Mijn Lief is verslaafd aan T-shirts.
En af en toe - schaam op mij - ondersteun ik zijn verslaving.
Want soms zijn er echte pareltjes van creativiteit te vinden op het interweb.

Zoals Labrador.
Leuke designs, en goeie kwaliteit T-shirts, want dat is toch ook belangrijk.

Lief loopt nu rond met Bostuig, en ik met de Raket van Noah.
Nu herkent u ons tenminste als u ons tegenkomt.

Ik heb gaatjes.
In mijn oren, bedoel ik.

Over die beslissing heb ik toch wel een jaar of zes gedaan.
En ik vind mezelf geweldig stoer dat ik dat gedurfd heb.

Want gaatjes in uw oren, dat stond bij mij op hetzelfde niveau als zelfverminking.

Kleinzerig? Moi?

Het was me een gekakel, gisteravond op den buro.

Brussels Girl Geek Dinner, niet te missen voor alle hippe blogsters van Vlaanderen.
"Wat deed u daar dan?", hoor ik u vragen.
Wel, ik vraag het mij ook af.

Ah, natuurlijk. Ik weet het weer:

• lekkere broodjes
• een tof gesprek met tantannie
• een chaoot
• een visionair
• een dansende mp3-speler
• een goody bag
• een tombola (waarmee ik gewoonweg een Senseo van Tord Boontje heb gewonnen, hoezee)

Voor herhaling vatbaar. En een dikke proficiat aan Clo en Pieter die alles in goede banen leidden.
En jullie, lieve lezertjes, kom anders ook eens af de volgende keer?

Miss Puntkomma goes intiem.
Ziehier het neergeschreven gesprek dat wij gisteravond voor het slapengaan in de  badkamer voerden.
Hoewel, "wij"...

Ik: "Zeg, wat denk je? Die nieuwe dagcrème met bruinen-zonder-zon in die ik gekocht heb? Dat werkt precies wel wat hé?
Hij: "..."
Ik: "En vind je nu dat deze ook raar ruikt? Want die echte bruinen-zonder-zon-crème, jij vindt toch dat dat stinkt, niet?
Hij:"..."
Ik: "Zeg! Ik ben wel tegen u bezig hé?! Een antwoord krijgen zou tof zijn."
Hij: "Hoe? Watte? Ben je tegen mij bezig?"
Ik: "Zie jij hier nog iemand anders misschien?"
Hij: "Ahh! Jij was tegen mij bezig! Ik dacht dat je tegen Carotte aan het praten was..."

Ik. Aan het praten tegen de kat. Over zelfbruiner.
*Zucht*

Eindelijk ga ik er eens bijzijn.
Een beetje networking met andere chica's die dingen doen met websites, al dan niet om den brode.
Ik kan ook moeilijk niet gaan, want het gebeurt hier allemaal onder mijn neus...

En getetterd zal er worden, dan kan ik u verzekeren.
En u, girl geeks outthere?
U gaat deze geweldige opportuniteit toch niet aan uw neus laten voorbijgaan?
Ik zal diegene zijn met de grote bril.
Of met de beugel.
Dat weet ik nog niet.

Ik zou hier het verhaal kunnen doen over dat ik altijd verkondigd heb dat ik nooitoftenooit kinderen wilde.
En hoe dat komt, en al.
Maar dat zijn zowat iets te privédinges om hier aan uw neus te hangen.

Dus vertel ik u graag over de babyboom (Eng.) die momenteel gaande is in mijn vrienden- en kennissenkring.
Want ahja: wij zijn allemaal op de vruchtbare leeftijd gekomen, nietwaar?
En over hoe benieuwd ik ben of / hoe het de relatie die ik nu met die mensen heb, zal beïnvloeden.
Zullen we ooit nog gesprekken kunnen doen à la Sex in the City, of zal het vooral gaan over borstvoeding, crèches en kleuterscholen? En zal ik me daar dan in kunnen inleven?

Ik vraag het mij af.

Des morgens spring ik wuft met mijn rechterbeen uit bed, om 05.30 uur.
Stilletjes, want we willen De Echtgenoot niet wakkermaken, uiteraard. Ik ga douchen, leg een masker, doe krulspelden in mijn haar, onthaar mijn benen , doe de krulspelden er weer uit: daarna ben ik om door een ringetje te halen.

Ik ga naar beneden en bereid aldaar een evenwichtig en gezond ontbijt met vers fruitsap, eitjes en versgebakken brood. Dan ga ik De Echtgenoot wekken met een kopje verse koffie. Ondertussen zijn de Bloedjes van Kinderen opgestaan en staan ze frisgewassen en aangekleed aan het bed van Vader om hem goedemorgen te wensen.

Na het gezellige en voedzame ontbijt, dat in alle rust verloopt, gaat De Echtgenoot op weg naar zijn belangrijke job. Ik breng de Bloedjes van Kinderen naar school en sla een praatje met de andere Huisvrouwen over de geneugten des Huisvrouwen.

Terug thuisgekomen begin ik aan mijn dagtaak: ramen lappen, keukenkasten schoonmaken, deuren afwassen, stofzuigen, afstoffen, dweilen, kelder opruimen, koelkast uitwassen, diepvries ontdooien, koffiezet ontkalken, wasjes draaien, beddengoed strijken, was ophangen.
De Bloedjes van Kinderen komen van school en ik verwen ze met zelfgemaakte koekjes en melk. En daarna is het weer tijd om een geweldig gezonde driegangenmaaltijd op tafel te toveren.
De Echtgenoot komt binnen en uiteraard zet ik met veel liefde zijn pintje en krant klaar. Hij heeft hard gewerkt, namelijk.
Na  het diner gaan de Bloedjes van Kinderen volledig zelfstandig hun huiswerk maken en spelen ze braaf tot ze vanzelf naar bed gaan.
Daarna hebben De Echtgenoot en ik nog de ganse avond om elkaar te liefkozen.

Het leven kan toch schoon zijn.

En als u dit niet gelooft, dan maak ik u met graagte iets anders wijs...

Aandacht aan alle Vrijgezellige dames outthere:

Stop met zoeken.
De Ideale Man.
Hij bestaat niet.

Ik heb een aantal vrijgezellige dames in mijn familie-, vrienden- en kennissenkring.
Tevergeefs voeren zij al een jarenlange kruistocht naar Perfectie.
Meestal omdat ze er al een paar versleten hebben, of omdat ze al te lang alleen wonen en niet bereid zijn om te gaan voor minder dan het Beste.

Maar daar wringt het schoentje nu net, dames.
Want Perfectie, dat bestaat niet.
Als Hij goed kan koken, dan is Hij waarschijnlijk een verschrikkelijke smosser in de keuken*.
Is Hij goed in bed? Dan laat hij waarschijnlijk zijn vuile sokken slingeren of heeft hij totaal geen tafelmanieren*.

Gelukkig zijn gaat volgens mij vooral over compromissen maken.
Ook in de liefde.

Maar vooral niet opgeven hoor, dames.
Dat van dat potje en dat dekseltje, daar zit wat in.

* Deze voorbeelden zijn uiteraard louter fictief. Want ik heb wél de Ideale Man gevonden. Maar hij is dus bezet nu. Spijtig voor jullie. Moehaha!

Heren, help me out here.

Wat is dat toch met "De Madame"?

Overal waar ik ga en sta, zowel on- als offline, spreken mannen tegenwoordig over "De Madame".
Daarmee bedoelen ze dan hun lief, vriendin of vrouw.

Ik weet niet of het streekgebonden is (Antwerpen?), maar ik vind het niet mooi.
Het doet mij denken aan "Die Van Ons" of - nog erger - "Den Baas".

Dus, heren, als het kan: spreek eens met wat meer liefde over de Liefde van uw leven.
Mijn oren zullen u dankbaar zijn.

Zijn er eigenlijk mannen die meelezen, alhier?

Dan wil ik graag even iets verduidelijken, for the record.

Niet alles vrouwen zijn shopaholics.
Ik ben een van die uitzonderlijke exemplaren die haar bankkaart onder controle heeft, ook tijdens die periode van de maand.

Akoord. Ik kan wel eens blij worden van een nieuw paar sneakers of een goed passende jeans.
Maar ik vind dat dat allemaal geweldig binnen de perken blijft.

Mister P. komt mij soms verhalen vertellen van vrouwen van collega's die hun hand niet omdraaien voorhet derde paar laarzen van 300 euri of een shopping spree van 500 knotsen op een doordeweekse zaterdag.

Enfin ik bedoel maar: ik ben gematigd in alles, dus ook in shoppen.
Saai hé? ;-)

Over mijn lijf kan ik u, lieve Lezertjes, wel het een en ander vertellen.

• Overdat ik 10 jaar geleden bijvoorbeeld 6 kilo minder woog.
  (Note to self: Evolutie. Stoppen. Dringend)
• Over dat ik blij ben met lengte (1.78), ogen (blauw) en huid (glad, in mijn gezicht dan toch).
• Over dat ik niet blij ben het evenwicht tussen Boven en Onder (A en 40), stem (denk The Nanny) en neus (wip-).

Maar dat wist u zelf al, als u mij persoonlijk kent.
En als u mij niet persoonlijk kent, dan zijn bovenstaande weetjes: a) hoegenaamd uw zaken niet, b) volledig niet in uw interessesfeer.

Waar ik heb met u wil over hebben, is de toekomst.

• Over hoe vrouwen die de dertig gepasseerd zijn, mij geweldig veel schrik aanjagen met zinssneden à la: "Ge zult wel zien, als ge 30 zijt, zult ge wel moéten stoppen met al die chips/chocolade/fritten/chinees/..."
  Want ik wil daar niet mee stoppen.
• Over hoe erg ik schrik als ik de foto's zie van mijn mama en mezelf en de gelijkenis daartussen als we allebei begin 20 waren.
• Over hoe erg ik het soms vind dat ik niet weet hoe ik er later zal uitzien, want mijn mama is er ondertussen al 15 jaar niet meer.
• Over hoe dat het misschien ook wel beter is dat we niet alles van tevoren weten. Anders zou ik misschien al morgen moeten stoppen met die chips/chocolade/fritten/chinees/...
  *Zucht*

Zin in meer wijvenklap?

Zotte wijven aller landen, verenigt u!

Vanaf morgen ook hier de enige echte Wijvenweek.