zicht « WordPress.com Tag Feed

Sneakers in the dark

mariskagroothuis — Mon, 23 Jun 2008 18:19:18 +0000

Evolved Footwear heeft een aantal schoenen van Nike gecustomized. Het bedrijf gaf de sneakers een bijzondere touch door er lichtgevende draadjes doorheen te weven, die alleen in het donker te zien zijn. Aan de zijkant is dan een lichtgevend vlak te zien, genaamd de 'Illuminated Confusion'. De lichtjes lopen op een AAA-batterij, dus voor het milieu hoef je het niet te doen. Tevens de portemonnee krijgt er een optater van: de schoenen kosten maar liefst §400.

Crossen waar ze bij staan

mariskagroothuis — Sun, 22 Jun 2008 13:50:03 +0000

Ik kom net uit de stad (Deventer) waar ik lekker heb geluncht. We zaten binnen, want het onweerde hard en dreigde al een tijdje. Dus we rekenden op een tweede fikse bui. Maar die liet achteraf nog lang op zich wachten. Tijdens het eten riep m'n moeder: 'Kijk!!' en ik draaide me om om te zien wat er buiten aan de hand was. Een zilverkleurige BMW sjeesde over de Brink, het plaatselijke plein met alle gezellige eettentjes en cafes. Iedereen die op het terras zat keek verbaasd en geboeid naar de twee gekken in de auto, die meerdere malen een aanloop nam om vervolgens een flinke bocht te maken waarbij de rook van de wielen grond kwam. Natuurlijk loop ik met een iets minder grote vaart naar buiten, om te kijken waar die asocialen mee bezig zijn. De pret die ze hadden wilden ze nog even extra duidelijk maken door het hoofd uit het raam te steken en ze verlieten het plein. Na ongeveer twee minuten kwamen ze weer terug en Gert-Jan, de bediende die vandaag vrij was maar wel in het restaurant aanwezig was, belde snel de politie en de rest van de gefascineerden bekeken aandachtig het kenteken om deze in het geheugen te houden. Op een gegeven moment kwam een man naar de auto toe, waarna ze snel het weer wegreden om vervolgens niet meer terug te komen. De auto zal wel gejat zijn, welke idioot laat anders alle hoeken van het plein de kont van de auto met het kentekenbord zien?? Ik hoop voor hun: wordt vervolgd.

Waar rook is...rijdt geen trein

mariskagroothuis — Wed, 18 Jun 2008 10:10:26 +0000

Gister speelde Nederland tegen Roemenie. Hoewel ze zowiezo naar de kwartfinale gaan, wilde ik toch naar de wedstrijd kijken. Ik zou naar Nona in Dordrecht gaan, samen met Riske. Dus ik om half 8 met de fiets naar het station, om de trein te pakken van 19.45 langs Lombardijen naar Dordt. Roept er zo'n NS-miep om: De trein van 19.45 naar Dordrecht rijdt niet in verband met rooksignalen bij de ??-tunnel. Nou, daar gaat ons avondje juichen met popcorn op onze schoot. En tevens even rust. Dus toch aan m'n hw..wat uiteindelijk maar goed is want ik heb toch nog veel gedaan. Ik fietste door de Middellandstraat en daar kwam ik langs een goudsmid. Niet te missen, want het uithangsbord bestond uit een bijna fluoriserende tekst. Aah, ben ik ff slim om m'n camera mee te nemen. Dus ik stap af om het bord op de gevoelige plaat te zetten. Geconcentreerd en wel word ik gepasseerd door twee jongens van +- 18 jaar, die vragen waar ik foto's van maak. 'Van deze letters, ik moet namelijk foto's maken van fluorkleuren', leg ik uit. En die letters dan, en hij wees naar gekleurde letters van een kapper. 'Nee', zeg ik, 'die zijn niet fel genoeg'. Na nog ff gebabbeld te hebben, rijd ik met een voldaan en vredig gevoel verder op weg naar bergen huiswerk. Toch leuk, hoe mensen geinteresseerd kunnen zijn in anderen. Als je het maar toelaat...

Onverwachte Nederlandse overwinning

mariskagroothuis — Tue, 10 Jun 2008 17:25:52 +0000

Gister was het zover: Nederland speelde hun eerste wedstrijd van het EK tegen Italie. Aangezien Italie tijdens een eerder wereldwijde voetbaltoernooi tot wereldkampioen is bekroond, had ik er een hard hoofd in. Italie wint, met 2-0. Dat verwachtte ik. Ik had een plan gemaakt om bij een vriendin de Nederlandse ploeg aan te moedigen, maar door mijn behoorlijk drukke studie is dat er niet van gekomen. Dus bleef ik op m'n eigen bankje zitten. Althans, als de tv geen geluid van hevig gejuich mijn kant op zond, was ik aan het werken aan mijn maquette voor ideeontwikkeling. Toen ik, met veel geluk, op de bank zat met mijn laptopje op schoot, scoorde Ruud van Nistelrooy het eerste doelpunt. Die naam heeft al meerdere ballen in een goal gekeild, dus die mogen we erin houden. (Tip voor onze Marco). Na minder dan 5 minuten was de even min onbekende Wesley Sneijder na een prachtige pass van Dirk Kuijt (die blonde krullenbol zegt je misschien meer)degene die de stand nog minder verwacht maakte. Na de pauze scoorde Giovanni van Bronckhorst, en het leek me zelfs een eigen goal door een van de Italianen, die overigens het kijken totaal niet vervelend maakten. Mooie overwinning voor ons team. Vrijdag tegen Frankrijk, wat waarschijnlijk geen makkelijkere strijd wordt, maar de spelers (met uitzondering van van Robben) zullen vol goede moed de Fransen het kunstgras laten ruiken.

Lelies met openingstijd

mariskagroothuis — Mon, 02 Jun 2008 13:58:49 +0000

Dit weekend zag ik dat de vijver die in de tuin van mijn ouderlijk huis drie mooie, witte lelies uit waren gekomen. 's Avonds echter, toen de regen met bakken uit de lucht kwam zetten met een dosis bliksemschichten waar een blinde bijna het licht door ziet, waren alledrie de lelies dicht. M'n moeder vertelde dat deze bloemen 's nachts dichtgaan en 's ochtends weer open gaan. Daar had ik nog nooit van gehoord. Zo zie je maar, er is meer leven op deze wereld dan je zo 1, 2, 3 zou zeggen.

Morgen gaan we hard..**hard

mariskagroothuis — Wed, 21 May 2008 20:06:31 +0000

Jaja..morgen wordt het onveilig in Rotterdam! 4 meiden op skates zullen zoiezo, met z'n allen, 18 keer op hun bakkus gaan. Hard..want skaten zonder vaart is als op een hometrainer naar de vogeltjes zitten kijken: saai. Dus we hebben snelheid nodig, en ja, als je dan een verkeerde beweging maakt, of niet kunt stoppen, dan val je...hard. Maar we kunnen wel tegen een stootje. Ik vind bij mezelf zo vaak een blauwe plek waarvan ik geen idee heb hoe die daar komt. Dus ja, als je het niet eens meer voelt ben je wel een stootje gewend.

Nou maar hopen dat men kan aanvoelen dat ze niet de straat op moeten gaan morgen...Rotterdam, watch out cause here we come!!

De bloemetjes in het licht zetten

mariskagroothuis — Wed, 21 May 2008 15:58:16 +0000

Vandaag was de allereerste keer dat we met fotografie de studio in mochten om foto's te maken. De helft van de klas (= +- 10 man) moest zijn foto's in een lesuur van 1,5 uur maken. Van tevoren dachten we allemaal dat dat echt niet ging lukken, maar oke, we zouden zien. Ik had bloemen die ik wilde fotograferen (en een of andere del die fungeerde als bloemenvaas) dus ik moest deze les wel mijn foto's maken, anders zouden m'n bloemen (van 15 euro..) zijn verlept voor de volgende les. Gelukkig is het gelukt en er zijn best een aantal mooie foto's uit gekomen.

Hier een voorproefje van mijn serie:

Prachtig Britain's got talent-moment

mariskagroothuis — Sat, 17 May 2008 18:18:45 +0000

Toen ik dit filmpje zag, kreeg ik en kippenvel en tranen in m'n ogen. Michael Jackson's muziek is sowieso al supervet, die gast die The King of Pop nadeed was ook vet gaaf, en dan die extra bijzondere toevoeging, die deed 't 'm. Ja mensen, zo kan het ook.

Ice Ice Baby

Behind every great love is a great story

mariskagroothuis — Fri, 16 May 2008 20:39:46 +0000

Soms ben ik zo sentimenteel als de pest. Ik keek maandag de film The Notebook. Deze stond nog op m'n harddisk omdat die zo prachtig is, dus ik besloot om die te gaan kijken, met de wetenschap zoiezo 1 keer te gaan janken. Maar daar had ik echt ff zin in. En prompt komt diezelfde film woensdagavond op de tv, dus heb ik 'm toen afgekeken. Nou, op het eind, waar Noah Allie beet gepakt ziet worden door de nurses, die haar in bedwang houden en daardoor moet huilen, houd ik het ook niet droog. Zoiezo, als een man moet huilen, kun je mij ook een tissuebox geven.

Maar het hele verhaal eigenlijk, een piepjong stel dat een totaal verschillende levensstijl heeft en totally in love zijn, is prachtig (verfilmd). En dat weet ook een klasgenoot van mij, een van die waarvan ik totaal niet had verwacht dat die The Notebook in huis zou hebben. Deze persoon raadde mij aan The Good Year te kijken, dus die staat in de planning voor next week. Hopen dat er een mannelijke speler moet janken, dan ben ik verkocht.

Queensday in Amsterdam

mariskagroothuis — Mon, 12 May 2008 08:57:21 +0000

Woensdag 30 april ben ik met mijn goeie vriendin Jessica naar Amsterdam gegaan om Koninginnedag te vieren. Voor mij was het de eerste keer om deze dag mee te maken in onze hoofdstad, en waarschijnlijk ook een van de (heel) weinigen. Want een drukte! Zoveel mensen die soms zonder enige bestemming ronddwalen in de smalle straatjes van de stad. Gelukkig was ook deze dag gezegend met mooi weer, wat overigens niet werd voorspeld. Regen, regen, regen..dat was wat ons te wachten stond volgens Pietje Paul en Krol. Nou, het heeft gedreigd maar is ook allemaal gepasseerd. Iedereen blij natuurlijk, want met z'n allen op het Museumplein staan dansen in het smeuige gras (wat er ondanks de afwezige regen wel was) met een paraplu boven je hoofd is volgens mij geen feest. Alhoewel, als je de drankinname van de gemiddelde feestganger bekijkt, kan niets hem volgens mij meer tegenhouden...

Feest was het

Toppie!

Thomas — Thu, 24 Apr 2008 16:28:37 +0000

Dit stokje lag hier zomaar voor het grijpen. Wat doe je in zo'n geval? Meenemen en een huisje mee bouwen natuurlijk! Het huisje is hopeloos mislukt (wat wil je, met slechts één stokje) maar ik ben er wel in geslaagd enkele topjes aan het stokje te scherpen.

De top 3 van mijn neus

De geur van ui en look bakkend in een pan
De geur van verse koffie
De geur van versnipperde verse kruiden

De top 3 van mijn smaakpapillen

Alle mogelijke pastagerechten
Speculoospasta
Appelsien en ander citrusgegeven

De top 3 van mijn oren

Regen op een tent
Gitaargetokkel
Muziek: Van 2 Fabiola, Milk inc. tot Yevgueni

De top 3 van mijn ogen

Het staren naar een knisperend kampvuur
Groen
De aanblik mooie foto

De top 3 van mijn huid

Een dikke knuffel
fleece truien
Mijn beddenlakens

Dit stokje zaag ik in drie en kegel het naar KrisKras, Mirthe (als dank voor het vorige stokje) en Melancholia. Opvangen staat je vrij, laat het alleen niet tegen je hoofd belanden.

Sun is shining!

mariskagroothuis — Wed, 09 Apr 2008 18:37:11 +0000

Aah vandaag weer lekker die zon op m'n bol. Iedereen buiten op een terrasje en aan 't winkelen. Blijheid heerst, vooral bij mij. Want dat grauwe winterweer mag ook wel afgelopen zijn; sooo last season. Anyway, nou hoop ik dat dat weer volhoudt want dat kan die winterjas ook een keer uit. Eindelijk weer de zomergarderobe naar voren halen (en bijvullen met nieuwe dingetjes, want trends veranderen per seizoen, waar overigens niet iedereen zich bewust van is). Daarom zeg ik: laat de zon maar komen, zal de economie ook goed doen.

Ongediertealarm

mariskagroothuis — Tue, 01 Apr 2008 14:00:55 +0000

Gisteren was ik thuis in de keuken bezig. Op een gegeven moment loop ik naar de gootsteen, draai de kraan open en schrik me het leplazerus. Allemachtig zeg, wat zat daar een grote spin. Dus ik wil de deur naar de tuin openen om de buurman te roepen, maar ik met m'n 1.69 m. kan niet bij de haak. Dus loop ik naar de gang om m'n huisbaas te roepen. Of ik bang was voor spinnen...uhh, jaa. Dus hij loopt mee en hij zegt: Ow, maar die pak ik ook niet. Held. Dus hij, met z'n 1.85(?) m. opent de deur en roept de buurman, wie de spin in z'n hand neemt alsof het niks is. Gadverdamme!! Die poten! Het zit tussen je oren, zegt de buurman. Ja, dat zal best, als dat beest maar oprot. Niet doodmaken, riep m'n huisbaas. Net een vrouw. Maarja, als het een vrouw was had ze vast niet bij de haak gekund.

Grijze stank in een bruin cafe

mariskagroothuis — Sat, 29 Mar 2008 16:57:06 +0000

Als ik me ergens aan kan ergeren, is het wel die verdomde sigarettenrook die miljoenen mensen de wereld inblazen. Zo egoïstisch als ze zijn vervuilen ze niet alleen hun eigen lichaam, maar ook die van hun medemens en de hele aarde op zich. En vandaag, op een best zonnige zaterdagmiddag zat ik (toch maar binnen) in een café een kopje thee te drinken en lekker een broodje weg te werken. En het was weer zover, komt weer zo'n figuur naast ons zitten met een sigaret in d'r muil. Neem nog een hijs, dan doet iedereen dat in 't café ook, dankzij jou. Of we nou willen of niet. Wat een stank is dat toch. Ik word er bijna hysterisch van, niet alleen omdat ze zelf zo nonchalant die gore rook in- en uitademen, maar ook omdat die rook zo slecht is. Elke keer probeer ik om het niet in te ademen, maar geen ademhalen is geen optie, dus hoe dan ook komt het ook in mijn longen. Aan de ene kant ben ik blij als het 1 juli is en het verboden is om in alle horecagelegenheden te roken, maar ja, ik ga in hartje zomer ook niet als enige binnen zitten. Waren die sigaretten maar helemaal verboden, dan zouden de wereld en alle longen die op die wereld rondlopen er een stuk rozekleuriger uitzien.

Doofstom verdeeld in Rotterdam

mariskagroothuis — Thu, 20 Mar 2008 16:06:02 +0000

Gisteren ben ik samen met mijn klasgenootjes Aukje, Nona en Cayan door het centrum van Rotterdam gelopen. We hadden de opdracht gekregen om vanaf de Willemsbrug via het Dudok Cafe naar het Centraal Station te lopen. Maar....afwisselend zie je niks en hoor je niks. Een aparte ervaring, waarbij de nog wel intacte zintuigen extra werden benut. Zo was ik tijdens de 'blinde' wandeling vooral aangewezen op tast en gehoor. En natuurlijk had ik mijn lieftallige partner Aukje aan de hand, anders was ik in no time de weg overgestoken op een moment waarop je dat beter niet kunt doen. Anyway, ik hoorde veel verkeer, wat me beangstigde en hoorde de metalen grond waar ik op liep, zoals op de Willemsbrug. Tijdens de bijzondere wandeling op de momenten waarop ik wel wat zag, werden Aukje en ik aangekeken alsof we debielen waren, en ik versterkte die gedachte nog even door uitgebreid naar die mensen te glimlachen. Bij het begeleiden was het overigens best moeilijk om je partner nergens tegenaan te laten lopen, wantals je niks ziet is het natuurlijk ook moeilijk om in een rechte lijn te lopen. Dus wanneer ze weer eens afwijkte naar links of rechts, werd ik bijna het fietspad op gedrukt en had ik ondanks het zicht dat ik had, toch nog een bijna-doodervaring (overdrijven is mijn vak). Maar dat mocht de pret niet drukken, want dit is natuurlijk de ultieme kans om iemand de verkeerde kant op te sturen. En van die kans nam ik uiteraard gebruik. Een dikke paal was mijn doelwit. Ik deed net of ze door kon lopen, maar op 1 of andere manier voelde ze dat er iets was. Zo zie je maar dat als 1 of meerdere zintuigen niet te gebruiken zijn, de anderen des te meer gaan werken. Ik vond het een spannende, enge maar ook indrukwekkende opdracht en leuk om uit te voeren.

Leven als een kasplantje

mariskagroothuis — Sat, 01 Mar 2008 20:52:29 +0000

In de krant De Stentor van vandaag las ik een artikel over het wonen in een kas. De 'sungalows' worden gebouwd in Huissen en zijn qua concept helemaal van nu: energiezuinig. De temperatuur in de woning wordt met een warmtewisselaar op 20 graden Celsius gehouden, en in de kas eromheen tussen de 12 en 28 graden. Dat lijkt me ook wel wat; die kou is niks voor mij en als ik stik van de hitte ben ik ook niet op m'n best. Het huis is dus niet alleen milieuvriendelijk maar ook mensvriendelijk. Klik hier voor meer info.