Nood aan een mentaliteitswijziging

Sommige nationalisten onder ons tonen zeer weinig of zelf geen interesse in de volksnationalistische strijd buiten onze grenzen. Zij menen dat de Vlaams-nationalistische strijd zich moet beperken tot de eigen grenzen en zijn blijkbaar niet in staat om verder te denken dan het eigen volk. Het is dan ook maar de vraag of wij hen als nationalisten kunnen klasseren, de term “separatisten” is misschien veel beter van toepassing. Mensen die de afscheuring van Kosovo zien als een kans voor Vlaanderen, zijn niets beter dan het regime dat zij menen te bestrijden.

“Nationalisten” die menen dat de strijd van de Bretoenen, Schotten, Catalanen, Palestijnen, etc… voor de Vlaming niet interessant is omdat het “te ver weg” is, zijn niet veel intelligenter dan mensen die menen dat politiek een “ver-weg-van-mijn-bed-show” is. Ik vraag trouwens ook aan hen hoe zij denken ooit de strijd te winnen als zij niet dringend hun mentaliteit omdraaien en intervolksnationalistisch beginnen denken. Staatsnationalisten en andere elementen die vijandig zijn naar de volkeren van de wereld toe (kapitalisten en marxisten om er maar twee te noemen) zijn slim genoeg om internationaal te handelen en te denken. Tegenover het internationale front van het reactionaire staatsnationalisme moeten wij dan ook een vernieuwend, doch vasthoudend aan de tradities van elk specifiek volk, volksnationalisme plaatsen. Laten we de vijand bestrijden met de eigen wapens.

Want laten we ons geen illusies maken, regimes zoals het Belgische zijn dan wel gewond, ze zijn zeker nog niet dood. En de natuur toont ons dat een gewond dier net het gevaarlijkste is. Tot nu toe hebben we al genoeg belgicistische offensieven moeten meemaken (B-Plus die met postkaarten het Vlaams-nationalisme belachelijk probeerden te maken, N-GA die separatisme belachelijk wou maken, zonder de link met België te door te hebben, etc…). Als deze aanvallen op het Vlaams-nationalisme zich zouden beperken tot dit soort paniekvoetbal, dan zouden we geruster op onze beide oren mogen slapen. Maar het Belgische francofone regime heeft nog steeds meerdere stukken op zijn schaakbord staan. Kijken we maar naar het verslag van de Raad van Europa waarin de kant werd gekozen van het racistische en imperialistische FDF. Toppunt hiervan is dat dit verslag is opgesteld door mensen die zelf uit een volk komen dat momenteel onderdrukt wordt. O.a. een Bretoen en Serviër stelden dit verslag op en concludeerden hieruit, na wel zeker 48 uur onderzoek, dat Vlaanderen eigenlijk bezig is een geweldloos fascisme uit te bouwen.

Intervolksnationalisme: praktische en ideologische redenen

Dit soort dingen toont aan dat onze tegenstanders nog genoeg wapens hebben om ons te raken. Als het volksnationalisme zich dan ook beperkt tot één volk en er geen informatie wordt uitgewisseld, geen samenwerkingsverbanden worden gesloten, dan zal het des te makkelijker zijn om de kop in te slaan. Enkel een verenigd internationaal front van volksnationalisten kan de regimes ten val brengen. Als één regime in crisis is door de volksnationalisten, kan er genoeg steun van het buitenland komen en zich concentreren op het neerslaan daarvan. Wanneer meerdere regimes echter tegelijk crisissen meemaken, zullen zij zich teveel op hun eigen binnenland moeten concentreren om, misschien wel vitale, steun te verlenen aan de buurlanden. Bijkomend is dat de onafhankelijkheid van een volk als een versterker kan werken voor de omringende landen. De Vlaamse onafhankelijkheid kan een enorme steun geven aan de Schotten, Catalanen, Corsicanen, etc… of omgekeerd. Het aan de bevolking tonen dat de onafhankelijkheid een realistische mogelijkheid is en dat dit kan worden bereikt zonder geweld, is een zeer sterk wapen in de strijd om de geesten en harten van het volk dat wij wensen te bevrijden.

Maar dan heb ik het over de puur praktische kant van de zaak gehad. We mogen echter ook niet vergeten dat internationale samenwerking niet enkel een zaak van realpolitik is, maar ook een ideologische verplichting. Een volksnationalisten is immers meer dan een separatist, een volksnationalist streeft naar het beste voor zijn volk, zonder daarbij argumenten als superioriteit of inferioriteit in te nemen over zijn dichte en verre buren. Het geloof in de overwinning moet ons drijven, maar ook het geloof in een betere en rechtvaardigere wereld moet centraal staat in de drijfveren van de volksnationalist. Als het enkel om eigen huis en tuin zou gaan en enkel om centenseparatisme, dan zouden we evengoed Gent of Antwerpen of Leuven of Brussel en omstreken onafhankelijk kunnen verklaren.

De Vlaamse partijen werden herinnerd aan uitspraken van een jaar terug "dat hiervoor slechts vijf minuutjes politieke moed nodig was". Voorpost vreest dat de Vlaamse partijen uiteindelijk toch weer bereid zullen zijn om de Franstaligen hun zin te geven om op die manier België te redden.

Het radicale Voorpost vindt ook dat Vlaanderen geen toegevingen mag doen in de kwestie rond de burgemeesters in de faciliteitengemeenten. De Franstalige partijen eisen een snelle benoeming van hun kandidaat-burgemeesters in Linkebeek, Kraainem en Wezembeek-Oppem. Maar Voorpost vindt dat de Franstalige partijen het conflict op de spits drijven.

De betoging in Wezembeek-Oppem verliep zonder incidenten.

Bron: http://deredactie.be/cm/de.redactie/vlaamsbrabant/080622_voorpost

Een goede 15 NSV!'ers en 20 NJSV'ers waren ook aanwezig. Wat de VRT niet vermeldt, wat later misschien nog kan komen, is dat er uiteindelijk nog naar Sint-Genesius Rode is getrokken om een korte actie te voeren aan het gemeentehuis daar. Opmerkelijk waren de meerdere afdelingsvlaggen van de VVB (waaronder die van VVB-Antwerpen) en bestuursleden van de VVB.

Persmededeling

Voorpost hield geslaagde betoging te Kraainem, Wezembeek-Oppem en Sint-Genesius-Rode

Zoals aangekondigd organiseerde de Vlaams-nationalistische beweging Voorpost vandaag een betoging in de Vlaamse Rand. Voorpost herhaalde daarbij een aantal eisen aan de Vlaamse regeringspartijen op het Vlaamse en federale niveau:

• de onmiddellijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige Vlaamse toegeving;
• de afschaffing van de faciliteiten-verfransingsmachine;
• stopzetting van de toegevingen aangaande Brussel en de Vlaamse Rand;
• teruggave van de eerder aan Vlaanderen ontstolen gebieden;
• de voorbereiding van de Vlaamse partijen op het einde van België en het werken door diezelfde partijen aan Vlaamse staatsvorming in plaats van Belgische staatshervorming.

Voorpost wou die eisen in de aanloop naar de “deadline” van 15 juli nog eens krachtig laten klinken en slaagde daar ook in.

Zo’n driehonderd militanten verzamelden in Kraainem, alwaar ze een eerste symbolische manifestatie hielden. Van daaruit reden ze per bus naar Wezembeek-Oppem, waar voorzitter Johan Vanslambrouck een toespraak hield en de militanten betogend door de gemeente trokken. Na de ordelijke ontbinding van de incidentloos verlopen betoging slaagde Voorpost er in de politiediensten enigszins te verrassen en trok, weerom per bus, naar Sint-Genesius-Rode. In deze laatste gemeente werd gemanifesteerd voor het gemeentehuis, naar aanleiding van het feit dat uitgerekend CD&V-schepen Anne Sobrie er in slaagde zich recent vóór het creëren van de zogenaamde Franstalige “corridor” over Sint-Genesius-Rode of een ander deel van Vlaanderen uit te spreken. Het moge duidelijk wezen dat Voorpost dit nooit zal aanvaarden.

Johan Vanslambrouck
Voorzitter

Luc Vermeulen
Actieleider
0475 / 29 57 65

Björn Roose
Persverantwoordelijke
0476 / 45 34 19" 

Volgende afspraak met Voorpost: 

Slechts in een inleidend stuk tekst wordt erover gesproken. Hierbij zegt Defoort, en ik citeer:

“In de mate dat het interview in Knack door geamputeerde uitspraken en de beknoptheid van die communicatievorm misverstanden heeft doen ontstaan of zelfs ongewilde wonden zou hebben veroorzaakt, wil ik mijn spijt daarover uitdrukken.”

Dit is helaas enorm voorspelbaar. Weeral zijn de uitspraken geamputeerd, het ligt aan de communicatievorm, het ligt aan zus, het ligt aan zo. Op geen enkel moment zou het echter aan de persoon die de uitspraken heeft gedaan liggen. Sterker nog, wanneer ik hoor dat een Defoort het interview met Knack heeft herlezen, goedgekeurd en toen nog de uithaal naar het Taal Aktie Komitee (TAK) er heeft bijgevoegd, dan kan ik mij niet ontdoen van de indruk dat hij hier ronduit aan het liegen is. Ook wordt op geen enkel moment de excuses aangeboden aan het TAK, Voorpost of de organisatoren en deelnemers  van het Vlaams Nationaal Zangfeest. Voeg ik daar nog de uitspraken bij van Defoort bij de officiële opening van de hoofdzetel van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds, waarin hij duidelijk maakte dat hij er nooit van zijn leven zou bijgaan, dan stel ik mij zeer grote vragen over zijn capaciteiten als voorzitter van een pluralistische vereniging als de VVB.

Zelf ben ik actief geworden in de Vlaamse Beweging in de organisaties VVB en de Nationalistische Studentenvereniging (NSV!). Zelf kom ik trouwens niet uit een Vlaams-nationalistische stamboomfamilie, integendeel zelfs. Ik meen dus wel te kunnen zeggen dat ik een redelijk goed en objectief beeld heb van de verhouding tussen radikalen/radikaal-rechtsen en de pluralisten van de VVB. Op geen enkel moment werd bij één van beide vleugels in de Vlaamse Beweging een probleem gemaakt van de actie’s en uitspraken van de andere. Vele keren waren ze aanvullend en waren militanten/kaderleden van de ene vereniging ook actief in de andere. Zoals het ook hoort mijn inziens. Is de Vlaamse Beweging immers niet gestoeld op het “drieluik”: “Nooit meer Oorlog”, “Zelfbestuur” en “Godsvrede”?

Helaas zorgen dit soort uitspraken allesbehalve voor een bevordering van het laatste, laat staan voor een kritische ontleding en aanvulling met nieuwe technieken van de VVB.. Want wat hebt u nu bereikt? Het effect dat nu is veroorzaakt, kon men verwachten als men ook maar noties heeft over de werking van de menselijke psychologie. Beide kampen graven zich nu in en zullen geen millimeter toegeven. Alle vorm van kritiek, hoe terecht hij soms ook kan zijn, zal nu afkaatsen op de egelhouding die velen begrijpelijk en terecht innemen.

Dat de VVB niet dezelfde actiemethoden als Voorpost hanteert, daar heb ik absoluut geen probleem mee. Dat ze ook geen socio-economische of ethische standpunten innemen, ook daar kan ik mij volledig in vinden. Anders zou men immers niet kunnen spreken van een pluralistische vereniging. Maar dat is niet de reden om vanuit een hoge ivoren toren ronduit neerbuigend te spreken over organisaties die dit wel doen. Of om neerbuigend te spreken over organisaties waar een politieke mening wordt geuit. Volgens Defoort hoort politiek immers thuis in het parlement en niet daarbuiten. Wilt hij dan de Vlaamse strijd helemaal overlaten aan de heren en dames parlementariërs en zo de Vlaamse strijd volledig gelijkstellen aan partijpolitiek?

Als ik dan de uitspraken lees van Defoort, gekoppeld aan zijn wil om van de VVB een soort lobbygroep te maken, word ik overvallen met een zekere angst. Een angst dat men de VVB wilt omvormen tot een lobbyvereniging waarbij alle radikalen moeten “afgebrand” worden. Waarbij de afdelingen worden beschouwd als een zwakte omdat de samenstelling van het sociaal middenveld veranderd is en de afdelingen dus niet langer een eigen sociaal netwerk zouden vormen. Als boodschap naar het establishment dat men zou moeten paaien als lobbygroep zijn zulke artikels dan ook prachtig. Men kan nu immers zeggen: “Kijk eens hoe wij afstand nemen van die griezels en ouderwetse taalflaminganten.” en “Maar wij zijn geen radikalen, kijk maar hoe die griezels naar ons uithalen.” of zelfs “Maar wij zijn niet gevaarlijk, al het extreem-rechts  racaille is het inmiddels afgetrapt bij ons.”

Aangezien Defoort graag, als doorgewinterde intellectueel, verwijst naar linkse theoretici voor zijn standpunten te onderbouwen, zou ik hem graag doen herinneren  aan een citaat van Ernest Mandel over intellectuelen die graag praten over revolutie, maar de middelen afwijzen:

 “Attracted by the ideals of justice and rationality embodied in the cause of the socialist revolution, the inevitable sacrifices, the continuous efforts, and the “leveling egalitarianism” implied in that same revolution make them [de intellectuelen, eigen toevoeging] pull back.”

En als ik marxisten citeer, dan lijkt het mij alleen logisch dat ik ook een citaat van de andere kant (de Spaanse Falange om exact te zijn) gebruik:

"Onze plaats is in de open lucht, onder de heldere nacht, het wapen ter hand, onder de sterren. Dat de anderen hun feestmaal voortzetten. Wij blijven buiten – als standvastige en waakzame schildwachten – en voorvoelen de dageraad in de vreugde van onze harten"

Ikzelf hou het liever bij:

"Neunundneunzig Professoren, Vaterland du bist verloren"

Nog andere reacties op

1. http://www.johanslembrouck.be/17062008.html
2. http://frietmetstoofvlees.blogspot.com/2008/06/woordovertolligheid-en-lafheid-bij-de.html
3. http://blog.seniorennet.be/aanklacht/archief.php?ID=37257

De NSV! plaatst dan ook zeer grote vraagtekens bij deze uitspraken van de voorzitter van de VVB en toont zich zeer bezorgd over deze nieuwe marsrichting die de VVB lijkt in te slaan. Voor de NSV! is het belangrijk dat de Vlaamse Beweging actief is tussen het Vlaamse volk en geen plaats neemt in het rode pluche om achter de schermen te gaan praten met de vertegenwoordigers van het Belgische systeem. Wat Defoort afdoet als “familiefeesten” is voor ons volksnationalisten een volksfeest. Een feest waarbij wordt teruggegrepen naar de kern van een volksidentiteit: zang, cultuur en een gemeenschappelijke identiteitsbeleving. Wat Defoort afdoet als de griezel uithangen of ouderwets taalflamingantisme beschouwen wij als één van de kerntaken van de Vlaamse Beweging: de rechtvaardige reactie tegen het Franstalige imperialisme in de Vlaamse Rand.

Want, meneer Defoort, waarom denkt u dat het FDF zich telkens achter een haag van agenten moet terugtrekken in de Vlaamse Rand? Waarom denkt u dat vele van hun acties reeds in het water zijn gevallen? Niet omdat één of andere lobbygroep is gaan praten met politici, maar omdat militanten in de regen en koude wind ervoor zorgden dat dit soort imperialisten geen vrij spel hadden. Waarom denkt u dat Voeren Vlaams is gebleven? Omdat een lobbygroep eens rustig is gaan praten met de vertegenwoordigers van het Belgische systeem? Nee, omdat de radikale Vlaamse Beweging (de dwaze griezels) ervoor zorgden dat de politici inzagen dat er een degelijke oplossing voor moest komen of anders dat de boel volledig zou escaleren.

Voor de NSV! is het duidelijk; wij weigeren de vele militanten die hun leven opdragen aan de Vlaamse idealen te laten vallen. Wanneer Defoort zich op deze manier uitlaat over het harde werk dat vele militanten in Vlaanderen steken, dan voelen ook wij ons persoonlijk aangevallen. De militanten, die weer en wind, de matrakken van de politie, de verwijten van de tegenstanders, het uitsluiten uit beroepen en bij momenten zelfs sociale isolering, trotseren, zijn voor ons veel belangrijker dan de pseudo-academische visie van een professor die meent de strijdvaardige beweging uit te moeten spuwen.

Onze plaats is op de barricaden. Onze strijd is die van de vele militanten. Wij hangen veel liever de griezel uit dan dat wij ons moeten gaan bezighouden met lobbywerk. Liever strijd voeren met een open vizier en onze idealen intact te houden dan te gaan onderhandelen met diegenen die het huidige Belgische systeem in leven houden. Wij zullen dan ook het credo “Vrij, sociaal en nationaal” handhaven als ideologische leidraad doorheen de vele radikale acties die wij nog zullen voeren. Het lijkt ons, maar wij zijn dan ook maar dwaze griezels, alvast beter dan “gezellig keuvelen met de Belgische elite”.

http://www.nsv.be/index.php?option=com_content&task=view&id=96&Itemid=9

Zijn ze daar nu compleet zot geworden?

Deze bovenstaande zin vat zowat mijn heel gevoel samen dat ik overhou na het lezen van het interview in Knack. De strijd voor het behoud van het Vlaamse karakter in de Vlaamse Rand wordt afgedaan als huisvuil. Voor Defoort is de "fase van het flamingantisme" voorbij, wat in mijn ogen overkomt als een oproep om de Vlaamse strijd zo goed als te staken. Vel van de beer aan het verkopen voor hij geschoten is, meneer Defoort? Zijn uithaal naar de acties van Voorpost en TAK tegen de "meeting de soutien" van de geschorste faciliteitenburgemeesters is volledig onaanvaardbaar voor de Vlaams-radikale militant. Sterker nog, TAK en Voorpost worden afgedaan als griezels. Altijd leuk om weten dat TAK ook griezels zijn, zij hebben anders een samenwerkingsverband met de VVB en hun TAKtivist-magazine zit in elke Doorbraak (magazine van de VVB). Ook zegt Defoort "En dus zou ik Voorpost met kracht willen vragen mijn medeburgers [de Franse inwoners van de Vlaamse Rand die zich weigeren aan te passen] met rust te laten." Nog iets meneer Defoort? Moeten we ineens die gebieden afstaan aan Brussel en dan vervolgens uw voeten kussen omdat u zo'n briljante ideeën hebt?

Ook zijn uitspraak "Als B-H-V straks geplitst is, waar gaan Voorpost en die ouderwetse taalflaminganten dan nog staan roepen? Die zullen in bezigheidstherapie kunnen gaan." Van een degelijk inzicht in het volksnationalisme zal Defoort blijkbaar ook niet snel doorgaan. Wat onderscheidt NSV! en Voorpost van organisaties als de VVB? Wel, om te beginnen hebben ze al geen voorzitter die de radikale Vlaamse Beweging afdoet voor griezels. En ten tweede, die eersten koppelen een socio-economische visie aan het Vlaams-nationalisme. Dat meneer Defoort niet meer is dan een gewone ordinaire separatist mag nu ook wel duidelijk wezen.

Nacht van de Lange Messen in de VVB?

Verder vindt Defoort het blijkbaar nodig om alles wat rechts is uit de VVB-rangen te beginnen zuiveren. Wel meneer Defoort, begint u maar al met mensen uit uw nationaal bestuur te gaan knikkeren. Ook goed om zijn mening te weten over de Oostfronters, hun nakomelingen en de mensen, zoals mij, die deze mensen hun daden zullen blijven verdedigen (zonder daarbij alles goed te praten): "We hebben natuurlijk nog een aantal dwazen binnen het Vlaams-nationalisme, die er alles aan doen om de bestaande karikatuur te blijven voeden. Ik ben zoon van een oostfronter en daar ben ik fier op, en andere frisse slogans. Maar de media moeten beseffen dat dit marginale figuren zijn en dat de zaken aan het veranderen zijn." Niet alleen zijn wij "ouderwetse taalflaminganten", nu zijn we ook nog dwazen.

Defoort geeft ook zijn mening over de Forza Flandria-gedachte van Bruno Valkeniers en co. Op dit weblog heb ik daar ook al duidelijk mijn mening over gegeven en getoond dat ik daar niet mee akkoord ben. Maar Defoort gaat nog veel verder, al is hij tenminste eerlijk in zijn doelen: "De Forza Flandriagedachte zou links kunnen mobiliseren om het Vlaams-nationalisme niet helemaal aan rechts over te laten." Uiteraard is het Vlaams-nationalisme niet enkel rechts, maar dit soort uitspraken is weer een typische manier om te beginnen zagen over het rechtse overwicht. Wat wilt Defoort dan? Dat x-aantal rechtsen, om de balans te behouden, opeens met Belgische driekleurvodden gaan zwaaien? Verder is zijn insinuatie dat de Forza Flandria-gedachte van Valkeniers vergelijkbaar is met de ideeën van een drankorgel compleet ongepast.

Zijn laatste uitspraken zijn echter compleet van de pot gerukt: "Wie nog naar een betoging of het zangfeest wil, die doet maar. Iedereen heeft recht op zijn familiefeest. Maar ken daar alsjeblieft geen politieke relevenatie aan toe. Politiek speelt zich af in het parlement en zo hoort het." Wilt Defoort het Vlaams-nationalisme helemaal aan de partijpolitiek overlaten? Er zal veel bereikt worden hoor, hoe naiëf kan men zijn? Of "Neem nu Yves Leterme. Die had toch allang kunnen zeggen dat Eric Van Rompuy maar golf moet spelen in Zaventem en verder zijn mond houden?" Ja meneer Defoort, laten we één van de meest mondige Vlaamsgezinde CD&V'ers ineens het zwijgen opleggen. Daar zal je veel mee bereiken!

Meneer Defoort,

ik ben een dwaas en een ouderwetse taalflamingant. Ik zal op 22 juni gaan betogen met Voorpost en ik zal aanwezig zijn op de Radikale Sporenherdenking van Voorpost op 28 juni. Verder ben ik nationaal scriptor van de NSV!, u weet wel, die organisatie van dwaze griezels. Maar ik ben ook een bestuurslid van VVB-Antwerpen. In uw interview zegt u dat u zelfs heler VVB-afdelingen hebt opgedoekt omdat ze te rechts waren. Wanneer word ik uit VVB-Antwerpen gesmeten? Of sterker, wanneer wordt VVB-Antwerpen opgedoekt? Want besef dat als u mij niet uit de VVB-smijt ik, en vele anderen, het tegen uw ideeën zal opnemen op VVB-congressen en -bijeenkomsten.

Aan de griezels in de VVB

Het domste dat men kan doen is nu het VVB-lidmaatschap opzeggen. Blijf actief in de VVB en ga radikaal en compromisloos in tegen dit Lange Messen-beleid van de VVB-top. Anders moeten we straks nog gaan terugkijken naar de VVB en stellen dat Martens een veel betere en radikalere voorzitter was dan Defoort. Laat uw mening horen, bombardeer VVB-nationaal met uw ongenoegen ->

secretariaat_vvb @ vvb.org  of Passendalestraat 1A, 2600 Berchem. Tel: 03 366 18 50, fax 03 366 60 45.

Geef niet op of de volgende stap is dat de VVB Brussel laat vallen. En dit mag niet gebeuren! Meneer Defoort, wilt u nu echt in de geschiedenis ingaan als de man die de Vlaamse Beweging weer doet splitsen? Wilt u nu werkelijk erger zijn dan de belgicistische judassen die destijds de VU hebben kapot gekregen?

Commentaren van andere bloggers:

• http://frietmetstoofvlees.blogspot.com/2008/06/eric-defoort-vvb-weer-verkeerd.html
• http://bertdeckers.skynetblogs.be/post/5959175/quid-vvb

Die aanvallen concentreren zich precies op dat Brussel-Halle-Vilvoorde van de vijf minuutjes politieke moed. De "gematigde" Franstalige wil alle verbindingen tussen Brussel en Wallonië overgedragen zien naar Wallonië om zo een "corridor" te realiseren, de andere wil nog steeds Sint-Genesius-Rode aanhechten bij Brussel om zo via deze "corridor" de as Wallo-Bruxelles te creëren, nog een andere wil half Vlaams-Brabant inlijven bij Wallonië. De Franstaligen zijn niet meer bezig met het behoud van hun zo innig beminde België, ze zijn bezig met het binnenhalen van zoveel mogelijk Vlaams gebied om bij de Belgische boedelscheiding met zo goed mogelijke kaarten te zitten.

Helaas spelen de Vlaamse partijen het spel niét zo sterk en zijn zij, om België te redden, telkens weer bereid om de Franstaligen hun zin te geven. Wat ook is wat ons ten zeerste verontrust.

Als de Franstaligen dus eisen dat drie kandidaat-burgemeesters die zich niet houden aan de wetten van dit land zouden benoemd worden in ruil voor een begin van onderhandelingen over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, dan zegt de Vlaams-nationalistische beweging Voorpost drie keer "nee". "Nee" op het aanstellen van die franskiljonse, wetovertredende kandidaat-burgemeesters. "Nee" op onderhandelingen over iets waar we zelfs volgens de Belgische grondwet recht op hebben, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. En "nee" op verdere voorspelbare toegevingen aan de imperialistische Franstaligen.

Wij EISEN de onmiddellijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige Vlaamse toegeving. Wij EISEN de afschaffing van de faciliteiten-verfransingsmachine. Wij EISEN een stopzetting van de toegeving aangaande Brussel en de Vlaamse Rand. Wij EISEN de teruggave van de eerder door de Franstaligen, met behulp van hun Vlaamse lakeien, ontstolen gebieden. En wij EISEN dat de Vlaamse partijen eindelijk doen wat de Franstalige allang doen: zich voorbereiden op het einde van België en werken aan de Vlaamse staatsvorming in plaats van de Belgische staatshérvorming.

Daarom organiseert Voorpost op zondag 22 juni, halverwege tussen vandaag en de zogenaamde "deadline" voor de regering Leterme, een spoedbetoging in de Vlaams-Brabantse gemeente Wezembeek-Oppem. Wij weten op dit moment niet of we voor die betoging toelating zullen krijgen, maar we zijn ook niet van plan ons te laten storen door een Franstalig "neen". Onze betoging gaat door, in ons Vlaamse Wezembeek-Oppem, voor onze Vlaamse rechten en voor onze Vlaamse eisen.

Wie wil deelnemen, en wij rekenen op iedereen van u, schrijft zich met de grootste spoed in voor een plaats op de bussen (deelname in de kosten: 5 euro) bij Luc Vermeulen op het nummer 0475 / 29 57 65 of op het adres oranje1302@hotmail.com.

Er zijn opstapplaatsen in Brugge (8.30 uur), Roeselare (9.00 uur), Gent (9.45 uur), Aalst (10.15 uur), Affligem (10.30 uur); Sint-Niklaas (9.45 uur), Antwerpen-Berchem (10.30 uur), Mechelen (11.00 uur); en Hasselt (10.00 uur) en Leuven (11.00 uur). Alle bussen komen samen om 11.30 uur in Kraainem, waar de mensen die met de auto tot daar zijn gekomen op de bus stappen (ook zij moeten inschrijven voor de bussen). Van daaruit vertrekken we naar Wezembeek-Oppem.

Zorg dat u erbij bent ! Schrijf vandaag nog in !

IJsselstein. Met spandoeken, luidsprekers en ander informatief aktie-materiaal trokken leden van de nationalistische organisatie Voorpost eropuit  om te protesteren tegen de dierenmishandelingen in het rondtrekkende circus 'Belly Wien'. Toen het zover was dat de spandoeken tevoorschijn werden gehaald en de omstanders gewaarschuwd werden voor de achtergrond van dit omstreden circus kwamen de mannen en vrouwen van 'Belly Wien' met veel geweld en dreigementen deze demonstratie verstoren.

De organisatie van Voorpost en haar aanhangers waren niet van plan zich te laten wegsturen en bleven fier op hun plek staan om voor hun eigen rechten, en die van de dieren, op te komen. Al snel keerde het geweld zich tegen de politie; die hardhandig aangevallen werd door de zeer aggresieve circusfamilie('s). Na meer dan tien maal fysiek aangevallen te zijn ging de politie over tot het gebruik van pepperspray en traangas om zo de losgeslagen beesten aan te pakken. Het was weer duidelijk dat dezelfde direkteur en zijn familie die de vorige dag nog op het politiebureau moesten verschijnen zich niet konden beheersen, is het geweld niet tegen de dieren dan wel tegen de politie of tegen de vreedzame demonstranten.

Uiteindelijk; veel hulde voor de protestaktie van Voorpost. Een organisatie die zijn standpunten omtrendt het dierenbeleid niet alleen sierlijk propageert maar deze ook durft uit te dragen op een manier die noch vreesachtig nog roekeloos is. Hieronder hebben wij beeldmateriaal van het fysieke geweld tegen de demonstranten en de politie, alsmede een doorverwijzing naar de internetpagina van Voorpost.

Internetpagina Voorpost: http://www.voorpost.org/

De Taalunie: veel potentieel, overheersing van de middelmatigheid

In 1980 werd met de ondertekening van het Taalunieverdrag een gemeenschappelijk instituut, de Taalunie, opgericht door Nederland en Vlaanderen. Doel was een gemeenschappelijk beleid op gebied van taal, Nederlandstalig onderwijs en de taalgebonden cultuur. Concreet werd besloten tot het invoeren van een gezamelijke spelling, gezamelijke ontwikkeling van hulpmiddelen zoals naslagwerken, verzameling van expertise en ervaring rond Nederlandstalig onderwijs, het bijscholen van docenten Nederlands en literaire vertalers en een gemeenschappelijk taalbeleid in Europees verband. Nederlandstalig onderwijs in West-Duitsland, Noord-Frankrijk en Wallonië krijgt dan ook ondersteuning van de Taalunie. Mede dankzij de Taalunie is het met het Nederlands in het buitenland goed gesteld. Tot zover geen problemen met dit instituut, het bestaan ervan zou mij met vreugde moeten vervullen, maar dit is helaas niet het geval. Zoals, helaas, vaak het geval is in de Nederlanden streeft de Taalunie blijkbaar naar het bereiken van een status quo die enkel het gemiddelde inhoudt. Wat men in het “Meerjarenbeleidsplan 2008-2012, Nederlands zonder drempels” leest, is dan ook bedroevend. Of zoals Benno Barnard in de Knack van 16-22 januari 2008 zegt; “Het beleidsplan van de Taalunie is inderdaad even vlak als de polders.”.

Een Nederlandse Academie française

De Dietse Nederlanden (waar ik Vlaanderen en Nederland mee bedoel) zouden veel meer baat hebben bij een assertieve Taalunie. Noem het gerust een Academie française, maar dan voor de Nederlandse taal. Het doel van de Taalunie moet niet enkel een gemeenschappelijke taal ontwikkelen en onderhouden zijn, maar ook het effectief opleggen daarvan. Zeker Vlaanderen zou gebaat zijn bij een Taalunie die het taalkundig provincialisme (lees: dialecten* ) bestrijdt en een Nederlandse eenheidstaal kan opleggen. Want nog meer dan Nederland heeft Vlaanderen het probleem dat elk boerendorp bijna een ander dialect spreekt en daarbij nog denkt dat hun dialect een verrijking zou zijn van de taal. Het is om je blauw te ergeren als je hoort hoe zangers menen te denken dat hun onverstaanbaar gemompel voor kunst moet doorgaan, hoe mensen na meerdere generaties hoger onderwijs menen te denken dat het beter is om zich uit te drukken in één of ander lokaal dialect en nog erger, hoe bewindsleden lijken te denken dat het nodig is om subsidies uit te trekken aan het beschermen van dialecten.

Al zal ik het fanatieke Franse jacobinisme verwerpen, het was immers puur cultuurimper-ialisme van de Fransen op de meerdere volkeren binnenin de Franse grenzen, ergens moet je er toch bewondering voor hebben. Via de Academie française heeft de Franse staat alle inwoners, van de hoogste ambtenaar tot de meest simpele boer, een perfect Frans aangeleerd dat, ongeacht geografische verschillen, verstaanbaar is. Verder maakt de Academie française nu ook niet de grote fout die de Taalunie maakt, namelijk het constante verandering van de spelling. Een gezond taalconservatisme zou al veel verschil kunnen maken. Het heeft er immers o.a. voor gezorgd dat Fransen over een “ordinateur” spreken en niet van een “computer”. Als de Taalunie dit zou kunnen doorvoeren voor het Nederlands, dan zou dit meer zijn dan een taalkundig besluit. Het zou een onschatbaar waardevol geschenk zijn voor de generaties Nederlandssprekenden na ons.

De Taalunie als taalkundig wapen

Maar in plaats van zich actief te moeien in alle maatschappelijke, politieke, etc… debatten die betrekking hebben op de Nederlandse taal, verkiest de Taalunie zich afzijdig te houden en niet verder geraken dat wat gerommel in de marge. Want wat zal de Taalunie nu eigenlijk doen de komende jaren? “Beetje digitaliseren. Beetje voortzetten van het bestaande beleid, waarvan nauwelijk iets tot ons doordringt, om de eenvoudige reden dat het zo futloos is, zo ongeïnspireerd, zo ambtelijk. Concrete voornemens vallen uit het beleidsplan nauwelijks op te maken – de tekst lijkt op een weiland in het najaar: een vlakte gehuld in nevelen**.” . Zoals hierboven reeds gezegd; de Taalunie blijft hangen in een middelmatigheid. Geen streven naar roem en faam, maar rustig burgerlijk conservatief wat gerommel in de marge zodat er uiteindelijk niets positief duurzaam verandert.

Dat men al eens zou beginnen met het stoppen van ondertiteling van mensen over de staatsgrenzen heen. Als een noord-Dietser een mooi Nederlands spreekt, hoef ik als zuid-Dietser daar absoluut geen ondertitels bij. Het schept enkel de illusie dat Vlamingen en Nederlanders een aparte taal en cultuur hebben. Dat lokale accenten blijven bestaan is alleen maar logisch en ik zie ook geen reden om dit proberen te verwijderen. Maar dialecten waarbij je een woordenboek nodig hebt om de persoon voor je te verstaan, moeten zo snel mogelijk uit de Nederlandse taal gefilterd worden. Het leidt immers tot een, mogelijk taalkundig fatale, luiheid. Waarom zou ik immers moeite doen om degelijk te spreken als ze mij een provincie verder toch niet verstaan? Het doorduwen van een éénheidstaal zou misschien ook komaf maken met het belachelijke provincialisme dat Vlaanderen al eeuwen plaagt, waar de linkerkant opvallend veel mee dweept de laatste tijd, waarbij elke provincie denkt dat het het centrum van de wereld is.

Misschien zullen sommigen ergens midden mijn tekst gefronst hebben. Indien niet, zullen ze dat na vorige alinea wel zeker gedaan hebben. Sommigen zullen dit allemaal afdoen als staatsinterventionisme op een vlak waar de staat niet zou moeten ingrijpen. Maar staatsinterventie is niet slecht, zolang de staat langs volksnationalistische basis is afgegrensd en qua invulling volksnationalistisch is. Als het doel van een volksnationalistische staat de bescherming van het volk op alle vlakken is (territoriaal, cultureel, taalkundig, etc…), en dat is het ook, dan is ingrijpen in de taal zeker één van de topprioriteiten van de staat. Hoe denken wij immers iets te bereiken met ons volk als wij elkaar amper verstaan? Hoe willen wij streven naar roem, glorie en eer op alle vlakken als je ondertitels moet gebruiken om je eigen volk te verstaan. Stel je eens voor dat France 2 een reportage uitzend met Di Rupo als onderwerp en met ondertitels bij Di Rupo. Het is iets dat amper denkbaar is, zo logisch is het dat het Frans een eenheidstaal is. Het is op dezelfde manier dat de Taalunie werk moet maken van een Nederlandse eenheidstaal. Voor wij iets willen bereiken op politiek, economisch, etc… vlak zullen we al moeten beginnen met elkaar te verstaan.

* Ik heb het dan wel degelijk over dialecten met een parallelle woordenschat, niet over accenten die enkel een verschil in uitspraak betekenen.
** Aldus Benno Barnard in de Knack van 16-22 januari 2007. “Pleidooi voor een andere Taalunie,” blz 74-76

Yves Pernet
Scriptor NSV! 2007-‘08
Verschenen in Revolte nr. 133

Zo heb ik o.a. de Jeunesses Identitaires van Rijsel gezien, met iemand van het Bloc Identitaire erbij, een delegatie van ADSAV, de Republikäner, een groep Hongaren (ben de naam van de organisatie vergeten), Voorpost/NSV!/NJSV was er uiteraard ook, TeKoS had ook een standje, Jongeren Aktief/N-SA was er ook en nu vergeet ik nog een paar andere groepen. Ook waren er enkele Amerikanen die onze standpunten deelden over de NAVo en ook MTV/McDonalds/etc... verwierpen.  Zelf heb ik het programma van ADSAV gekocht, enkele zelfklevers van Alsace d'Abord gekregen en het programma van het N-SA gekocht (dat ik straks eens dieper ga bestuderen).

De toespraak van Carl Lang was interessant. Duidelijk was dat de man besefte dat hij zich op volksnationalistisch gebied bevond en daarom meerdere keren sprak van het erkennen van "regionale identiteiten". Maar het was ook duidelijk dat de man ook niet meer is dan een "regionalist" binnen het FN, al is dit natuurlijk beter dan Le Pen zijn visie op de Franse staat. Ik kan me dus ook "meer" vinden bij een figuur als Carl Lang, al wilt dit zeker nog niet zeggen dat ik een grote fan ervan ben. Hij heeft wel niet het oratorisch talent van Le Pen, wat die laatste zeker en vast heeft, maar kan toch wel zijn boodschap brengen.

Een pluim voor de organisatoren en dank aan de velen die de NSV! gesteund hebben!

Bewerking: de Hongaren waren van HVIM, met dank aan NeoMil voor me erop te wijzen. Ook de RFJ was ik vergeten te vermelden.

Solidarisme: van het individu, over de maatschappij, naar de wereld

Het solidarisme erkent het bestaan van individuen in de maatschappij en erkennen dat er individuele verschillen zijn tussen alle mensen. De mens is dan ook niet gelijk, reeds van voor de geboorte verschillen wij van elkaar. Elk individu heeft zijn eigen wil, zijn eigen manier om naar de wereld te kijken en zijn eigen gedachtenpatroon om de dingen die hij ervaart te ordenen in zijn gedachten (cfr. Kant). Maar het individu staat niet alleen in de wereld, het individu leeft in een gemeenschap en zal zich daar dan ook vanzelf in engageren. De mens is immers een groepswezen. Sterker nog; wilt het individu zichzelf ten volste kunnen ontplooien en ten volste zijn eigen bestaan kunnen ervaren, dan zal het individu zich moeten engageren in de gemeenschap. Wij bepalen immers niet alleen wie wij zijn, voor het grootste gedeelte bepaalt onze omgeving hoe wij denken. Het individu definieert zichzelf door interactie met de rest van de gemeenschap; “In welke mate verschil ik van de rest?”, “In welke mate kom ik overeen met de rest?”, etc...

Met welke gemeenschap associeert het individu zich dan? Volgens de liberale visie zal het individu zich enkel associeren met de andere individuen waarbij hij een eigen baat zou kunnen hebben. Zo zou bv de boer zich associëren met de molenaar omdat de boer zijn graan kan verkopen aan de molenaar. Marxisten denken dan weer dat het individu zich enkel met zijn eigen klasse zou associeren en dat volkeren niet bestaan. Beiden gaan er dus vanuit dat de mens enkel op een economische manier denkt en enkel een productiefactor is. Solidaristen geloven echter in de grotere dingen van de mens. Wij zien de mens als een scheppend wezen, waar economie slechts een resultaat van is. Solidaristen gaan ervanuit dat de individuele mens zich op de eerste plaats zal associëren met andere individuen die eenzelfde etno-culturele achtergrond hebben. Als men vanuit het individu vertrekt, kan men de maatschappij in lagen bekijken. Helemaal beneden zit het individu, de laag erboven is het gezin, daarboven de mensen in je dagelijkse omgeving (vrienden, verdere familie), daarboven het volk, etc... Ook al zijn wij allemaal individueel verschillend, toch vallen wij allemaal onder de grote gemene etno-culturele deler “volk”.

Als morgen immers de staat ineen zou storen en iedereen aan zijn eigen lot wordt overgelaten, zullen de mensen opnieuw beginnen bouwen aan een maatschappijke ordening. Deze maatschappelijke ordening zal volgens die lagen verlopen, om uiteindelijk terug staatsverbanden te vormen rond het etno-culturele begrip “volk”. De solidaristische visie op de mens is dan ook de natuurlijke, de organische, visie die de mens niet in een kunstmatig verband, gebaseerd op economische verdelingen, wilt laten samenleven, maar in een verband dat eigen is aan de mens. Het solidaristische volksnationalisme ijvert niet voor het terugkeren naar een samenlevingsverband waarbij de heer over zijn lijfeigenen regeert, maar wil een natuurlijke vanzelfsprekenheid, aangepast aan de moderne menselijke maatschappij, terugbrengen in onze huidige ontwrichte samenleving.

Corporatisme: samen sterker, samen de toekomst tegemoet

De economische vleugel van het solidarisme is het corporatisme en gaat net zoals het solidarisme uit van de natuurlijke maatschappijordening. Doordat de mens ongelijk is van nature, zijn er ook economische verschillen. Er zijn werkgevers en werknemers, waarbij de éne vooral kapitaal en de andere vooral arbeid inbrengt (om het even simplistisch voor te stellen). Marxisten willen die verschillen vernietigen en een “dictatuur van het proletariaat” (de werknemers) installeren. Zijn zien de toekomst in de vernietiging van een groot deel van de bevolking en ik ben nogal zeker dat ik niet moet vertellen wat het resultaat is geweest toen men het wou invoeren (denk maar aan Stalin, Mao, ec...). Liberalen daarentegen willen alles loslaten en alle vormen van staatsinterventie terugschroeven. Het resultaat daarvan is een economische slavernij die ons beelden oplevert zoals in het boek, en de film, Daens. Als men de markt volledig vrijlaat, creëert men enkel een maatschappij van zéér rijken en zéér armen. Haat en nijd tegenover de eigen volksgemeenschap is daar het enige resultaat van.

Solidaristen gaan dan ook uit van verzoening tussen de verschillen in de eigen volksgemeenschap. De economie is immers een product van de mens en aangezien de mensen niet gelijk zijn, moet men er dan ook vanuit gaan dat ook in de economie er ongelijkheden zijn en altijd zullen zijn. Het is dan ook aan de staat om de ongelijkheden niet volledig weg te werken, want dat is onmogelijk, noch om de “vrije markt” dat te laten oplossen, dat leidt immers tot nog meer misie, maar om die ongelijkheden te verzoenen. Vakbonden en werkgevers kunnen op economisch vlak dan wel tegengestelde belangen hebben van tijd tot tijd, op het volksnationaal vlak hebben zij een overkoepelend nationaal belang. Werkgevers dienen als een goede huisvader te waken over het welzijn van hun werknemers, zonder daarbij in paternalistische toestanden te belanden. Werknemers dienen hun volste inzet te geven bij hun arbeid, zonder daarbij het slachtoffer te worden van uitbuiting.

Het corporatisme wilt dan ook de belangen van beide groepen naast elkaar leggen en een realistisch compromis, waar beiden zich in kunnen vinden, bereiken. Werkgevers hebben immers baat bij werknemers met een degelijke koopkracht voor hun producten te kopen. Werknemers hebben baat bij werkgevers die economische initiatieven nemen en streven naar innovatie.

Conclusie

We kunnen dan ook gerust stellen dat het solidarisme een maatschappijvisie is die niet zonder het volksnationalisme kan. Beiden vullen elkaar aan op een mate dat het beter is om te spreken van een volksnationaal-solidarisme. Zonder het geloof dat mensen zich automatisch volgens etno-culturele kringen zullen organiseren, kan men geen solidarist zijn. Zonder het geloof dat de economie ten dienste moet staan van de mens en niet omgekeerd, kan men geen echt volksnationalist zijn. Men kan dan ook geen volksnationalistische solidarist zijn, noch een solidaristische volksnationalist, maar men moet een volksnationaal-solidarist zijn. In solidaristische organisaties zijn beiden immers zodanig met elkaar versmolten dat het éne niet meer zonder het andere kan bestaan.

Het is dan ook nodig om ons gedachtegoed te verspreiden, tot in de hoogste regionen van de macht. Want wat zullen we doen als er geen concreet uitgewerkt socio-economisch programma klaarstaat wanneer we onze staatskundige doelen (onafhankelijk Vlaanderen en uiteindelijk Dietse eenheid) bereiken? Verder rommelen in de marge, een klein-België creeëren? Nee, wij hebben nood aan een groter ideaal, een groots project, een volksnationaal-solidaristisch project!

Yves Pernet
Sciptor NSV! 2007-‘08
Verschenen in Revolte in het najaar van 2007

"[...]Met welke gemeenschap associeert het individu zich dan? Volgens de liberale visie zal het individu zich enkel associeren met de andere individuen waarbij hij een eigen baat zou kunnen hebben. Zo zou bv de boer zich associëren met de molenaar omdat de boer zijn graan kan verkopen aan de molenaar. Marxisten denken dan weer dat het individu zich enkel met zijn eigen klasse zou associeren en dat volkeren niet bestaan. Beiden gaan er dus vanuit dat de mens enkel op een economische manier denkt en enkel een productiefactor is. Solidaristen geloven echter in de grotere dingen van de mens. Wij zien de mens als een scheppend wezen, waar economie slechts een resultaat van is. Solidaristen gaan ervanuit dat de individuele mens zich op de eerste plaats zal associëren met andere individuen die eenzelfde etno-culturele achtergrond hebben. Als men vanuit het individu vertrekt, kan men de maatschappij in lagen bekijken. Helemaal beneden zit het individu, de laag erboven is het gezin, daarboven de mensen in je dagelijkse omgeving (vrienden, verdere familie), daarboven het volk, etc... Ook al zijn wij allemaal individueel verschillend, toch vallen wij allemaal onder de grote gemene etno-culturele deler “volk[...]”."

"[...]wat zullen we doen als er geen concreet uitgewerkt socio-economisch programma klaarstaat wanneer we onze staatskundige doelen (onafhankelijk Vlaanderen en uiteindelijk Dietse eenheid) bereiken? Verder rommelen in de marge, een klein-België creeëren? Nee, wij hebben nood aan een groter ideaal, een groots project, een volksnationaal en solidaristisch project."