'Volgens waarnemers is het grote aantal verkozen vrouwen ook een kritiek op het door mannen gedomineerde post-genocidebeleid', lees ik nog.

You go girls!

de cover van het boek

Volgens Moore zijn mannen het dominante ras en moeten vrouwen zich daar bij neerleggen. Vrouwen moeten vooral dun blijven om mannen aan te trekken, want "als je naar de winkel gaat kies je toch ook niet voor de rotte appels, maar wel voor degene die er sappig uit zien".

Dante Moore is een 33-jarige computerdeskundige. Hij zegt het boek geschreven te hebben om vrouwen te doen inzien waar het fout loopt in hun relaties. Moore is zelf nooit getrouwd, maar heeft wel een vriendin en een elfjarige dochter uit een vorige relatie. Hij heeft naar eigen zeggen de ware liefde nog niet tegen gekomen.

Straks even naar de boekhandel gaan. Dit moet ik gelezen hebben.
Heb zo nog een boekje liggen van eind 1890 met als titel what a young woman ought to know.
Alle etiketteregels en gedragsregels voor een jonge vrouw eind de 19e eeuw op alle mogelijke vlakken.
Alles komt aan bod. Kledij, sociale omgang, voeding, koken, huishoudelijke taken, het behagen van uw man, seksualiteit, ...

Tijd dus voor een update van mijn vrouwelijke opvoeding.
Maar ik vermoed dat er niet zo heel veel verschillen zullen zijn.

Vijf vrouwen zijn in het zuidwesten van het islamitische Pakistan levend begraven. Zij werden bestraft omdat zij hun toekomstige echtgenoten zelf wilden uitzoeken.
Een Pakistaanse parlementariër verdedigde de praktijk als eeuwenoude traditie, meldden lokale media en mensenrechtenactivisten. "Slechts wie zich onzedelijk gedraagt, moet bang zijn", aldus afgevaardigde Israr Ullah Zehri onlangs in het Pakistaanse parlement.

Op de vrouwen, onder wie drie tieners, zou eerst zijn geschoten. Hoewel ze nog ademden, werden ze in een graf gegooid en toegedekt met aarde.

Equal Pay Day is de dag tot wanneer vrouwen moeten werken om op jaarbasis hetzelfde loon te verdienen als wat mannen in één jaar verdienden. zij-kant en ABVV-vrouwen berekenden dat vrouwen gemiddeld 15 maanden (of 3 maanden extra) moeten werken om het gemiddeld jaarloon van een man te verdienen.

De officiële cijfers, gepubliceerd in de pas verschenen nieuwe editie van het ´Loonkloofrapport 2008´ van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen, bevestigen onze berekeningen. Zij geven aan dat de loonkloof op basis van brutomaandlonen voor voltijdse en deeltijdse werknemers in de industrie en marktdiensten 25 % bedraagt. 25 procent betekent drie maanden per jaar. Vrouwen moeten dus tot 31 maart werken om gemiddeld evenveel te verdienen als hun mannelijke collega´s.

>> Bezoek de site van Equal Pay Day 

Deze dag zou volledig in het teken staan van de deftige vrouw. Dat was zeker.

Ik had een werkprogramma opgesteld. Dat luidde als volgt:

1. Bezoek aan de retrobeurs in Flanders Expo "Kom schattenjagen", een organisatie van de kringwinkel.
2. Een geengageerd stuk schrijven over de internationale vrouwendag.
3. De rest van de dag mij toeleggen op mijn tweede hobby.

Het pakte ietwat anders uit.
Op de retrobeurs liep het storm. De parking stond al aardig vol, waardoor hare hooggehakte, zijnde ik dus, een aardig eindje diende te stappen. In hal drie zorgde de confrontatie met de mensenmassa, een lange wachtrij aan de kassa én een Stalinistische standenbewaakster die me op de vingers tikte omdat ik het waagde van over het dranghek een kleedje aan te raken - "DAAR IS DE INGANG!" - ervoor dat ik een klein half uur later, maar toch drie retrokleedjes, 9 meter retrostof rijker en 35 eur armer, alweer aan mijn auto stond.

Onderweg naar huis moest ik ook nog even de "Knack" ophalen bij de krantenboer - niet voor de artikels maar voor de "Dit is Belgisch" bijlage. Ik stap uit mijn auto, mijn gsm valt uit mijn handtas, maakt drie bokkesprongetjes om uiteindelijk recht in het rioolputje te belanden. Tja. Met een paar deftige bubbeltjes verdween hij in het troebele water.

Wie gisteren dus twee hulpvaardige mannen en een deftige dame aan de kant van een drukke baan zag gebiologeerd staan staren in een rioolputje weet nu waarom. Ook waarom er iets later één ervan met zijn arm diep in het rioolputje zat. Vrouwen hebben namelijk ook hun rechten, zeker op deze dag. Eén daarvan is dat ze niet in vies rioolwater moeten vissen naar een verloren object.

En tot nader order ben ik dus ook niet meer bereikbaar op gsm. Oef.

En nu ga ik - eindelijk - stikken.

U kunt uw vrouw eindelijk op een definitieve manier wat respect bijbrengen. Volgende keer graag de CU en SGP die regering instemmen en wie weet krijgen we dan échte reliewetten, zoals het hoort.

Om u alvast warm te laten lopen voor het idee...

Meer hier, hier en verder zoek je het zelf maar uit.

Wanneer u wel gezond van verstand bent kijk dan even bij het Global fund for Women of Amnesty International of Challenging Fundamentalisms of Revolutionary Association of the Women of Afghanistan of UN women & gender issues

Sommigen gaan in alle stilte. Anderen sterven een spectaculaire dood. Nog anderen hun dood zorgt voor sensatie en dan heb je er nog die vergeten en eenzaam doodgaan. Je leest het in de krant, je hoort het in het nieuws of je vangt het ergens op. Persoonlijke drama's die een mens zijn eigen kleine wereld veranderen. Je staat er even bij stil, leeft in gedachten mee met het verdriet van de omgeving, en dan gaat het leven verder.

Maar dan heb je de enkelingen, wiens dood een (voet)noot wordt in de geschiedenis. Of wiens dood er zelfs in slaagt de loop van de geschiedenis te veranderen. Bij het horen van zo'n bericht besef je dat dit iets betekent op grote schaal. Impact heeft, gevolgen zal hebben op wereldniveau.

Benazir Buttho. Binnen de perken van mijn intellectuele vermogens probeer ik toch zoveel mogelijk de nationale en internationale politiek te volgen. De tijd ontbreekt me meestal om diepere achtergrondinformatie te garen. Jammer, want het interesseert me allemaal wel zeer. Mijn perceptie over Buttho door wat ik van haar tot nu toe in de media opgepikt had, is dat ze bij de "goeie" hoort. Hoogopgeleid, strijdlustig, nimmer opgevend, en de hoop voor een nieuw Pakistan. Een bewogen "carrière" achter de rug met vijf jaar celstraf, ballingschap. Een voorvechtster voor vrouwenrechten, strijdster voor de democratie. Maar ook geruchten over fraude, vriendjespolitiek, machtsgeilheid. De gebruikelijke afwijkingen van politici?

Mijn perceptie over haar kreeg sinds het bekijken van de boeiende reportage in Ter Zake in aansluiting op de moordaanslag, een ranzig kantje. Het verbaasde me hoe ook deze briljante persoonlijkheid een zeker "Thuis"gehalte had. Familieruzies, vetes, interne machtstrijd, "ordinaire" ruzie met haar broer. Uitspraken als: "Ik, die voor mijn kleine broertje zorgde, zou dit doen??"..." Dat zo iemand die vecht voor een betere wereld geen vrede- en vreugdevolle familierelaties kan hebben. En dan haar moeder, met de (dure) handtas op de schoot, geld uitdelend. Het is een beeld dat niet in ons Westers denken past. Mij leek het heel ongepast zelfs. Vreemd.

Respect nochtans voor deze familie. Het kan niet enkel geld en macht zijn dat hun drijft om een eeuwige strijd te leveren op gevaar van eigen leven. Je vraagt je af hoe het er aan toegaat in zo'n gezinnen. Hoe worden die kinderen opgevoed? Wat is een leven voor hen waard? Hoe gaan zij om met het overlijden van wéér een familielid. Wat met hun verdriet hierover. Waar halen ze troost? Waaruit putten zij de kracht om zo' strijd te leveren. En om verder te leven, met het zoveelste verlies van alweer een dierbare. Wat drijft hen? Kan idealisme en de hoop op een betere wereld en het welzijn van een andere zo'n sterke motor zijn?

Eens te meer weet ik het niet. Eens te meer moet ik vaststellen dat het des mensen is. Dat er geen heiligen bestaan. Eens te meer ben ik gesterkt in mijn overtuiging dat nooit iets zwart of wit is. Dat altijd iedereen "zijn" gelijk heeft. En dat er jammer genoeg nog steeds mensen zijn die denken dat hun eigen gelijk de enige echte waarheid is. Met als triestig gevolg dat alweer een andere mens met een ander "gelijk" hiervan het slachtoffer is.

Vrede zij met u.

(*Queen Elisabeth I)

Over Benazir Buttho op andere blogs: lees hier

"Schoonheid ontstaat door dat wat afwijkt. De perfecte schoonheid is zelden de moeite van het aanzien waard", ik las het laatst op een blog van een jongedame die ik redelijk hoog acht. Ja zeker, de kans dat ik mijn charmes in haar aanwezigheid in de strijd zou gooien, is niet ondenkbaar. Natuurlijk, je cherche la femme toujours. C'est ma nature primaire. Vous comprenez? Zeker, ook mij is het een raadsel waarom ik nu ineens overschakel op Frans, het moet wel zijn dat "charme" van huis uit een Frans woord is.

Ik denk dat de jongedame gelijk heeft. Waarom ben ik zo partieel gefixeerd op vrouwelijk schoon? Omdat het niet mijn eigen schoonheid is. Die hoef ik namelijk niet te zoeken want ik heb haar voortdurend bij de hand. Tot vervelens toe, kan ik hier wel verklappen. Die vrouwelijke schoonheid wijkt af van mijn eigen schoonheid, meer dan de schoonheid van andere mannen en daarom gaat mijn voorkeur uit naar vrouwen. C'est pas difficile, hein?

Tja, dat houdt allemaal wel in dat er tussen vrouwen en mannen een nadrukkelijk verschil bestaat en in de afgelopen eeuwen heeft dat niet alleen tot liefde maar ook tot wantrouwen geleid. Er is weinig in het leven waarvan mensen zo moeilijk afstand doen als van hun wantrouwen. Sterker nog, haast elke man is bereid zijn charmes, zo hij die bezit, opzij te zetten als het erom gaat wantrouwen te tonen.  Het is een kunst om primair met je charme te reageren en pas, als het echt nodig is, het wantrouwen naar boven te halen. Meestal gaat het andersom. Een perfect symbool van het wantrouwen dat de man koestert ten opzichte van vrouwen is het "domme blondje".  Een wonderlijke combinatie omdat het twee eigenschappen aan elkaar koppelt waarvan niet aan te tonen valt dat er enig verband tussen bestaat. Nou ja, tenzij je in de praktijk om je heen kijkt natuurlijk. Empirisch bewijs is er dus wel te krijgen.

Aan de andere kant doet onder vrouwen het gerucht de ronde dat alle mannen brulapen zijn, wat dan weer niet erg flatterend is voor de brulapen., zeker niet voor de vrouwen onder hen.  Dat alles wijst erop dat vrouwen en mannen eeuwenlang hun best hebben gedaan om elkaar te overladen met negatieve kenmerken En ze doen het nog steeds.

Nu lijken daarover over het algemeen niet zoveel moeilijkheden te worden gemaakt al zijn er mensen die het liefste zouden zien dat mannen en vrouwen ongeveer hetzelfde zouden zijn. De hele wereld "uniseks" en alles is ideaal en harmonisch.Een soort Bund Deutscher Mädel maar dan anders. Ik behoor niet tot die groep want ik ben van nature een liefhebber van verschillen. Als ik vier boterhammen meeneem naar mijn werk voor de lunch, doe ik op alle vier iets anders. Dat wil overigens niet zeggen dat er geen broodbeleg bestaat waaraan ik de voorkeur geef maar ik heb mijn lesje geleerd. Ik heb in mijn jonge jeugdjaren zoveel pindakaas gegeten dat ik er nu al vijftig jaar van gruw. Dat hoop ik met vrouwen ook te bereiken, of juist niet. Vul zelf maar in. .

Verschil dus, dat moet er zijn. In sommige gevallen werkt dat heel ver door. Zo heeft de SGP besloten dat vrouwen geen politieke of bestuurlijke functies mogen bekleden. Ben ik daartegen? Helemaal niet. ik heb slechte ervaringen met vrouwelijke politici en bestuurders. Het kan natuurlijk aan mij liggen omdat zij met hun afwijkingen steeds weer kans zien om mijn weerstand tegen hun ideeën en opvattingen te verminderen. Hopen maar dat er veel blondjes bij zijn want die hebben weinig ideeën. Je bent niet voor niets dom.

Nu is dat op zich niet erg want zoals ik al eens eerder schreef heb ik niet het idee dat politici  worden voortgedreven door een storm aan gedachten en ideeën. Dat hoeft ook niet. Voor de politiek moet je kunnen kiezen en vooral…gekozen worden.. Juist, gekozen worden en de SGP heeft ervoor gekozen om de vrouw niet in bestuurlijke of politieke functie te plaatsen. Heeft die partij het recht daartoe? Maar natuurlijk, als ik een vereniging opricht mag die elk doel nastreven dat ik zelf heb bedacht. Sommigen menen dat de SGP haar boekje te buiten gaat omdat ze de enige partij is die voor vrouwen op de parkeerplaats heeft gekozen. Wat een onzin, kiezen is van deze tijd en juist omdat ze de enige partij is die dezulke keuze maakt, is dat heel goed. Ik zou zelfs zeggen: charmant.

Vrouwen kunnen in de politiek alles bereiken maar niet via de SGP. Wat zou dat? Eerlijk gezegd lijkt het me verschrikkelijk om een vrouwelijke SGP politica te hebben. Rechtlijnige mannen zijn erg, rechtlijnige vrouwen zijn levensgevaarlijk. Daar komt bij dat de keuze van de SGP bijdraagt aan schoonheid vanwege de afwijking. En afwijking leidt weer tot veelkleurigheid . Die veelkleurigheid is het kenmerk van een democratie en ook haar charme. Kijk, charme gedijt alleen maar in een samenleving die veelkleurig is. Ik houd alleen voor een vrouw de deur open en ik maak alleen tegen haar mijn uiterst charmante opmerkingen, opmerkingen waarvoor ik van een man een dreun voor mij kop zou krijgen. Kortom de SGP is een wezenlijk element bij het behouden van charme in de samenleving. Ik hoop dus dat ze nog heel lang in haar keuze zal blijven volharden. 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.tijdvoorechteschoonheid.nl

www.charme.nl

www.flabber.nl

www.iknik.blogspot.com

www.vrouw.blog.nl

www.cinner.com