier een slapende Fless naar boven. Toen ze boven waren, maakte Droogbier een bed voor Fless klaar en Daanke probeerde zo subtiel mogelijk Fless in het bed te krijgen. Dit lukte echter niet zoals geplanned. Fless plofte in bed en Droogbier lachte zich dood. Daanke moest er ook wel om lachen en vroeg aan Droogbier of ze zo wel goed lag. Droogbier vond het wel goed, want hij wilde slapen. Daanke deed nog even de jas en het vest van Fless uit en gooide een deken over haar heen.

Toen Daanke wakker werd zag hij Droogbier al wakker liggen. Droogbier deed het raam open en keek naar Fless. Ze lag nog precies hetzelfde als ze haar hadden neergelegd. Daanke lachte er even om en liep naar Fless toe. "Fless? Fless?... Leef je nog?" Even was het stil. Daarna mompelde Fless wat. Daanke ging zuchtend wat water halen voor Fless. Fless dronk het op en zeurde over hoofdpijn en ze zei dat ze het warm had. Ze wilde gaan douchen, maar Daanke zei dat dat misschien niet zon goed idee was. Fless zei dat ze dat zelf wel kon beslissen en liep onder begeleiding naar de badkamer. Daanke deed de deur achter Fless dicht en liep lachend naar Droogbier toe wat te eten. Ineens klonk er een knal en Daanke liep weer naar de badkamer. Fless zat op de grond en zei dat ze was gestruikeld over een tegel... Daanke begon zich nu wel een beetje te ergeren aan Fless en stopte haar weer in dr bed met een glas water. Hij zei dat ze er pas uit mocht komen als ze geen hoofdpijn meer had. Daanke en Droogbier hebben haar voor het avondeten niet gehoord...

Door Daanke