Vijf of wat jaar geleden hadden we in Hasselt nog een plaatselijke kern van ATTAC. We ijverden toen mee voor de TOBIN-taks. Hoewel de Tobintaks door het Belgisch parlement tot wet werd gestemd, is ze nooit in praktijk gebracht. Dat, omdat we zowat het enige land in Europa zijn dat deze taks stemde. Nu zitten we op de blaren.

meer over de Tobintaks: VN halen Tobintaks terug boven.

De nationale schuldklok van de V.S. komt cijfers te kort.

De schuld van Amerika loopt nu zo hoog op dat zelfs de technologie het moeilijk heeft om het niveau te meten! De operator van de National Debt Clock (Klok van de Nationale Schuld), op Times Square in New York, zit met een probleem: de cijfers van zijn digitale klok zijn op.

De bestaande klok kan maar tot 9.999.999.999.999 dollar tellen, maar de klok is begonnen met het cijfer zonder dollarteken te tonen, nadat het schuldniveau onlangs de '10-trillion dollar level' bereikte.

The National Debt Clock is shown near Times Square in New York, Wednesday, Oct. 8, 2008. The clock has run out of digits to record the growing figure. As a temporary fix, the dollar sign has been switched to a figure--the "1" in $10 trillion. The clock is marking the current national debt at about $10.2 trillion. (AP Photo/Kathy Willens)

Bron: boston.com

België in de top 10 van landen met hoogste buitenlandse schulden

bron: World Factbook 2008

Vandaag verspreid Foodlog.nl het gerucht, dat ze enkele financiële deals hebben afgesloten met Campina, Vion, C1000, Sara Lee, Rabobank en DSM.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik niet liever doe, dan dergelijke verhalen lanceren. Soms zijn ze waar. Soms ook niet. Als ervaringsdeskundige heb ik een tip voor Dick Veerman.

Dick, mocht je alsnog afwillen van je berg (virtueel?) geld, dan kan je mogelijkerwijze hier nog inspiratie vinden: Chumbawamba's tune turns the tables on US car giant. Anarchist band sell song to General Motors for $70,000 - but give the money to activists' campaign against the firm.

Iemand op Foodlog mist Unilever. Ook daar had Chumbawamba een idee over.

Okee, bij deze kondig ik aan (al spreek ik voor mijn beurt): Nestlé, Danone en Campina. Dit is klein bier, met de storm die jullie dit najaar wacht.

Eerste hint:

Toen Oostenrijk zich in 1995 aansloot bij de Europese Unie, werd het land overspoeld door goedkope melk. Het is geen toeval dat sindsdien het keurmerk `Ja natürlich’ razend populair is geworden. Het garandeert melk uit eigen land, dus van Oostenrijkse koeien die in een bergwei met zo’n bel om hun nek worden geweid. Zo houdt men de eigen boeren in stand en houdt men melk buiten de deur die men kennelijk niet helemaal vertrouwt. Het biologische aspect lijkt bijzaak. — uit: marketinsuggesties: aflevering 1 (regiofair.wordpress.com)

Tweede hint:

Misschien heeft Foodlog ook nog wat centen om een dergelijk bord aan te schaffen?

Reden: Steeds meer doorlinks door derden, waarvoor dank.

Dus link-back:-) Blik op het Zuiden.

Dat is een mooiverzorgde website die zich voorstelt als: "Blik op het Zuiden verzamelt alle info over Noord-Zuid initiatieven in Tongeren."

Tongeren, da's het diepe zuiden van Belgisch-Limburg.

En ze hebben plannen om een FairTradeGemeente te worden. Goed zo! En veel succes!!

The concept of a tax on financial transactions was advanced more than 70 years ago by John Maynard Keynes to curb speculation in stock markets. In the 1970s, similar ideas were put forward by James Tobin, American Nobel-prizewinning economist, to cool speculation in currencies.

Harvey Morris, verslaggever voor de Finacial Times over de Verenigde Naties, in: Financial markets tax could aid world’s poor d.d. 16 april 2008.

Beleggen in voedselgrondstoffen is natuurlijk al langer de nagel aan de doodskist van kleine boeren. Dezer dagen vormt het echter zowaar een hype, zo lijkt.

KBC biedt nu ook een beleggingskorf aan met daarin koffie, suiker, tarwe, mais en soja. Een reclamefolder kwettert vrolijk:

Zo kunt u het tekort aan voedingsmiddelen en de daaruit volgende stijging van de voedselprijzen maximaal in uw voordeel keren."

Waarvan acte.

Tobintaks: een idee voor salonidioten?

Wouter Klootwijk reageerde onlangs op een posting van mij op foodlog.nl:

Ik bedoel maar Steven, je vraag aan foodloggers wat zij (wij) vinden van een of andere taks (tax) die een aardige mens in wanhoop in zijn veilige Belgische dorpje bedenkt, is een vraag voor de salon waar vrienden bij elkaar komen die van toeten nog blazen weten, maar het er reuze graag eens over hebben.

Frans Van Tilborg, van MIKO Koffie uit Turnhout pleitte op een debat, dat ik in oktober vorig jaar organiseerde, voor een Tobin-taks op koffie.

"Waarom dan geen Tobintaks op speculatie op voedselgrondstoffen?"

, dacht ik overmoedig. Nu ja...

De Belgische regering wilde eerder de tsoenamiramp in Zuidoost-Azië - en de wederopbouw van de regio - al eens aangrijpen, om in de hele Europese Unie een Tobintaks in te voeren. Het voorstel kwam van de franstalige liberale Minister voor ontwikkelingssamenwerking De Decker, indertijd.

Maar ik kreeg dus op mijne appel op Foodlog. Terecht voor de vorm, maar onterecht voor de inhoud. Vind ik.

Ik ben altijd iemand geweest, die eerder van doen dan van denken heeft gehouden. Maar in die Tobintaks-acties van enkele jaren geleden moesten doen én denken samen gebeuren. Als lid van ATTAC was de verkiezingsborden van de VLD - van Hasselt tot Tongeren - overplakken "doén" (zie fotootjes). Ondertussen politici bewerken om voor de taks te stemmen in het parlement, daar hoorde dan toch ook wel enig studiewerk bij.

Olivier DERRUINE: Tobintaks als wapen contre la crise alimentaire

Enfin, Waals Christelijk vakbondsvoorman Olivier DERRUINE heeft het blijkbaar een week eerder dan ik (uitgebreider gemotiveerd) blijkbaar ook aangedurfd de Tobintaks terug boven te halen. In een opinieartikel in La Libre Belgique, met als titel: La taxe Tobin contre la crise alimentaire.

"Et de se remémorer les jours où, suite à la crise asiatique (1997) et à ses débordements dans d'autres régions du monde, la taxe Tobin-Spahn était régulièrement évoquée. Pour rappel, cette taxe du nom d'un ancien Prix Nobel d'Economie et d'un économiste allemand visait à prélever un pourcentage sur les mouvements spéculatifs portant sur les devises de manière à les dissuader et à stabiliser le système monétaire international. Par la suite, les milieux progressistes avaient imaginé d'affecter cette recette ainsi collectée (estimée à 50 milliards de dollars par an) au développement des pays les plus pauvres.

En 2004, les parlementaires belges avaient adopté une loi instaurant cette taxe qui n'entrerait en vigueur que lorsque tous les partenaires de la zone euro suivraient cette voie."

Paul GOLDSCHMIDT, voormalig directeur bij Goldman Sachs International en de Europese Commissie (1993-2002), reageerde erop als lid van the Advisory Board of the Thomas More Institute Brussels.

"Addressing the food crisis must become a universal priority and identifying the necessary financial resources is a matter of urgency. The use of a “tax” can indeed be a solution to this important challenge to the extent that its collection is simple, transparent and exempt of perverse consequences (...), which will not be the least of the challenges involved."

"Short of manifesting a minimum of political courage and solidarity, those who enjoy today a reasonable standard of living should not be surprised to see an exacerbation of geopolitical tensions which would put their well being into jeopardy. It is pure wishful thinking to expect to shield oneself from such developments by implementing protectionist measures.

I join Olivier Derruine in forming the hope that the European Union will not only wake up to the challenge ahead but will resolutely take the leadership of the initiatives that are required."

Maar met die laatste opmerkingen zitten we dan weer middenin een ander debat.

meer Klootwijk - meer foodlog - meer debat

In een andere thread op foodlog.nl, over eerlijke reclame, citeerde Wouter Klootwijk uit een artikel van Jan Douwe van der Ploeg in NRC Handelsblad van zaterdag 10 mei.

'Er ontstaan nieuwe circuits die plaatsen van armoe verbinden met plaatsen van rijkdom. De asperges voor de Noordwest Europese markt bijvoorbeeld worden in toenemende mate in de woestijnen langs de Peruaanse kust geproduceerd. Dat water daar schaars is doet er niet toe. Het schaarse water wordt verpakt als asperge geexporteerd. Dat kan omdat land, en vooral arbeid er zo goedkoop zijn.'

Da's de eigenlijke kern van het hele debat, natuurlijk. Wie dat anders ziet, leze misschien toch best even DE KEUZE VAN DEKEYSER - Het rijke Westen? op regiofair.wordpress.com.

meer interessant leeswerk over de Tobintaks

• ATTAC Vlaanderen over de Tobintaks
• Broederlijk Delen over de Tobintaks
• Gastartikel op worldbank.org: The Tobin Tax and Exchange Rate Stability (Paul Bernd Spahn, a German national, is Professor of Public Finance at the University of Frankfurt/Main. He was a consultant to the IMF's Fiscal Affairs Department)
• Bart Staes (GROEN!): De Tobintaks is geen kwestie van liefdadigheid
  Peter Wahl: International Taxation: Necessary and Realistic

Gaat het nu goed of slecht met bio en de markt? Voer voor discussie op foodlog.nl. Deze quotes onthoud ik vooral uit de discussie:

Boeren worden beroerd betaald en wij burgers kunnen ze met onze huishoudportemonnee niet bereiken want onderweg tussen pannenkoek en tarwekorrel pikt de handel ons geld.
Ynte citeert Dick en zucht:
@Dick "Boeren worden er nl. niet fair voor betaald. De risico's zijn te groot, de rendementen te laag." Dat is toch niet uniek voor de biologische landbouw?
In de biologische landbouw is het vaak nog erger, dat wil zeggen dat voor producten, omdat ze 'biologisch' zijn meer wordt betaald, niet aan de producent, de boer, maar aan de kruidenier. De boer die de spullen produceerde wist vaak niet eens van biologisch en keurmerken en krijgt er niks meer voor dan het gangbare, de prijs van de markt. De boer van ver weg.
Biologische boeren in moderne landen, die ook weinig krijgen voor hun waren weten tenminste nog wat ze doen en dromen. Ze gokken op meer opbrengst voor goed spul. Akkerbouwers in Afrika en Azie en veehouders in Latijns Amerika hebben vaak geen idee dat hun koopwaar als 'organic' voor meer geld dan gangbaar wordt vermarkt in de Verenigde Staten en Europa.
Aan hun producten wordt in 'het westen' verdiend door mensen die nog geen schoffel kunnen vasthouden. Ook door keurmerkstempelaars.

aldus Wouter Klootwijk (culinair journalist).

Duurzaam is de toekomst. Helaas weet niemand wat dat is.

voegde Ynte (docent duurzame marketing Universiteit Wageningen) er nog aan toe.

lees de thread op Foodlog: Triest hoera voor biologisch

Neen, geen nieuw recept. Al moet ik echt eens mijn achterstand aan nog in te tikken recepten gaan ophalen. Vette vis met borrelnootjes. Wie de politieke slapstick in België van het afgelopen jaar heeft gevolgd -en wie heeft dat niet? - die kon inderdaad niet anders dan vaststellen: "Belgische politici waren acht maanden creatiever in het bedenken van culinaire beeldspraken, dan in het sluiten van compromissen."

Daarstraks viel het me plots te binnen. Ooit postte ik deze thread op Foodlog.nl: "voeding geen verkiezingsthema in België". Ik wist niet beter... echt niet.

En wat ik me ook nog liep te de bedenken: zou er al iemand een poging hebben ondernomen, om met bovenstaande ingrediënten culinair aan de slag te gaan?