Sedert deze zomer is de oproep - onder het motto Freedom Not Fear steeds ruimer beginnen circuleren, binnen en buiten Europa. Met steeds meer succes. Dag van afspraak is 11 oktober. Het enige dat die dag vastligt, is het thema en de leuze "Freedom Not Fear 2008". Voor de rest kan iedereen de dag zelf invullen. Alles kan om het publiek te waarschuwen voor de bedreigingen die uitgaan van al die Big Brothers en de Little Brothers.

In België staat voor zover wij weten nog bitter weinig op stapel. Op de wiki van Freedom Not Fear staat een eerste oproep om "iets" te doen en hier en daar vangen we wel iets op over wat er op stapel staat, maar dat is nog veel te weinig. Hoog tijd dus om de inspiratie te laten opborrelen, de handen uit de mouwen te steken en de controlemaatschappij een hak(je) te zetten. Dat kan op grotere schaal (een manifestatie in Brussel, zoals voorgesteld?). Maar het kan even goed op kleinere schaal. Als het maar prikkelt en prikt en zand in de big brother machine strooit.

Wie meer wil weten, kan terecht op de wiki van Freedom Not Fear 2008. Wie inspiratie wil opdoen, kan dat onder meer bij de Fransen van HumanRights21 of bij de Nederlanders van Volksopstand2008 of ...

Zou het er iets mee te maken kunnen hebben dat een klacht tegen de bewakingscamera's ertoe geleid heeft dat een rechtbank de camera's in Ploërmel onwettelijk verklaard heeft?

In het voorbeeld op de foto wordt onschuldig kinderspel omgezet in een daad van verzet tegen camerabewaking.

Onder het motto “Vrijheid in plaats van angst – Stop de bewakingswaanzin” roepen organisaties uit tientallen landen op om die dag te protesteren tegen de wildgroei aan controletechnieken die uitgaan van overheden en bedrijfsleven.

Alle up-to-date informatie is te vinden op de wiki van de organisatoren. Je krijgt er onder meer een uitgebreide oproep, het eisenplatform en een overzicht van de deelnemende landen.

Online since September 2007 www.check-check.org focuses on airport security regulations seeing in it the worst case scenario of kidding with peoples fears, peoples brains and the idea of how security is installed as a focal point in our daily lives.

"Students protest against using surveillance cameras in Mazandaran University,"

On Sunday, students protested against installation of surveillance cameras on the campus of Mazandaran University south of the Caspian Sea. Students petitioning against installation of the monitoring devices on the university campus clashed with the school's security guards. The chief of the security at Mazandaran University threatened the protesters with hauling them before the school's disciplinary committee. The security guards beat up a number of students from nearby Nowshirvani Technical School who had joined the petitioning and forced two of them out of the campus.

In March a similar move of setting up surveillance cameras on the campus of Shiraz University in southern city of Shiraz triggered strong reactions from the students.

The Iranian Resistance calls on all international human rights organizations especially student unions to condemn the mullahs' regime for adopting suppressive measure against the Mazandaran University students. It also calls for defending their rights.

Onder de titel Video sniffing: subversion as an art form geeft P2Pnet een paar voorbeelden van kunstenaars die het netwerk van bewakingscamera's gebruiken als een low budget vorm van film maken.

Het hoeft niet te verwonderen dat deze semi-clandestiene manier van filmen vooral in Groot-Brittannië in opkomst is. Met 4,2 miljoen camera's hebben kunstenaars daar een onuitputtelijke bron van mogelijkheden ter beschikking.

Het meest opmerkelijke voorbeeld van cctv-film is Faceless van Manu Luksch. Voor zijn 50 minuten durende film maakte regisseur Luksch enkel gebruik van bewakingscamera's, dus zonder toevoeging van andere beelden. Voor de voice-over kon hij beroepen doen op de bekende actrice Tilda Swinton. Het resultaat is een bevreemdende film, niet alleen door het verhaal (dat de regisseur zelf omschrijft als een sci-fi sprookje) maar ook door de beelden die op zich al een vervreemdend gevoel opwekken.

Overigens circuleert er sedert een paar jaar ook een Manifesto for CCTV filmmakers op het net. Handig voor wie nog wat inspiratie zou nodig hebben, maar voor de rest zouden we eigenlijk gewoon zeggen: laat uw fantasie de vrije loop en doe ook eens iets nuttigs met een bewakingscamera.

Graffiti-kunstenaar Banksy geeft in London een commentaar op onze samenleving. Grappig detail: de plek waar hij aan het werk was, wordt bewaakt door een bewakingscamera.

Lees verder in de column die Karin Spaink schreef voor Het Parool. Daarin karakteriseert ze de reactie van de Duitse overheid op de actie van de CCC (de regering overweegt juridische stappen) als een schoolvoorbeeld van de machtsasymmetrie die zich juist op het gebied van privacy zo sterk doet gelden. Zeer interessante lectuur.

Op de website van de CCC kan je overigens ook bekijken hoe doodeenvoudig het kopiëren van vingerafdrukken is. Leuk om zien, maar tegelijk ook heel beangstigend.

[dailymotion id=x1l09t&v3]

In Frankrijk zijn de nominaties voor de Big Brother Awards 2007 bekend gemaakt. Onder de ongeveer 30 kanshebbers vinden we voor de hand liggende namen, van allerlei ministeries tot google. Opvallende kandidaten zijn verder een gemeentebestuur dat biometrie in de kinderopvang wil invoeren, een ander gemeentebestuur dat zijn burgers naar etnische origine ficheert en een ziekenhuis dat haar patiënten electronische armbanden wil omdoen.

Dezelfde avond wordt ook de winnaar van de Prix Voltaire bekend gemaakt. Die prijs gaat naar een collectief of organisatie die zich verdienstelijk heeft gemaakt in het verzet tegen die maatregelen die zogezegd de veiligheid moeten bevorderen: camerabewaking, biometrie in scholen, RFID bij dieren of in ziekenhuizen, enzoverder.

De Big Brother Awards worden vrijdag 21 maart in Parijs uitgereikt. De "Orwell Party" omvat een reeks kortfilms, een veiligheidsmodeshow en de officiële prijsuitreiking die live via het internet wordt uitgezonden.

Hun meest recente actie richtte zich op een gesloten circuit van bewakingscamera dat moest doorgaan voor uiterst beveiligd. Het ging over 28 camera's die door de politie in en rond een gebouw geplaatst waren. De hackers van Quitenssenz slaagden erin om de camera's één voor één te kraken.

Met behulp van een satelliet-ontvanger slaagden ze erin de beelden te onderscheppen. De beelden werden vervolgens gedecodeerd, opgenomen en terug verzonden. Daarbij konden ze bij elke persoon die langs de camera passeerde, een rode balk voor de ogen plaatsen.

Vervolgens werden de camera's geneutraliseerd met behulp van infraroodstralen. Ze plaatsten een simpele laser in een hoek van 45 graden ten opzichte van de camera, richtten de straal rechtstreeks op de lens en slaagden erin om little brother te verblinden. En dat alles zonder dat ze zelf ontdekt werden.

"De gevolgen van technologie op de persoonlijke levenssfeer zijn zo groot dat het hele begrip 'privacy' wankelt. Veel maatregelen die vijftien jaar geleden nog op veel maatschappelijk verzet stuitten zijn nu de normaalste zaak van de wereld: onbeperkt cameratoezicht, aftappen, het op grote schaal verzamelen en opslaan van gegevens over communicatiegedrag, uitgebreide bevoegdheden tot het vorderen van informatie bij bedrijven en instanties, de identificatieplicht, koppeling van overheidsbestanden, het biometrisch paspoort met centrale databank en het doorgeven van alle financiële en reisgegevens aan geheime diensten. Het kwam de afgelopen jaren tot stand zonder wezenlijk maatschappelijk debat laat staan verzet."

Dat ontbreken van een maatschappelijk debat hoeft ons niet echt te verbazen. Als de burger om zijn standpunt wordt gevraagd, blijkt vaak dat privacy niet de hoogste prioriteit heeft bij de meerderheid van het volk. Als hen de vraag wordt voorgelegd, dan kiest een overgrote meerderheid voor veiligheid ten koste van privacy. Uiteraard, denken we dan. Wie is er immers zo gek om bewust voor onveiligheid te kiezen? Niemand toch?

Alleen is het de vraag of dergelijke onderzoeken en opiniepeilingen wel de juiste vragen stellen. Alleen al de manier waarop de koppeling tussen veiligheid (positief) en privacy (negatief) gemaakt wordt, is al een antwoord op zich. Moet meer veiligheid per definitie ten koste van de privacy gaan? Kan de vraag ook niet omgekeerd worden? Betekent de ondermijning van de privacy niet net een nog grotere inbreuk op de veiligheid? Maakt een blind vertrouwen in databankbeheerders, opsporingsdiensten en overheden, ons niet net kwetsbaarder? En draagt die kwetsbaarheid dan niet bij aan de onveiligheid?

Het zijn vragen waarvan je het gevoel krijgt dat ze niet eens gesteld mogen worden. Terwijl de vragen die in de onderzoeken wel gesteld worden, een heleboel zaken onbeantwoord laten.

"Nogal gemakkelijk wordt beweerd dat het de mensen blijkbaar niets uitmaakt. Men wijst dan op de afgenomen betekenis die men hecht aan privacy of aan het gemak waarmee met name de jeugd te koop loopt met persoonlijke informatie. Dat die onnadenkendheid is gebaseerd op gemakzucht of onwetendheid over wat er met gegevens wordt gedaan zegt men er niet bij."

"Het is de vraag of burgers werkelijk in staat zijn om een weloverwogen oordeel te vellen. Er is weinig bekend over de effectiviteit van alle maatregelen en tot nu toe te weinig aandacht voor het cumulatieve effect. Burgers zijn vaak ook nauwelijks op de hoogte van wat er allemaal speelt. Van een doordachte afweging kan dan ook nauwelijks sprake zijn."

Toch worden de resultaten van peilingen en onderzoeken gebruikt om een beleid te legitimeren dat slechts in één richting wijst, die van steeds meer controle en steeds minder privacy. Van Ringelestijn beschrijft in zijn artikel vooral de Nederlandse situatie. In België is het nog erger gesteld. Hoe moeizaam de discussie in Nederland ook op gang komt, er zijn ten minste nog pogingen tot weerwerk. Terwijl je in België zelfs nauwelijks van een aanzet tot discussie kan spreken. Nochtans is de situatie in Nederland niet of nauwelijks verschillend van die in België. Van cameratoezicht tot rfid-chips en van gegevensopslag tot uitgebreidere bevoegdheden voor veiligheidsdiensten. Het is een evolutie die in de hele geïndustraliseerde wereld merkbaar is.

Daarom is het des te beangstigender dat de zorg voor privacy zich slechts in kleine kring afspeelt. Met het opgeven van de privacy geven we meteen ook verschillende andere grondrechten (zoals de vrijheid van meningsuiting) prijs. En met het prijs geven van die rechten en vrijheden gaan we steeds verder in de richting van de controlemaatschappij. Voor ons is dat een schrikbeeld dat steeds meer realiteit wordt. We kunnen er daarom maar beter voor zorgen dat die "kleine kring" omgezet wordt in "uitdeinende kringen". En liever vandaag dan morgen.

Dopés par le développement des technologies numériques et par la montée des thématiques sécuritaires, les mécanismes de surveillance se sont multipliés à grande vitesse ces dernières années, sans que leur pertinence et leurs dangers soient sérieusement évalués. Ce phénomène, celui d'une société de surveillance dans laquelle les outils interconnectés sont en train de former un système global de contrôle, porte à présent atteinte, parfois gravement, à la vie privée. Il a aussi et surtout de profondes conséquences politiques en redessinant un espace public dans lequel l'exercice de certaines libertés fondamentales est contrarié, voire dans lequel la démocratie délibérative cède la place à une politique du consentement.

Klik door naar check-check.org voor het security-theater.

Jurylid Christiaan Alberdingk Thijm schreef voor nu.nl een column over U. Lees en huiver en "laat één ding duidelijk zijn. Er komt een moment dat U gevraagd zal worden: wat deed U in die tijd? Zal Uw antwoord dan zijn: "niets"? U bent gewaarschuwd."

In de categorie Bedrijven wonnen de Nederlandse Spoorwegen met hun zeer privacy-onvriendelijke OV-chipkaart die al uw reisgedrag zal gaan registreren, bewaren en gebruiken.
In de categorie Overheid/Instellingen won de Nederlandsche Bank omdat ze de andere kant opkeek toen de VS via SWIFT naar uw financiële transacties gluurde. DNB antwoordde desgevraagd dat het toezicht op de privacy niet in
haar takenpakket zit.
In de categorie Voorstellen won het Elektronisch Kinddossier, een gecentraliseerde database van de gehele Nederlandse jeugd met ook allerlei subjectieve oordelen over kinderen en hun ouders.

Meer uitleg over de prijswinnaars vind je op de website van de nederlandse Big Brother Awards.

 De jury van de Big Brother Awards wil dit jaar nadrukkelijk de aandacht vestigen op fundamentele waarden die aan de bescherming van privacy ten grondslag liggen. Vrijheid en autonomie van burgers komen met het verdwijnen van privacy ernstig onder druk te staan. Ook bij het tegengaan van discriminatie door de overheid of bedrijven speelt privacy een belangrijke rol. Het adagium ‘Informatie is macht’ geeft aan dat de toenemende inbreuken op privacy getuigen van significante verschuivingen in het machtsevenwicht in onze samenleving.

De nominaties van dit jaar laten een aantal zorgelijke trends zien. In plaats van gericht te handelen wordt toenemend vertrouwen gelegd in het grootschalig en vaak ook nog centraal vergaren en opslaan van persoonsgegevens. De bewaarplicht verkeersgegevens, het Elektronisch Kinddossier, en de nieuwe bevoegdheden voor de AIVD zijn daar het beste voorbeeld van. Een aantal genomineerden, zoals de NS, De Nederlandsche Bank, en Rutte blijkt moedwillig niet te willen voldoen aan de regels op het gebied van privacy. Uit de nominatie voor Schiphol blijkt dat de opdringerigheid met de jaren alleen nog maar is toegenomen. Ten slotte laat een aantal nominaties, in het bijzonder het Elektronisch Kinddossier zien dat de overheid de burger steeds verder profileert, categoriseert en mogelijk ook stigmatiseert.

De openbare uitreiking vindt plaats op vrijdag 21 september 2007 in De Balie te Amsterdam.

Overigens hebben we het op de site (en elders) al een paar keer gezegd en geschreven, maar we willen het bij deze gelegenheid gerust nog eens herhalen. Wanneer neemt er eindelijk iemand het initiatief om de Big Brother Awards ook in België uit te reiken? Want de trends en ontwikkelingen die Bits of Freedom hierboven signaleert, spelen zich niet alleen af bij onze noorderburen. Ook hier is er meer dan reden genoeg voor ongerustheid en vooral voor weerwerk.

Dus ... wie neemt de handschoen op?

Het plan is afkomstig van minister van Binnenlandse Zaken Wolfgang Schäuble (CDU) die desnoods de grondwet wil wijzigen om computerdoorzoekingen mogelijk te maken. Het is volgens hem de enige manier om technologisch met het hedendaagse terrorisme gelijke tred te houden. Volgens de minister moet het binnensmokkelen van snuffelprogramma's zelfs zonder toestemming van de rechter mogelijk zijn.

Een coalitie van mensenrechten- en linkse organisaties organiseert op 22 september in Berlijn een demonstratie, onder het motto "vrijheid ipv angst". Het protest zal niet alleen gericht zijn tegen de plannnen van de minister, maar zal ook andere "grote broer"-toestanden op de korrel nemen: biometrie en RFID-chips in paspoorten en ID-cards, CCTV en automatische gezichtsherkenning op publieke plaatsen, nummerborden herkenning, het opslaan van passagiersgegevens door luchtvaartmaatschappijen, ... Met andere woorden, ze richten zich tegen alles wat wij verstaan onder de permanent gecontroleerde zones.

Het verheugt ons in ieder geval dat er nog op grotere schaal geprotesteerd wordt tegen de controlemaatschappij die steeds verder en steeds sneller om zich heen grijpt. En het is ook verheugend om vast te stellen hoe uiteenlopend de lijst van initiatiefnemers voor de demonstratie is. Het doet ons ook wel een heel klein beetje dromen van een dergelijke mobilisatie in België. Maar laat ons voorlopig maar bescheiden en realistisch blijven: we zouden al tevreden zijn als we met deze pagina's een steen in de kikkerpoel kunnen gooien en zien hoe het protest langzaam uitdeint. Of zitten we nu te dromen? Je mag het ons gerust laten weten. En wie zin zou hebben om op 22/09 naar Berlijn af te zakken: je vindt er alles over in de wiki.